WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Kurayoshi Pure Malt Sherry

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, augustus 18, 2018 07:51:07

Distilleerderij: Matsui Shuzo
Regio: Japan
Fles: Kurayoshi Pure Malt Sherry
Kleur: oud goud
ABV: 43%

Amandelcake

Hoewel Matsui Distillery een hele range Japanse whisky op de markt heeft onder de namen Kurayoshi en Tottori, gaat het hier helaas niet om Japanse whisky! De wetgeving in Japan laat producenten toe om hun whisky waar ook ter wereld aan te kopen en in Japan te bottelen. Eens gebotteld in Japan, mag de producent er een Japans label op plakken en de whisky verkopen als Japanse whisky. Stel je voor! Ondenkbaar in Europa. Maar Kurayoshi is niets minder dan Schotse malt whisky die in Japan een finish krijgt in de warehouses te Tottori, waar de Matsiu distilleerderij staat (en sake en shochu stookt).

De neus vertoont vers gebakken brood en iets van munt, aangevuld met typische sherrytoetsen zoals rozijntjes en amandelcake. Doet wat aan een Speyside whisky denken à la Balvenie. Erg zacht en toegankelijk.

Helaas is het mondgevoel erg licht, bijna waterachtig. Eerst krijg ik flink wat appelsien en carré confituur, dat onmiddellijk gevolgd wordt door earl grey thee en iets van rozenwater. Helaas ook flink wat tannine van het hout, wat voor een bijzonder bittere toets zorgt.

De afdronk is middellang, warmend en gefocust op appelsienen.

Nog altijd ver van een topper en zonder enig echt Japans trekje, maar best genietbaar.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4185

Kurayoshi Pure Malt

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, augustus 17, 2018 07:12:57

Kurayoshi Pure Malt

Distilleerderij: Matsui Shuzo
Regio: Japan
Fles: Kurayoshi Pure Malt
Kleur: licht goud
ABV: 43%

Niet Japans

Niet alle Japanse whisky is Japans. Iets wat u – misschien wel tot uw ontnuchtering – kan vaststellen bij het lezen van het boek Whisky Rising van Stefan Van Eycken. Op zich geen onoverkomelijk issue, op voorwaarde dat de producent daar ook transparant over communiceert, zoals Togouchi dat doet (Togouchi is immers Scotch en Canadese grain gerijpt in Japan). Maar neem nu deze Kurayoshi. Bezoek hun website en je zou zweren dat ze een whisky distilleerderij zijn die al decennialang aan de slag is. Ja, Matsui Shuzo stookt als sinds 1910 sake en shochu, maar whisky? Helaas. Het gaat hier om sourced whisky – volgens insiders simpelweg geïmporteerde Scotch – die Matsui Shuzo in zijn warehouses een finish geeft. De Japanse wetgeving laat toe dat dit Japanse whisky wordt genoemd. Maar bekijk het aanbod online en stel vast dat geen enkele retail website deze info openbaar maakt en dus de nietsvermoedende whiskyliefhebber zijn zuur verdiende centjes incasseert met de verkoop van een Japanse whisky die eigenlijk niet Japans is. Enfin, rant over, we willen hem nu toch wel eens proeven, aangezien hij ondertussen ook bij ons beschikbaar is.

Lichte neus op havermoutpap, vers gebakken brood, een blaadje munt en iets van eikenhout. Licht, toegankelijk en best oké, maar niets bijzonders.

Hij is erg licht op smaak met wat vanille en rijpe appels, maar hij krijgt al snel een bitter randje van tannine. Toefje gember en tikkeltje zoethout, maar weinig meer.

De finish is aan de korte kant en houdt het midden tussen zoet en bitter.

Een erg eenvoudige whisky, die weinig om het lijf heeft.

76/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4184

Hokuto 12 Year Old Pure Malt

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, augustus 16, 2018 07:24:12

Bottelaar: Suntory
Regio: Japan
Fles: Hokuto 12 Year Old Pure Malt Whisky
Kleur: oud goud
ABV: 40%

Mizunara

Suntory ontwierp de Hokuto 12 Year Old Pure Malt min of meer als antwoord op Nikka’s Taketsuru Pure Malt. Deze Hokuto verscheen voor het eerst in 2004, maar werd in 2010 al weer terug afgevoerd, ondanks het grote succes. Een fles te pakken krijgen is dan ook geen sinecure. Deze pure malt bestaat voornamelijk uit Hakushu en een tikkeltje Yamazaki en was bedoeld als ‘easy drinking whisky’. Destijds luidde de promotie immers dat het de ideale drank was om over te schakelen van shochu naar whisky.

De neus is fris, zoet en fruitig op banaan, churros (!), limoen, ananas op de barbecue en – niet lachen – slagroom. Wat een leuke, frisse, zomerse combinatie. De rokerigheid geeft hem diepgang, hoewel ze toch eerder subtiel is. Het geheel is alvast mooi geïntegreerd.

Hij vertoont een mooie, volle body die zijdezacht is bij aanzet, maar dan snel wat eik vertoont met flink wat limoensap. Ananas keert weer. De turf is nu iets prominenter. De eik vertaalt zich in een mooie kruidigheid, inclusief wierrook. Hier moet wel wat mizunara eik aan te pas gekomen zijn.

Hoewel de afdronk niet erg lang is en zelfs redelijk droog wordt, bekoort hij toch en doet me verlangen naar een tweede dram.

Verrassend lekkere Japanner, die voldoende afwijkt van zowel Hakushu als Yamazaki om boeiend te zijn. Wat jammer dat hij niet meer gemaakt wordt, want deze zou ik wel in huis willen hebben.

Geproefd door Mark Dermul op 24-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4183

Mark’s Whisky Ramblings 211: Taketsuru Pure Malt

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul wo, augustus 15, 2018 08:40:22

De bekende Japanse whiskyconcerns Suntory en Nikka hebben hun single met leeftijdsaanduiding van de markt gehaald en vervangen door NAS-versies. Zo verving Nikka zijn Taketsuru Pure Malt 12 Year Old door een Pure Malt zonder leeftijdsaanduiding. Deze blended malt bestaat voor het grootste gedeelde uit Miyagikyo, aangevuld met wat Yoichi.

Het resultaat is een lichte malt die ook perfect kan dienen voor een verfrissende mizuwari!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4182

Nikka The Blend

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, augustus 14, 2018 07:10:41

Bottelaar: Nikka
Regio: Japan
Fles: Nikka Whisky – The Blend ‘Malt Base Whisky’
Kleur: koper
ABV: 40%

Metalig

Deze minder bekende blend van Nikka is voor de Japanse markt bedoeld. Op het label prijkt ‘Malt Base Whisky’. Wat betekent dat? Dat er ook moutwhisky in zit en dit dus gewoon een blend is. Zal wel zeker, aangezien deze Nikka gewoonweg ‘The Blend’ heet? Beetje verwarrend, aangezien er ook nog een fles ‘The Blend of Nikka’ bestaat, die toch een andere samenstelling heeft. Enfin, aan de slag.

Nou, de neus geeft alvast een flinke dosis zoete mout mee, maar daarnaast ook wat kaarsvet en olijfolie. Fruitig zou ik deze niet bepaald noemen, hoewel er toch een hint van banaan in zit. Weinig meer. Dat neemt niet weg dat deze neus best aangenaam is, zij het redelijk streng en direct, als u begrijpt wat ik bedoel.

De smaakt valt me wat tegen, moet ik zeggen. Hij is betrekkelijk droog, pikant en vertoont flink wat hout. Hij smaakt ook een tikkeltje metalig. Dat gezegd zijnde is er in deze blend flink wat geturfde whisky verdwenen, want de rokerigheid wordt betrekkelijk groots. Er zit zelfs een zilt randje aan. Gember is het kruid van dienst.

De afdronk is kort maar wel flink geturfd. Helaas krijg ik de metalige smaak niet uit mijn mond.

Dit heeft helemaal geen uitstaans met de zachte en zoete blends die ik al van Nikka proefde. Dit leunt daarentegen sterk aan tegen de Nikka Pure Malt Black.

Geproefd door Mark Dermul op 24-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).

75/100



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4181

Boek: Whisky Rising

MediaGeplaatst door Mark Dermul ma, augustus 13, 2018 07:15:15

Stefan Van Eycken – ja, hij is landgenoot! – is de beheerder van de bekende website Nonjatta, uw beste (Engelstalige) bron voor alles wat met Japanse whisky te maken heeft (hij nam de fakkel enkele jaren geleden over van Chris Bunting). Het verbaasde mij dan ook niet toen hij vorig jaar zijn boek Whisky Rising aankondigde. Maar ik beken, toen ik de subtitel zag – The Definitive Guide to the Finest Whiskies and Distillers of Japan – was ik toch wel wat sceptisch. Is dat niet wat te hard op de eigen borst kloppen? Definitieve gids? Serieus?

Maar nu ik het boek uit heb (voor de tweede keer overigens – u snapt straks waarom) moet ik bekennen: de titel is absoluut niet overdreven!

Uiteraard begint Stefan met de geschiedenis van de Japanse whisky. Maar het is verre van een droge geschiedenisles. Doorspekt met flink wat gedetailleerde feiten en geweldige humor loodst de auteur je langs Sinjiro Torii en Masataka Taketsuru en veel meer, heerlijk opgesmukt met erg oude afbeeldingen van de mensen, de distilleerderijen, de flessen en promotiemateriaal uit die vervlogen tijden. En ik was er aangenaam verrast om een (groot!) aantal zaken op te steken die ik nog niet wist. Vooral de verschillende belastingregimes die van toepassing waren en de Japanners er toe noopten om ‘echte whisky’ te gaan maken (meer wil ik er niet over verklappen) is ontluisterend.

Het grootste deel van het boek is natuurlijk gewijd aan alle distilleerderijen en dat zijn er wel wat. Uiteraard krijgen de grote spelers Yamazaki, Hakushu, Chita, Yoichi en Miyagikyo flink wat aandacht, maar ze komen echt allemaal aan bod (dus ook Fuji Gotemba, Mars Shinshu en Mars Tsunuki, White Oak, Chichibu Okayama, Nukada, Asaka, Saburomaru, Akkeshi en Shizuoka – en uiteraard de vergane gloriën Karuizawa, Hanyu en de minder bekende Shirakawa). De details zijn soms wat overdonderend, maar wel erg overzichtelijk.

Het laatste deel van het boek geeft je inzicht in de cultuur van whiskydrinken in Japan (erg interessant en vaak amusant) met een geweldig overzicht van heel wat bars en (ondertussen) iconische releases. Hij rond het geheel af met enkele tasting notes van whisky’s die hij geproefd heeft en wij ook zeker zouden moeten proberen, maar dat lijkt me ondertussen een bijzonder moeilijke opdracht geworden. Zijn notes zijn the second best thing.

Ja! Dit is de definitieve gids over Japanse whisky. Indrukwekkend, erg leesbaar, prachtig vormgegeven en mooi geïllustreerd. Het doet me zelfs goesting krijgen om naar Japan te vliegen en daar in zijn voetsporen te treden en enkele distilleerderijen en vooral bars onveilig te gaan maken.

Ondertussen bij ons verkrijgbaar bij zowel Standaard Boekhandel als Bol, dus waar wacht je nog op?

Whisky Rising
The Definitive Guide to the Finest Whiskies and Distillers of Japan
400 pagina’s, English
Hardback
Stefan Van Eycken
Cider Mill Press
ISBN 978-1604336979
23 EUR



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4180

Mortlach 20 Year Old 1997 ‘The Cigar Malt’ Chieftain’s

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, augustus 12, 2018 09:33:16

Distilleerderij: Mortlach
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Mortlach 20 Year Old 1997/2018 The Cigar Malt, Chieftain’s, Oloroso Sherry Butt #3647+3649, 1205 bts
Kleur: mahonie
ABV: 56.1%

Wham!

Hoewel de distilleerderij niet op het label wordt vermeld, is het een publiek geheim dat dit een Mortlach betreft. Ian MacLeod heeft al een aantal van deze Speysiders gelanceerd onder de naam ‘Cigar Malt’ – wat sommige deed vermoeden dat het om een Dalmore gaat, maar dat is dus niet het geval. Dat mahonie kleurtje alleen al doet me watertanden.

OMG… dit is geweldig! Een echte umami sherrybom! Alle gedroogde vruchten die je met diepe sherry associeert, zijnde vijgen, dadels, sultanas, pruimen maar ook kersen, gedroogde abrikozen en een panoply aan kruiden met kruidnagel en kaneel op kop, op de hielen gezeten door gekonfijte gember en nootmuskaat. Leder, tabak, chocolade, oude boeken, hij heeft het allemaal en meer. Dit is een monster!

Hoewel hij betrekkelijk gepeperd begint en zelfs even astringent wordt op tannine en leder, komt de sherry onmiddellijk opzetten met die donkerzoete toetsen die ik op de neus al ontwaarde, aangevuld met rozenwater, tabak en vlierbessen. Wat orangettes en espresso schemeren hier doorheen, alsook wat gember en chocolade. Hij gaat op en neer tussen bitter en zoet en het werkt! Dit is een prachtige malt.

De finish… ah… de finish… ja, die duurt een eeuwigheid en vertoont – alvorens te sterven op bittere tannine – nog even zijn umami karakter met leder, pijptabak en donkere honing, terwijl iets van rosbief op de achtergrond blijft hangen.

Absoluut bangelijke whisky. Hier mag je mij in het midden van de nacht voor uit mijn bed halen. Wake me up before you go-go! Bedankt, Manny!

90/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4179

Mortlach Strikes Back

AankondigingenGeplaatst door Mark Dermul za, augustus 11, 2018 07:07:51

Vooreerst mijn excuses voor de onnozele titel van dit stukje. Ik liet me leiden door mijn favoriete Star Wars film (voor wie nog niet kan volgen: The Empire Strikes Back). Maar Mortlach komt effectief terug met een nieuwe standaardrange.

Mortlach 12 Year Old – The Wee Witchie
Mortlach 16 Year Old – Distiller’s Dram
Mortlach 20 Year Old – Cowie’s Blue Seal

De reden? De premiumisation van enkele jaren geleden heeft blijkbaar niet zo goed uitgepakt voor The Beast of Dufftown.

Herinnert u zich deze blogpost nog? Ik was in mei 2015 te gast op de Mortlach Benelux Release te Brussel, waarin we – toegegeven – bijzonder werden verwend door Diageo met een heerlijk diner en degelijke uitleg over deze malt door de lieftallige (toenmalige) Brand Ambassador Georgie Bell.

Maar ondanks de verwennerij was het ongeloof groot toen de prijzen bekend werden gemaakt van de (toen) nieuwe range. Ik herhaal ze nog even hieronder (omgerekend naar EUR per 70cl).

Mortlach Rare Old (NAS) : 100 EUR
Mortlach 18 Year Old : 350 EUR
Mortlach 25 Year Old : 1075 EUR

De uitleg toen was dat we Mortlach – ook wel ‘The Wild Child of Speyside’ – als de grand cru onder de Speysiders moesten zien, alsook het feit dat er slechts zeer beperkte voorraden meer waren. Beide argumenten lijken met de nieuwe release ontkracht te worden.

En hoewel we dat jammer vinden en Diageo hierdoor wat aan geloofwaardigheid inboet (of zijn eer als ‘Empire’ alle eer aandoet is misschien juister), kunnen we toch alleen maar blij zijn dat ze de klachten van de whiskyfans hebben gehoord en er naar handelen (of zou het vooral de stem van de aandeelhouder geweest zijn?). Wat er ook van zij, de nieuwe Mortlach is weer geprijsd voor de normale sterveling.

De nieuwe range van Mortlach komt terug in flessen van 70cl en zal wederom betaalbaar(der) worden!

Mortlach 12 Year Old : ongeveer 55 EUR
Mortlach 16 Year Old : ongeveer 90 EUR
Mortlach 20 Year Old : ongeveer 225 EUR

Wanneer ze precies op de markt komen, is nog niet bekend gemaakt. Ik vermoed in het najaar, maar alleszins voor de feestdagen.

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4178

Glen Scotia 9 Year Old 2008 Kintra

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, augustus 10, 2018 07:18:50

Distilleerderij: Glen Scotia
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Glen Scotia 9 Year Old 2008/2018 Kintra Single Cask Collection, Cask #369, 239 bts
Kleur: goud
ABV: 55.9%

Hit!

Glen Scotia is voor mij altijd een spannend moment, want het is dikwijls – in mijn (on)bescheiden mening – hit or miss. En ik heb al evenveel hits als misses gehad met deze Campbeltowner, dus ja… Dit jonge single cask werd gebotteld door Kintra, de Nederlandse onafhankelijke bottelaar bestierd door de immer sympathieke Erik Molenaar (die we natuurlijk ook kennen van zijn Wagging Finger Distillery).

Heerlijke fruitige neus op kruisbessen, bloedappelsienen, toffee, amandelnoten en verse vijgen. Er zit een toets in als van houtlijm, maar in dit geval werkt het versterkend en is het absoluut geen off-note. Nog iets van gekonfijte ananas en zelfs wat yoghurt zonder dat ik er helemaal de vinger op kan leggen. Zacht gekruid, tikkeltje groen. Crème brûlée. En het obligate spoortje rook. Deze neus is outstanding.

De aanzet is een stevige en bijzonder kruidige trap tegen je tanden. Hola! Niet voor broekventjes. Maar eens je smaakpapillen tot rust kunnen komen, wordt je getrakteerd om een zalig smakenpalet met toffee, amandelpasta, gekonfijte ananas, kruisbessen en het sap van een pijnboom. De turf zorgt toch voor een heuse rookontwikkeling, zonder te gaan domineren. Hij is verrassend helder en fruitig.

De afdronk is bijzonder lang en soothing.

Ik overdrijf niet als ik zeg dat deze Glen Scotia complex, heerlijk en een aanrader is. Zo’n 75 EUR. Niet twijfelen.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-08-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4177

Glenturret 8 Year Old 2009 ‘Ruadh Maor’ B’s Choice

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, augustus 09, 2018 07:10:41

Distilleerderij: Glenturret
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Glenturret 8 Year Old 2009/2018 Ruadh Maor, B’s Choice, sherry hogshead #139, 291 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 63.3%

De keuze van Bart

Een nieuwe Belgische bottelaar is opgestaan! B’s Choice. De B is niemand minder dan Bart Heggerick, die we natuurlijk vooral kennen als één van de sterke mannen achter de Smoking Buffalo reeks. Maar nu heeft hij dus zijn eigen label. Dan is het natuurlijk zaak om een entree te maken. Doet hij dat met zijn eerste release? Het is een Glenturret – niet bepaald een sexy naam, toch? – op vatsterkte. Het label werd ontworpen door Julie Tavernier, een grafisch kunstenares uit Melle. De whisky, 8 jaar oud en afkomstig van een single sherry hogshead, werd gebotteld op 63.3% (Wat? Yup!) en kreeg nog de subtitel ‘Ruadh Maor’ mee, wat zoveel betekent als ‘rode bewaarder’ of iets degelijks. Google is het niet altijd met me eens. Zou hiermee het sherryvat bedoeld worden? Hoe dan ook, ik ben zeer benieuwd naar deze – erg bleke – release.

Ouch! Da’s een gevaarlijke neus. Brandend, te benaderen met de nodige voorzichtigheid, hoor! Je neus is snel verdoofd door dit monster. Maar mits geduld en voorzichtigheid krijg je een ietwat jonge geurende malt met flink wat gist, graan en perensiroop. Duidelijk erg jong, maar toch intrigerend. Appels, iets van nougat en… plasticine? Met water wordt hij een beetje ‘vuil’, als u begrijpt wat ik bedoel. Verwelkte bloemen, groene tuinkruiden en zelfs wat verbrand rubber. Ik ben er nog niet aan uit wat ik hier van vind, maar hij krijgt het voordeel van de twijfel.

Op smaak is het evenzeer een heftige malt, maar wel heerlijk fruitig met kruisbessen, appels, ananas en iets wat me aan hazelnoten doet denken. Bloemsuiker en vanille houden hem zoet, terwijl het hout toch voor wat kruidigheid zorgt. Fris en helder, dat wel. Ik hoop dat hij water kan verdragen. Oh, dat kan hij! En hoe! Heerlijke fruitig en toegankelijk: de zomer in je glas. Vanille, geel fruit, wit fruit, een tropische hint en flink wat kruiden. Zalig gelaagde whisky.

Heerlijke lange, warme en kruidige afdronk, zonder dat hij zijn heldere fruitigheid verliest. Maar ik vind ‘m een stuk beter met water.

Geef ‘m wat water en je hebt een geweldige Glenturret in je glas! Hoewel 85 EUR niet goedkoop lijkt voor een jonge whisky, mag je niet vergeten dat het een sherryvat betreft en dat hij op vatsterkte werd gebotteld. Indrukwekkende en gedurfde keuze en ik beken: ik ben er tuk op. Verkrijgbaar bij Wijnhuis Bollaert in Merelbeke.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2018
(om andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4176

Glenturret 29 Year Old 1988 Signatory UCF for The Nectar

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, augustus 08, 2018 06:28:07

Distilleerderij: Glenturret
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Glenturret 29 Year Old 1988/2017, Signatory Un-Chillfiltered Collection for The Nectar, Hogshead #533, 236 bts
Kleur: zonlichtABV: 50.9%

Indrukwekkend Aangenaam

Signatory noch de The Nectar behoeven nog een introductie, me dunk. Dus kunnen we meteen overgaan naar de orde van de dag: een Glenturret uit 1988 die maar liefst 29 jaar rijpte en op vatsterkte werd gebotteld. Hij werd gepresenteerd op het geweldige festival Spirits in the Sky, waar ik dit sample scoorde. Aan de slag!

Het eerst wat me opvalt op de neus is babyadem. U weet wel: baby kreeg net fruitpap en laat dan een boertje recht in je gezicht. Charmant, grappig, maar toch ook een beetje raar. Maar… vreemd lekker. Eens dat vervlogen is – en dat gaat snel – is het een fruitbommetje. Ananas, roze pompelmoes, kruisbessen, maar ook amandelnoten en boterbloempjes. Zachte vanille. Erg aromatisch en uitnodigend en eerlijk gezegd indrukwekkend aangenaam.

Hij is – voor zijn alcoholpercentage – verrassend zacht. Wel lekker romig en mond vullend. Zoete, heldere fruittoetsen (Fanta lemon!) aangevuld met zachte kruiden als witte peper en iets van zoethout. Gember, ook. Wordt erg zoet op perzik in siroop, ananassnoepjes en nog meer kruisbessen, maar het geheel is besprenkeld met wat bruine suiker. Zomers!

De finish, die best lang genoemd mag worden, zet daar nog eens een erg zoet orgelpunt op.

Ja, verdorie, Glenturret kan ook heel erg mooi zijn, hoor. Wat blij dat dit vat niet in de Famous Grouse verdween!

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2018
(om andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4175

Glenturret Sherry Edition Batch 2

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, augustus 07, 2018 06:48:18

Distilleerderij: Glenturret
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Glenturret Sherry Edition Batch 2, OB 2016, European & American Oak Sherry Casks
Kleur: goud
ABV: 43%

Gummi Kersen

Glenturret gat er prat op dat ze de oudste distilleerderij van Schotland is – opgericht in 1775 onder de naam The Hosh – en is tevens de spirituele thuis van The Famous Grouse. In 2015 sprong ook Glenturret op de kar van de NAS-expressies en bracht een Triple Wood, Sherry en Peated expressie op de markt. Vandaag proberen de we tweede batch van hun Sherry Edition. De eerste – die ik zo’n anderhalf jaar geleden proefde – vond ik best ok voor een entry level malt.

Kruidige, snoeperige neus die me doet denken aan peperkoek, rood fruit, kriekensap en een zuurtje. Er zit helaas ook best wat karton in, wat ik niet zo prettig vind. En je kan echt grenenhout ruiken en misschien zelfs een klein beetje bakkersgist.

Hij is romig en zoet op de tong, met wederom rood fruit (zelfs zo van die gummie kersen uit de snoepwinkel), met best een heuse kruidigheid. Denk kruidnagel en een beetje nootmuskaat. Toch ook zit hier een betrekkelijk drogend kantje aan van de eik, die me wat luid overkomt.

De afdronk is zijn grootste troef: lang, warm, zoet en verzachtend. De eik fluistert nu.

Een tikkeltje anders dan de eerste batch, maar beter noch slechter. Als instapmalt – met zijn bescheiden prijskaartje – best oké.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2018
(om andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4174

Famous Grouse Black Grouse Alpha Edition

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, augustus 06, 2018 06:24:09

Bottelaar: Glenturret
Regio: Schotland
Fles: The Famous Grouse – Black Grouse Alpha Edition
Kleur: koper
ABV: 40%

Tetrao Tetrix

In 2003 verkocht Edrington zijn Black Bottle aan Burn Stewart. De Black Grouse moest de opvolger worden. In 2012 gingen ze nog een stap verder met deze Black Grouse Alpha Edition. Hij zou nog iets meer geturfde whisky bevatten dan de Black Grouse.

Hoewel de turf onmiskenbaar een zweem rook met zich meebrengt – als van een kampvuur dat net gedoofd werd – ligt de nadruk toch vooral op donkerzoete toetsen. Althans wat de neus betreft. Gekonfijte appelsienschillen, Turks Fruit, kandijsuiker en origine chocolade. Maar het moet gezegd: het werkt prima. Dit is een lekker neus!

Hij is zacht en olieachtig, rijk aan aardse toetsen, zoete turfrook (die nu een pak prominenter is), gezouten karamel en vanille. De gekonfijte appelsien keert weer, samen met wat bittere chocolade. Heldere citrus verschijnt midpalate, alsof er een paar druppels citroensap in gedropt werden. De rookontwikkeling is meer dan aangenaam.

De lange, drogende afdronk begint zoet en wordt dan roetig. Heerlijk.

Voor zo’n 35 tot 40 EUR valt dit echt wel mee. Oh, voor wie zich afvraagt wat de titel betekent? Dat is de wetenschappelijke naam voor de zwarte korhoen en dus geen computerspelletje.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4173

Famous Grouse The Naked Grouse

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, augustus 05, 2018 08:04:38

Bottelaar: Glenturret
Regio: Schotland
Fles: The Famous Grouse – The Naked Grouse 2017
Kleur: koper
ABV: 40%

Saai

The Naked Grouse werd vorige zomer heruitgevonden. Hij komt nog steeds in een mooie fles, daar moeten we niet flauw over doen. Maar nu is het een blended malt geworden (dus zonder graanwhisky in de mix) en werd hij samengesteld met enkel sherrygerijpte whisky. Volgends insiders zit er naast Glenturret ook Macallan en Highland Park in. Hij doet het erg goed in de cocktailscene, maar is hij ook zo te drinken?

De neus is zacht en zoet. Rozijnen, appelmoes, citroengras, toffee, wat leder… Maar allemaal nogal aan de zachte kant. Niet erg uitgesproken. Ik zal niet zeggen saai, maar het komt toch in de buurt.

Hoewel hij qua mondgevoel scoort, is de smaak opnieuw te zacht om er echt uit te springen. Toffee wordt karamel, de citrus wordt appelsien en er verschijnt een hint van chocolade. Iets van noten. Qua kruiden moet ik aan nootmuskaat en zwarte peper denken. Maar opnieuw eerder… tja, laat ik dan toch maar saai zeggen.

De finish is zijn grote troefkaart. Daarin komen alle componenten nog eens samen, met een mooie hint van woodsmoke om te eindigen met een frisse toets van braambessen, alvorens hij je mond verrassend droog achterlaat.

Hij doet me een beetje denken aan de Scallywag van Douglas Laing. Voor 26 EUR is dit wel een goeie aankoop, zeker als je met dit warme weer al eens een verfrissende cocktail wil maken zoals een Cherry Soda.

79/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4172

Mark’s Whisky Ramblings 210: Glenturret 8 Year Old 2009 B’s Choice

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul za, augustus 04, 2018 08:12:08

Een nieuwe Belgische bottelaar is opgestaan! B’s Choice. De B is niemand minder dan Bart Heggerick, die we natuurlijk vooral kennen als één van de sterke mannen achter de Smoking Buffalo reeks. Maar nu heeft hij dus zijn eigen label. Dan is het natuurlijk zaak om een entree te maken. Doet hij dat met zijn eerste release? Het is een Glenturret, niet bepaald een sexy naam, toch?

De whisky, 8 jaar oud en afkomstig van een single sherry hogshead, werd gebotteld op 63.3%!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4171

Rum: Dictador Best of 1977 Cask Ex-W077

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, augustus 03, 2018 07:09:53

Bottelaar: Dictador
Regio: Colombia
Fles: Dictador Best of 1977 Cask Ex-W077
Kleur: mahonie
ABV: 43%

Late Bottled Vintage

In 2018 lanceert het Colombiaanse Dictador een nieuwe reeks rum (ik bedoel dat dus in het meervoud, maar het woord rum is wat men een singulare tantum noemt – een woord dat geen meervoudsvorm heeft) onder het label ‘2 Masters’, waarbij de rum naar de andere kant van de wereld gestuurd werd om te rijpen op een ander type vat (bv. wijn, armagnac, sherry of zelfs whisky). Een waardige opvolger van de ‘Best Of’ reeks, waarvan de 1978 werd uitgeroepen tot Beste Rum Ter Wereld door Spirits.com. Wij proberen die uit 1977 omdat die te slapen gelegd werd in het jaar dat Star Wars op het witte doek verscheen. Tja… it’s me.

Zachte doch robuuste (Watte? Yup!) neus op Mon Chérie, Italiaanse espresso, room, karamel en een hint van rode wijn… Notenlikeur, maar dan van de bovenste plank. Erg elegant, allemaal.

Heerlijk mond vullende body en meteen een prikkeltje als van kruidnagel. Een bittere toets als van walnoten en opnieuw die hint van rode wijn. Misschien zelfs hele oude Late Bottled Vintage porto! Vanaf de tweede slok is het scherpe kantje eraf en worden je smaakpapillen verblijd met karamel, koffie met room, rozijnen en chocolade, maar ook enkele herbale toetsen als paprika, komijn en koriander. Intrigerend, hoor.

De middellange tot lange finish is erg zacht en soothing.

Deze jongen zou het prima doen bij een dessert of zelfs een stukje kaas, maar leent zich ook prima tot een rustig en erg aangenaam sipping moment. Een rum om bij stil te staan.

Geproefd door Mark Dermul op 20-06-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4170

Rum: Dictador Best of 1987 Cask Ex-P329

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, augustus 02, 2018 07:15:21

Bottelaar: Dictador
Regio: Colombia
Fles: Dictador Best of 1987 Cask Ex-P329, 300 bts
Kleur: koper tot brons
ABV: 43%

Caramella Mokatine

Dictador is de bekendste rum uit Colombia, afkomstig van de Destileria Colombiana, die gelegen is in Cartagena de Indias City aan de kust, opgericht in 1913 door Don Julia Arango Y Ferro. Heden wordt de rum vooral als modern en hip product gepromoot, getuige de website. We kennen vooral de Colombian Aged Rum die zowel in een zwarte als witte fles komt en in menig bar wordt gebruikt voor en goeie Cuba Libre, maar ze hebben veel meer. De 12 en 20 proefde ik eerder al, maar hun ‘Best Of’-reeks had ik nog niet geproefd. Die bestaat uit blends van een bepaalde vintage. Laten we deze uit 1987 eens proberen, het jaar waarin – om maar iets te zeggen – de Iran-Contra affaire zich afspeelde, Rudolf Hess op 93-jarige leeftijd in zijn cel dood werd teruggevonden en eerste Starbucks opende buiten Seattle (namelijk in Vancouver en Chicago). Ikzelf ben 17.

Erg assertieve neus die de obligate zoetigheid aflevert, maar daarnaast nog wat te bieden heeft. We zetten de zoetigheid eerst op een rijtje: chocolade met praliné-vulling, mokatine, Colombiaanse koffie (ha!), honing. Daarnaast iets wat me aan Di Saronno doet denken. Het extraatje schuilt hem in de herbale en kruidige toetsen: koriander, nootmuskaat, vanille en gember. En dan is er nog zoiets romigs/vettigs als parafine. Het geheel is aromatisch, zij het wel erg zacht. Ik vind de neus geweldig.

Op smaak is het een zoete bom. Dan speelt Caramella Mokatine zonder enige twijfel de hoofdrol. U weet wel: die karamelsnoepjes van Roodthooft uit Antwerpen met de afbeelding van een Arabier op de verpakking. Hij is tevens licht pikant, zonder scherp te worden.

Lange mierzoete finish die me nog lang doet nagenieten…

Geweldige rum en één van de lekkerste die ik al proefde. Maar je moet van dit zoete profiel houden, natuurlijk. Zet dit naast een goeie (Colombiaanse?) espresso en je hoort mij een half uur niet meer. Op een bolletje vanille-ijs zou dit ook niet misstaan, maar dat is misschien wat extravagant met zo’n dure fles?

Geproefd door Mark Dermul op 20-06-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4169

Rum: Tres Hombres Ron y Miel

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, augustus 01, 2018 06:17:19

Bottelaar: Tres Hombres
Regio: Isla Bonita
Fles: Tres Hombres Ron y Miel
Kleur: brons
ABV: 45%

Meli

Deze Tres Hombres is eveneens afkomstig van de Aldea Distillery op het eiland La Palma (Spanje). Hij is jong – hij rijpte slechts 1,5 jaar – en werd aangevuld met de zachte honing van het eiland, maar bracht nadien nog eens 7 maanden door op zee. Dat begint een beetje te neigen naar die whiskylikeuren zoals Jim Beam Honey of Bushmills Honey, toch? In hetzelfde bedje ziek of toch de moeite? Laten we de rum aan de lippen zetten en er achter komen!

De neus overdondert je letterlijk met honing. Ik kon net zo goed aan een pot Meli staan ruiken. Met dien verstande dat dit honing op steroïden is. Maar naar mijn mening overheerst de honing in die mate dat je nog weinig rum ruikt. Dat gezegd zijnde… hij ruikt wel lekker, hoor. Ik krijg nog een beetje citrusfruit en toffee en iets wat me eerder aan rood fruit doet denken. Frambozenconfituur?

Tja, mier- en mierzoet, natuurlijk, of wat had je gedacht? Een kleine kruidige prikkel, wat citrus en rood fruit, maar voor de rest is dit enkel honing, honing, honing. Niet bepaald mijn ding. Trop est trop, en dat is naar mijn (on)bescheiden mening hier wel het geval. Mijn tanden vallen bijna uit pijn bakker – excuse my French.

Middellang, tikkeltje kruidig en vooral mierzoet: dat is de finish van deze rum.

Mijn minst favoriete Tres Hombres, zoveel is zeker. Maar misschien doet hij het goed in een cocktail? Puur vind ik hem alleszins te zoet en ééndimensionaal. 58 EUR.

Geproefd door Mark Dermul op 19-06-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4168

Rum: Tres Hombres VII Year Old Solera

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, juli 31, 2018 07:30:13

Bottelaar: Tres Hombres

Regio: Isla Bonita

Fles: Tres Hombres VII Year Old Solera, 1800 bts

Kleur: brons

ABV: 43%

Witte Chocolade

De Tres Hombres VII Year Old is een blend van rum die 7 jaar rijpten op La Palma (Tenerife, Spanje) en is afkomstig van de Aldea Distillery, die in 1936 werd opgericht. De rum werd gestookt van lokale suikerstokken en gerijpt op Franse witte eik. Nadien bracht hij maar liefst zeven maanden door op zee op het Tres Hombres schip van Arjen, Andres and Jorne. Slechts 1800 flessen op 43% werden gebotteld.

Lekker zoete neus – textbook rum – op flink wat suikers en witte chocolade, hint van caffé latte en amandelen. Eigenlijk noten bij de vleet. Butterscotch. Wordt na enkele ogenblikken erg snoeperig, maar dat doet niets af van zijn charme.

De body mocht wat mij betreft iets meer zijn. Qua kruiden hou ik het op een mespuntje kaneel, iets van kruidnagel en een enkel peperbolletje. Zacht, zeer toegankelijk en snoeperig zoet. Allerhande suikers (karamel, maar ook Graeffe en zelfs een beetje kandij), een toefje citrusfruit en een verrassend frisse toets van menthol.

Betrekkelijk lange finish, waarbij vooral de kruiden opnieuw aan het woord komen.

Dit is er eentje voor de zoetekauwen onder ons, maar volgens mij perfect om een Dark & Stormy mee te maken! Een vloeibaar dessertje van 58 EUR.

Geproefd door Mark Dermul op 19-06-2018

(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4167

Rum: Tres Hombres XVIII Year Old Solera

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, juli 30, 2018 06:46:11

Bottelaar: Tres Hombres
Regio: Dominicaanse Republiek
Fles: Tres Hombres XVIII Years Old Solera
Kleur: brons tot tin
ABV: 42%

Feestelijk

Deze 18-jarige rum, opgevoed via het solerasysteem, is afkomstig van Oliver & Oliver (bekend van hun Opthimus rum). Volgens insiders zou Pedro Ramon Oliver deze rum hoogstpersoonlijk hebben uitgekozen voor ons drie mannen uit Nederland. Het is een rum uit de Dominicaanse Republiek en zou op portvaten gefinished zijn.

Donkerzoete neus met een twist. Het begint met een beetje bouillon – maggimix – en wordt dan langzamerhand zoeter. Citrusfruit komt eerst, gevolgd door zachte karamel en flink wat cacao. Daarna komen er wat noten doorheen. Dit is erg aangenaam.

Op smaak is hij een pak zoeter en simpelweg romig, rond en heerlijk! Ja, een karrenvracht aan toffee en honing, maar wie maalt daarom als het zo lekker is? Hint van rode bessen. Zachtjes gekruid.

De middellange finish is verrassend fris en levendig met citrus die er met kop en schouders bovenuit steekt.

Een beetje vreemde neus waar je even aan moet wennen, maar eens voorbij de lippen is dit een feestelijke rum. 82 EUR.

Geproefd door Mark Dermul op 19-06-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4166
Volgende »