WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Clynelish 14 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, november 25, 2017 07:27:21

Distilleerderij: Clynelish
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Clynelish 14 Year Old, OB 2016
Kleur: amber
ABV: 46%

Beste Standaard

Zeven jaar... zo lang is het geleden dat ik de standaardbotteling van Clynelish nog eens aan de lippen zette. En aangezien ik zo dadelijk niet minder dan drie sparring partners - overigens alle drie uit de stallen van Signatory - aan de lippen ga zetten, leek het mij een goed idee de klassieke Clynelish 14 Year Old nog eens aan de spreekwoordelijke tand te voelen. Grappig detail: de botteling dateert van 7 januari 2016. 7 januari is mijn verjaardag.

Clynelish staat bekend om zijn waxy neus. Dat is hier zeker het geval, hoor. Een mooie complexiteit van zilt, zoet en lichte rokerigheid. Denk pijptabak, zoethout, banaan, te lang getrokken Earl Grey thee, flink wat munt en een verrassende hint van mosterdzaad. Qua fruitigheid krijg ik daar bovenop nog heel wat appelsien, appels en rozijntjes. Misschien zelfs een verloren gelopen bosbes. Ik zei het al: complex.

Het begint op mout, dan volgen in snel tempo vanille, vers fruit, honing en flink wat tropische toetsen. Denk mango en papaya. Dit is echt lekker. Karamel en honing houden hem zoet, terwijl een flinke toets van woodsmoke hem diepgang geeft. Gember, peper, bijenwas. Alle smaken werken geweldig samen om een echt mooie malt te presenteren.

De afdronk is middellang op appels en tropische vruchten, maar zowel de rook als de wax gaan met de pluimen lopen.

Dit is zonder overdrijven één van de beste standaardbottelingen op de markt. Ocharme 40 EUR. Dit zou in elke barkast moeten staan. Bedankt, Pat!

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-08-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3881

Kininvie 23 Year Old 1991

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, november 24, 2017 17:45:16

Distilleerderij: Kininvie
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Kininvie 23 Year Old 1991, batch 3, 350ml
Kleur: stro
ABV: 42.6%

Eerste Keer

Geloof het of niet, dit is de allereerste keer dat ik een Kininvie single malt aan de lippen zet! Ik proefde hem voor het eerst op het Antwerps Whisky & Spirits Festival en nam meteen een sample mee naar huis. Ik was echt aangenaam verrast - met de whisky, welteverstaan. Ik was een pak minder enthousiast over de kostprijs van het kleinnood.

De neus is erg delicaat en zijdezacht met wat citrus en gras, flink wat vanille en subtiele toetsen van honing. Er zit zelfs - weliswaar helemaal op de achtergrond - een toets van natte aarde en iets melkachtigs in. Met wat verbeelding ruik ik ook de gerst nog.

Op smaak is hij lekker fris en zesty - vooral citrus nu. Licht gekruid ook: kaneel, gember en een tikkeltje nootmuskaat. Deze doet wel veel jonger aan dan zijn 23 jaar. Hij is fris en monter, beetje speels. Mooie verderzetting van de neus, aangevuld met wat witte chocolade en bloemsuiker. De citrus evolueert richting bloedappelsienen, wat ik wel prettig vind. Tot slot nog een licht florale toets.

De afdronk is eigenlijk best kort, maar wel zesty en fris. De kruiden van het hout deemsteren redelijk snel weg.

Lichte, aperitiefstijl single malt. Best lekker, maar wel verschrikkelijk duur. Een half bottle met een prijskaartje van 150 EUR, dat is teveel van het goede.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-11-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3880

House of Hazelwood 21 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, november 24, 2017 07:08:42

Distilleerderij: Kininvie & Girvan
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: House of Hazelwood 21 Year Old, OB 2016, 500ml
Kleur: goud
ABV: 40%

Gewoontjes

Het eerste wat opvalt is de fantastisch vormgegeven fles, die lijkt weggekaapt te zijn uit een aflevering van Downton Abbey. Very Art Deco, als u het mij vraagt. Laat me er wel onmiddellijk aan toevoegen dat het er eentje is van 50cl. Op de officiële website kan je vaststellen dat er een 18-, 21- en zelfs 25-jarige release van deze luxe-blend werd gelanceerd. Insiders fluisteren ons in dat ze werden gemaakt met (vooral) Kininvie single malt en Girvan single grain. Hij werd in 2016 in de duty free geïntroduceerd, maar is nu links en rechts wel te vinden in de winkels en online.

De neus heeft tijd nodig om zichzelf te tonen. Het begint allemaal met snoeperige toetsen en flink wat vanille, alvorens wat gedroogd fruit zich laat zien. Denk gedroogde abrikozen. Doe daar wat bruine suiker op. En een druppeltje honing. Iets van tijm. De graanwhisky drukt toch wel zijn stempel met flink wat droge eik en een hint van bananenschil, hars en potloodslijpsel.

Hij is zijdezacht, maar ook erg flets op de tong. Bijna waterachtig. Dat valt me tegen. Het begint mierzoet op flink wat moutsuikers, notenmix en geroosterde amandelen. De kruiden van dienst zijn kaneel en nootmuskaat. Maar het fruit krijgt amper het voetlicht. Ik heb hints van dadels, pruimen en rozijnen, maar het blijft bij hints. Deze kan ik niet echt fruitig noemen.

De finish is verrassend lang op droge kruiden en wat hints van sherry.

In tijden van NAS is het enerzijds verfrissend een nieuwe whisky op de markt te zien met een leeftijdsaanduiding (en 18, 21 en 25 is bovendien niet niks toch?), maar anderzijds is het prijskaartje er niet naast. Mooi flesje of niet, zo'n 115 EUR voor 50cl is alvast niet goedkoop. En de whisky? Die is maar heel gewoontjes.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3879

Glenfiddich 15 Year Old Distillery Edition

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, november 22, 2017 20:02:44

Distilleerderij: Glenfiddich
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenfiddich 15 Year Old Distillery Edition
Kleur: koper
ABV: 51,0%

Ballen

Deze Distillery Edition is - in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden - wel degelijk gewoon verkrijgbaar in de winkel. Hij is wel gebotteld op 51%, dus dat is al goed nieuws, aangezien ik Glenfiddich op drinksterkte over het algemeen wat lichtjes vind uitvallen.

De neus is best interessant. Niet zo licht als je van Glenfiddich verwacht. Een beetje brutaal, zelfs. Flink wat vanille en woodspice gaan het zachte fruit vooraf. Ik heb vooral appels en peren, maar ook iets van perzik en melkchocolade en een onverwacht maar heerlijk spoortje woodsmoke.

De body is prima en hij zet mooi aan met zijn 51%. Flink wat peren, nu, samen met allerhande kruiden van het hout. Gember, peper, bakkerskruiden en kaneel met een hint van vanille en paprikapoeder. Desalniettemin blijft hij lekker zacht en zoet.

De afdronk is het hoogtepunt van deze malt. Middellang op gepeperde peren en wat kaneel. Spoortje eik op het sterfbed. Prima.

Een leuke Glenfiddich met ballen. Het hogere alcoholpercentage helpt zeker. Omtrent 45 EUR, wat ik een faire deal vind.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3878

Glenfiddich The Original

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, november 22, 2017 07:19:56

Distilleerderij: Glenfiddich
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenfiddich The Original
Kleur: goud
ABV: 40%

Moutsuikers

Deze NAS-versie van Glenfiddich - nog steeds 's werelds best verkopende malts ter wereld - werd op ons losgelaten met de premisse dat hij geïnspireerd werd op de zogenaamde Straight Malt uit 1963. Laten we niet vergeten dat heel het single malt verhaal daarmee begonnen is, zo'n dikke 50 jaar geleden. Brian Kinsman, de Master Blender bij Grant & Sons, dook in de archieven en haalde het recept van Hamish Robertson (Grant's 4e Master Blender) boven om deze Original samen te stellen.

Op de neus is dit een lichtgewicht met flink wat graankoekjes, Granny Smith appels en een hint van peren. Een handjevol noten, gekonfijte limoen en vanille. Gras. Zou Glenfiddich zo'n 50 jaar geleden effectief zo licht geweest zijn?

Op smaak valt de body alvast heel goed mee, krijg ik meteen wat peperige kruidigheid en een flinke dosis zoete honing. Vanille en moutsuikers. De limoen keert weer. De noten ook. Geroosterde amandelen, zeg maar.

De finish is kort tot middellang - eerder kort - om meer van dat gras en limoen om dan lichtjes te drogen.

Zomerse Glenfiddich, maar afgezien van het verhaal en de bijhorende verpakking - om van de prijs maar te zwijgen - is hier maar weinig aan de gang. Voor de prijs koop je 3 flessen van de 12-jarige Glenfiddich en die is even goed.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3877

Glen Ord 17 Year Old 1997 Signatory Vintage

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, november 21, 2017 12:36:48

Distilleerderij: Glen Ord
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Glen Ord 17 Year Old 1997/2014, Signatory Vintage Cask Strength Collection, Hogshead #800090, 294 bts
Kleur: zonlicht
ABV: 61.6%

Tropische Limonade

Wijlen whiskyschrijver Michael Jackson omschreef Glen Ord ooit als 'perilously drinkable'. De distilleerderij is te vinden op het Black Isle wat, in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, geen eiland is, maar een streek zo'n 15 kilometer ten noordwesten van Inverness. In 2014 bottelde Signatory een 17-jarige uit 1997 in de prachtige decanters van hun Cask Strength Collection. Het ABV ligt hoger dan 60%, wat doet vermoeden dat de spirit op een hoger alcoholpercentage te slapen werd gelegd dan de gangbare 63.5%. Ik doe tegenwoordig nog maar weinig water bij mijn whisky, maar voor deze Glen Ord maak ik graag nog eens de uitzondering.

De neus is moutig, dat is het minste wat je hierover kan zeggen. Maar fruitig zou ik hem niet noemen. Granen en wat toffee, gedroogde bloemen en dan toch wat perzik. Onrijpe aardbei. Helaas weinig meer. Met water wordt hij iets zoeter, maar nog niet echt uitgesproken.

Het alcoholpercentage geeft je een stevige trap tegen je tanden, maar gelukkig wordt hij nu wel fruitig. Een beetje tropisch zelfs. Ik krijg perzik, ananas en een hint van kokosnoot. Ja, dit is erg lekker. Veel meer uitgesproken dan de neus deed vermoeden. Verdund met een theelepeltje water wordt hij een pak zoeter en is het een heerlijke, tropische limonade op steroïden.

De afdronk is heerlijk lang en kruidig zoet, zelfs verdund.

Gesloten neus, maar op smaak is het een echte bom! Prima lentewhisky. En ik kan een theelepeltje water absoluut aanbevelen. Hij wordt echt zomers, dan.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 20-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3876

Glen Mhor 28 Year Old 1982 Signatory Vintage

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, november 21, 2017 07:17:07

Distilleerderij: Glen Mohr
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Glen Mhor 28 Year Old 1982/2010, Signatory Vintage Cask Strength Collection, Wine Treated Hogshead #1328, 272 bts
Kleur: goud
ABV: 56.8%

Meloen

Moh, dit is nog eens echt een oudje. Ik bedoel maar, Glen Mhor werd al in 1983 gesloten en enkele jaren later afgebroken. Op de site vind je vandaag de dag een shopping center. Zelf heb ik ook nog maar 4 keer de kans gezien om whisky van deze vergane glorie aan de lippen te zetten. Altijd een beetje leuk, toch? Liquid history... Hoewel... tot nu toe heeft deze malt uit Inverness me nog nooit kunnen overtuigen. Misschien dat het 'wine treated cask' (what the hell is dat nu weer?) soelaas kan brengen? Aan de slag.

De neus is enerzijds zoet en fruitig, maar anderzijds zit er toch een flink herbale toets aan als van netels en vers afgereden gras. Gelukkig wint het fruit waardoor dit een lekkere neus wordt. Er komt na enkele ogenblikken flink wat honing op zetten om zijn zoete neus nog meer te onderstrepen. Dan volgt wat olijfolie en citrusschillen. Tot slot meloen. With a vengeance! Moh, ik zou deze al bijna complex durven noemen.

De body is prima, de sterkte ook. Er zit een hint van karton in, maar die wordt snel overstemt door heerlijk sappig fruit en iets wat me aan kristalsuiker doet denken. Echt zoet, hoor. Woodsmoke steekt de kop op. Flink wat citrus (grapefruit!) dat wordt bijgetreden door een handjevol noten. Doe maar pistache. Dit is, laten we eerlijk zijn, ronduit geweldig.

Erg lange, bitterzoete afdronk, die flink wat kruiden tentoon spreidt. Meloen op het sterfbed.

Heerlijk! Zonder enige twijfel de beste Glen Mhor die ik al proefde. Tja, het is nog maar mijn vijfde, maar de vorige vier vielen me stuk voor stuk tegen, terwijl deze echt heel erg lekker is.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 20-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3875

Ben Nevis 23 Year Old 1991 Signatory Vintage

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, november 20, 2017 17:45:02

Distilleerderij: Ben Nevis
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Ben Nevis 23 Year Old 1991/2015, Signatory Vintage Cask Strength Collection, Sherry Butt #2914, 571 bts
Kleur: koper
ABV: 56.3%

Cola!

Ben Nevis is een distilleerderij nabij Fort William aan de voet van de berg met dezelfde naam. Het is overigens de hoogste berg in het UK met zijn 1344 meter. In mijn ervaring kan Ben Nevis wat hit & miss zijn, dus benieuwd hoe deze 23-jarige me zal bevallen. Hij werd door Signatory gebotteld in 2015 in hun bekende Cask Strength Collection.

Heerlijke mix van gekookte vruchten en... euh... cola! De fruitvliegjes op mijn terras hebben een feestje... ik moet ze constant wegjagen. Mierzoet op mandarijn, bloedappelsien, Granny Smith, meloen, honing en ga zo maar door. Het is een echt fruitbommetje, hoor. Ik vind het geweldig.

Hij is erg krachtig, romig en mierzoet. En flink drogend. Wow! Al het fruit uit de neus verschijnt ook op smaak en nog veel meer. En alles in een heerlijke marmelade, aangevuld met rood fruit. Fruitvlieg... nee, wacht... die haal ik even uit mijn glas. Grrr... De kruiden zijn erg luid, maar niet storend. Het geeft deze Ben Nevis flink wat diepgang en complexiteit. En ondanks het hoge alcoholpercentage, is hij probleemloos te sippen zonder verdunnen. Ik raad het ook niet aan.

Gezellig lange afdronk, die je mond wel helemaal droog achterlaat.

Wow, dit was wederom een ge-wel-dige Ben Nevis. Wat vreemd dat eigenaar Nikka niet meer investeert in zijn hidden gem in de Highlands. We mogen van geluk spreken dat we hem bij de onafhankelijke bottelaars zo makkelijk vinden.

89/100

Geproefd door Mark Dermul op 20-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3874

Longmorn 24 Year Old 1990 Signatory Vintage

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, november 20, 2017 07:23:10

Distilleerderij: Longmorn
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Longmorn 24 Year Old 1990/2014, Signatory Vintage Cask Strength Collection, hogsheads #8573 & 8576, 398 bts
Kleur: goud
ABV: 55.6%

Streng

Longmorn - de directe buur van BenRiach, de gebouwen staan letterlijk tegen elkaar - is onlangs op de 'premiumisation'-kar gesprongen en heeft zichzelf 'heruitgevonden'. Met andere woorden, je betaalt nu voor de standaardbottelingen een pak meer dan voorheen. Reden genoeg - voor mij althans - om mijn heil te zoeken bij de onafhankelijke bottelaars. Deze 24-jarige uit 1990 komt uit de stallen van Signatory.

De neus begint eerder scherp, moet ik zeggen. Flink wat hooi en kalk en iets wat me aan houtlijm doet denken. Dat is even schrikken. Na enkele ogenblikken herpakt hij zich en krijg ik wat citrus, toffee en abrikozengebak (carré confituur). Best kruidig, ook. Erg actief vaatje, hoor.

Hoewel ik hem romig en rond vind, komt het fruit niet helemaal doorheen de kruiden. Ja, ik proef wat perzik en misschien zelfs wat rozijntjes, maar de kruidigheid van de eik maakt hem betrekkelijk snel een toefje bitter. Op zich valt het allemaal wel mee, maar ik ben van Longmorn veel meer zoete fruitigheid gewend.

Vooral in de finish drukt het eikenvat nogmaals flink zijn stempel en maakt hem bitterzoet en droog. Hij zindert een eeuwigheid na.

Betrekkelijk strenge Longmorn die en tikkeltje atypisch is, maar nog steeds erg lekker.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 20-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3873

Strathmill 25 Year Old 1990 Signatory Vintage

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, november 19, 2017 19:20:04

Distilleerderij: Strathmill
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Strathmill 25 Year Old 1990/2015, Signatory Vintage Cask Strength Collection, hogshead #1529, 245 bts
Kleur: zonlicht
ABV: 52.3%

Lekker!

Ik beken, met Strathmill heb ik niet bepaald een goeie band. Ik proefde er nog maar twee waar ik echt aangenaam verrast van was en die hadden respectievelijk 37 en 38 jaar gerijpt. Niet moeilijk dat het al drie jaar geleden is dat ik deze Speysider nog aan de lippen heb gezet. Maar kijk, vandaag doen we een 25-jarige open van Signatory Vintage uit hun Cask Strength Collection, gedistilleerd in 1990.

Aangename en erg fruitige neus op banaan, gebakken appeltjes, mangoblokjes, honingbloesems met een zachte kruidige - eerder herbale - kant.

Mooie body. Lekker romig en zoet. De kruiden blijven fluisteren, waardoor het fruit naar het voorplan kan treden. Wat dat betreft, ligt de smaak perfect in het verlengde van de neus, wat ik een aangename verrassing vind. Dit is een lekkere, fruitige malt!

De finish is middellang, zoet en fruitig.

Toegegeven, dit is een eendimensionale whisky, maar hij is wel compleet foutloos. Wat mij betreft een lekkere Strathmill. Ik geloof niet dat ik dat al eerder gezegd heb.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 20-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3872

Imperial 20 Year Old 1995 Signatory Vintage

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, november 19, 2017 08:18:01

Distilleerderij: Imperial
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Imperial 20 Year Old 1995/2016, Signatory Vintage Cask Strength, hogsheads #50268 & 50269, 521 bts
Kleur: goud
ABV: 50.6%

Clean & Mooi

Ik keek zelf een beetje op toen ik in mijn archieven ontdekte dat ik eerder nog maar zes Imperial heb geproefd. Er zijn nochtans flessen genoeg op de markt, ondanks het feit dat de distilleerderij in 1998 gesloten werd (sinds oktober 2014 is daar de gloednieuwe Dalmunach aan het werk). Deze komt uit de stallen van Signatory en is gebotteld op vatsterkte in die prachtige decanters (het oog wil ook wat!).

De neus is romig - zelfs waxy - en fruitig. Ananas uit blik, mango en peer. Boterbloempjes en een blaadje munt. Leuke combo. Niet complex, maar wel erg lekker.

De aanzet is prima. Goede sterkte, romige body. Prikkelt een beetje op de tong van een zachte kruidigheid (denk peper en nootmuskaat) en vertoont tevens flink wat citruszeste. Het fruit schemert prima door, wat hem lekker zoet houdt. Iets wat me aan kinine doet denken. Dat heb ik wel meer bij Imperial.

Middellange finish die best kruidig blijft. En zoet. Zoeter dan verwacht.

Erg cleane en mooie Imperial op perfecte sterkte, wat mij betreft. Mijn favoriete Imperial tot nu toe (okay, okay, het is nog maar mijn zevende...).

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 20-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3871

Malt Whisky Yearbook 2018

MediaGeplaatst door Mark Dermul za, november 18, 2017 07:32:28

Rond deze tijd van het jaar is het altijd uitkijken naar Ingvar Ronde’s Malt Whisky Yearbook. Opnieuw steekt het boek tjokvol interessante artikels van top notch whiskyschrijvers als Gavin Smith, Charles McLean, Neil Ridley, Dominic Roskrow et al.

Traditiegetrouw staat de informatie over alle operationele Schotse distilleerderijen en hun laatste releases, Japanse whisky en nieuwe, maar ook gesloten distilleerderijen, centraal. Ingvar werd dit jaar echter wel op snelheid genomen door een aantal distilleerderijen die opnieuw zullen openen: Rosebank, Port Ellen en Brora. Stof genoeg om dit in de volgende editie recht te zetten en uit te lichten.

Tussen de distilleerderijprofielen publiceerde Ingvar een historisch profiel van de grote whiskybedrijven à la Diageo, Edrington, Beam Suntory, Pernod-Ricard, William Grant et al.

De goed gestoffeerde artikels in deze editie zijn wederom erg boeiend:

Secrets of the Stillmakers – Gavin D Smith: een mooi profiel over de bekende alambiekproducent Forsyth’s uit Rothes en andere.

Guardians of the Whisky Galaxy – Neil Ridley: vormen de nieuwe – kleinere – spelers een bedreiging voor whisky als categorie of net niet? Doorspekt met Star Wars referenties, wat ik wel leuk vond.

The Rise of English Whisky – Dominic Roskrow: over de Engelse tegenhanger van het Schotse vloeibare goud, die tegen 2020 door niet minder dan 14 distilleerderijen zal worden geproduceerd.

Brand New Whisky – Jonny McCormic: hoe overleeft een nieuwe distilleerderij de eerste jaren en hoe omgaan met de prijszetting van je eerste release.

Scotch Whisky & The Law – Charles McLean: interessante historische blik over het ontstaan van de wetten die de whiskyindustrie van vandaag de dag haar gezicht hebben gegeven.

Sweet and Dry – Ian Wisniewski: hoe ontstaan die droge en zoete tonen in whisky, die zo belangrijk zijn voor onze beleving?

Het zijn stuk voor stuk leuke dingen om lezen en je steekt er heel wat van op.

Het tweede deel van het boek wordt gedomineerd door statistieken, distilleerderijen wereldwijd, onafhankelijke bottelaars en de op handen zijnde nieuwe releases.

Het jaarboek is sinds begin oktober beschikbaar bij verschillende Whiviesponsors en hoort in elke whisky-liefhebbers boekenkast te staan. Het is mijn ‘go to’ boek voor informatie tijdens het schrijven van notes en artikels en het enige boek dat constant op mijn bureau ligt. En dat alles voor niet eens 20 EUR!

(Thank you, Ingvar, for signing my copy!)

Malt Whisky Yearbook 2018

300 pagina’s, Engels

Ingvar Ronde

MagDig Media Ltd

ISBN 978-09576553-4-8

www.maltwhiskyyearbook.com



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3870

Ledaig 9 Year Old 2007 for MMM

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, november 17, 2017 07:21:55

Distilleerderij: Tobermory
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Ledaig 9 Year Old 2007 for MMM - Mark & Manny's Malts, bourbon cask, 50 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 52.3%

Ziltzoet

De vierde en laatste single cask release in de Galaxy Series van MMM - Mark & Manny's Malts - is wederom een geturfde whisky. Dat zal u niet verbazen. Met de winter voor de deur gaat dit erg smaken. Imanuel en ik vonden dit jonge vaatje Ledaig van de Tobermory distilleerderij en waren onmiddellijk verkocht. We zijn er van overtuigd dat u dat ook gaat zijn.

Op de neus is hij lekker dirty als u begrijpt wat ik bedoel. Een tikkeltje farmy met hints van gerookt spek, makreel op de barbecue, olijfolie, oesters en mercurochroom. Daaronder zit wel een heerlijk zoetje als van appels, honing, citroen en meloen. Iets van plasticine, zelfs. En flink wat aarde. Een Ledaig naar mijn hart.

Hij is mooi olieachtig en zachtjes gekruid. Het zoete fruit komt nu eerst - met appeltjes op kop - maar dan laat de malt zijn ware aard zien: assen, teer, peper. Een zalige rookontwikkeling en een mooi zilt randje. De tweede slok verraad wat citrusfruit (pompelmoes, citroen) en - wanneer de rook een beetje opgetrokken is - zelfs wat suikerspin.

De afdronk is verrassend lang, warm en rokerig met flink wat citrus op het einde. Hij sterft een ziltzoete dood.

Young & dirty, zo zou ik onze Ledaig omschrijven. Maar ik overdrijf niet als ik zeg dat het één van de beste Ledaig is die ik al aan de lippen zette. Er zijn slechts 50 flessen beschikbaar op mmmalts.com voor 85 EUR per stuk. Snel zijn is de boodschap.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-10-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3869

Mark’s Whisky Ramblings 186: Ledaig 9 Year Old 2007 for MMM

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul do, november 16, 2017 07:27:44

De vierde en laaste release voor 2017 in MMM's reeks van single casks is een jonge, vuile en geturfde whisky van de Tobermory Distillery op het eiland Mull. Mark & Manny selecteerden een Ledaig 2007 als afsluiter van hun gerenommeerde Galaxy Series. Hij rijpte op een bourbonvat en werd gebotteld op 52.3%.

De release is gelimiteerd tot slechts 50 flessen.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3868

Torabhaig Distillery

DistilleerderijenGeplaatst door Mark Dermul wo, november 15, 2017 07:33:37

Torabhaig Distillery

Teangue Sleat
Isle of Skye IV44 8RE

Scotland
+44 1471 833337
http://www.torabhaig.com/

Noble

De Torabhaig Distillery was de grote droom van Sir Iain Noble, de oprichter van Noble Grossart, Schotlands eerste handelsbank. In 1972 ging hij van zijn pensioen genieten op het eiland Skye, waar hij een groot stuk land kocht dat voorheen eigendom was van Lord Macdonald. Dat hij zelf een begenadigd whiskyliefhebber was, bewees hij door in 1976 de onafhankelijke bottelaar Pràban na Linne op te richten. Onder dit label worden de malt Poit Dhubh en de blends Te Bheag en Mac Na Mara gebotteld.

Noble had jarenlang het plan opgevat om een 19de-eeuwse boerderij om te vormen tot een distilleerderij en kreeg hiervoor zelfs al in 2002 de nodige vergunningen. Maar de uitvoering bleef op zich wachten. In 2010 overleed hij, toen de onderhandelingen met Mossburn Distillers (onderdeel van het Nederlandse Marussia Beverages BV) nog maar net waren gestart. Nu, zeven jaren na zijn dood, gaat de droom van Noble in vervulling. De boerderij werd volledig gerenoveerd tussen 2013 en 2016 en sinds januari 2017 is de distilleerderij operationeel.

Groots

Torabhaig ziet het groots. Ze gaan immers uit van een capaciteit van jaarproductie van 500.000 liter. De mout is afkomstig van Simpson’s. Na 90 uur fermentatie in de 8 washbacks van Douglas Fir gaat de vloeistof naar de stoomverwarmde ketels.

Ze gebruiken 2 stills met een capaciteit van 8000 liter (wash still) en 5000 liter (spirit still). Alle productie is vooralsnog voorzien om gebotteld te worden als single malt. Het rijpen gebeurd voor 90% in gepelletiseerde magazijnen en 10% in een klassiek dunnage warehouse.

Het water voor hun productie betrekt Torabhaig van twee stromen, de Allt Gleann Thorabhaig en de Allt Breacach.

Range

Aangezien de distilleerderij nog maar sinds januari 2017 operationeel is, wordt het nog minstens tot 2020 wachten alvorens we de eerste whisky van deze distilleerderij zullen kunnen proeven, hoewel de eigenaars wellicht langer zullen willen wachten.

Het plan is alvast om een typische Island whisky te maken, vergelijkbaar met Talisker – die nu de titel van enige distilleerderij op Skye verliest – wat betekent dat hij licht geturfd (50ppm) zal zijn, maar vooral erg fruitig. In de zomer van 2017 ging het visitor center open, inclusief shop en café.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3867

Spirits in the Sky 2017 – verslag

EventsGeplaatst door Mark Dermul di, november 14, 2017 07:20:30

Laat ik meteen met de deur in huis vallen: Spirits in the Sky is het beste whiskyfestival in de Benelux. Waarom? Omdat het bijzonder professioneel georganiseerd is, een geweldig aanbod heeft, de veelvuldig aanwezige staff behulpzaam en vriendelijk is en de sfeer simpelweg uitstekend. Het lijkt meer op een bijeenkomst van vrienden die samen een glas drinken dan op een festival waar je op zoek gaat naar nieuwe ontdekkingen, terwijl de twee perfect hand in hand gaan.

Dus, om kort te gaan, SITS is een must!

Ook dit jaar kon ik weer een aantal heerlijke dingen proeven en liet ik mij in sommige gevallen lekker verrassen waar ik het absoluut niet had verwacht. Bij het binnenkomen werd ik al meteen verwend door Marc die me een glas onder de neus duwde. Het bleek de Macallan 10 Year Old 1990 van Dun Eideann. Wat een zalige dram. Na een slok grapte ik tegen Marc ‘Zo, we kunnen naar huis!’. De toon was meteen gezet.

Maar ik haastte me daarna naar de ‘gin corner’, omdat ik daar mijn tocht wilde beginnen, alvorens naar whisky over te schakelen. Daar maakte ik kennis met de nieuwe Ki No Tea – de groene thee-variant op de bekende Ki No Bi gin uit Kyoto. De groene thee smaakte bijzonder door, maar ik moet bekennen dat ik er niet weg van was. Geef mij dan maar de standaard Ki No Bi gin. Van Forest had ik al eerder kennis gemaakt met de verschillende dry gin, maar de vermouth had ik nog niet geproefd. De Dry vond ik moeilijk, maar de White ging vlotjes binnen. De Red daarentegen… ja, die kan als after dinner dram zeker mee naar huis.

‘Heeft u al gehoord van Le Gin de Christian Drouin, monsieur?’ De naam Drouin kende ik van Calvados, maar dat hij ook gin stookte, wist ik niet. Dus liet ik mij een G&T met deze Le Gin klaarmaken. Wat appel en een kaneelstokje ter garnering en genieten maar. De smaak zat prima, maar hij miste zeker wat kracht.

Maar dan was het al tijd voor onze Masterclass met Dave Broom: The World of Rum. Dave is een wandelende encyclopedie en grappig spreker. Bovendien was de line-up van 6 rum erg divers, wat deze masterclass bijzonder interessant voor me maakte. Ik scoorde van elk een sample en zal hier uitgebreid op terugkomen.

Bij Andrew Symington en zijn team is het altijd genieten. Naast een lekkere Glenlivet 2007 en Ledaig 2010 uit de zogenaamde Un Chillfiltered Collection van Signatory, was ik vooral te spreken over de Clynelish 1995 in de Cask Strength Collection – ah, Clynelish uit 1995-1998 blijft toch magisch lekker.

Onze Bretoense vrienden van Armorik hadden niks nieuws bij behoudens een leuke small batch van Lightly Peated voor de Duitste markt. En die was erg aangenaam. David en zijn team blijven toch erg leuke single malts uit hun mouw schudden.

Herman en zijn team van Diageo hadden ook enkele leuke spullen op tafel staan, zoals de Blair Ahtol 23 en Teaninich 17 ui de Special Release reeks. Ik was vooral benieuwd naar de veelbesproken Collectivum XXVIII die een blended malt is van alle 28 distilleerderijen, inclusief Roseisle. Ik nam een sample mee naar huis.

Het was tijd voor een kleine pauze van het vloeibare geweld en wilde ik een zachter tussendoortje. Wat beter te proeven dan de heerlijke port van Graham’s, waar de 20-, 30- én 40-jarige werd geschonken! Ik liet mij meteen de oudste schenken en besloot on the spot dat ik daarvan een fles mee huiswaarts zou nemen. Die mag onder de kerstboom voor Dearly Beloved.

Ik proefde nog wel een paar zaken, maar moet bekennen dat ik me niet meer echt kon focussen op de liquid. Het werd een beetje te gezellig als u begrijpt wat ik bedoel.

Maar ik scoorde wel nog een 30-tal samples van enkele flessen die ik me had laten aanbevelen, zoals de Invergordon 1964 van The Nectar, Macallan Reflexion, Glentauchers 1995, Port Askaig 30 enzovoort. Werk – nou ja – genoeg voor de komende weken.

Mario & Team: proficiat met wederom een knaller van een editie. Ik moet op sterven na dood zijn om de volgende editie te missen!

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3866

Ben Nevis 18 Year Old 1999 Brachadair

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, november 13, 2017 07:21:13

Distilleerderij: Ben Nevis
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Ben Nevis 18 Year Old 1999 Brachadair, Sherry Hogshead #80, 244 bts
Kleur: brons
ABV: 56.8%

Kersen

Op het Antwerps Whisky & Spirits Festival werd ik erg aangenaam verrast door twee nieuwe bottelingen van Brachadair, de Belgische bottelaar die ons eerder al op een geweldige Arran, Braeval, Clynelish, Laphroaig, Linkwood en Mortlach trakteerde. Zijn nieuwste releases zijn een erg boterachtige Invergordon uit 1972 en een gesherriede Ben Nevis uit 1999. Vandaag proef ik met veel plezier opnieuw de Ben Nevis op sherryvat.

Bij de eerste snuif is het even schrikken. Babyadem is het eerste waar ik aan moet denken. Maar dat maakt razendsnel plaats voor geprakte banaan, bruine suiker, zoete boter en een karrenvracht aan rood fruit. Kersen op kop. Hij is zelfs een tikkeltje umami. Na enkele ogenblikken komt daar heel wat fruit bij. Perzik, ananas, gekaramelizeerde appelsien. Hij wordt zelfs een tikkeltje romig en doet me wat aan yoghurt denken. Hij is erg zoet en zeer uitnodigend.

Dankzij het hoge ABV is hij lekker mondvullend en bijzonder kruidig. Mierzoet op rood fruit en abrikozen, aangevuld met perzik en zelfs wat donkere chocolade. De kruiden van dienst zijn gember, nootmuskaat en flink wat zwarte peper. Er danst zelfs wat menthol op de tong. Erg aangenaam en een tikkeltje ondeugend. Maar water hoeft hij zeker niet (en ik ga het dus ook niet proberen). Midpalate wordt hij licht drogend en steekt er een bittertje de kop op als van grapefruit. Mooi in balans.

De afdronk is heerlijk lang en kruidig met een bitterzoete toets op het sterfbed.

Hoera! Weer een erg lekkere botteling van Brachadair. Hij bottelt niet veel (naar mijn mening), maar wat hij bottelt is keer op keer een schot in de roos. Hij is nog maar net uit, dus je kan er zeker nog aan geraken. Ik kan hem u warm aanbevelen.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-11-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3865

Rum: Plantation Single Cask Multi Island XO for PROOF

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, november 12, 2017 06:26:36

Bottelaar: Plantation
Regio: Caribbean
Fles: Plantation Single Cask Rum Multi Island XO for PROOF, Cask #4
Kleur: vol goud
ABV: 41.7%

Machrie Rum

De hype bar PROOF in Gent bottelt met de regelmaat van de klok leuke whisky, maar deze keer lieten ze zich verleiden tot het bottelen van een single cask rum van Plantation. Cask #4 is een Multi Island XO rum, wat betekent dat hij werd samengesteld met rum van Guyana, Barbados, Trinidad en Jamaica en minstens tien jaar rijpte op voormalige bourbon casks. Daarna spendeerde de rum nog 1 tot 2 jaar in vaten van Pierre Ferrand in Frankrijk, om tot slot - tromgeroffel - nog een jaartje door te brengen op een vat waar voorheen peaty Arran (Machrie Moor?) op gerijpt had. Erg interessant allemaal, dus proefde ik hem onmiddellijk toen ik PROOF onlangs bezocht. Na het proeven, schafte ik mij onmiddellijk een fles aan. U zal snel begrijpen waarom.

De neus is heerlijk zoet op mokatine, rozijnen en een hint van natte aarde. Wat koffie en karamel op de achtergrond. Iets van geroosterde noten (pecan?) en misschien zelfs wat marsepein. Maar van de geturfde Arran alvast geen spoor, moet ik zeggen.

Ook op smaak is hij heerlijk zoet en licht kruidig (iets van kruidnagel en een enkele chilipeper), maar met een twist... ja... daar is de geturfde Arran! Hij krijgt een mooie rookontwikkeling - niet overdreven maar onmiskenbaar - die hem toch dat tikkeltje extra geeft. De tweede slok doet me nog wat smaken ontdekken, zoals iets van menthol en rumrozijntjes, nougat en gebakken banaan. Chocolade komt ook nog de kop op steken. Mooi, mooi!

De afdronk is middellang, heerlijk zoet met een mooie rokerige toets.

Gevaarlijk drinkbare rum. Niet eens 50 EUR voor een fles, dus da's een no brainer. Alleen ben ik bang dat deze sneller zal gaan dan mijn single malts, want Dearly Beloved vindt deze ook erg lekker. Best nog een flesje aanschaffen...

Geproefd door Mark Dermul op 04-11-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3864

Kilchoman Red Wine Matured

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, november 11, 2017 07:44:27

Distilleerderij: Kilchoman
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Kilchoman Red Wine Matured, OB 2017, Douro Valley Red Wine Casks, 7000 bts
Kleur: koper
ABV: 50%

Rood Fruit

Deze speciale editie van Kilchoman is gerijpt op rode wijn vaten uit de Douro-streek in Portugal, vooral bekend omwille van zijn portwijnen. Het is de eerste keer dat Kilchoman zich aan rijping op dit soort vaten waagt. De spirit werd te slapen gelegd in juli 2012, dus is deze single malt 5 jaar oud. Hij werd versneden naar 50%, waar ik niet rouwig om ben.

Donkerzoete neus op gekookt, rood fruit met bruine suiker in de mix. Aardse toetsen domineren, gevolgd door iets van melkchocolade en nat hout. Veel nat hout, dat al wat begint te rotten. Klink niet zo best, maar werkt prima voor deze Kilchoman, die ook een zilt randje vertoont, zij het wel op de achtergrond. Van de typiche citrustoetsen van deze malt is alvast geen spoor op de neus.

De body is prima, terwijl de aanzet bijzonder zoet is. Rood fruit vooraan, weliswaar nu toch gevolgd door heel wat citrusfruit. Ik moet aan bloedappelsien, bergamot en limoen denken. Iets van verbrand hout steekt de kop op, maar stoort niet. Op de achtergrond verschijnen nog wat geroosterde noten. De turf doet ook zijn duit in het zakje.

De afdronk is middellang, gepeperd, zilt en zoet tegelijkertijd en simpelweg heerlijk.

Deze release moet amper onder doen voor het cask sample dat ik eerder proefde. Mooie Kilchoman, hoewel ik vrees dat hij niet voor iedereen is. Pakweg 120 EUR. Da's niet goedkoop, maar je krijgt er wel een erg lekkere malt voor in de plaats.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 15-10-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3863

Kilchoman 2012 Red Wine Cask Sample

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, november 10, 2017 07:14:55

Distilleerderij: Kilchoman
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Kilchoman 2012 Red Wine Cask Sample, Red Wine Cask #12/469
Kleur: koper
ABV: approx 59%

Douro

Op een leuke Kilchoman tasting in mei 2017, bracht James Wills een cask sample mee op vatsterkte van een Kilchoman die gerijpt had op een vat dat eerder rode wijn bevatte. Hij had het sample meegebracht in een soort avant-premiere van de Kilchoman Red Wine Cask Matured release die zopas op de markt is verschenen. Kilchoman op rode wijn... voor alles een eerste keer.

Op de neus is hij verrassend zoet. Hij doet me zelfs een beetje aan melasse denken. Het is nochtans geen rumvat. Daarnaast flink wat nat hout, aarde en iets wat me aan de pralinévulling van chocolade doet denken. De turf is aanwezig, maar op de achtergrond. Dit is een erg uitnodigende neus.

Op smaak is het een explosie van rood fruit en houtskool met een licht bittertje dat me wat aan een druivenpit doet denken. Het is toch even wennen, maar it grows on you, en nog geen klein beetje ook. Laat deze een kwartiertje staan en hij wordt echt heerlijk donkerzoet op geroosterde noten, marshmellow en cuberdons. Heel apart, maar overheerlijk. De turf zorgt voor een lichte rokerigheid, maar die speelt enkel een bijrol.

De afdronk is middellang, donkerzoet en kruidig.

Geweldige, zij het wel atypische, Kilchoman. Benieuwd wat dat gaat geven na het huwelijk met de zustervaten.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 15-10-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3862
Volgende »