WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Trip to Islay – deel 1/4

ReizenGeplaatst door Mark Dermul za, september 30, 2017 09:11:02

Eind september was het eindelijk zover. Niek en Ilse zouden Sofie en mezelf vergezellen voor een 6-daagse trip naar Islay, het mythische whiskyeiland aan de westkust van Schotland. Een droom die in vervulling gaat, laat ik daar alvast mee beginnen. En het was erg de moeite.

De komende vier dagen zal ik u trakteren op een reisverslagje dat u (wellicht) zal doen watertanden van goesting. Het wordt een week die wij ons alvast nog erg lang zullen heugen.

Donderdag 21 september 2017

Naar Islay op vakantie gaan is één ding. Er geraken is wel wat anders. Wij vlogen met KLM vanuit Schiphol op Glasgow om daags nadien vanuit Kennacraig de ferry te nemen.

Maar onze eerste avond brachten we dus door in Glasgow. En we hadden honger. En zin in een lekkere whisky. Dus namen we een taxi naar de bekende whiskypub The Bon Accord. Paul trakteerde ons op een heerlijk diner, terwijl wij ons tegoed deden aan enkele heerlijke whisky’s.

Ons aperitief was een heerlijke Tullibardine 24 Year Old 1993 van North Star Spirits, speciaal gebotteld voor The Bon Accord. Na het maal trakteerden we onszelf op drie legendarische drams: Ardbeg 30 Year Old, Brora 35 Year Old gebotteld in 2013 en Port Ellen 8th Release 29 Year Old 1978. Needless to say dat we nadien zalig geslapen hebben…

Vrijdag 22 september 2017

Na een vroeg ontbijt stond er een flinke rit van meer dan twee uur voor de boeg om Kennacraig te bereiken. De rit bracht ons eerst naar het noorden om dan via Inveraray terug af te zakken. Een deel van de rit passeerde langs de erg mooie Trossachs via Loch Lomond, maar vooral het stuk tussen Auchindrain en Tarbert was absoluut adembenemend.

Dat kon van de overtocht niet gezegd worden. De zee was betrekkelijk woelig, het schip deinde flink op en neer. Maar dat kon ons niet deren, want na een dik uur verscheen Islay al aan de horizon. Na een eerste mislukte approach van de ferry in Port Askaig, moest de kapitein het schip laten keren om nog eens te proberen. Zo’n half uurtje tijdsverlies enerzijds, maar anderzijds met een leuke bonus, want zo kregen we een prachtig zicht op Caol Ila, dat twee inhammen noorderlijker van Port Askaig ligt.

Eens ontscheept trapten we onze huurwagen op zijn staart, want we wilden niet al te veel te laat komen op onze eerste (en enige) afspraak: Bowmore Distillery. En hoewel de ontvangst heel hartelijk was en de tour erg informatief, was ik toch een tikkeltje teleurgesteld dat ik geen video-opnamen mocht maken. Ik moest het bijgevolg stellen met enkel foto’s.

Gezien het late uur hadden we ook niet echt de mogelijkheid om lang te blijven plakken in het visitor center, maar we kregen onze drams wel mee in sample flesjes, samen met een uitnodiging om elke dag dat we op Islay verbleven langs te komen naar de bar. Nou, da’s mooi.

Na de toer trokken we er nog even op uit om Bowmore zelf te ontdekken – iets waarvoor een halfuurtje ruimschoots voldoende is. Laten we eerlijk zijn, het is een klein dorpje. De ronde kerk was helaas reeds dicht, maar het haventje lag er wonderschoon bij. Het was wel de ideale plek om wat foto’s van de bekende warehouses te maken met de typische tekst op de kalkwitte muur.

Na onze deugddoende wandeling meldden we ons aan in de Harbour Inn, het hotel (ondertussen in handen van Bowmore) dat onze thuis zou worden voor de komende dagen.

Moe maar voldaan kropen we onder de wol met een hoofd vol mooie herinneringen en nog mooiere plannen voor de komende dagen.

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3820

Mark’s Whisky Ramblings 178: Isle of Jura 24 Year Old 1988 for The Whiskyman

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul vr, september 29, 2017 07:28:23

Isle of Jura verschijnt maar raar of zelden op mijn radar, maar in dit geval wil ik jullie graag kennis laten maken met deze whisky en dit om twee redenen. Ten eerste is het een onafhankelijke botteling van een (ex-)bottelaar van eigen bodem – Dominiek Bouckaert aka The Whiskyman – en ten tweede is het wellicht de beste release van Isle of Jura die ik ooit al proefde.

Deze 24-jarige werd gebotteld voor de Viking Lines, maar enkele flessen vonden toch hun weg naar de Belgische markt.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3819

Isle of Jura Tastival 2017

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, september 28, 2017 07:26:25

Distilleerderij: Isle of Jura
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Isle of Jura Tastival 2017, 12.000 bts
Kleur: koper
ABV: 51,0%

Assertief

Dit is het vierde jaar op rij dat Isle of Jura aansluit bij het Feis Ile op Islay en een speciale botteling op de markt brengt onder de naam Isle of Jura Tastival. Op 1 juni 2017 pakte Jura uit met een malt die rijpte op bourbonvaten waarvan de helft dan mocht doorrijpen op first fill bourbon barrels en de andere helft op portovaten van Graham's (mijn favoriete portmerk, nota bene, maar dit terzijde). Hij heeft een fastastisch helder, koperen kleurtje.

De neus komt eerst wat scherp uit de hoek, maar kalmeert dan een beetje om mooie toetsen van walnoten met appelsien te offreren, opgesmukt met ananas op de barbecue en wat cassis. Hint van cuberdons. Best kruidig. Ik moet vooral denken aan kamfer en nootmuskaat, maar ook een hint van kurkuma. Na enkele ogenblikken wordt hij wat romiger met honing en roombollen. Mooi.

De body is prima, de aanzet krachtig en kruidig. Appelsienschillen, walnoten, honing, vanille en dan een zoetzure toets van de port die me aan rood fruit doet denken. Hij is zeker niet over de top wat de wijninvloed betreft - altijd tricky business - maar komt aardig in de buurt van de grens. Nog wat tabak, rozijnen en bakkerskruiden. Assertieve malt.

De finish is betrekkelijk lang op appelsienlikeur. Hij blijft kruidig en maakt je mond redelijk droog.

Het betere werk van Jura. Verkrijgbaar voor zo'n 125 tot 135 EUR. Met dank aan The Nectar voor het gulle sample dat in onze brievenbus terecht kwam.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-06-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3818

Wee Dram Masters 40 – verslag

EventsGeplaatst door Mark Dermul wo, september 27, 2017 07:27:00

Het was al meer dan twee jaar geleden dat Bert Bruyneel – ‘Zotte Bert’ voor de vrienden – nog eens een Wee Dram Masters tasting hield. Maar op 11 september 2017 was het nog eens zover en zakten we met plezier af naar ’t Konijntje, waar gastvrouw Tanya ons hartelijk ontving. Jos van zijn kant zette zich bij ons aan tafel om mee te genieten van deze mooie sessie.

Bert had voor deze sessie – de 40e al – wederom een bijzonder mooie line-up voorzien, zoals we dat van de Wee Dram Masters gewend zijn.

1) Glorious Bastard – batch #1

2) Arran 14 Year Old

3) Ben Nevis 27 Year Old 1986 Chester Whisky

4) Glentauchers 35 Year Old 1975 The Whisky Agency

5) Caol Ila 30 Year Old 1980 Maltbarn

6) Irish Single Malt 1989 XO Daily Dram

7) Suntory Blended Whisky Wa-Kyo

Het aperitiefje – de gloednieuwe Glorious Bastard – was niet op voorhand aangekondigd en dat had alles te maken met het feit dat hij nog maar net uit is. Gebotteld op 46% is dit een specialleke, want het betreft een (undisclosed) single malt die rijpte op een ex-whiskyvat waar voorheen nog een batch van Bert’s NOG-gin had gerijpt. Dus… eerst bottelde Bert de whisky, liet er dan zijn gin op rijpen en stak er dan wederom een malt op. Fuck purity! Dat zijn ook de openingswoorden op de rug van de fles. Retail: 50 EUR.

De gin was zowel op de neus als op smaak sterk aanwezig, waardoor het voor de aanwezigen snel duidelijk was dat dit geen ‘gewone’ whisky betrof. Flink wat jeneverbes, anijs en citrus. Maar wel lekker romig en op een alcoholpercentage dat het goed zal doen in een cocktail. Ik ga dat eerstdaags maar eens proberen.

Daarna schakelden we over naar een oudere botteling van de Arran 14 Year Old. Dit blijft bekoren, toch? Iedereen was het er over eens dat het een klein fruitbommetje was met een groen kantje met op smaak flink wat bijna-tropisch fruit en flink wat honing met een toets van chocolade.

Dan volgde de eerste echte klepper: Ben Nevis 27 Year Old 1986 van Chester Whisky. Ik had hem al in 2013 geproefd en vond hem toen al geweldig. Het was een zeer blij weerzien.

De volgende die geschonken werd, was voor mij de absolute winnaar van de avond. En met kop en schouders, hoor! De Glentauchers 35 Year Old 1975 van The Whisky Agency, gebotteld in 2010 op 47.3%, was een lekkere, waxy, old school malt die op smaak kersen en bijenwas offreerde, erg rond en rijk bleef in de finish en kortweg een absoluut geweldige whisky bleek te zijn.

En dan de malt waarvoor ik speciaal had ingetekend op deze tasting… de Caol Ila 30 Year Old 1980 van Maltbarn. OMG… Een Caol Ila op een sherryvaatje… wat een smaakbom! Textbook Coal Ila met rood fruit, een heerlijke combinatie. Snoeperig zoet en hartig zilt gaan hier perfect samen. Een goddelijke whisky van mijn favoriete Islay distilleerderij. Zo sexy. Helaas volledig onvindbaar geworden, want er waren destijds maar 66 flessen van uitgebracht. Je zou voor minder 45 minuten in uw auto zitten!


We naderden ondertussen de apotheose en Bert maakte ons blij met een Irish Single Malt 1989 XO van Daily Dram. Die werd gebotteld ter ere van het tienjarig bestaan van The Nectar. Wederom een blij weerzien. Ik herinner mij dat ik toen twijfelde tussen Cooley en Bushmills, maar dat ik mijn geld toen op Bushmills had gezet omdat hij zo geweldig fruitig is op banaan en tropische vruchten. Dat werd vanavond off the record bevestigd.

De laatste whisky – althans in de officiële line-up van vanavond – was een Japanse blend. Ik beken, mijn verwachtingen waren eerder aan de lage kant. Deze Suntory Blended Wa-kyo verraste me totaal. Hij eindigde (na de Glentauchers en de Caol Ila) op de derde plaats voor mij. Heerlijke donker fruit met tuin- en Oosterse kruiden, mizunara en koffie op de neus, terwijl de mizunara terugkeerde in de smaak, aangevuld met menthol en karamel. Maar echt een complex beestje hoor. Wa-kyo kan je vrij vertalen als ‘resonantie’. Nou, deze resoneerde alvast!

Het verhaal achter deze botteling is best interessant. Hij werd eind 2014 aangekondigd voor de winkelketen Shinanoya (whiskyshops in Tokio). Hij zou in februari 2015 op het schap komen, zo’n 589 flessen sterk. Maar twee maand voor de release was er een whiskyfestival waar Suntory voorinschrijvingen aanvaarde voor deze fles. Ze hebben de winkelrekken nooit gehaald. We weten allemaal dat Bert graag (en vaak) in Tokio vertoeft, dus dat hij aan een fles geraakt is, hoeft niet te verbazen. Hij was zelf wel verbaast dat ze momenteel een veilingwaarde heeft van zo'n 1800 EUR. Maar zoals we Bert kennen, vond hij dat reden te meer om ze gauw open te trekken. En wij? Wij genoten.

Het mag gezegd: de Wee Dram Masters zijn geweldige tastings. Steeds in goed gezelschap met een ongedwongen sfeer en bovenal absoluut geweldige drams! Bedankt, Bert, het was erg de moeite.

Maar… zoals dat dikwijls het geval is met dit soort bijeenkomsten, wordt er af en toe nog wat nagekaart en verder geproefd. Zo had ik zelf mijn nieuwste release mee, de Invergordon 29 Year Old 1989 voor MMM, en ik blonk van trots toen ik van verschillende mensen te horen kreeg hoe lekker hij wel was. Ondertussen genoot ik zelf van de geweldige Caol Ila 11 Year Old 2003 die ’t Konijntje zelf bottelde toen ze in 2015 opnieuw werden uitgeroepen tot Whisky Restaurant van het Jaar.

Maar afsluiten deden we met een onweerstaanbare Tomatin 34 Year Old 1976 van The Whisky Agency. Kwestie van de lijn der geproefde lekker door te trekken…

Ik hoef er geen tekening bij te maken dat dit weer een topavondje was. Eentje om in te kaderen.

May the Malt be with you!





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3817

Trip to Islay

AankondigingenGeplaatst door Mark Dermul do, september 21, 2017 07:24:33

De komende dagen zal u het even zonder blogposts moeten stellen. We trekken er namelijk even op uit naar het Beloofde Land.

In de komende week hopen we alle distilleerderijen op Islay te bezoeken.

Ze komen allemaal aan bod: Ardbeg, Laphroaig, Lagavulin, Bunnahabhain, Bruichladdich, Caol Ila, Bowmore, Kilchoman… maar we nemen ook een kijkje op de site van Gartbreck (waarvan we ondertussen weten dat het een project is dat niet zal doorgaan…) en Ardnahoe (het nieuwe project van Hunter Laing & Co).

Ook enkele prachtige plaatsen als Port Charlotte, Mull of Oa, Ardnave, Kildalton Cross, Portnahaven en dergelijke mogen niet ontbreken.

U mag nadien vanzelfsprekend een uitgebreid verslag verwachten van dit avontuur.
En over enkele weken volgen ongetwijfeld ook enkele Ramblings.

Tot binnenkort!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3816

Tullibardine The Murray

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, september 20, 2017 12:06:50

Distilleerderij: Tullibardine
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tullibardine The Murray 2004/2016, The Marquess Collection, 1st fill bourbon casks, 6.000 bts
Kleur: goud
ABV: 56,1%

Markies

In 2016 lanceerde Tullibardine de zogenaamde Marquess Collection - de Markies Verzameling zo u wil - waarin ze enkele historische figuren laten opdraven in plaats van een age statement. Oei, dat klinkt brutaler dan bedoeld. Immers, er staat duidelijk op het label vermeld dat hij te slapen werd gelegd in 2004, dus wie kan rekenen weet dat deze malt zo'n 12 jaar oud is. De eerste in de reeks - The Murray - is een eerbetoon aan Lord William Murray, de markies van Tullibardine.

De neus begint op gummi snoep en vers gezaagde planken, alvorens wat zomers fruit prijs te geven. Denk mandarijn, nectarine en mango, maar ook een frisse appel en wat kruisbessen. In alle eerlijkheid: het werkt.

Hij is mooi olieachtig, maar wel pikant. Erg zoet, opnieuw, bijna snoeperig, maar de kruiden worden wel erg luid. Denk chili pepers en een beetje gember. Flink wat citrus, nu. Midpalate wordt hij een tikkeltje floraal. Lavendel? Het scheelt niet veel. Dat had voor mij dan weer niet gehoeven.

De afdronk is best lang en kruidig, maar het florale element begint zo langzamerhand de boventoon te voeren en naar parfum te neigen.

Overduidelijk first fill bourbon met iets te luide kruiden, maar verder best ok. Zo'n 55 EUR voor een 12-jarige op vatsterkte? Dat is niet overdreven, hoor. Vooral de neus vond ik best leuk.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3815

Tullibardine 1976 Single Cask Edition #3160

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, september 20, 2017 07:24:28

Distilleerderij: Tullibardine
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tullibardine 1976/2010, Single Cask Edition, hogshead #3160, 227 bts
Kleur: koper
ABV: 54,5%

Aciditeit

Voor mijn twintigste ontmoeting met Tullibardine koos ik voor een officiële botteling uit de Single Cask Edition. Hogshead #3160 leverde 227 flessen op vatsterkte op. Hij verscheen in 2010 en is ondertussen helaas nergens meer te vinden. Hoewel op het label louter 'hogshead' staat, is een seconde met de neus in het glas voldoende om je te laten beseffen dat het waarschijnlijk om een sherryvat ging.

Heerlijk zoete neus op appelsienmarmelade, melkchocolade, gesmolten boter, menthol en hazelnoten. Daaronder sluimeren wel enkele aroma's als van rozenwater, tabak en zelfs wat olijfolie, maar ze storen niet. Wil je echt picky worden - en waarom ook niet? - zou je zelfs kunnen stellen dat je iets van plastic en hars kan waarnemen. Maar er bestaat geen twijfel over: dit is een geweldige neus.

Hij is erg krachtig op de tong en onmiddellijk zoetzuur en kruidig. Denk appelsienen, Turks Fruit en flink wat agrums, maar ook peper, nootmuskaat en kinine. Zoethout. Rond en zeer smaakvol. Ik zou nu durven zweren dat het misschien zelfs een wijnvat was, zoveel aciditeit (zonder over de top te gaan, gelukkig).

In de lange afdronk komt er plots uit het niets een leuke zilte noot opzetten.

Toppertje, ondanks de kleine onvolkomenheden op de neus. Erg interessant en gewoonweg heerlijk na een winterse wildschotel.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-12-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3814

Tullibardine 26 Year Old 1989 WhiskyBroker

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, september 19, 2017 15:03:10

Distilleerderij: Tullibardine
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tullibardine 26 Year Old 1989/2015, WhiskyBroker, Hogshead #1933, 227 bts
Kleur: goud
ABV: 53,7%

Kokosnoot

WhiskyBroker is één van de weinige onafhankelijke bottelaars die betrekkelijk oude single casks aan een aantrekkelijk prijs op de markt blijft brengen. Deze Tullibardine 1986 is meer dan een kwarteeuw oud en kwam in 2015 op de markt voor minder dan 100 EUR. Waar vind je dat nog?

Hoewel de neus zeker fruitig kan genoemd worden (denken we maar aan kokosnoot en gebakken appels, maar ook een verloren gelopen mirabelle), is hij vooral herbaal en verrassend mineraal. Komijn, kamfer en kiezelstenen - daar moet ik vooral aan denken als ik deze aan de neus zet. Daarnaast is er ook een toets van nat krantenpapier, wat ik dan weer iets minder vind.

Ook op smaak wordt het fruitige overstemt door allerhande vreemde smaken die ik niet meteen met whisky zou associëren. Ja, tuurlijk is er het fruit opnieuw, alsook wat typische woodspices en zelfs een streepje woodsmoke, maar het natte krantenpapier wordt nu vervoegd door vermolmd hout en plantenresten.

In de afdronk maakt de kokosnoot een triomfantelijke terugkeer en maakt toch nog één en ander goed.

Nou, iets te veel offnotes om echt van te kunnen genieten zonder de wenkbrauwen even te fronsen.

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-12-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3813

Tullibardine 22 Year Old 1993 Highland Laird

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, september 19, 2017 11:29:27

Distilleerderij: Tullibardine
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tullibardine 22 Year Old 1993/2015, Highland Laird, bourbon hogshead
Kleur: goud
ABV: 51,1%

Kalissehout

Tullibardine langs de A9, halverwege tussen Stirling en Perth, mag gerust het lelijke eendje onder de distilleerderijen genoemd worden. Pagoda-loos lijkt het meer op een blokkendoos dan een distilleerderij. Dat zegt natuurlijk weinig - zeg maar niets - over de kwaliteit van hun spirit. Deze werd gestookt in 1993 en na 22 lange jaren gebotteld op vatsterkte in de Highland Laird-reeks van Bartel Rawlings International.

De neus is fruitig op ananas, roze pompelmoes en kokosnoot, maar vertoont tevens een erg herbaal kantje. Eén en al kalissehout. Flink wat zoete mout en een heel klein beetje Pink Lady appels.

Hij heeft een mooie, ietwat ruwe structuur op de tong, met flink wat hout en kruiden, alvorens het fruit erdoor heen kan priemen. Peper, zoethout, komijn en kruidnagel gaan vooraf aan pompelmoes en appels. In die zin is het een prima verder zetting van de neus, maar dan met een grootse kruidigheid.

De afdronk is middellang op meer van hetzelfde.

Zeker geen slechte Tullibardine, vooral op smaak mooi in balans, maar nogal eentonig en weinig verrassend. Bedankt voor het sample, Peter.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-12-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3812

Tomatin 14 Year Old 2002 Selected Single Cask Bottling

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, september 19, 2017 07:23:19

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin 14 Year Old 2002/2016, Selected Single Cask Bottling, Cask #33198, 300 bts
Kleur: brons
ABV: 57,3%

In Bedwang

Dit single cask werd speciaal voor Premium Spirits gebotteld, de Belgische importeur van Tomatin. Het betreft een Tomatin die in 2002 te slapen werd gelegd op een bourbonvat, maar nog wel een finish kreeg op een rode wijnvat en gebotteld werd op vatsterkte in 2016. Hij heeft al vast een zeer mooi kleurtje gekregen.

De neus is erg aromatisch op kweepeer, marsepein, gedroogde abrikozen en iets van rabarber. Ik krijg ook een mooie kruidigheid met kaneel en nootmuskaat in de hoofdrol. Hij is ook een beetje waxy, wat ik wel op prijs kan stellen. Dit is erg uitgesproken en zoet, maar wel heerlijk.

Hij is erg romig en flink pikant bij aankomst. De kruidigheid is erg luid op nootmuskaat, zwarte peper, kaneel en zoethout, maar het fruit komt er mooi doorheen. Ik krijg pruimen, verse vijg, abrikozen, een beetje gekarameliseerde appelsienschillen en een bittertje alsof ik op een druivenpit heb gebeten. Maar het mooie is dat alle smaken hier prima geïntegreerd zijn, wat van deze Tomatin een waar plezier maakt.

De afdronk ik lang, drogend en wat bitter van de tannine op het sterfbed.

De invloed van de wijn is overduidelijk - vooral in de finish - maar de spirit houdt de wijn absoluut in bedwang en zet hem aan het werk in zijn voordeel.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3811

Tomatin 8 Year Old 2007 Gordon & Macphail CASK

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, september 18, 2017 13:56:51

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin 8 Year Old 2007/2016 Gordon & Macphail CASK, 1st Fill Bourbon Barrels 4908-4911
Kleur: zonlicht
ABV: 60%

Eentonig

CASK is een reeks van Gordon & Macphail waarin ze single cask whisky bottelen op vatsterkte. Klinkt logisch, ik weet het. Dit is echter wel een erg jonge Tomatin, toch? Slechts 8 jaar oud, gerijpt op first fill bourbonvaten. De botteling werd samengesteld met vier vaten die in 2007 te slapen werden gelegd.

Frisse neus op zoet mout en allerhande suikers, veel vanille en iets van gebakken appeltjes. Erg zomers, alvast. Er zit nog een licht florale hint aan als van vers afgereden gras en wilde heidebloemen.

Hij heeft een licht olieachtige body en is meteen mierzoet. Een karrenvracht aan vanille en karamel waar het witte fruit van op de neus nog weinig kans ziet zich te manifesteren. Hij is zacht gekruid op witte peper, zoethout en gember. Maar als ik heel eerlijk mag zijn, vind ik hem nogal eentonig.

De afdronk is middellang op meer van hetzelfde met licht drogende tannine op het sterfbed.

Foutloze malt met typische trekjes van first fill bourbonvaten, maar een beetje te eentonig om echt te entertainen.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3810

Tomatin 7 Year Old 2007 Kintra

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, september 18, 2017 04:20:47

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin 7 Year Old 2007/2014 Kintra, sherry butt #900046, 142 bts
Kleur: oud goud
ABV: 52,1%

Nutella

Deze jonge Tomatin rijpe op een sherry butt en werd na 7 jaar gebotteld op vatsterkte door onafhankelijk bottelaar Kintra - u weet wel: Erik Molenaar, eigenaar van de Wagging Finger distilleerderij, bekend van de gelijknamige gin. Erik kon zich slechts 142 flessen toe-eigenen, zo blijkt. Als mijn info klopt, zou de rest van het vat naar Duitsland vertrokken zijn. Dit terzijde.

Op de neus kan hij zijn jonge leeftijd maar moeilijk verbergen. Maar goed, dat hoeft ook niet. Ik krijg wat lichte kruiden, maar vooral appel en limoen en wat... euh... Nutella chocopasta. Nog een hint van tabaksbladeren en heidegras. Dit valt mij best mee.

De body is prima, de sterkte ook. Iets meer kruidigheid nu, maar vooral heerlijke zoete tonen van noten, pruimen en abrikozen, blauwe bessen en bitter appelsienen. Lijkt er sterk op de Tomatin Wood, moet ik zeggen, maar iets meer uitgesproken.

De finish is verrassend lang voor zo'n jongeling, met een flink bittertje op het sterfbed.

Deze jonge Tomatin voldoet volledig aan de verwachtingen. Vooral de neus kon mij erg bekoren.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)




  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3809

Tomatin Fire

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, september 17, 2017 16:39:29

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Fire, OB 2016 6.000 bts
Kleur: vol goud
ABV: 46%

Suikerwafel

In hun nieuwe reeks 'Five Virtues' brengt Tomatin enkele NAS whisky's op de markt, versneden naar 46%. De reeks bevat de Earth, Fire, Metal, Water en Wood. Ik kon er twee van te pakken krijgen en die zet ik met plezier head-to-head. Ik begon met de Wood - die me erg aangenaam verraste - en proef nu de Fire. De Tomating Fire is gerijpt op zwaar geblakerde eiken vaten die in 2005 te slapen werden gelegd.

De neus is fris en gekaramelizeerd tegelijkertijd. Enerzijds frisse citrus- en honingtoetsen, anderzijds pomme d'amour en vers gebakken suikerwafels. Meringue die net uit de oven komt met wat amandelschaafsel erbovenop. Witte chocolade. Lekker.

Hij is mooi olieachtig, maar verrassend zacht. Amper kruiden, echt waar. Het is hier één en al zoetigheid en citrustonen. De zoetigheid vertaalt zich wederom naar meringue, witte chocolade, gesuikerde amandelen, vanille en wat gekonfijte sinasschillen.

In de middellange finish komt er nog wat meer citrus doorheen, zelfs wat zeste.

Dit is een vloeibaar dessert en erg verschillend van de Wood, minder complex maar minstens even leuk.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3808

Tomatin Wood

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, september 17, 2017 13:58:50

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Wood, OB 2016, 6.000 bts
Kleur: koper
ABV: 46%

Gember

In hun nieuwe reeks 'Five Virtues' brengt Tomatin enkele NAS whisky's op de markt, versneden naar 46%. De reeks bevat de Earth, Fire, Metal, Water en Wood. Ik kon er twee van te pakken krijgen en die zet ik met plezier head-to-head. Beginnen doen we met de Wood, straks volgt de Fire. De Wood is een assemblage van Tomatin gerijpt op Franse (70%), Amerikaanse (20%) en Hongaarse eik (10%). Het is een mix van Tomatin die te slapen werd gelegd in 1999 en 2006.

Hij heeft een donkerzoete neus met een bittertje. Ik moet denken aan toffee, leder en tabaksbladeren, maar ook aan bloedappelsienen en crème brûlée. Er zit tevens een herbaal kantje aan. Iets van groene tuinkruiden en zelfs een hint van anijs. Gember komt redelijk sterk opzetten.

Hij is erg romig, dat is mooi. Je kan hem bijna kauwen. Meteen mierzoet op karamel, kandijsuiker, opgelegde rozijnen, kersenlikeur, peperkoek, orangettes en vanille. Ja, dit werk prima, hoor. Er blijft nog steeds dat groene tintje dat ik niet anders kan omschrijven als gember.

In de afdronk krijg ik nog wat hazelnoten en keren de tabaksbladeren weer, maar dat groene element verdwijnt nooit helemaal.

Een mooi samenspel tussen het hout, het zoete en de kruiden op prima sterkte en met een geweldig romige body. Aangenaam verrast.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3807

Mark’s Whisky Ramblings 177: Tomatin Legacy

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, september 17, 2017 06:10:20

Op een hoogte van 315 meter in de Monadliath Mountains, werd in 1897 de Tomatin Distillery opgericht. In 1906 sloot ze omwille van de Pattison Crash, maar werd in 1909 al heropend. Tussen 1956 en 1974 werd het aantal stills uitgebreid van 3 naar... 23! Het was één van de grootste producenten op dat moment. In 1986 werd het tevens de eerste distilleerderij die in Japanse handen kwam. Onder dat leiderschap werd het aantal stills teruggebracht naar 12 en werd Tomatin als single malt op de markt gepositioneerd.

The Legacy, een entry-level malt zonder leeftijdsaanduiding, werd enkele jaren geleden toegevoegd aan de core range en is een ode aan het feit dat de distilleerderij het stadje Tomatin op de kaart zette, door werkgelegenheid te verschaffen en onderdak te bieden aan de gezinnen van de werknemers.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3806

Tomatin Legacy

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, september 16, 2017 18:36:37

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Legacy
Kleur: goud
ABV: 43%

Zomers Terras

De Tomatin Legacy - wat dus een NAS-release betreft - verwijst naar de belangrijke historische bijdrage die de distilleerderij aan het stadje met dezelfde naam heeft gegeven. Het was immers de komst van de distilleerderij die de stad op de kaart heeft gezet. Tientallen gezinnen kwam rondom de distilleerderij wonen, aangezien het hun werkgever werd.

De neus is bijzonder zoet op vanille en kokosnoot met frisse toetsen van citrus. Een karrenvracht aan smeuïge honing doet daar nog een schepje bovenop. Tot slot tovert hij nog een mooie dosis karamel tevoorschijn. Hij is absoluut niet complex - integendeel, erg eenvoudig - maar wel zomers en aangenaam.

Mooi olieachtig, rolt hij zijdezacht over de tong. Er zit nu een kleine kruidigheid aan vast als van een pepertje en wat zoethout. Het fruit van de neus keert weer, al ligt de nardruk nu eerder op citrus en steken frisse, groene appeltjes de kop op.

De afdronk is wel erg kort en vertoont een bittertje op het sterfbed.

Erg drinkbare Tomatin zonder franje. Typische 'drinking dram' die je zal verblijden als je op een zomers terras zit (zo schreef ik deze tasting notes in de Provence, terwijl het hier 30° is). En ja, doe er gerust een blokje ijs in.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 09-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3805

Tomatin Cù Bocàn 2005 Vintage Limited Edition

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, september 16, 2017 09:35:09

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Cù Bocàn 2005 Vintage Limited Edition, 11.400 bts
Kleur: vol goud
ABV: 50%

Hellehond

Tomatin heeft, naar aanleiding van het succes van zijn Cù Bocàn ook al enkele speciale edities van deze geturfde malt op de markt gebracht. Dit is er zo eentje, die in 2016 gebotteld werd op een iets hoger alcoholpercentage, namelijk 50%.

Hoewel de rokerigheid onmiskenbaar is, blijft het duidelijk Tomatin, want hij is heerlijk fruitig op de neus. Perzik, mango, appelsien en abrikoos... om maar enkele vruchtjes te noemen. Flink wat honing, ook. Iets wat me aan suikerspin en nougat doet denken. Hazelnoten. Ja, dit is best aangenaam.

Mooi olieachtig en opnieuw fruitig. Hij dartelt wat op de tong, moet ik zeggen. De turf is nu meer uitgesproken en zorgt voor een milde rookontwikkeling die ik best aangenaam vind.

De afdronk is dan weer eerder kort, op meer van 't zelfde.

Redelijk rechttoe-rechtaan whisky, zonder franje, maar best mooi. Zo'n 55 tot 65 EUR, wat niet weinig is voor deze fles, maar ook niet overdreven duur. En ze ziet er ook goed uit. Bedankt, Pat, voor het sample.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 08-01-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3804

Tomatin Cù Bocàn

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, september 15, 2017 06:44:54

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Cù Bocàn, Batch 1, OB 2013, 13.000 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Hellehond

Tijdens de laatste week van elk jaar gebruikt Tomatin geturfde malt voor whiskyproductie. Dat is dus zeer uitzonderlijk. Het levert jaarlijks slechts 60.000 liter op. Die wordt nadien gebotteld als Cù Bocàn (spreek uit 'koe-bochen'), genaamd naar een spectrale hellehond die de bewoners van het dorp Tomatin eeuwenlang schrik heeft aangejaagd. Of deze legende nog erg levendig is, weet ik niet, maar de Cù Bocàn rijpte alvast in een combinatie van virgin oak, sherry- en bourbonvaten en is gebotteld op 46%.

De neus is een flink citrusy met allerhande agrums en herbale, florale toetsen. Flink wat gember en hout, wat een betrekkelijk jonge leeftijd verraadt. Hooi en een hint van rook.

Op smaak krijg ik nu wel een mooie rookontwikkeling, maar de typische fruitigheid van Tomatin blijft wel achterwege. In de plaats krijg ik graankoekjes en noten, een beetje honing en flink wat kruiden. Peper en nootmuskaat, gember en een hint van anijs. Hier is volgens mij wel heel veel virgin oak aan te pas gekomen. Ik weet niet goed welke richting deze whisky uit wil...

Ook in de finish - die wel betrekkelijk lang is - krijg ik enkel rook en gember.

Jonge en eerder scherpe malt. Het verhaal errond is beter dan de inhoud van de fles. Net geen 40 EUR.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3803

Tomintoul Five Decades

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, september 14, 2017 07:23:29

Distilleerderij: Tomintoul
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Tomintoul Five Decades, OB 2015, 50th Anniversary of Tomintoul, 5.320 bts
Kleur: amber
ABV: 50%

Vijftig

De Tomintoul distilleerderij is betrekkelijk jong. Ze werd pas in 1965 opgericht. In 2015 vierde ze bijgevolg haar 50e verjaardag. Deze Five Decades werd gebotteld om dat te vieren. De whisky werd overigens, zoals de naam ook al aangeeft, samengesteld met malts uit 1965, 1975, 1985, 1995 en 2005. U begrijpt wellicht waarom ze niet gekozen hebben voor een leeftijdsaanduiding. En uiteraard werd hij versneden naar 50%. Hier is over nagedacht.

De neus is alvast erg aromatisch en rijk. Ik krijg zoet fruit - probleemloos tropisch te noemen - en een mooie mengeling aan noten (walnoten in de hoofdrol), maar hij heeft tevens iets van een sigarenkistje, weliswaar met echt goeie sigaren er in... Rozijntjes en pruimen verschijnen, maar worden al snel overstemd door sinaasappel en Turks Fruit. Alsof dat nog niet genoeg is krijg ik ook nog wat woodsmoke en iets stoffigs. Een tikkeltje old school, als u begrijpt wat ik bedoel. Ja, dit mag je gerust complex noemen. Wat lekker, zeg.

Hij is mooi romig, tikkeltje waxy, en wat kruidig. De eik laat zich verre van onbetuigd. Maar ook op de tong is het een prachtig panoply van smaken die een grote invloed van sherryvaten verraad. Flink wat noten, opnieuw, maar ook banaan en kokos. Gember, nootmuskaat en peper zijn de kruiden van dienst. Dit is erg, erg mooi.

De afdronk is lang, licht drogend en erg gekruid. Hij laat je een beetje verweest achter...

Dit is nog maar mijn 15e Tomintoul, maar het is wel één van de lekkerste die ik al proefde. Je gaat hier wel 400 EUR of meer voor moeten ophoesten... Dat is natuurlijk niet weinig.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3802

Tormore 18 Year Old 1996 Gordon & Macphail Reserve

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, september 13, 2017 07:21:35

Distilleerderij: Tormore
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Tormore 18 Year Old 1996/2015 Gordon & Macphail Reserve for Van Wees, refill bourbon barrel #5653, 270 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Lycheewijn

Achter de geklasseerde muren van de prachtige Tormore distilleerderij werd deze spirit in 1996 gestookt. Van Wees, de Nederlandse onafhankelijke bottelaar, tikte het vat op de kop bij Gordon & Machpail. Na 18 jaar slapen op een refill bourbon barrel, werd hij naar 46% versneden en gebotteld.

Smeuïge en honingzoete neus op toffee, vanille en wit boomgaardfruit. Luikse siroop. Hint van witte chocolade. Appelmoes. Hint van aardappelschil en zelfs wat herfstbladeren. Ik hou hier we van.

Op smaak is hij minder zoet, maar eerder kruidig en 'groen', als u begrijpt wat ik bedoel. Allerhande tuinkruiden, maar ook peper van de molen en gember gaan de appels vooraf. Er verschijnt wat ananas en pompelmoes. Lycheewijn, zoals ik die soms in een Chinees restaurant te drinken krijg. Niet onaangenaam.

De afdronk is lang en blijft zoet met een peperige bite op het sterfbed.

Nou, voor mijn tiende Tormore had ik het stukken slechter kunnen treffen, me dunkt.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-12-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3801
« VorigeVolgende »