WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Koval Single Barrel Bourbon

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, mei 05, 2018 07:27:50

Distilleerderij: Koval Distillery
Regio: USA
Fles: Koval Single Barrel Bourbon, 500ml
Kleur: brons
ABV: 47%

Mango Chutney

De Koval Distillery, opgericht in Chicago in 2008 door een echtpaar met Oostenrijkse roots, noemt zichzelf een organische distilleerderij, want hun graan komt van boerderijen uit de Midwest en is 100% biologisch. Alles van korrel tot borrel gebeurt ter plekke. Naast andere spirits als vodka, gin en brandy, hebben ze ondertussen een aantal whiskies op de markt. Dit is hun Bourbon. Die bestaat uiteraard voor 51% uit maïs, maar in plaats van er rogge of tarwe bij te doen, gebruikten ze Millet, een graan dat vooral in Afrika en Azië voorkomt.

De neus is gesloten. Of subtiel, het is maar hoe je het bekijkt. Best wel floraal, maar ook zoet op mango chutney, vers gebakken brood, zachte vanille en een hint van abrikozen. Ik moet zeggen, dit is erg aangenaam.

Hij is erg aangenaam op smaak, ook! Best een complex geheel met opnieuw abrikozen, vanille en wat gepeperde karamel, maar aangevuld met hints van kiwi en wat citrus. Hij doet me ook een beetje denken aan gestoomde wortelen, wat misschien wat vreemd klinkt, maar wel erg zacht en zoet binnen komt. Heerlijk.

In de middellange afdronk gaat het lekker verder op kruidnagel, karamel en iets van pruimtabak.

Wat een ontdekking! Deze Koval bourbon is erg lekker en interessant. Vergeet niet dat dit een jong beestje is van een nieuwe distilleerderij. En toch al meteen een schot in de roos. Knap!

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4079

Koval Distillery

DistilleerderijenGeplaatst door Mark Dermul vr, mei 04, 2018 07:08:34

Koval Distillery

5121 North Ravenswood Ave
Chicago, IL 60640
USA
Tel +1 312 878 7988
www.koval-distillery.com

Voortvarend

Koval werd opgericht in 2008 and is de eerste distilleerderij in Chicago sinds mid-19e eeuw. Ze werd opgericht door het echtpaar Robert en Sonat Birnecker en hun plan is om organische whiskey te stoken, een traditie die ze verder zetten van hun Oostenrijkse betovergrootvader.

Hun bedoeling is om alles ter plekke te doen, van korrel tot borrel zeg maar, waarbij ze het graan betrekken van lokale boerderijen en het hele productieproces van maischen tot bottelen. De naam Koval kent zijn oorsprong in Oost-Europa en betekent zoveel als ‘blacksmith’, maar wordt ook vaak in het Jiddische dialect gebruikt om het zwarte schaap aan te duiden of iemand die nogal voortvarend is. Sonat’s overgrootvader kreeg – omwille van zijn voortvarende gedrag – al snel de roepnaam Koval. De keuze voor de naam van de distilleerderij was dan ook snel gekozen.

Kothe

Het graan komt van een aantal boerderijen uit het Midwesten en is 100% orangisch. Ook de gist is onbewerkt. Hun whiskey voldoet dus aan alle eisen om zowel organisch als kosher te worden bestempeld. De spirit wordt dan via een zogenaamde Kothe-still gedistilleerd. Deze 5000-liter still is van Duitse makelij en bestaat uit een potstill met helm en twee (relatief kleine) kolomstills.

Ze gebruiken barrels van 30 gallon (zo’n 114 liter) uit de Barrel Mill uit Minnesota. Zoals het nog steeds moet in de States, wordt elk vat slechts één keer gebruikt. Het bottelen gebeurt ter plekke.

Range

Zoals bijna elke nieuwe distilleerderij, begon ook Koval met de productie van andere spirits in afwachting van de wettelijke leeftijd om hun whiskey te bottelen. Zo is er een Koval Dry Gin, Barreled Gin, Peach en Prune Brandy, Vodka (van rogge), Sunchoke spirit (wortels van de zonnebloem) en een hele resem likeurs.

Maar ondertussen is de whiskey beschikbaar en wel in 6 versies: Koval Bourbon, Koval Four Grain, Koval Millet, Koval Oat, Koval White Rye (ongerijpt) en Koval Rye.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4078

Exploring Sherry Casks – PROOF 25/04

EventsGeplaatst door Mark Dermul do, mei 03, 2018 07:18:34

In september van vorig jaar was ik te gast op de ‘Scraping the Barrel’ tasting in PROOF. U kan het verslag hier nog eens rustig nalezen. Aan het einde van de tasting lieten we duidelijk verstaan dat we dit wel konden smaken. Dat was niet in dovemans oren gevallen. Op woensdag 25 april kwam de vervolgtasting onder de noemer ‘Exploring Sherry Casks’, waarbij we acht drankjes voorgeschoteld kregen. Vier sherry’s werden gepresenteerd (Fino, Amontillado, Oloroso en Pedro Ximénez) met een whisky ernaast die op zo’n sherryvat werd gerijpt of gefinished.

Dearly Beloved vergezeld me niet zo vaak naar zulke tastings, maar toen ze vernam dat het ook om sherry ging, vroeg ze me onmiddellijk om ook een zitje voor haar te reserveren. Niet bepaald een tête-à-tête, maar ik vond het erg fijn mijn betere helft erbij te hebben. Sherry lust ze wel, van de whisky nipte ze en de rest was voor mij.

Een boeiend setje stond voor ons klaar.

Laat ik u hieronder kort maar krachtig verblijden met de tasting notes van iemand die niets van sherry maar wel een beetje van whisky kent…

Lustau Fino Jarana – Very Dry Sherry – 15%

Het was een blij weerzien met deze Fino. Een neus vol geel fruit, flink wat boter en een licht zuurtje als van citrus. Op smaak kwam daar banaan bij, maar tevens een mooi zilt element. In de afdronk trok hij de mond helemaal droog, zoals je van een goeie Fino mag verwachten. 15 EUR.

Tomatin 12 Year Old, The Cuatro Series, Fino – 46%

Tomatin speelde enkele jaren geleden in op hetzelfde thema, door 4 whisky’s uit te brengen – vandaar Cuatro – op verschillende sherryvaten. Wij proefden – uiteraard – de Fino-versie. Die offreerde zoete appel en perzik op de neus, maar het ziltje randje was ook hier duidelijk waarneembaar. Op smaak vond ik hem al een pak minder fruitig dan de neus beloofde, maar hij was wel mooi kruidig. In de finish werd hij dan weer erg zoet en teven bijzonder drogend. 100 EUR.

Gonzales Byass 12 Year Old Vina AB Amontillado – 16.5%

Deze was ook erg leuk, hoor. Op de neus kreeg ik eerst babyadem, maar dan evolueerde erg snel naar fruitpap, gevolgd door mooie toetsen van vanille en citrus. De afdronk van deze sherry was bijzonder zacht en licht drogend. 16 EUR.

Goldlys 12 Year Old Amontillado Finish, Cask #2635 – 43%

Deze Belgische whisky had heel wat tijd nodig om open te komen. Op de neus kreeg ik eerst niets dan houtkrullen en karamel, duidelijke kruiden van rogge en amper fruit. Dat was geen al te beste start. Na enkele minuten wordt het wel beter, maar top wordt hij echter nooit. Op smaak is hij licht romig en mierzoet. Eerst anijs, dan chocolade. De afdronk is licht bitter. Maar kapot ben ik hier niet van. 62 EUR.

César Florido Oloroso, cask sample – 16-18%

De foto spreekt boekdelen. Geen glazen fles met indrukwekkend label, maar een plastieken litertje waarin Timon en Nikkie zelf – ter plekke – een cask sample aftapten van deze oudste bodega in Chipiona. Heerlijke, donkerzoete neus op appelsien, noten, chocolade en leder. Licht droog, terwijl hij op smaak net zoet, rond en rijk is. In de afdronk krijg ik een zoetzure toets en lichte kruiden. Heerlijk. 16 EUR (voor een echte fles, welteverstaan).

Clynelish Distillers Edition 1992/2007 – 46%

Ah, Clynelish. Altijd lekker. En leuk als het een botteling is die je nog niet geproefd hebt (ik had die van het jaar erop en vond die oké, maar niet top). Heerlijk zoete, waxy en tegelijkertijd drogende neus op rozijnen, banaan en… niet lachen… klei! Op smaak is hij rond en best vettig, mondvullen, kruidig, zoet met de nadruk op noten. De afdronk is lang, zoet en kruidig. Toppertje. 95 EUR.

Perez Barquero PX – 15%

Pedro Ximénez is niet voor iedereen. Deze stroperige sherry – je kan er bijna een lepel in recht zetten – is mierzoet met een erg herbaal kantje. Denk maar aan Maggie bouillonblokjes. Het is zelfs dominant, waardoor ik de neus van deze PX niet echt top vind. Maar eens aan de lippen is het een explosie van Luikse siroop en donker fruit. Rabarberconfituur! De romige afdronk is lang en blijft zoet. Zet hier een bolletje vanille-ijs of een stukje blauwe kaas bij en het feest is compleet. 25 EUR.

Glenglassaugh PX Sherry Wood – 46%

Hola, dit is een interessante neus en heel anders dan wat ik al van Glenglassaugh heb gehad. Rond, zoet met flink wat kalisse, woodsmoke, kruiden en… rosbief! Umami neusje, met een zilt randje. Erg lekker. Op smaakt is hij evenzeer kruidig, maar zoeter dan verwacht, terwijl de lange, kruidige finish verraadt dat hij op kleine Quarter Casks rijpte alvorens gefinished te worden in een PX-vat. Aanrader! 62 EUR.

Opnieuw een erg leuke tasting en gezien het grote aantal combinatiemogelijkheden hoop ik dat er nog een derde (en vierde en….) aflevering komt.

Na afloop kreeg ik nog twee rums in de handen gestopt van Rasta Morris – u weet wel, Zotte Bert. Een 13-jarige Foursquare die ik echt top vond en een 20-jarige Caroni die me van mijn sokken blies. Ge moogt zeggen van Bert wat je wil, but he knows his stuff. Chapeau.

Door Gent by night kuieren met vrouwlief (allé, van de PROOF terug naar de parking) heeft wel iets. Ze mag nog mee.

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4077

Whisky Fair Limburg 2018 – verslag

EventsGeplaatst door Mark Dermul wo, mei 02, 2018 07:21:10

In april 2018 zakte ik voor de allereerste keer af naar Limburg – op een ruime boogscheut van Frankfurt – voor de bekende, zeg maar beruchte, Whisky Fair.

Er geraken was op zich al een helse klus. Niet minder dan 5u was ik met de wagen onderweg (maar in all fairness, het verkeersinfarct lag enkel in eigen land, met de ring rond Antwerpen die de kroon spande). Rond 21u kon ik eindelijk mijn voetjes onder de tafel schuiven bij de collega’s van Catawiki waarmee ik dit weekend aan het werk zou zijn. Nou, ja, werk… We zouden met z’n vieren een stand bemannen waar bezoekers in de gelegenheid werden gesteld om een golden oldie te proeven, maar tevens een voucher van 20 EUR kregen om te gebruiken om de whiskyveiling. Uit de verzamelde namen zullen we ook een winnaar loten die maar liefst 500 EUR in de wacht kan slepen.

Maar aangezien ons team uit vier mensen bestond, hadden we ook ruimschoots de tijd om te netwerken en – niet onbelangrijk – zelf op ontdekking te gaan. Wat me vooral opviel is de grootte van dit festival. Ik dacht met het Whiskyfestival in Gent en Spirits in the Sky al één en ander gezien te hebben, maar Limburg is wat omvang betreft de Death Star van de whiskyfestivals, me dunkt. En toevallig ook het warmste festival. Buiten was het 28°, maar wij verloren binnen zo’n 2% whisky aan de engelen omdat het 35° was. Note to self: volgende keer ventilatortje meepakken.

Deze reeks foto’s werd gemaakt voordat de deuren van het festival werden opengegooid. Nadien zou het nutteloos geweest zijn te trachten de stands te fotograferen, want het was – zeker op zaterdag – over de spreekwoordelijke koppen lopen.

Zoals gezegd had ik in de loop van het weekend voldoende tijd om zelf wat rond te lopen en enkel dingen te proeven. Het aanbod was fenomenaal. Flink wat nieuwe releases, maar ook een heleboel golden oldies die je nergens meer te pakken zal kunnen krijgen – tenzij op Catawiki natuurlijk.

Hieronder een lijstje – weliswaar niet in volgorde, maar alfabetisch, van wat ik allemaal aan de lippen heb gezet gedurende deze tweedaagse hoogmis van de gouden nectar. De drams in bold konden mij erg, erg bekoren.

1. Ardbeg Uigeadail first edition

2. Auchentoshan 10 Year Old 2007 Malts of Scotland Warehouse Shop #MoS17042

3. Auchentoshan 24 Year Old 1991 Blackadder Raw Cask Statement

4. Auchentoshan 2008 Distillery Exclusive Bordeaux Cask #3835

5. Balblair 1991

6. Ben Nevis 18 Year old 1998 The Whisky Mercenary for Skotsj Fellowsjip

7. Ben Nevis 19 Year old 1999 Valinch & Mallet

8. Bunnahabhain 22 Year Old 1995 Valinch & Mallet

9. Caol Ila Feis Ile 2014 (12 yo)

10. Caol Ila 25 Year Old

11. Cardhu 12 Year Old 1960s

12. Chichibu 2013 Cask #2588 for La Maison du Whisky

13. Clynelish 2005 Gordon & Macphail Connoisseurs Choice

14. Cotswolds spirit 16 months red wine cask

15. Cotswolds single malt

16. Glen Elgin 12 Year Old 1960s (White Horse)

17. Glenlivet Export 1960s

18. Glenrothes 9 Year Old Bourbon Valinch & Mallet

19. Glenrothes 11 Year Old Sherry Valinch & Mallet

20. Glentauchers 21 Year Old 1996 Valinch & Mallet

21. Isle of Jura 1988 Pears of Scotland Cask #1354

22. Johnnie Walker Red Label 1940s

23. Karuizawa 1994

24. Lagavulin Distillery Exclusive 2017

25. Longrow 1973 for Samaroli

26. Mortlach 18 Year Old 1999 for The Wine Society

27. Port Ellen 23 Year Old 1982 Jack Wieber for Whisky Plus

28. Sandy Ross Blended Scotch Whisky 1950s

29. Strathmill 37 Year Old 1974 hogshead #1233

30. Tormore 25 Year Old Valinch & Mallet

Maar de Ben Nevis 1999 van Valinch & Mallet gaat wat mij betreft met de hoofdvogel aan de haal. Niet zozeer omdat het de ‘beste’ whisky is die ik afgelopen weekend proefde, maar vooral omdat het de whisky was die mij het meest verraste. Ik zou hem als ‘funky’ omschrijven. Hij veranderde in het glas van babyadem naar rood fruit naar snoepgoed en terug en was simpelweg erg amusant. Aanrader.

Op zaterdag kon je ook Emmanuel Dron ontmoeten tijdens een signeersessie van zijn nieuwe boek ‘Collecting Whisky’ – een kanjer van 7 kilogram vol prachtige foto’s van flessen uit de 19e en 20e Eeuw. Een boek waar ik nog menig avond zoet mee zal zijn, gapend naar de mooie prentjes en onder de indruk van de kennis van deze in Singapore wonende Fransman. Het was fijn kennismaken (hij kende mij blijkbaar beter dan ik hem – hij wist dat ik de Toshan Man was, maar ook dat ik het Save The Lars Homestead Project had geleid in Tunisië; Emmanuel is zelf ook een groot Star Wars fan). Ik zag het niet zitten om het zwaarlijvige boek van bijna 900 pagina’s mee te sleuren, maar de doos was geen probleem en Emmanuel signeerde hem met plezier.

Toeval wilde dat we ’s avonds ook nog eens in het zelfde restaurant dineerde. Ik werd uitgenodigd om aan te schuiven en had een geweldige avond met Emmanuel en zijn lieftallige, sigaar-rokende vrouw Hitomi. We proefden samen van de Tennessee 2003 for Mark & Manny’s Malts tot de restauranteigenaar ons vriendelijk verzocht om op te krassen zodat hij zijn deuren kon sluiten.

Dat is trouwens één van de belangrijkste aspecten van dit festival. Niet zozeer de whisky of het ‘werk’ – ook natuurlijk (baas leest mee) – maar wel de ontmoetingen en vriendschap die je op zo’n evenement ervaart. Vele bekende gezichten passeerden de revue, sommigen die ik voordien enkel ‘online’ had ontmoet. Wat vreemd om elkaar na al die jaren voor het eerst ‘in het echt’ te ontmoeten! Maar wel heel erg plezant, natuurlijk.

Ook kwamen enkele liefhebbers op mij afgestapt omdat ze me herkenden als Toshan Man of van mijn Ramblings op YouTube. Twee vroegen zelfs om een selfie. How weird! En één kerel die me zaterdag had aangesproken (‘Hey, Mr Toshan Man, right!?’) kwam me zondag een balpen van Auchentoshan in de handen duwen. ‘A gift, my friend, to write more tasting notes!’. Het klinkt misschien banaal, maar voor mij was dat toch een kippenvel-moment.

Ik keerde moe maar meer dan voldaan terug naar Gent op zondagavond (gelukkig maar 3,5u onderweg deze keer) maar weet nu al: dit wil ik nog eens beleven (op de hitte na).

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4076

Mark’s Whisky Ramblings 202: Cowal Highland Gathering

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul di, mei 01, 2018 08:37:58

De Cowal Highland Gathering is één van Schotland’s grootste Highland Games competities met atleten, dansers en pipe bands. In het recente verleden werd voor deze Games een speciale blend gebotteld door de eigenaars van de Springbank distilleerderij. Is het dan veilig om er van uit te gaan dat er flink wat van deze Campbeltowner in de mix is gegaan? Moeilijk te zeggen.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4075

Glen Scotia 17 Year Old 1992 Malts of Scotland

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, april 30, 2018 06:55:15

Distilleerderij: Glen Scotia
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Glen Scotia 17 Year Old 1992/2010 Malts of Scotland, Sherry Butt #429, 199 bts
Kleur: mahonie
ABV: 53.3%

Oude Gordijnen

We halen een Glen Scotia uit de oude (nou, ja) doos. Gedistilleerd in 1992 en na 17 jaren van rijping op een sherryvat gebotteld in 2010 door het Duitse Malts of Scotland. Op vatsterke, dat spreekt. Toen ik hem voor het eerst proefde, vond ik hem maar niks, maar het was toen wel de eerste keer dat ik Glen Scotia proefde. We zijn ondertussen 7 jaar verder en mijn smaak is best geëvolueerd, al zeg ik het zelf. Laten we hem nog eens proberen…

Nou, de neus doet het nog steeds niet voor mij. Naast mooie gesherriede toetsen als van koffie, gekonfijte appelsien, veenbesjes, gebakken appel en cake krijg ik nog steeds flink wat verbrand rubber, fietsbanden, karton en natte klei. Deze doet me een beetje denken aan de gordijnen van grootmoeder… De eerste keer dat ik mijn neus in het glas steek vond ik ‘m lekker, de tweede keer al een pak minder. De derde keer viel het weer mee, de vierde keer sloeg het dik tegen… Wat een schizofrene neus, zeg!

Hij geeft je meteen een trap tegen je tanden bij aankomst. Flink kruidig (kruidnagel op kop, gevolgd door wat kaneel en zout) en flink wat eik die voor een bittere toets zorgt. Gepofte kastanjes, koffie, zoethout, eucalyptus en iets van zwarte, organische chocolade en een handjevol noten. Maar de rubber keert weer with a vengeance. En toch… hij doet me deze keer geen bekken trekken en ik neem met plezier een tweede slok. Zo slecht kan het dan toch niet zijn?

De afdronk is lang, drogend en sterft pikant op hazelnoten.

Dit is geen eenvoudige Glen Scotia en afhankelijk van je stemming kan deze meevallen of (dik) tegenvallen. Maar wat een fun!

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 10-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4074

Glen Scotia 15 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, april 29, 2018 09:57:10

Distilleerderij: Glen Scotia
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Glen Scotia 15 Year Old
Kleur: koper tot brons
ABV: 46%

Oomph

Deze Glen Scotia 15 komt in de nieuwe, strakke fles (een welkome opvolger van de vreemde flessen met psychedelische kleuren en koebeesten op het label) en werd gebotteld in 2015 op drinksterkte. Hij rijpte volledig in American Oak Barrels met een sherry finish van zo’n 6 maanden. Hij is verrassend donker.

OMG, wat een zalige neus is dat!? Flink wat toffee en zachte kruiden, maar deze neus wordt toch vooral gedomineerd door allerhande fruit gaande van Sevilla appelsienen, rozijnen en verse vijgen tot gekonfijte ananas en gedroogde abrikozen. Hij heeft bovendien iets melkachtigs waar ik niet meteen de vinger op kan leggen, maar ook iets stoffigs, alsof ik op de zolder zit. Tot slot nog een snoeperig kantje en een streepje rook. Dit staat mij heel erg aan.

Ook op smaak is het een echte bom! Quasi-romig en flink kruidig komt hij aan met best wat oomph. Krachtige jongen, ondanks zijn 46%. Erg gekruid op gember, kaneel, nootmuskaat en kruidnagel. Nu krijg ik naast al het fruit van de neus ook nog wat zachte honing en moutsuikers en weer dat stoffige, wat hem een beetje old school maakt en een glimlach op mijn gezicht tovert. Deze kan je gerust complex noemen, want hij krijgt vanaf de tweede slok ook nog een stroperige toets die richting rum gaat. De rook gaat zich ook mengen, de eik levert nog een bittertje en de cirkel is rond.

De finish is middellang op zoete rook met donkere toetsen van suikerrijk fruit en iets van koude koffie op het sterfbed.

Geweldige Glen Scotia. Wat een ontdekking! Tussen de 50 en 60 EUR, afhankelijk van waar je shopt. Dat valt best mee voor deze dijk van een whisky. Aanrader!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 10-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4073

Glen Scotia 10 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, april 28, 2018 07:40:27

Distilleerderij: Glen Scotia
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Glen Scotia 10 Year Old – the Legends of Scotia – Heavily Peated, 6.000 bts
Kleur: vol goud
ABV: 50%

Bekoort

Glen Scotia is sinds 1996 in handen van Loch Lomond Company en is volgens mij nog een beetje op zoek naar een eigen identiteit. Getuige hiervan is de aanpassing van de verpakking, die in de afgelopen tien jaar toch minstens drie keer helemaal werd omgegooid. Sinds 2017 komen de flessen wel in een strakke, smalle fles die aanspreekt. Hey, het oog wil ook wat! Maar dit is een botteling uit 2014 – twee verpakkingen geleden, zeg maar – van de Glen Scotia 10 Year Old, flink geturfd. Hij is bovendien gebotteld op 50% en er werden ‘slechts’ 6.000 flessen van gemaakt.

De neus is onmiddellijk zoetzuur op kruisbessen, bittere appelsienen, toffee en carré confituur – met een rokerig kantje. Iets van rosbief en ananassnoepjes. Toffee en pomme d’amour. En in alle eerlijkheid: ik vind het geweldig.

De body is prima. De turf is betrekkelijk groot en zorgt voor een onmiddellijke rookontwikkeling. Het fruit keer onmiddellijk weer en gaat meteen de gekonfijte richting uit. Sevilla appelsienen, abrikozen, perzik en zelfs wat passievrucht. Hier gingen duidelijk ook wat sherryvaten in de mix.

De afdronk is erg lang. Hij begint mierzoet, maar dan moet al het fruit plaats ruimen voor een grootse rook die maar blijft hangen. Erg aangenaam.

Wat een aangename verrassing. Zo’n 60 tot 70 EUR is niet weinig, maar de whisky bekoort, dus mag hij in de kast.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 10-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4072

Campbeltown Loch Season’s Greetings 2016

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, april 27, 2018 07:24:22

Distilleerderij: Springbank
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Campbeltown Loch Season’s Greetings 2016
Kleur: stro
ABV: 40%

Butaangas

Van de Campbeltown Loch verschijnt ook elk jaar de kersteditie onder de banner ‘Season’s Greetings’. We konden dankzij whiskygabber Pat de hand leggen op de kerstbotteling van 2016. Hij is alvast donkerder dan de erg bleke standaardbotteling, wat aangeeft dat er andere vaten in de mix gegaan zijn.

Deze neus is alvast een pak interessanter. Donkerzoet, zeg maar, wat doet vermoeden dat er ook sherryvaten gebruikt werden. Gebakken appels, abrikozen, banaan en bruine suiker. Iets van butaangas, wat misschien een beetje vreemd klinkt, maar best werkt. Natte leisteen. Van de turf is weinig te merken. Mooi geïntegreerd, alvast.

Hij is zacht en fris bij aanzet, maar romiger dan de gewone versie. Dat staat me wel aan. Mierzoet, dat wel. Vanille, moutsuikers, appels met kaneel, croissants met goede boter en sultanas. Een zachte rookontwikkeling geeft hem wat diepgang, zonder dat hij complex wordt.

In de afdronk komt de rook in aanraking met wat kruidigheid en blijft betrekkelijk lang hangen.

Stukken beter dan de gewone release van 2017, zoveel is zeker. Bedankt, Pat!

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 10-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4071

Campbeltown Loch

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, april 26, 2018 06:44:44

Distilleerderij: Springbank
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Campbeltown Loch bottled 2017
Kleur: witte wijn
ABV: 40%

Jong

Campbeltown Loch wordt door J & A Mitchell op de markt gebracht. Ze zijn ook eigenaars van de Springbank en Glengyle distilleerderijen. Volgens insiders wordt deze erg betaalbare blend samengesteld met single malt van Springbank, Longrow en graanwhisky van Girvan uit de Lowlands (eigendom van William Grants & Sons, eigenaars van ook Glenfiddich, Balvenie en Kininvie). Ik proefde hem voor het eerst in 2014, maar kon nu de hand leggen op een fles uit 2017. Het is wellicht de bleekste whisky die ik al ooit zag.

Hij ruikt jong, erg jong. Appels, peren en wat abrikoos en een erg delicate hint van turf. Wat visolie en een jute zak op de achtergrond. Maar erg zacht om niet te zeggen te zacht. Hij doet me helaas niets.

De aanzet is zacht en fris, erg zacht gekruid – met een zilt randje – maar snoeperig zoet. Moutsuikers, appels, peren en wederom abrikoos. De turf zorgt voor een klein beetje rook. Vanille komt erg flink opzetten.

De afdronk is eerder kort, waarbij zoete rook het langst blijft hangen.

Een erg toegankelijk niemendalletje dat best op tafel wordt gezet als je een kaartspel begint. Niets wereldschokkends maar gevaarlijk drinkbaar. Ocharme 30 EUR.

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 10-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4070

Hazelburn 10 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, april 25, 2018 07:29:15

Distilleerderij: Springbank
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Hazelburn 10 Year Old, OB 2014
Kleur: witte wijn
ABV: 46%

Frituurolie

Hazelburn was een distilleerderij die precies 100 jaar lang produceerde in Campbeltown, van 1825 tot 1925. Hoewel ze nu bijna een eeuw gesloten is, wordt er wel een single malt onder dezelfde naam gestookt bij Springbank. En dat al zo’n 20 jaar. Hij werd namelijk voor het eerst gedistilleerd bij Springbank in 1997 en betreft de ongeturfde, triple distilled, variant van deze Campbeltowner. Vreemd genoeg is het nog maar mijn 5e ontmoeting met Hazelburn.

Stevige, romige neus op ontbijtgranen, wit fruit, paraffine, frituurolie, lychee uit blik en vanille. Onderliggend vertoont hij ook stevig wat karakteristieken die je ook bij Springbank aantreft zoals kalk en iets van jute of scheepstouw. Zacht en uitnodigend, hoewel hij duidelijk jong ruikt.

Ook op smaak moet ik meteen aan Springbank denken, maar dan zonder de turf (note to self: Doh! Dat is het ook, hé, kieken...). Erg romig, flink kruidig, waxy op paraffine, limoen, kalksteen, (veel) gember en iets wat me aan levertraan doet denken. Een zilte toets. Maar zeggen dat deze helemaal unpeated is, lijkt me overdreven. Zou het een residu in de leidingen geweest zijn? Ik krijg toch onmiskenbaar iets van turf. Maar het is erg lekker, hoor.

De afdronk is middellang, mineraal en waxy en – surprise! – flink rokerig. Hij sterft een licht bittere dood.

De neus is jong, maar dat stoort allerminst. Op smaak en in de finish is hij ronduit schitterend. Maar ongeturfd? Ik ben niet overtuigd.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4069

Longrow 12 Year Old Campbeltown Commemoration

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, april 24, 2018 07:17:41

Botellaar: Easglesome Ltd.
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Longrow 12 Year Old, Campbeltown Commemoration, Eaglesome Ltd, 50ml
Kleur: koper
ABV: 40%

Intrigerend

Campbeltown Commermoration is een reeks van Eaglesome Ltd uit de jaren 1980 en verscheen in miniatuurtjes van 5cl. Het is een eerbetoon aan de verschillende distilleerderijen die Campbeltown ooit rijk was, zijnde Albyn, Ardlussa, Argyll, Benmore, Burnside, Campbeltown, Dalaruan, Dalintober, Drumore, Glen Nevis, Glengyle, Glenside, Hazelburn, Kinloch, Kintyre, Lochhead, Lochburn, Lochside, Longrow, Meadowburn, Rieclachan, Springbank, Springside en Toberanrigh. Zo heb ik nu een flesje van Longrow voor mijn neus staat, waarop trots de jaren 1824-1896 vermeld worden, de jaren waarin de originele Longrow distilleerderij operationeel was. Alle flesjes vermelden een leeftijd van 12 jaar, alsook ‘vatted malt whisky’, wat doet vermoeden (en dat klink niet bepaald onlogisch) dat het niet om orignele malt gaat, maar om een vatting die de originele malt zo nauw mogelijk moet benaderen. Ik ben alleszins benieuwd. Dit is alleszins géén product van de Springbank distilleerderij.

De neus is alleszins zalig old school met flink wat leder, Sevilla appelsienen, snuiftabak, vers afgereden gras en honing. Enkele toetsen van vers geboend leder en kruisbes priemen er doorheen. Nog wat turf, die voor een erg zachte rookontwikkeling zorgt. Als je hem even laat staan, komt vooral smeuïge honing opzetten. Intrigerend, moet ik bekennen.

Hij heeft nog niets van zijn kracht verloren en is nog erg smaakvol. Flink kruidig met peper en een karrenvracht aan kaneel, doet deze me meteen aan Sinterklaas denken. Peperkoek, appelsien, gember, zoethout. Opnieuw een zachte rookontwikkeling, die hem erg mooi maakt. Citrustoetsen en honing domineren, turfrook dient als decor. Een zilt randje maakt hem erg leuk.

De afdronk is heerlijk lang, zoet versus zilt en flink wat rook.

Erg leuk flesje, moet ik zeggen. Maar heeft absoluut geen uitstaans met de Longrow die vandaag de dag bij Springbank wordt gemaakt en in hoeverre deze de originele stijl van de teloorgegane Longrow Distillery benaderd is natuurlijk niet te controleren. Als dit de originele Longrow mocht zijn, heeft Springbank nog werk aan de winkel, want dit is absoluut geweldig lekker!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4068

Springbank 17 Year Old Sherry Wood

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, april 23, 2018 07:24:30

Distilleerderij: Springbank
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Springbank 17 Year Old Sherry Wood, OB 2015, 9.120 bts
Kleur: koper
ABV: 52.3%

Gespierd

Deze 17-jarige Springbank rijpte volledig op sherryvaten en werd bovendien nog eens op vatsterkte gebotteld. Hij verscheen begin 2015 en is ondertussen nog moeilijk te vinden (het waren immers slechts iets meer dan 9000 flessen wereldwijd). Via-via kon ik toch een sample te pakken krijgen.

Oh, boy, deze neus is groots en geweldig, hoor. Duidelijk Springbank met zijn typische minerale kantjes en zachte turf, maar het sherryvat neemt hier toch vlotjes de leiding over. Flink wat fruit à la rozijnen en meloen, rode bessen, mango en perzik, maar ook bloedappelsien en pruimen. Krieken, zelfs. Als je hem even laat staan komen de typische farmy element van Springbank er toch weer duidelijker door.

Hij komt flink gespierd binnen, hoor. Kruidig op peper, nootmuskaat en kaneel. Het fruit neemt nog steeds de leiding en wordt eerder donker, met krieken en pruimen, dadels en geprakte banaan. Maar de rokerigheid is ook best groot, waardoor dit een erg leuke, interessante en vooral bijzonder lekkere whisky wordt. Halverwege vertoont hij een mooi bittertje als van koffiegruis en zoethout, terwijl wat zwarte chocolade zijn intrede doet.

De afdronk is lang, kruidig en een waar gevecht tussen zoet en zilt. Licht drogend naar het einde toe. De rook blijft ondertussen heel de tijd hangen.

Een grootse, geweldige Springbank, die ondanks de grote invloed van het sherryvat zijn karakter niet loochent. Aanrader (afgezien van het zware prijskaartje).

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4067

Springbank 12 Year Old Green

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, april 20, 2018 07:04:04

Distilleerderij: Springbank
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Springbank 12 Year Old Green, OB 2014, 9000 bts
Kleur: stro
ABV: 46%

Mosterd

In 2014 bracht Springbank 2 malts op de markt die gestookt waren van organische gerst. Maar – in tegenstelling tot sommige andere distilleerderijen – beschikt Springbank niet over de nodige certificeringen om ‘organic’ op zijn labels te zetten, dus kozen ze voor ‘Green’. De eerste is een 12-jarige die volledig op bourbonvaten is gerijpt, de tweede is een 13-jarige op sherry. We proberen de jongste van de twee.

Dit is alvast een schoolvoorbeeld van Springbank op de neus: flink wat herbale toetsen, iets van zilt en kalk, een jute zak en wat turf die de Granny Smith appeltjes en citroenen voorafgaan.

Op smaak komt de citrus eerst, onmiddellijk gevolgd door roet en zilt, gist, mosterd en vanille. Bij de tweede slok komt daar duidelijk iets vuils bij… ik kan er niet meteen de vinger op leggen. Kiezels? Ook honing en walnoten. Wat peper en een mooie rookontwikkeling. Vanaf de derde slok begint hij dan weer verrassend zoet te worden. Flink kruidig, ook, hoor. En een takje munt.

De afdronk is lekker lang, zilt en zoet (ananas!) en best rokerig. Deemstert langzaam weg met een licht bittertje.

Geen makkelijke Springbank, moet ik zeggen. Dit is bijna werken, maar de arbeidsvreugde is er dan ook naar. Ondertussen niet meer zo makkelijk te vinden.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4066

Springbank CV

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, april 19, 2018 07:11:30

Distilleerderij: Springbank
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Springbank CV, OB 2013
Kleur: stro
ABV: 46%

Kruik

Ik heb al eerder batches van de Springbank CV geproefd en was er niet kapot van. Een goeie whisky, dat zeker, maar verre van top voor deze legendarische Campbeltown distilleerderij. Valt er toch wel een sample in de brievenbus van de botteling uit 2013, zeker… Tja, dan kunnen we toch niet anders dan hem nog eens aan de lippen zetten, toch?

De neus van deze batch is alvast veelbelovend. Zachte, zoete rook en moutsuikers, herbale toetsen en iets van natte kalk. Ik krijg nog wat appelsienschil, iets van noten, iets van witte chocolade en hazelnoten. Iets van munt op de achtergrond.

Hij is olieachtig en flink gekruid. Ja, de kalk is nu wel heel erg luid, alsof ik ‘m uit den stenen kruik drink. Zowel sherry- als bourbontoetsen, zoveel is zeker. Rozijntjes, appelsienen, woodspice, groene tuinkruiden en een zilte toets. De rokerigheid is niet groots, maar onmiskenbaar.

In de afdronk krijg ik een verrassende opstoot van gekonfijte ananas. Waar komt dat nu plots vandaan. Maar aangenaam is het zeker.

Nou, de batch van 2013 is mij stukken beter meegevallen dan degene die ik eerder proefde (2010 en 2015).

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4065

Tennessee 13 Year Old 2003 for MMM

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, april 18, 2018 07:26:36

Bottelaar: Mark & Manny's Malts
Regio: Tennessee, USA
Fles: Tennessee 13 Year Old 2003 for Mark & Manny's Malts, 50 bts
Kleur: brons
ABV: 51.5%

Waterval

Ieder jaar proberen Manny en ik iets speciaals in onze MMM-reeks te steken. In 2016 was dat de Python in de Animal Series: de eerste (en tot nog toe enige) onafhankelijke botteling van de Franse single malt Armorik. In de Galaxy Series in 2017 pakten we uit met een single grain van Invergordon uit 1988. Voor dit jaar is het de tweede release in de Antarctica Series. We staken de grote plas over en vonden er dit prachtige single barrel uit 2003 van een Tennessee whiskey. Maar we werden wel op het hart gedrukt dat we de distilleerderij top secret moesten houden. Hoewel we daar niet zo tuk op zijn, spreekt de whiskey voor zichzelf en twijfelden we niet. Toen we hem proefden, wisten we: deze moeten we hebben!

De neus is erg fruitig op mango, gebakken peren, kersen en flink wat amandelnoten, maar ook mooi gekruid op peper, vanille en nootmuskaat. Wat echter vooral opvalt is dat deze neus je onmiddellijk aan Sinterklaas doet denken. Peperkoek en speculaas ten top. Nog wat geroosterde noten en snuiftabak. Dit is een erg interessante neus.

Bij aankomst staat je mond meteen in vuur en vlam, dankzij de kruiden. Bakkerskruiden en een enkele chili peper. Dan slaat de zoetheid onverbiddelijk toe. Italiaanse espresso met schuim, krieken, opgelegde rozijntjes, iets van mango en abrikozen en mais op de barbecue. Zalig smeuïg met een mild florale toets als van viooltjes. Lekker romig en mondvullend.

In de finish deemsteren de kruiden langzaam weg, waardoor je mond licht droog en mierzoet achterblijft.

Een waterval aan smaken… echt een prachtige Tennessee whiskey en een mooie toevoeging aan de reeks van Mark & Manny’s Malts. Verkrijgbaar voor 115 EUR op www.mmmalts.com. Gelimiteerd, zoals steeds, tot 50 flessen, dus wees er snel bij.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 11-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4064

Mark’s Whisky Ramblings 201: Tennessee 13 Year Old 2003 for MMM

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul di, april 17, 2018 07:29:48
Onder ons eigen MMM-label – wat staat voor Mark & Manny’s Malts – proberen we telkens iets speciaals uit te zoeken. Voor de tweede release in de Antarctica Series vonden we een geweldig single barrel Tennessee Whiskey. Maar we moesten wel beloven de distilleerderij top secret te houden. Hoewel we hier niet tuk op zijn, spreekt de whiskey voor zich en twijfelden we niet. Eens we hem geproefd hadden, wisten we meteen dat we hem wilden.



Zoals steeds zijn er slechts 50 flessen beschikbaar via mmmalts.com.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4063

Glenburgie 22 Year Old 1995 Malts of Scotland

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, april 16, 2018 06:47:01

Distilleerderij: Glenburgie
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenburgie 22 Year Old 1995/2017 Malts of Scotland, Bourbon Hogshead #17002, 265 bts
Kleur: vol goud
ABV: 51.2%

Paranoten

Het Duitse Malts of Scotland kwam in 2017 voor het eerst met een Glenburgie op de proppen. En ze deden het meteen met twee vaatjes, een bourbon hogshead uit 1995 en sherry hogshead uit 2008. Ik proef de oudste van de twee, gebotteld op een vatsterkte van 51.2%.

Oh, deze neus is erg lekker, hoor. Ik heb perzik, peer, appelsienschillen, banaan en flink wat florale toetsen. Kruidig is hij ook met koriander, komijn, munt en wat anijs. De korst van dubbel gebakken brood. Donkere honing. Herfstbladeren – dat heb ik wel vaker bij Glenburgie. Hint van hoestsiroop en paranoten. Erg, erg lekker.

Hij is erg pikant bij aankomst. Qua smaak is het een prima verderzetting van de neus. Geen verrassingen, maar als een malt zo lekker is als deze hoeft dat ook niet. De body is prima, de zoetigheid groter dan verwacht. Vooral de toetsen van honing worden erg prominent.

In de afdronk – die middellang en best drogend is – krijg ik nog wat zoethout naast de kruiden.

Indrukwekkende Glenburgie die je de vraag doet stellen: waarom zijn er zo weinig officiële bottelingen op de markt als je zo’n goed spul kan maken? Enfin. Zo’n 120 EUR. Aanrader.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4062

Glenburgie 21 Year Old 1995 Signatory for The Nectar

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, april 15, 2018 09:40:25

Distilleerderij: Glenburgie
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenburgie 21 Year Old 1991/2016 Signatory UCF Cask Strength for The Nectar, Hogshead #6503, 204 bts
Kleur: oud goud
ABV: 53.6%

Hemels

Hier is er nog zo eentje die gekozen werd door – en gebotteld voor de 10e verjaardag van – de Belgisch importeur The Nectar. Deze Glenburgie – de zogenaamde fingerprint malt van de bekende blend Ballantine’s – komt uit de warehouses van Signatory nabij Pitlochry, en werd op vatsterkte gebotteld.

De neus start betrekkelijk gesloten, maar wees geduldig. Hij is het waard. Enkele minuten ademen in het glas en wat handwarmte zorgen er voor dat de neus van deze Glenburgie de tropische kant op gaat. Onrijpe banaan gaat hand in hand met suikerspin, limoen flankeert ananas en vanille omarmt munt. Herfstbladeren en wilde bloemen. Geparfumeerd, maar dan in de goede zin. Excellent.

Hij is mooi olieachtig, een beetje snoeperig op Turks Fruit en best kruidig. Gedroogde vruchten als abrikozen en passievrucht komen de banaan vervoegen, de herfstbladeren zijn er nog steeds en de kruiden worden luid. De munt houdt hem fris, terwijl het fruit langzaam maar zeker de gekonfijte richting uit gaat. Vruchtenthee. Donkere honing. Ananassnoepjes, gesuikerde appelsienschillen, kiwi. Dit is hemels.

De middellange afdronk zet de kruiden nog eens extra in de verf en laat je mond betrekkelijk droog achter.

Het is nog maar mijn 15e Glenburgie, maar wel één van de beste die ik al proefde. Vooral de neus is, mits het nodige geduld, absoluut hemels. Bedankt voor het sample, Joey!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4061

Glenburgie 8 Year Old Gordon & Macphail

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, april 14, 2018 09:06:21

Distilleerderij: Glenburgie
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenburgie 8 Year Old, Gordon & Macphail Distillery Label
Kleur: koper
ABV: 40%

Genietbaar

Glenburgie is niet meteen een naam die veel belletjes doet rinkelen, omdat hij amper als single malt vermarkt wordt door de eigenaars. Die stoken hem vooral voor de blends met Ballantine’s als grootste klant. Eén van de weinige semi-officiële bottelingen is deze 8-jarige van Gordon & Macphail, die ondertussen zelf al niet meer zo makkelijk te vinden is.

De neus is een schoolvoorbeeld van Speyside whisky: zacht, zoet, toegankelijk. Appelsien, heidehoning, fruitig zoet met moutsuikers en iets van gebak. Carré confituur. Mooi, maar niet veeleisend. Niks mis mee, toch?

Hij is betrekkelijk romig en zacht gekruid. Opnieuw flink wat appelsienen en abrikozen, wat nootmuskaat en kaneel, limoensap en amandelnoten. En dan komt daar plots een rokerig kantje opzetten, wat me echt aan turf doet denken. Dit is meer dan woodsmoke. Zou het kunnen? Turf in (oudere) Glenburgie? Goh, waarom niet?

De afdronk is middellang, moutig en zoet met iets van sherry op het sterfbed.

De verwachtingen voor deze oudere botteling waren eerlijk gezegd aan de lage kant, maar dit is een erg genietbare whisky, hoor.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4060
« VorigeVolgende »