WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Mark’s Whisky Ramblings 221: Oban 21 Year Old 1996 Diageo Special Release 2018

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul vr, november 09, 2018 07:28:49

Van de Oban 21 uit de nieuwe Diageo Special Releases werd ik ingefluisterd dat hij ‘does not deliver’, wat ik jammer vind. Maar ik neem liever zelf de proef op de som. En wat blijkt: hij is een sluipschutter. Hij start gesloten, geniepig bijna, maar als je hem voldoende tijd geeft, blijkt hij wel degelijk een grootste malt te zijn!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4305

Edinburgh Citytrip 2018 – deel 1 van 3

ReizenGeplaatst door Mark Dermul do, november 08, 2018 07:19:41

Na een lange werkdag zette ik de computer uit om 17u en haastte me naar huis om zoonlief op te pikken (en de bagage). Dearly Beloved zou ons op Zaventem opwachten. Na een vlekkeloze check-in en een probleemloze vlucht naar het Beloofde Land landden we in Edinburgh rond 22u. We trokken onmiddellijk naar het hotel voor een goeie nachtrust.

Na het ontbijt sprongen we op de tram die ons van de luchthaven naar het centrum zou brengen. Het was lichtjes aan het regenen, maar dat kon ons enthousiasme niet drukken. Een half uur later stonden we op Princes Street en togen we meteen naar de hoofdattractie van de Schotse hoofdstad: Edinburgh Castle.

Dit kasteel is echt de moeite waard om te bezoeken. Het Gravensteen in het kwadraat, zeg maar, met ondermeer het National War Museum, de Royal Apartments, de Stone of Destiny (sinds 1996 terug in Schotland), St Margaret’s Chapel en Mons Meg. De Great Hall is echt indrukwekkend. Om maar te zwijgen van het uitzicht. Het kasteel ligt immers op de schier oninneembare Castle Rock, een vulkanische rots die al sinds 900 v. Chr. wordt bewoond.

De audiogids leidt je langs al deze plekken en je bent al makkelijk een uur zoet, maar zoals gezegd: een must!

Ondertussen was het gestopt met regenen en hadden we – voor de rest van de vakantie overigens – een prachtig zonnetje. Schotland houdt blijkbaar evenveel van ons als wij van Schotland! Ik maakte van de gelegenheid gebruik om een whisky rambling op te nemen.

Na wat kuieren langs de Royal Mile trokken we naar de Wiski Rooms voor een lichte lunch. Haggis, dat spreekt! Zo werd de innerlijke mens gesterkt voor het tweede bezoek dat we op de planning hadden: de Scotch Whisky Experience.

Ik had ze drie jaar geleden al eens bezocht, maar was aangenaam verrast vast te stellen dat de toer een mooie upgrade gekregen had. Na de korte, maar leuk uitgevoerde rondleiding kregen we de kans een dram te proeven. Het glas kregen we mee als souvenir. Terwijl we van de dram genoten kregen we de gelegenheid om even rond te kijken in één van ’s werelds grootste whiskyverzamelingen. Indrukwekkend!

De Royal Mile – die van het kasteel tot aan het Palace of Holyrood House loopt – is een panoply aan souvenirwinkels, whisky shops, restaurants, pubs en ga zo maar door. We wandelden ze een stukje af om zo via Grassmarket en Candlemaker Row tot op het kerkhof Greyfriars Kirkyard terecht te komen. JK Rowling deed hier duidelijk inspiratie op voor enkele van de personages uit haar Harry Potter reeks. Het kerkhof, dat al meer dan 400 jaar bestaat, was best een beetje griezelig, maar boeiend tegelijkertijd.

En natuurlijk is er de legende van Greyfriars Bobby, de Skyeterriër die 14 jaar lang naast het graf van zijn baasje, politieman John Gray, zou gewaakt hebben. Hij kreeg zelfs zijn standbeeld net buiten de poort van het kerkhof.

Terug richting Royal Mile passeerden we de indrukwekkende St Giles Cathedral en hielden onze obligate rustpauze in Starbucks. Yup, zoonlief was mee en hij is verslingerd aan hun koffie. Cannot blame him.

Dineren deden we in de Deacon Brodie Tavern (aanrader!), genaamd naar een locale politicus die er ’s nachts een dubbelleven op na hield als inbreker. Hij was overigens de inspiratie voor het hoofdpersonage uit The Strange Case of Dr Jeckyll & Mr Hyde (1886) van Schots romanschrijver Robert Louis Stevenson.

Dat was voor ons een mooi bruggetje naar de laatste activiteit van vandaag, de Famous Ghost Tour. Want Edinburgh bevat flink wat griezelige historie met zijn closes en behekste ondergrondse tunnels. Als je niet bang bent in het donker en tegen wat griezelen kan, is dit een leuke uitstap (ook met kinderen).

Het was een deugddoende wandeling terug naar de tramhalte – we passeerden ondertussen nog de Edinburgh Gin Distillery – om moe maar voldaan terug in het hotel aan te komen.

Wordt vervolgd… (meer foto’s op mijn persoonlijke Facebookpagina!).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4304

Mark’s Whisky Ramblings 220: Glenfiddich Experimental Series #4 Fire & Cane

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul wo, november 07, 2018 07:24:51

De meest recente release in de Experimental Series is deze Glenfiddich Fire & Cane. Dit wordt een erg atypische Glenfiddich – dus past perfect in deze reeks, zou ik zeggen – want gedurfd geturfd! Met een gehalte van 8ppm (vandaar de Fire) mag je je aan een rokerige Glenfiddich verwachten. De Cane verwijst naar het rumvat waarop deze Glenfiddich – na zijn reguliere rijping op bourbon – nog even mocht vertoeven.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4303

Glenfiddich Experimental Series #4 Fire & Cane

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, november 06, 2018 18:10:46

Distilleerderij: Glenfiddich
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenfiddich Fire & Cane
Kleur: koper
ABV: 43%

Brésilienne

De meest recente release in de Experimental Series (bij onze noorderburen al beschikbaar, maar bij ons pas vanaf januari 2019, volgen wie kan) is deze Glenfiddich Fire & Cane. Dit wordt een erg atypische Glenfiddich – dus past perfect in deze reeks, zou ik zeggen – want gedurfd geturfd! Met een gehalte van 8ppm (vandaar de Fire) mag je je aan een rokerige Glenfiddich verwachten. De Cane verwijst naar het rumvat waarop deze Glenfiddich – na zijn reguliere rijping op bourbon – nog even mocht vertoeven. Ik mocht hem in avant-première proeven op de Glenfiddich Experimental Series Tasting Experience op Brussel op 17 oktober en was erg aangenaam verrast.

De neus start erg zoet op moutsuikers, sappige perzik, gedroogde abrikozen, ananas uit blik en groene banaan. Dat komen er wat toetsen van bresilienne en gebakken peer, zachte kruiden van het hout en… daar is het: een delicate rokerigheid met zilte toets. Exotisch en atypisch en heerlijk.

Heerlijk romig en mond vullend, onmiddellijk zoet en kruidig (toffee, gebakken peren, appels met kaneel en kruidnagel) in een rokerig jasje. En je proeft echt de rumtoetsen. Dit is mooi gebalanceerd en een erg geslaagde combinatie.

De afdronk voert me mee naar een dovend kampvuur, waar ik een heerlijke kop mokka slurp met een stukje toffee. De kruiden blijven nog het langst hangen: nootmuskaat, peper en kruidnagel.

Dit is niet bepaald wat je van Glenfiddich verwacht. Geturfde Glenfiddich op een rumvat. Het moet niet veel gekker worden. Maar als hij zo lekker is, kan je enkel maar van een geslaagd experiment spreken. Flesje staat klaar om de koude winteravonden op te fleuren.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4302

Glenfiddich Experimental Series #3 Winter Storm

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, november 06, 2018 07:22:35

Distilleerderij: Glenfiddich
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenfiddich Winter Storm, Batch 02, 8.000 bts
Kleur: koper
ABV: 43%

IJswijn

Voor het derde experiment – de Winter Storm – liepen de fans echt storm (zag u wat ik daar deed?). In een mum van tijd was de eerste batch uitverkocht. Ook batch twee is nog amper te krijgen, maar wees gerust, batch 3 is ondertussen in productie. Wat deze Winter Storm zo bijzonder maakt is het feit dat deze Glenfiddich na 21 jaar op bourbonvat een finish kreeg van drie maanden op vaten waar voorheen ijswijn rijpte. Peller Estates uit het Canadese Niagara-on-the-Lakes (inderdaad, nabij de beroemde watervallen) plukt de druiven voor haar wijnen bij -10°C en maanlicht. Dat is geen folklore, maar een bewuste keuze, omdat de druiven dan van nature de hoogste concentratie aan suikers hebben. De Glenfiddich 21 mag drie maanden lang in zulke vaten overnachten om tot de subtiele single malt te komen die zo populair geworden is.

Delicate neus waarbij de typische zachte en zoete fruitigheid van de whisky nog eens versterkt wordt door de zoete wijn. Honing, blauw fruit en zachte kruiden maken dit een plezier om te nosen. Ik ben altijd een beetje op mijn hoede bij een wijnfinish, maar deze Glenfiddich is een schot in de roos. Absoluut zalige neus (in zijn genre).

Dat zet zich mooi door op de tong, maar… ik moet eerlijk zeggen dat hij de belofte van de neus toch niet helemaal kan waarmaken. Sterker, ik vind hem wat vlak worden. Nog altijd erg lekker, begrijp me niet verkeerd, maar niet van hetzelfde kaliber als de neus. De tweede slok is zelfs nog een pak minder. Wat karamel en kruiden die de wijntoetsen wat temperen. Oeps.

De afdronk is eerder kort en zoet, zacht gekruid en licht drogend naar het einde toe.

Toen ik hem voor het eerst proefde (met een glas van de betrokken ijswijn er naast en in combinatie met een crème brûlée van abrikozen) vond ik hem top. Nu ik hem thuis op mijn gemakje opnieuw proef is het een ander verhaal. Zo zie je maar; Een heerlijke nosing whisky, maar op smaak en in de afdronk laat hij het toch een beetje afweten. En als je weet wat deze fles tegenwoordig mag kosten (zo’n 300 tot 500 EUR, godbetert), dan laat ik deze liever aan mij voorbijgaan.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4301

Glenfiddich Experimental Series #2 Project XX

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, november 05, 2018 17:47:46

Distilleerderij: Glenfiddich
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenfiddich Project XX
Kleur: oud goud
ABV: 47%

Twintig

Het verhaal van de tweede release in de Experimental Series is erg leuk om horen. De 20 Glenfiddich ambassadeurs (vandaar dus de XX en de vingerafdruk op de fles) kregen de opdracht – zonder bijkomende uitleg – om in het warehouse elk 5 vaten te voorzien van hun naam. Daags nadien stonden er voor elk van de twintig ambassadeurs 5 glaasjes op tafel met uit elk door hun gekozen vat een sample. Wederom weinig uitleg behoudens de opdracht hun favoriet te kiezen. Op dag drie stond Brian Kinsman voor hun neus met een vatting van deze twintig samples. De combinatie bestond uit 17 bourbon vaten, 2 sherryvaten en één portvat (die later 4 maanden huwden alvorens op fles te gaan). En ze zagen (lees: proefden) dat het goed was. De Twenty was geboren.

Aangenaam fruitige en kruidige neus op appel, peer, vanille, moutsuikers en romige vanille. Zoethout en fijne specerijen zorgen voor een kruidige toets. Suikerspin? Amandelnoten. Erg aangenaam, hoor.

Oh, dit is lekker. Een elegante mix van zomers fruit en dan plots komen de sherrytoetsen groots opzetten. Gekarameliseerde appelsienschillen, amandelnoten, kaneel en ander heerlijk zoets.

Lekker lange afdronk, donkerzoet met een goeie toets van het hout.

Prijs-kwaliteit is dit voor mij de topper uit de Experimental Series (tot nu toe).

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4300

Glenfiddich Experimental Series #1 IPA Experiment

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, november 05, 2018 07:29:42

Distilleerderij: Glenfiddich
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenfiddich IPA Experiment
Kleur: oud goud
ABV: 43%

Hop

Glenfiddich introduceerde de zogenaamde Experimental Series, waarbij ze haar klassieke malt nog een speciale twist geeft. In het geval van de eerste release, de zogenaamde Glenfiddich IPA (spreek uit aaj-pee-eej) liet het bedrijf een speciaal bier (Indian Pale Ale, dus) maken door de Speyside Craft Brewery. Het bier zelf is niet te koop, maar werd speciaal gemaakt voor Glenfiddich. Het bier ruste enkele maanden op het vat, het vat werd geledigd en naar de distilleerderij gestuurd, waar de whisky dan een finish van 12 weken op kreeg. Dit is het resultaat.

Op de neus – die toch best kruidig is – krijg ik tevens toetsen van vanille, leder, amandelnoten, chocolade en verse hop. Dat laatste heb ik nog niet vaak in een whisky gehad, maar gezien de biervaten waarop hij rijpte, is dit uiteraard geen verrassing. Erg aangename neus, moet ik zeggen.

Hij komt erg vlot en zacht binnen, hoewel de kruiden al snel spreken. Gebakken appels, chocolade en iets van koffie, maar al snel proef je wederom een hint van donker bier. En dat is uiteraard de bedoeling, dus mogen we van een geslaagd experiment spreken.

In de middellange finish – waarin de koffie en chocolade lekker uitdoven – komt het bittertje van het bier opnieuw erg mooi naar voor.

Een leuke en erg drinkbare Glenfiddich, die bovendien best betaalbaar is. Ik ben fan.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4299

Ledaig 1983

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, november 04, 2018 08:43:04

Distilleerderij: Tobermory
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Ledaig Vintage 1983, OB 2002
Kleur: koper
ABV: 40%

Rozijnen & Dadels

Deze Ledaig – gedistilleerd in 1983 – is hoegenaamd nergens meer te vinden. Hij werd in 2002 gebotteld. Ik kreeg het sample van mijn goede vriend Timon van PROOF. Let wel: deze komt uit de privé-verzameling, dus je zal hem niet noodzakelijkerwijs op het schap zien staan. Maar dat hoeft je niet tegen te houden om nog eens langs te lopen in Gent, want er staat een heleboel op het schap dat het proeven meer dan waard is. Deze Ledaig is verrassend donker, wat een sherryvat doet vermoeden…

Na bijna twintig jaar is de turf hier zo goed als uitgerijpt, zoveel is duidelijk. Want deze is vooral donkerzoet en erg aromatisch. Ja, er zit nog wat turf in, maar helemaal op de achtergrond. De aandacht van je reukorgaan wordt vooral getrokken door donkerzoete toetsen als van toffee, rozijntjes en gekonfijte appelsienschillen. Pomme d’amour en chocolade. Het woord ‘lekker’ werd uitgevonden om deze neus te omschrijven!

Toegegeven, de body is aan de lichte kant. Hij heeft al wat van zijn kracht verloren. Maar de smaak is prima. Rozijnen en dadels bij de vleet. Dat verwacht je niet meteen van een Ledaig, toch? Iets van bloedappelsien en wat gedroogde pruimen. En dan komt er dat zilte randje opzetten – met een mooi streepje rook erbij – dat je er even aan herinnert dat je wel degelijk een Ledaig aan het proeven bent. Mooi is dat, zeg!

De zoete en warme finish tovert een glimlach op mijn tronie, maar mocht wat mij betreft wel wat langer zijn.

‘Zo maken ze ‘m niet meer, meneer.’ Ik weet het, ik weet het. Bedankt, Timon, wat een feest!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4298

Ledaig 10 Year Old 2007 The Whisky Mercenary for Whisky Troef

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, november 03, 2018 11:14:53

Distilleerderij: Tobermory
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Ledaig 10 Year Old 2007/2017 The Whisky Mercenary for Whisky Troef, 85 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 51.5%

Wellington Boots

Whisky Troef vierde in 2017 haar 5-jarig bestaan. Om dat luister bij te zetten werd bij The Whisky Mercenary aangeklopt voor een feestelijke botteling. Het werd deze 10 jarige Ledaig.

En ja hoor, het is weer een schoolvoorbeeld van lekker vuile Ledaig op de neus. Roomboter en stokvis, appeltjes en vanille, maar ook hooi, aarde en rubberen laarzen. U weet wel: Wellington Boots. Een druppeltje olijfolie en limoensap. Kokkels en rauwe mosselen. Zalig.

Een flinke turfbom, toch wel. Assen, zeezout, peper en turf gaan de zoete toetsen vooraf en trekken al je aandacht. Maar wie oplet kan ook vanille en appelsap, iets van pompelmoes en misschien zelfs wat meloen. De rokerigheid is geweldig.

De afdronk is lekker warm, lang en kruidig, waarbij de rook eerst nog wat intenser wordt alvorens zachtjes weg te deemsteren.

Fantastische Ledaig, zoals hij hoort te zijn. Bedankt voor het sample, Tom.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4297

Tobermory 22 Year Old 1995 Valinch & Mallet

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, november 02, 2018 08:16:18

Distilleerderij: Tobermory
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Tobermory 22 Year Old 1995/2017 Valinch & Mallet – Lost Drams Collection, Sherry Hogshead #17-2022, 124 bts
Kleur: licht goud
ABV: 51.5%

Karamel & Kardemom

Eigenlijk heb ik nog niet zoveel ervaring met Tobermory (indien we het dus over de ongeturfde malt van deze distilleerderij hebben, van Ledaig heb ik al flink wat achter de kiezen). Dit is nog maar mijn 8e, terwijl ik toch al zo’n 3500 whisky’s heb geproefd. Hoe zou dat komen? Is er dan zo weinig van voorhanden of vind ik hem gewoon niet sexy genoeg? Ik weet het niet echt. Deze 22-jarige sherrygerijpte Tobermory werd door het Italiaanse Valinch & Mallet gebotteld op vatsterkte.

De neus barst van het grenenhout, maar wordt wel onmiddellijk ondersteund door rood fruit en kruisbessen met een hint van zespri. Rumrozijntjes. Flink wat karamel en kardemom, wortels (van planten), iets melkachtigs en tot slot een mooi streepje woodsmoke. Het grenenhout was even schrikken, maar als je hem vijf minuten laat ademen wordt het een indrukwekkende en erg aangename neus.

Hij is best krachtig, pikant en zoet op de tong. Turks Fruit en eveneens van dat zwaar Turks gebak met rozijnen en dadels. De tannine spreekt nog steeds, maar zonder te storen. Abrikozen- en appelsienconfituur. Kardemom, chilipeper en zoethout. En opnieuw een flinke streep rook (zou het dan toch eigenlijk Ledaig kunnen zijn?). Ik ben erg onder de indruk.

De finish is bijzonder lang en kruidig tot het laatste moment.

Indrukwekkende Tobermory, die volgens mij eigenlijk een Ledaig in vermomming is. Pakweg 160 EUR en verkrijgbaar bij Anverness. Aanrader.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4296

Tobermory 10 Year Old (b 2000s)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, november 01, 2018 08:23:53

Distilleerderij: Tobermory
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Tobermory 10 Year Old, OB 2000s
Kleur: oud goud
ABV: 40%

Havermoutpap

In 2011 besloot Burn Stewart – eigenaar van Tobermory – om zijn malts te bottelen op 46.3%, waardoor koelfiltratie overbodig wordt. Ik probeer vandaag nog een oudere release die op 40% gebotteld werd in een dumpy fles.

De neus is erg zoet op gebakken appeltjes en flink wat Turks Fruit. Rozijnen en vijgen in havermoutpap, besprenkeld met bruine suiker. Wat vanille en geflambeerde banaan, een beetje honing en iets floraal, zonder dat ik er de vinger op kan leggen. Iets van verschaalde pils doet een klein beetje afbreuk aan een anders best aangename en aromatische neus.

De body is prima. Het zoete uit de neus keert weer, maar wordt nu wel opgeleukt door een zilt randje en flink wat citrusfruit. Denk citroen en bittere appelsienen. Woodsmoke is ook present en maakt dat hij wat diepgang krijgt.

De afdronk is eerder kort, op peper en zout en zoete appels.

Geen dijk van een whisky, maar anderzijds ook niets mis mee. En ik vind deze in alle eerlijkheid lekkerder dan de hedendaagse versie.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4295

Tobermory Blended

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, oktober 31, 2018 08:45:36

Distilleerderij: Tobermory
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Tobermory Blended
Kleur: goud
ABV: 40%

Net geen Ledaig

Ik was onlangs – met de lenteschoonmaak – doorheen mijn miniatuurtjes aan het fietsen en kwam deze nog tegen: de Tobermory Blended Scotch Whisky. Wacht… wat? Blended? Yup. Een botteling uit de jaren 1980, zo blijkt.

De neus verraadt een moutig hart met flink wat wit fruit en honing. Er zit een aangenaam streepje rook aan vast. Wat kruisbes, een onrijpe kiwi en iets wat me aan een botercroissant doet denken. Dit valt me veel beter mee dan ik had verwacht, ondanks de lichte hint van houtlijm.

De body is romig, zelfs na al die jaren in het kleine flesje. Hij is alvast zoet op wit fruit, maar tevens erg pikant. Witte peper, gember en wat vanille. De mout is onmiskenbaar. Wit brood met honing.

De afdronk is medium lang en blijft zoet op appeltjes, maar sterft wel een licht bittere dood met een streepje rook.

Dit lijkt me een licht geturfde versie van Tobermory (net geen Ledaig) met graanwhisky in de mix (tja, da’s een redelijk safe bet, hé, Mark…). Verrassend aangenaam.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4294

Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare (Port Ellen)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, oktober 30, 2018 07:35:21

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare Port Ellen
Kleur: amber
ABV: 43.8%

Finish

In mei van dit jaar verscheen de geweldige Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare met Brora. Dat er een Blue Label rond die andere trophy malt van Diageo – Port Ellen – zou volgen, hoeft niemand te verbazen. Ik had het geluk hem in avant-première te proeven (waarvoor dank, AD!). Hoewel de Brora-editie al 250 EUR kostte, moet deze nog net iets meer zijn, dat spreekt. Hij werd gebotteld op een onconventionele 43.8% ABV. De Ghost verwijst deze keer naar Caledonian en Carsebridge (en Port Ellen natuurlijk), terwijl de Rare dan weer vertegenwoordigd wordt door Mortlach, Dailuaine, Cragganmore, Blair Athol en Oban.

De neus is donkerzoet met aardig wat rood fruit, een tikkeltje vettig en snoeperig met daaromheen een heel klein beetje rook. Ik krijg mits wat geduld nog wat bloedappelsienen, gebakken appels met wat kaneel en iets van dadels. Zachte vanille. Maar… het moet gezegd… ik vind deze niet erg complex noch erg boeiend. Dit is gewoon erg goed, maar niets wereldschokkends.

Hij is mooi olieachtig, zacht gekruid (maar de kruiden worden snel luider) en fruitig. Ja, dat is al veel beter! En erg maritiem, nu. Stukken beter dan wat de neus beloofde, wat een opluchting. Donkerzoet fruit en flink wat citrus (appelsien op kop), wat vanille en toffee, maar ook flink wat rook. En waxy. Het fruit gaat zachtjesaan de tropische kant op, terwijl de rook op de achtergrond altijd aanwezig blijft.


Het is de afdronk die het ‘m doet. Lekker lang, rokerig warm en – ik overdrijf niet – er schemert nu duidelijk wat Port Ellen door.


Ik beken, ik maakte me ernstig zorgen toen ik hem voor het eerst aan de neus zette. Maar eens de lippen voorbij bewijst hij zijn afkomst. En de finish is geweldig. Dat gezegd zijnde… de release met Brora in de mix was wel meer mijn ding.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4293

Caol Ila 35 Year Old 1982 Diageo Special Release 2018

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, oktober 29, 2018 17:44:55

Distilleerderij: Caol Ila
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Caol Ila 35 Year Old 1982/2018, Diageo Special Release 2018, 3276 bts
Kleur: vol goud
ABV: 58.1%

Perfect

Begin dit jaar nog proefde ik de Caol Ila 30 Year Old die in 2014 in de Special Release van Diageo zat. Die omschreef ik toen als ‘perfect’ en ik plunderde mijn spaarrekening om er een fles van aan te schaffen. Maar nu Port Ellen en Brora voor het eerst géén deel uitmaken van deze begeerde reeks, moest er wel een andere topper die plaats innemen. Dat is zonder enige twijfel dan ook deze Caol Ila, de oudste officiële botteling van deze Ileach.

OMG! De geur van Port Askaig met zijn zilte bries, verroest gereedschap langs de kade, dreigende wolken aan de hemel, een vreugdevuur op het strand, citroen- en oestersap, donker fruit, boerenboter, menthol, ananas, abrikoos, meubelpoets, houtschaafsel… ik kan nog even doorgaan. Deze heeft alles wat de 30-jarige al had, maar met iets meer finesse. Iets delicater. Iets meer uitgesproken. Magisch.

Groots! Terwijl de erg aromatische en rijke neus zich nog delicaat voordeed, laat deze malt op de tong alle remmen los. Krachtig, rokerig, kruidig, bitterzoet. Flink wat citrus en gezouten boter, maar ook hints van tropisch fruit (denk ananas, mango, banaan) en zelfs pistachenoten. Een bittertje steekt de kop op, maar zorgt net voor balans.

Zalig lang – begint rokerig, wordt dan zoeter en zijdezacht en dooft erg langzaam uit.

Ik besef dat 750 EUR veel geld is. Heel veel geld. Voor één fles whisky godbetert. En dan nog niet eens een Auchentoshan.... Maar voor deze heb ik mijn spaarvarken toch maar weer opengebroken. Never looked back.

96/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4292

Carsebridge 48 Year Old 1970 Diageo Special Release 2018

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, oktober 29, 2018 05:40:45

Distilleerderij: Carsebridge
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Carsebridge 48 Year Old 1970/2018, Diageo Special Release 2018, 1000 bts
Kleur: koper
ABV: 43.2%

Potloodslijpsel

Deze Carsebridge is een whisky waar ik naar uitkeek voor vier redenen. Ten eerste: deze graandistilleerderij uit de Lowlands bestaat niet meer (gesloten in 1983, afgebroken in de jaren 1990); ten tweede: het is de allereerste keer dat ik Carsebridge aan de lippen zet; ten derde: hij werd gestookt in mijn geboortejaar en ten vierde: het is de eerste keer dat hij zijn opwachting maakt in de Special Releases. Daar gaat we!

Erg delicate en bijna fragiele neus op florale toetsen van gedroogde bloemen, popcorn en overrijpe perzik. Ananassnoepjes. Geef hem voldoende tijd en hij zal je erg bekoren. Hint van witte chocolade en verse houtkrullen. Erg mooie balans en, zoals gezegd, bijzonder zacht.

Hij is bijna stroperig op de tong en verdomd zoet, mar het gaat hem erg goed af. Dit is grain van de bovenste plank, hoor, met toetsen van potloodslijpsel, romige boter, appelsap en karamel met opnieuw dat florale (zonder zepig te worden!) en zachte kruiden (denk gember en peper). Hij blijft wel delicaat, ook op smaak.

De finish is eerder kort en licht, maar dat kan al lang de pret niet meer drukken.

Grootse grain van een gesloten distilleerderij, wat wil je nog meer? Een lager prijskaartje misschien? Wil je één van de 1.000 beschikbare flessen in je cabinet kunnen zetten, dan moet je je spaarrekening zo’n 850 EUR lichter maken. Bij de onafhankelijke betaal je minder dan de helft…

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4291

Talisker 8 Year Old 2009 Diageo Special Release 2018

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, oktober 28, 2018 15:17:15

Distilleerderij: Talisker
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Talisker 8 Year Old 2009/2018, Diageo Special Release
Kleur: vol goud
ABV: 59.4%

Copyright

Talisker is en blijft razend populair. En hoewel deze betrekkelijk jong is met zijn 8 jaar op first fill bourbon hogsheads én niet goedkoop (want toch 85 EUR voor een 8-jarige whisky), zal hij als zoete broodjes over de toonbank gaan. Dat gezegd zijnde is het wel op en top Talisker en dat is altijd goed nieuws.

Het eerste wat opvalt is de karakteristieke peper waar Talisker bijna een copyright op kan claimen. Maar daarnaast is ook de zee en de zachte rook vertegenwoordigd. Het verschil met de klassieke Talisker? Het fruit. Hier krijg ik meloen en mandarijn, naast wat ontbijtgranen. Maar oh, zo lekker! En het feit dat hij op zo’n hoog alcoholpercentage gebotteld is, stoort niet in het minst. Integendeel. Krachtige jongen!

Boem, pats, paukenslag! Erg krachtige en gepeperde trap tegen je tanden! Nu laat het ABV zich zeer zeker wel gelden. Maar toch wil ik er geen water aan toevoegen. Wel erg zoet – zoeter dan ik gewend ben van Talisker. Dat zullen de first fill vaten zijn. Iets van noten, flink wat citrus, beetje ontbijtgraan en flink wat peper.

De afdronk, daarentegen, is dan weer erg zacht met flink wat zoets en zelfs een beetje menthol op het sterfbed.

Dit gaat sowieso verkopen als zoete broodjes, maar terecht. Erg lekkere Talisker. Zo rond de 85 EUR. Niet twijfelen.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4290

Cladach Blended Malt Diageo Special Release 2018

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, oktober 28, 2018 08:02:09

Bottelaar: Diageo
Regio: Schotland
Fles: Cladach Blended Malt, Diageo Special Release 2018
Kleur: goud
ABV: 57.1%

Kustlijn

Cladach is de ‘geheime fles’ van deze reeks, zoals Collectivum XXVIII dat vorig jaar was. Met andere woorden, deze werd pas onlangs onthuld. Cladach betekent zoveel als ‘kustlijn’ en is een blended malt, samengesteld met zes coastal single malts, zijnde Caol Ila, Clynelish, Lagavulin, Oban, Inchgower en Talisker. Dat kan niet anders dan goed zijn, toch?

Hallo! Onmiddellijk maritieme elementen op de neus (doh!) met zilt, roet, zeewier, oesters en een lichte rookontwikkeling. Blind zou ik dit wel eens met een Lagavulin kunnen verwarren, wat me doet vermoeden dat dit de dominate malt is. Maar ook de typische peper van Talisker tekent present en Clynelish zorgt voor een mooie waxy toets. Wat heldere honing, limoenen en citroenen, een blaadje munt en iets wat me aan butaangas doet denken, echt waar. Iets van gebak, weliswaar helemaal op de achtergrond. Weet je? Dit is gewoon schitterend.

Geweldige body en onmiddellijk erg donker en roetig op de tong. Prima verderzetting van de neus met zoete en zilte toetsen. Flink wat rook en roet, maar tegelijkertijd zacht en romig, smeulend hout of houtskool en zoethout, peper en zout. Je kan deze bijna kauwen!

De afdronk is middellang, maar heel erg gebalanceerd met een opstoot van vanille op het sterfbed.

Deze blended malt is echt meer dan de som van de onderdelen. Dit is echt waar voor je geld. Voor 160 EUR is deze van jou. Ik heb niet getwijfeld en me twee flessen aangeschaft. Voor mij mag de winter extra koud worden.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).




  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4289

Inchgower 27 Year Old 1990 Diageo Special Release 2018

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, oktober 27, 2018 16:18:46

Distilleerderij: Inchgower
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Inchgower 27 Year Old 1990/2018, Diageo Special Release 2018, 8.544 bts
Kleur: zonlicht
ABV: 55.3%

Lucifer

Inchgower is een nobele onbekende, een werkpaard van Diageo voor de blending industrie. Je komt hem als single malt daarom niet zo vaak tegen. Hij maakt in de Special Releases dan ook zijn debuut en wat voor één: 27 jaar lang gerijpt op refill Amerikaanse hogsheads.

Erg volle neus op rijp fruit van zowel de witte als gele variëteit (veel steenfruit) met een groen kantje. Een hint van vers afgestreken lucifer, Earl Grey thee, amandelen, peren, walnoten en jute zakken. Mosterdzaad? Dit is erg aromatisch en uitnodigend en een absoluut aangename verrassing.

De aanzet is romig en verrassend zoet. Appelspijs, appelsienmarmelade, munt… en iets bitter dat me doet denken aan een pompelmoes of een druivenpit. Al snel wordt deze Inchgower wat droog op de tong, maar wel erg onderhoudend.

De afdronk is erg lang en zeer kruidig. Denk gember, zoethout, rode peper.

Impressionant, maar dat is het prijskaartje natuurlijk ook. Reken op zo’n 330 EUR.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4288

Pittyvaich 28 Year Old 1989 Diageo Special Release 2018

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, oktober 27, 2018 09:16:02

Distilleerderij: Pittyvaich
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Pittyvaich 28 Year Old 1989/2018, Diageo Special Release 2018, 4.680 bts
Kleur: stro
ABV: 52.1%

Guimauve

Pittyvaich werd in 1974 gebouwd om de populaire blend Bell’s van voldoende malt te voorzien. De distilleerderij was echter geen lang leven beschoren. In 1993 ging ze onherroepelijk dicht, na 19 jaar operationeel te zijn geweest. Da’s dus minder lang dan deze malt in het vat heeft doorgebracht. Just sayin’. In 2009 verscheen als eens een 20-jarige in de Special Releases van Diageo. Nu brengen ze van hetzelfde jaar – 1989 – een nieuwe uit die 28 jaar lang rijpte. Voor mij de verrassing van de reeks dit jaar!

De neus is in het begin bedrieglijk eenvoudig, maar hier is – mits geduld – heel wat te ontdekken. Tikkeltje waxy met wit fruit en kokosnoot, maar al gauw ontwikkelt zich iets dat me aan guimauve doet denken (altijd een beetje feest!), komt er een heuse frisse toets van munt bovendrijven en krijgt hij wat diepgang dankzij toetsen van noten, vanille en citroenzeste. Erg zacht gekruid. Denk gember, zoethout en vanille.

Hij is zijdezacht en fruitig zoet, maar wel met een onmiddellijke en onverbiddelijke kruidigheid. Pepers, gember en munt. Eens de malt zich wat genesteld heeft in je mond, krijg je zalige zoetigheden van marsepein en appelgebak, sultanas en iets wat me aan grapefruit doet denken. Een verrassend zilte toets steekt de kop op. Hoe vermakelijk en heerlijk.

De afdronk is middellang, zacht en zoet en doet je even twijfelen of de smaak wel zo pittig was. Zo zweemzoet en zacht is hij!

Dit was nog maar mijn 4e Pittyvaich (tja, zoveel zijn er ook niet), maar wel de mooiste, meest complexe die ik al proefde. Ik overweeg mij deze toch aan te schaffen, ondanks het prijskaartje van 350 EUR. Een malt om met vrienden op een speciale gelegenheid open te trekken.

89/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4287

Oban 21 Year Old 1996 Diageo Special Release 2018

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, oktober 26, 2018 17:45:48

Distilleerderij: Oban
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Oban 21 Year Old 1996/2018, Diageo Special Release 2018
Kleur: zonlicht
ABV: 57.9%

Sluipschutter

Van de Oban 21 uit de nieuwe Diageo Special Releases werd ik ingefluisterd dat hij ‘does not deliver’, wat ik jammer vind. Maar ik neem liever zelf de proef op de som. En wat blijkt: hij is een sluipschutter. Hij start gesloten, geniepig bijna, maar als je hem voldoende tijd geeft, blijkt hij wel degelijk een grootste malt te zijn!

Het is waar, de neus start betrekkelijk gesloten, maar na wat geduld verschijnen er mooie toetsen die wat aan de kust doen denken, zoals we dat ook van de klassieke 14 Year Old gewend zijn. Maar veel delicater, zachter, vrouwelijker… Dit is heel elegant, moet ik zeggen. Heerlijke fruitig met appelsienmarmelade, kweepeer, maar ook karamel, iets van menthol, carré confituur en een zuchtje turfrook. Zoete citroenen, lijnolie, marshmallow boven het kampvuur. Ik vind dit sexy!

Krachtig en pittig op smaak. De sluipschutter is uit zijn schuilplaats gekomen en knalt er nu op los! Romig van textuur. Zilt en zoet gaan in de clinch. Kokos, abrikoos, appelsien, menthol. Iets van hazelnoten. Mooi rond en vol.

De afdronk is helaas wat aan de korte kant, gaat weer helemaal de zoete toer op en zet je mond uiteindelijk droog.

He does deliver! Helaas moet je hier wel zo’n 450 EUR voor ophoesten. Daar koop je wel 10 flessen van de standaardbotteling mee. Just sayin’.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4286
« VorigeVolgende »