WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Trip to Taiwan – part 2/6

ReizenGeplaatst door Mark Dermul wo, februari 06, 2019 17:46:53

Na een deugddoend ontbijt, trokken we richting Yilan om de Kavalan Distillery te bezoeken. We werden ter plekke opgewacht door Mr Wang die ons de komende dagen op sleeptouw zou nemen. Na deze week kan ik wel zeggen dat we vrienden geworden zijn.

De rondleiding bij Kavalan was erg vroeg, dus was onze groep niet al te groot. De typische toevloed aan toeristenbussen was nog niet op gang gekomen. U moet namelijk weten dat Kavalan per jaar zo’n miljoen (!) bezoekers over de vloer krijgt. Dat is het tienvoudige van Glenfiddich, de populairste bestemming in Schotland. Het bezoekerscentrum met tasting ruimte (of Spirit Castle zoals ze het zelf noemen) en shop had dan ook de afmetingen van een sporthal.

Eerst werden we onthaald in het Convention Center – onze gastheer Mr Wang stond ons hier op te wachten – en kregen we een corporate video van 15 minuten voorgeschoteld. We leren als snel dat de King Car Group veel meer is dan whisky alleen. Melkproducten, Mr Brown koffie, garnalen, orchideeën, bioproducten, insectensprays en nog veel meer. Er staan fabrieken in Taiwan, maar ook in China en Vietnam.

Dan reden we vijf volle minuten over het erg uitgestrekte terrein om bij de distilleerderij te komen, waar onze gids ons opwachtte. We kregen alle stappen in het productieproces in detail te zien, weliswaar van achter glas. De gids kon zich zeer goed uitdrukken in het Engels. Gelukkig maar, want mijn Chinees is zo goed als mijn Pools (lees: quasi onbestaande, enkel ‘goeiedag’ en ‘dank u’ ben ik machtig). Met veel geduld en druk gesticulerend wijdde ze ons in, in de technieken die Kavalan gebruikt.

Na de uitbreiding van enkele maanden geleden mag Kavalan heus wel als één van de grootste spelers ter wereld worden aanzien. Naast twee stillhouses vol klassieke alambieken (van Forsyths in Schotland) staan er in een derde ruimte nog een groot aantal Duitse Holzstein kolomstills te glimmen en te pruttelen. Samen produceren ze zo’n 9 miljoen liter spirit per jaar. Een deel daar van is de bij ons nog onbekende Kavalan gin. Interessant, leek me, maar voorlopig zijn er nog geen plannen om deze naar Europa uit te voeren. Jammer.

Grappig detail: in de distilleerderij hangen infoborden met de uitleg in zowel Chinees als Engels, maar de gebruikte foto’s zijn niet allemaal van de Kavalan distilleerderij zelf. Zo stonden op het bord van de mash tun en de stills foto’s van… mijn geliefde Auchentoshan!

Na de mash tuns, washbacks en stills passeerden we nog even langs één van de warehouses waar de vaten rechtopstaand staan te rijpen. De rijping gebeurt op een mix van bourbon-, sherry-, port-, wijn- en brandyvaten en wat de sherry betreft gaat het zowel om PX, Oloroso, Manzanilla, Amontillado en Fino. U heeft ze wellicht al zien verschijnen in de bekroonde Solist-reeks. Onze gids meldt trots dat Kavalan ondertussen in meer dan 60 landen wereldwijd verkrijgbaar is en dat de malt al meer dan 200 awards in de wacht sleepte op diverse competities.

Ik moet bekennen, ik vond de rondleiding wat aan de korte kant. Op drie kwartier stonden we al terug buiten en werden we richting bezoekerscentrum geleid. Maar ik was nog niet klaar… Ik kon de gelegenheid uiteraard niet aan me laten voorbijgaan om ter plekke één van mijn Ramblings te schieten. U mag deze binnenkort online verwachten.

Daarna dook ik toch snel de shop in, waar ik me de Distillery Reserve aanschafte. Dit zijn gelimiteerde uitgaven van om en bij de 300 flessen per keer – weliswaar slechts 30cl. Op het moment dat wij er ter plekke waren werd een Peaty Cask en een Rum Cask aangeboden. Ik kocht beide en zal ze binnenkort proeven.

Dan was het hoog tijd om de stad in te trekken voor de lunch. Mr Wang had in een lokaal restaurantje geboekt, waar nooit toeristen komen, maar het wel tjokvol locals zat. Dat beloofde veel goeds. En dat was het ook. Zelden zo lekker gegeten.

Na de lunch trokken we terug richting hoofdstad. Er moest nog een beetje gewerkt worden ook, natuurlijk.

Wordt vervolgd!



  • Reacties(0)