WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Blend Through the Years – verslag

EventsGeplaatst door Mark Dermul ma, mei 06, 2019 07:13:05

Kijk, oude blends, dat kan zo mooi zijn. Dus was ik er al de kippen bij om op 1 mei af te zakken naar PROOF in hartje Gent waar ik, samen met Dearly Beloved en een 16-tal andere proevers, ging genieten van een leuke line-up.

Timon en Nikkie hadden maar liefst 7 decennia aan blends (en blended malts) in de line-up gestoken voor een gezellig avondje vergelijken.

De debatten werden geopend met een oldie uit de late jaren ’50.

Highland Queen 43% - 1950s

De Highland Queen is een blend die naar Mary, Queen of Scots (oftewel Bloody Mary) is vernoemd. Hij is vandaag de dag nog steeds te krijgen, maar absoluut niet meer te vergelijken met die van weleer.

Moutsuikers en appelsien met een karrenvracht aan karamel en noten op de neus, wat zich voortzette op smaak. Hij was verrassend vol en bjina romig. Beetje zesty, ook. De lange afdronk bood nog flink wat ‘zing’. Zoet en pittig en voor mij een erg aangename verrassing.

Red Hills 43% - 1960s

Wat een afschuwelijk lelijke fles. Maar goed, daar ging het niet om. Deze blend was snoeperig zoet op abrikozen en wat kersenhout. Op smaak begon hij vlak en waterachtig, maar vanaf de tweede slok begon hij toch te groeien, als u begrijpt wat ik bedoel. Een topper werd het echter nooit. De afdronk was kort, maar pittig.

Deze begon slecht, maar viel uiteindelijk best mee. Hij had alleszins wat tijd nodig. Het restje in mijn glas was op het eind van de avond wel volledig geur- en smaakloos. Een niemendalletje.

The Antiquary 12 Year Old 40% - 1970s

De huidige versie van Antiquary stelt mij flink teleur, maar deze oude versie kon nog genieten van een leuke samenstelling: Tomatin, Cragganmore, Bowmore, Cambus en Port Dundas. Die twee laatste graandistilleerderijen zijn ondertussen gesloten en Bowmore levert al lang niet meer voor deze blend.

Erg fruitige neus op limoen en banaan, aangevuld met een wit pepertje op smaak. Erg zacht en toegankelijk en nog springlevend. De lange, warme en zoete afdronk bracht een glimlach op mijn gezicht. Het aandeel Tomatin in deze oude blend was prominent aanwezig.

Cameron Cream of the Glen 40% (?) – 1980s

Dit was het mysterie van de avond. Ik had er nog nooit van gehoord en ook het label bood weinig info. Vreemd genoeg werd er op het label geen melding gemaakt van het ABV. We vermoeden dan ook dat het om 40%, maar zekerheid hebben we niet.

Hij was weinigzeggend op de neus in het begin, maar bloeide na enkele minuten toch een beetje open. Wit fruit, marsepein, brood. Op smaak kreeg ik een opstoot van geel fruit, nootmuskaat en kaneel. Erg zoet, zelfs. Een aperitiefje van een nobele onbekende en voor mij de verrassing van de avond.

Whyte & Mackay 22 Year Old 43% - 1990s

Whyte & Mackay is natuurlijk geen onbekende. Met Richard Patterson – The Nose – aan het roer in het blender’s lab, experimenteert hij maar wat graag met zijn vier malts (Dalmore, Isle of Jura, Fettercairn en Tamnavulin) en zijn grain (Invergordon). Deze flink gesherriede 22-jarige blend is één van de resultaten.

Hij stonk een beetje nadat hij net was geschonken. Jute, hooi, zelfs koeienvlaai was mijn deel. Dat vervloog relatief langzaam om vervangen te worden door versuikerde chocolade en rozijnen. Op smaak deed het me eerder denken aan een lichte hoestsiroop met een karrenvracht aan donkere karamel. De afdronk was middellang en mierzoet. Helemaal mijn ding niet.

Na een korte pauze kwamen nog twee toppertjes aan de beurt.

Compass Box Eleuthera 46% - 2000s

Dit was voor mij een erg blij weezien. Ik herinnerde me deze als erg goed en deed er zelfs een Rambling mee aan het Louvre in Parijs in 2014. Ik weet het nog goed. Vandaag de dag echter erg moeilijk nog te vinden, want hij wordt niet meer gemaakt.

Deze blended malt is samengesteld met Caol Ila, Clynelish en Glenlossie van verschillende leeftijden. Hij was lekker zoet en rokerig tegelijkertijd met vanille en marshmallows, gerookte ham op de barbecue, met een zilt randje. Hoewel hij wat licht was op tong, kon hij qua smaak wederom erg bekoren. Turf, zilt, zoet fruit (appels en mango) met een pepertje en blaadje munt. Lange, rokerige afdronk. Excellent en wat mij betreft het beste wat ik vanavond aan de lippen mocht zetten.

Collectivum XXVIII 57.3% - 2010s

Om af te ronden werd deze blended malt geschonken. De Collectivum XXVIII is een blended malt van alle 28 distilleerderijen van Diageo. Hij verscheen in 2017 in de zogenaamde Special Releases en wordt volgens mij aardig onderschat.

Aromatische, bijna tropische neus met wat Turks Fruit, met een mooie waxiness die wellicht aan Clynelish te danken is. Hij prikkelt de tong zonder te branden, ondanks zij heuse ABV. Wit fruit, citrusfruit, gember en witte peper. Walnoten, meubelpoets, anijs en kinine. Wat een mooie, complexe whisky is dit! Een pittige, lange en bitterzoete afdronk maakt het plaatje compleet.

Wat mij betreft was het een ware nek-aan-nek race tussen de laatste twee, maar in de foto finish zet ik de Eleuthera vandaag toch op de eerste plaats. De Highland Queen, waarmee we vanavond begonnen, kaapt brons weg.

Wat een topavondje, zeg! Die oude blends kunnen echt heel erg aangenaam verrassen. Moeten we nog eens doen!

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)