WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Japanse tasting bij PROOF

EventsGeplaatst door Mark Dermul ma, oktober 01, 2018 07:22:48

Het zat er al efkes aan te komen, maar donderdag 26 september was het eindelijk zover. Timon en Nikkie entertainde een zaal vol enthousiaste proevers op een tasting van Japanse drankjes. PROOF, uw try before you buy bar in hartje Gent, haalde hiervoor niet alleen whisky in huis. Integendeel, slechts 2 whisky’s stonden op het menu.

Dat Japanners een speciale cultuur hebben zal de meeste onder ons wel bekend zijn. Kaizen, voor de kenners. Dat trekken ze door in alles wat ze doen: ambacht, kunst, … En dat is ook in hun dranken terug te vinden, of het nu sake, gin, whisky of iets anders is.

Als aperitiefje kregen we een gin van de betrekkelijk nieuwe Kyoto Distillery Co, nl. de Ki No Tea. Dit is een speciale, gelimiteerde editie van hun gin (de standaard gin heet Ki No Bi, wat zoveel betekent als de schoonheid van de seizoenen, als ik me goed herinner).

Ki No Tea, Kyoto Dry Gin, 45.1%

Deze gin is wel erg apart, moet ik zeggen – hij wijkt dan ook enorm af van de standaardgin (die overigens van gefermenteerde rijst wordt gestookt!). Dat heeft alles te maken met het feit dat hij – zoals de naam al aangeeft – infused werd met een speciale blend van verschillende Japanse thee.

De neus is erg vegetaal en groen op peterselie en rijst, terwijl de smaak naast het typisch Japanse citrusfruit yuzu ook nog wat rauwe bonen en groene thee offreert. De afdronk is erg kort. Naar mijn mening een acquired taste. We maakten er tevens nog een Gin & Tonic mee, gemixt met de Fever Tree Mediterranean. Maar dat vond ik zelf geen succes. Zoetzuur, metalig op appelsien en Dextro Energy tabletten. Misschien eens proberen met een andere tonic.

Miyamizu No Hanza, sake, Sakuramasamune, 15 à 16%

Ik weet niets van sake, behalve dat het een soort rijstwijn is die je zowel warm als koud kan schenken (tussen de 5°C en 45°C). Ik was dan ook maar wat blij met de uitgebreide info die onze gastheer hierover kon vertellen. De kwaliteit van sake wordt onder meer bepaald door de hoeveelheid ‘gepolijste’ rijstekorrels er in gaan. Voor een ‘gewone’ sake is dat zo’n 30%.

Een leuke, zoete neus op kweepeer, chocolade en dessertwijn, met een vreemde hint van rookworst (zij het wel erg kort). Op smaak vond ik het erg moeilijk me vast te pinnen, volgens mij notities. Ik heb enkel ‘zacht, zoet, erg toegankelijk maar onbenoembaar’ genoteerd. U bent er vet mee, ik weet het. Ik ook.

Junmaiginjo, sake, Sakuramasamune, 15 à 16%

Deze sake is van een hogere kwaliteit, waarbij 60% van de rijst gepolijst wordt. Blijkbaar heet dat de ‘milling rate’. In typisch Japanse no-nonsense stijl prijkt op het label duidelijk bij welk gerecht je deze best schenkt: ‘bonds well with beef’. Daarmee wordt ongetwijfeld verwezen naar die rotverwende koeien uit Kobe, die enkel donker bier te drinken krijgen, gras te eten en een godganse dag gemasseerd worden. Als ik reincarneer…

Op de neus was hij zoeter dan zijn voorganger en een tikkeltje romiger. Ja, volle body, maar weer moeilijk te benoemen voor mij. Ik moet eigenlijk vooral aan dessertwijn denken en zo gek blijkt dat niet te zijn.

Timon lastte een korte pauze in om de smaakpapillen even tot rust te laten komen, alvorens aan het whiskygedeelte te beginnen.

Hibiki Harmony Master’s Select, Suntory, 43%

Een Master Blender wordt in Japan hoger aangeschreven dan een Master Distiller en dat heeft alles te maken met het feit dat Japanners meer genieten van verfijnde dingen dan van rasechte smaakbommen waar wij – Westerlingen – meer pap van lusten. Een blend is voor de Japanner echt een kunstwerk en Hibiki is daar een prima belichaming van.

Dadels, pruimenlikeur, amandelen, bloemsuiker en een floraal element maken van deze neus een waar feest. Op smaak gaat dat nog een stapje verder. Donkerzoet fruit, abrikozenmarmelade en Oosterse kruiden (dat zal dan wel de mizunara zijn, zeker?). De lange finish is doorwrocht en evenwichtig, wat van deze Hibiki Master’s Select een absolute topper maakt.

Hakusu Distiller’s Reserve, Suntory, 43%

Eén van de malt whisky’s die in de Hibiki gaat is deze Hakushu single malt uit de forrest distillery aan de voet van wat wel eens de Japanse alpen wordt genoemd. Ik heb deze al vaak geproefd en het blijft telkens een fijn weerzien.

Een mooie, fruitige neus op appels en peren, druiven en limoen, maar met een (weliswaar erg zacht) streepje rook. Die turf zet zich op smaak veel prominenter door, samen met een pepertje. De afdronk is lekker lang met op het sterfbed nog een kleine lift door iets wat aan eucalyptus doet denken. Wat een heerlijke, mooi gebalanceerde malt is dit.

Nigori Yuzushu, ‘likeur’, 12.5%

Om af te sluiten – als digestief, zeg maar – had Timon nog een specialleke in de frigo staan. Deze drank is geen likeur, maar komt wel aardig in de buurt. Hij werd gemaakt van water, alcohol, yuzu, suiker en pruimen. Het label waarschuwt dat bezinksel (van de verse yuzuvrucht) op de bodem van de fles normaal is.

Op de neus kon ik de geur van Sunlight zeep niet wegdenken, hoe ik ook mijn best deed. Daarnaast Fanta Lemon, zoetzure Napoleon bonbons en een karrenvracht aan suiker. Op smaak was het meer van het zelfde – zoetzuur, sans de zeep, thank God – en erg fris. Ik zei wel degelijk ‘fris’, verwar dit aub niet met ‘lekker’. Maar wat een grappige ervaring. Frank, die naast me zat, grapte ‘Wortegemse doet dat beter.’ Ja, het had wel wat van een citroenjenever. Voor mij was het eerder de Japanse versie van de Bacardi Breezer, maar what fun! Zeker eens proberen.

Ja, ja, een topavondje, hoor! Ik had de whisky al wel geproefd, maar de andere drankjes waren niet voor me. En ik heb weer vanalles opgestoken. En veel gelachen in goed gezelschap. Kijk, daar doet een mens het toch voor?

Kakubin, Suntory Whisky, 80 proof (40%)

Terwijl iedereen afscheid nam, viel mijn oog op een ander Japans flesje op het schap. Deze Japanse klassieker stak mijn ogen uit, dus vroeg ik een glas.

Nu moet ik wel bekennen dat deze blend absoluut niet verfijnd was. De neus was best aangenaam, maar op smaak is dit een best scherp beestje. Maar je moet hem in zijn context zien. Dit is het type whisky dat in Japan voornamelijk – zo niet uitsluitend – wordt gebruikt om een mizuwari van te maken. Een glas vullen tot de rand met ijs, een goeie scheut van deze Kakubin en aanlengen met sodawater. Een tip voor volgende zomer.

Het was weer de moeite in PROOF, zoals steeds. Ik kijk alvast uit naar de volgende sessie!

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)