WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Glen Grant Collection – Tasting Notes

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, september 09, 2017 08:30:09

Zoals gisteren beloofd, deel ik graag met u mijn tasting notes van de zopas aangekondigde Glen Grant Collection van Gordon & Macphail, die zes flessen bevat van 1950 tot en met 1955.

Dus… sit back and relax en neem er even uw tijd voor. De malts zijn het meer dan waard.

Glen Grant 1950 (57 years old, bottled 2007), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', hogshead #853 & Sherry butt #2734, 668 bts – 40%

Neus: Heerlijk zoete neus op rood en geel fruit, maar ook gebakken appels. Doet wat aan Madeira denken. Erg rond en rijk. Hint van chocolade met een tikkeltje kruiden.

Smaak: Hij is olieachtig, lekker mondvullend, en offreert naast het fruit nu ook wat getoaste eik. De appels zijn nu moes en er zit flink wat kaneel doorheen. Gele pruimen, abrikozen en warme kruiden. Zalig spoortje woodsmoke, wat hem echt een geweldig old school karakter geeft. Dat is hij natuurlijk ook gewoon!

Finish: In de middellange afdronk is het vooral die woodsmoke die met de pluimen gaat lopen.

Commentaar: Mijn God, wat een geweldige Glen Grant. 1950... officieel de oudste whisky - qua vintage - die ik al aan de lippen zette. Niet minder dan 57 jaar gerijpt. Al tien jaar op fles. Liquid history. Wat een voorrecht. En hij duikelt meteen mijn persoonlijke top tien binnen! Bij La Maison du Whisky betaal je hier al gauw 4200 EUR voor! Maar echt waar, niet normaal lekker.

93/100

Glen Grant 1951 (61 years old, bottled 2013), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', Refill Sherry butt #2760 & First fill Sherry butt #3202, 358 bts – 40%

Neus: OMG! De neus is sexy, rond, succulent en simpelweg out of this world! Bijenwas, perzik, mango, apfelstrudel, geroosterde amandelnoten... maar zo helder, allemaal, het is verbazingwekkend.

Smaak: Op smaak is hij net iets minder fruitig, maar wel erg old school met flink wat kruiden (peper en kaneel) en een heerlijk, maar wel dominant, streepje woodsmoke. Alsof ik van een fruitcocktail geniet bij de open haard. Walnoten komen opzetten, terwijl iets van donkere chocolade op de achtergrond verschijnt. Het fruit wordt stilaan gekonfijt. Hint van Turks Fruit. Zalig met grote Z.

Finish: Lange finish op meer appelgebak en chocolade.

Commentaar: De neus alleen al is echt de max! Dit is - qua rijping - de oudste whisky die ik ooit al proefde. 61 jaar! En dan zo lekker zijn. Tja, ik ben even met verstomming geslagen. Hier wordt ik stil van. Laatst gezien voor zo'n 2600 EUR.

91/100

Glen Grant 1952 (59 years old, bottled 2012), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', First fill Sherry butt #378; First fill Sherry hogshead #1133; First fill American hogshead #1471 & Refill Sherry hogshead #3245, 665 bts – 40%


Neus: Hij is verrassend fris en helder met enerzijds lichte sherrytoetsen in de vorm van sultanas en Reine Claude pruimen, maar anderzijds ook wat verse kokos en wit fruit. Er zit iets van hars in, maar het werkt perfect. Vers geboende parket, iets van tijm en vers afgereden gras. Doe daar nog wat overrijpe banaan bij en je hebt een quasi perfecte neus.

Smaak: Op smaak mocht hij wat mij betreft wat meer body hebben. Dit is wat aan de lichte kant. Dat neemt niet weg dat het qua smaak meer dan goed zit. Een handjevol noten, butterscotch en iets wat me aan de betere Cognac doet denken. Enkele aardse toetsen en wat woodsmoke geven hem weer dat old school tintje dat ik zo erg kan appreciëren bij oudere Glen Grant.

Finish: De afdronk is middellang met hints van wit fruit, vanille en allspice.

Commentaar: Het beste wat twee types vaten te bieden hebben, me dunkt. Reken op een kleine 2400 EUR. Destijds bekroond door Jim Murray... één van de weinige keren dat Jim en ik het met elkaar eens zijn. Deze Glen Grant mag je gerust Glen Grand noemen!

90/100

Glen Grant 1953 (60 year old, bottled 2013), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', Refill Sherry butt #598-599 & Refill Sherry hogshead #1105, 517 bts – 40%


Neus: Hola! Alweer zo'n geweldig fruitige neus op sappige, tropische vruchten als ananas en appelsienmarmelade, hints van noten, bijenwas, marsepein, overrijpe bananen, vers geperst appelsiensap, sap van pijnbomen en appelmoes. Succulent is zelfs een understatement. Doe daar gerust nog vanille en een hint van cacao bij. En niet te vergeten: een beetje menthol. Dit is - om het met een Engels woord te zeggen - flabbergasting!

Smaak: Mooie body, prima kruidigheid, maar het is het fruitige karakter dat deze malt ook op de tong absoluut geweldig maakt. Al het fruit van de neus en meer, opgehemeld met een pittige toets van gember en witte peper. Woodsmoke ontbreekt ook hier niet, waardoor hij erg lijkt op de 1950, maar net iets helderder uit de hoek komt.

Finish: De finish is lang, fruitig met de nadruk op sappige appelsienen.

Commentaar: Man, man, man... hier zijn geen woorden voor. Alweer eentje in mijn top tien! Wat een feest! Helaas wel 2.400 EUR.

93/100

Glen Grant 1954 (59 years old, bottled 2014), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', First fill Sherry butt #1822, 610 bts – 40%


Neus: Deze neus is niet normaal. Allerhande vruchten met rozijnen op kop, gevolgd door aardbeien en frambozen, cantaloupe, gefermenteerd appelsap en tamme kastanjes. Jute, kamfer, een oude lederen fauteuil, sigarenkistje... Wat een complexiteit. Wat een diepgang!

Smaak: Prima body. Mondvullend. En dan komt het... een explosie van donker fruit met zowel gedroogde dadels als verse vijgen, zwarte thee maar ook Colombiaanse koffie, origine chocolade met een cacaogehalte boven de 90% waar niets zoets meer aan is, iets van menthol en pruimtabak... Gesuikerde schil van appelsien, gestoofde aardbeien... En er zit wat eikenhout in. Ja, een hint van tannine, maar het is een verrijking. Dit is... dit is... goh,dit is on-ge-loof-lijk!

Finish: De finish is middellang op aardse tonen en nog meer zwarte chocolade.

Commentaar: Ongehoord lekker! Dit is een prijsbeest dat een zilveren medaille kreeg van de Malt Maniacs, goud op de International Spirits Challenge in 2017 en Double Gold op de San Fransisco World Spirits Competition in 2017. Ik kijk er niet van op. Nog te vinden voor zo'n 2.300 EUR. Dit moet dringend gaan stoppen of mijn persoonlijke top tien gaat gedomineerd worden door oude Glen Grant.

93/100

Glen Grant 1955 (57 years old, bottled 2012), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', First fill Sherry butt #833, 484 bts

Neus: Is het al Kerstmis? Want daar doet deze neus me wel aan denken. Punch, Christmas cake, een warm dessert met pruimen, appels en appelsien, rozijnen en een beetje munt. Maar wel alles in het kwadraat! Zo'n geweldige fruitigheid, zeg. En met een goeie espresso erbij. Een tikkeltje waxy. En weer die woodsmoke. Dit is feestelijk lekker.

Smaak: Prima body en mooi gekruid. Peper, kruidnagel, kaneel - wederom Kerstmis. Wat moutsuikers gaan het fruit vooraf. Dat is één en al gesherried: rum-rozijnen, pruimen, vijgen, dadel, you name it! Flink wat zeste van appelsien en een handjevol noten.

Finish: De finish is erg lang, erg kruidig en erg donkerzoet. En erg lekker.

Commentaar: Zou de Kerstman deze onder mijn boom willen leggen alstublieft? Wat een whisky, zeg. Reken op zo'n 1.500 tot 2.200 EUR. OK, dan zijn we meteen goed voor de komende tien Kerstmissen...

92/100

Ja, 4 september zal een dag zijn die ik mij nog lang ga heugen. Ik proefde 6 bijzonder mooie Glen Grant malts, die stuk voor stuk 90+ in mijn boekje scoorden. Het zal erg moeilijk, zo niet onmogelijk, zijn om zo'n feestje te herhalen.

Aan Gordon & Macphail zeg ik 'hartelijk dank' voor de mogelijkheid om deze uitzonderlijke vintages te hebben mogen proeven. Liquid history!

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)