WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Craigellachie 13 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, februari 19, 2019 07:22:23

Distilleerderij: Craigellachie
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Craigellachie 13 Year Old, OB 2014
Kleur: goud
ABV: 46%

Teleurgesteld

Craigellachie is een minder bekende malt die door de eigenaars nieuw leven werd ingeblazen met de serie The Last Great Malts. Dewar’s & Sons hebben in 2014 een nieuwe line-up gelanceerd van deze Speysider met een 13-, 17-, 19- (travel retail), 23- en 31-jarige release. We proberen de instapper eerst: de 13-jarige die op Amerikaanse eik heeft gerijpt.

De neus laat wel even op zich wachten, moet ik zeggen. Ik krijg eerst wat gist en rauwe gerst alvorens ook maar iets van fruit daaroverheen gaat. Gele appels, groene banaan met hints van citrusfruit, maar echt fruitig kan ik deze toch niet noemen. Een toefje honing en wat melkchocolade. Als ik heel eerlijk ben… saai.

Op smaak is het helaas niet veel beter, moet ik bekennen. Erg veel mout – weinig suikers – met wat appel en misschien zelfs wat ananas, abrikozengebak, maar ook een flink bittere toets. Wat amandelen en nog meer appels, maar wordt langzaam maar zeker zelfs wat scherp. Dit valt wat tegen.

De afdronk vertoont een interessant streepje woodsmoke, maar daarmee is alles wel gezegd.

Niet bepaald de meest uitgesproken, complexe of lekkerste Craigellachie die ik al proefde. Ik blijf een beetje teleurgesteld achter. Die 50 EUR zal ik wel aan iets anders uitgeven.

79/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4463

1975 Tasting Arne & Arnout

EventsGeplaatst door Mark Dermul ma, februari 18, 2019 07:16:59

Arne en Arnout, twee whiskyvrienden voor het leven, zijn beiden geboren in 1975 en vieren dat sinds een paar jaar met een heuse 1975 Tasting. Op 8 februari 2019 ging deze tasting al voor de 5e keer door en ik had het geluk daarbij te zijn. Plaats van het gebeuren was de gloednieuwe shop van Dram242 in Moorsel (nabij Aalst). Een bezoekje waard!

Er worden telkens zeven whisky’s geproefd. Een aperitiefje en dan 6 prachtige single malts. Het theme van vandaag was Old Malt Cask. Aangezien het om malts ging uit 1975 waarvan de laatste gebotteld werd in 2011, waren het allemaal bottelingen van Douglas Laing (enkele jarengeleden ging het merk over naar het bedrijf van de broer Hunter Laing & Co).

De debatten werden geopend met een oude blend, naar goede gewoonte.

Old Clan Blended Whisky, bottled 1975, 43%

Deze oude blend, waarvan maar weinig terug te vinden is, werd gebotteld in 1975 en betrof Italiaanse import. De neus was erg zoet en jong op nootjes en appelsien, maar leek wel uit blik geschonken. Op smaak kwam daar nog een karrenvracht aan vanille bij. Hij was betrekkelijk scherp en alcoholisch met een korte, snoeperige afdronk. Een leuk niemendalletje dat na 15 minuten wel een stuk beter werd en na meer dan een uur in het glas veranderde in een vloeibare Chokotoff (71/100).

Glenrothes 25 Year Old 1975/2001, Old Malt Cask, 50%

Van deze Speysider werden 600 flessen op de markt gebracht, wat mij deed vermoeden dat het om een sherryvat ging. Maar niet iedereen aan tafel was het daarover eens. De neus was snoeperig op Haribo beertjes, abrikozen en vanille, wat zich verder zette op smaak, weliswaar aangevuld met wat munt en peper. De afdronk was eerder kort. Leuke maar naar mijn mening eerder atypische Glenrothes, een tikkeltje likeurachtig. Een allemansvriend (84/100).

Glen Grant 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 50%

Deze Glen Grant rijpte op een zogenaamd Brandy Finished Butt en bracht 268 flessen voort. De neus was bijzonder fruitig en aantrekkelijk met appels, kiwi, banaan en stekelbes. De smaak lag mooi in het verlengde, maar werd tevens opgesmukt met zoethout en een toefje leder, terwijl de afdronk drogend, warm en pikant was met frangipane gebak op het sterfbed. Hij kwam jonger over dan hij werkelijk is, maar werd wel door iedereen erg geapprecieerd (86/100).

Strathmill 36 Year Old 1975/2011, Old Malt Cask, 44.1%

Normaal worden alle malts in de Old Malt Cask reeks gebotteld op 50% - iets wat Fred Laing omschrijft als de Golden Drinking Strength – maar deze zat op het moment van botteling al lager op alcoholpercentage. Vatsterkte dan maar voor de 367 flessen. De distilleerderij startte haar naam als Glenisla-Glenlivet en werd pas in 1994 omgedoopt tot Strathmill. De neus was mierzoet op droge kokosnoot, abrikozen en drop, terwijl dat op smaak eerder richting yoghurt met ananas ging, alvorens de tannine voor een droge toets zorgde. De afdronk was lang en intens met een pepertje. Ik was aangenaam verrast. Dit is de eerste keer dat ik overtuigd kan zeggen dat ik een lekkere Strathmill heb geproefd (86/100).

Tomatin 31 Year Old 1975/2007, Old Malt Cask, 50%

Hoewel de nieuwe standaardrange van Tomatin mij minder goed bevalt, kan ik oudere Tomatin echt wel waarderen en dat was hier niet anders. Dit vat had 296 flessen voortgebracht met een neus vol zoete bouillon, karamel en rood fruit, peperkoek, kalisse en ananas op de barbecue. Heerlijk! Hij was lekker vol op smaak, romig als een smoothie van rood fruit met wat tropische toetsen. In de lange afdronk ontwaarde ik wat nootmuskaat en een bittertje. Deze fluweelzachte Tomatin was perfect in balans en ronduit top (88/100).

Banff 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48.7%

Banff is één van die legendarische lost malts geworden, gesloten in 1983 en wat er nog van overeind stond werd in 1991 vernield door brand. Dat je hem niet vaak tegenkomt, laat staan kan betalen, hoef ik u niet uit te leggen. Slechts 164 flessen van dit goedje werden uitgebracht. De neus barstte van het witte fruit en al even witte chocolade, leder, tijgerbalsem, een florale en metalige toets en zelfs iets medicinaal waar ik niet meteen de vinger op kon leggen. Maar wat een feest. Op smaak kwam dat allemaal terug, aangevuld met wat zachte vanille. In de lange, zoete afdronk kreeg ik nog wat peper, noten en een heerlijk streepje woodsmoke. Fantastische old school whisky die voor mij de winnaar van de avond werd (89/100).

Convalmore 32 Year Old 1975/2008, Old Malt Cask, 48%

Ah, we eindigden in schoonheid. Ik had niet durven hopen dat we na de Banff -wat toch liquid history is – nog een whisky van een verloren gegane distilleerderij zouden proeven. Arne en Arnout hebben ons vanavond alvast erg verwend. Convalmore ligt in Dufftown en is dicht sinds 1985. William Grants & Sons kocht de warehouses en gebruikt deze nu om vaten Glenfiddich, Balvenie en Kininvie te rijpen. Maar dit terzijde. Van deze Convalmore werden slechts 202 flessen op vatsterkte op ons losgelaten. De neus was elegant en floraal op citroen, gebak en iets wat me aan een bloedneus deed denken. Klinkt vreemd, maar werkte wonderwel. De smaak was erg clean op vooral limoen en een karrenvracht aan vanille. De afdronk was erg, erg lang en zacht gekruid, maar de balans van deze whisky was uitstekend. Een absoluut juweeltje om deze geweldige avond mee af te sluiten (88/100).

Ja, amai mijn klak, wat een verwennerij, zeg. We mogen onze twee pollen kussen, zoals dat heet, dat er nog zotten zijn (I mean that in the nicest possible way) die zulke flessen open trekken om te delen met vrienden. Bedankt, heren, het was weer top.

Ik zie de uitnodiging voor 2020 met veel graagte verschijnen in mijn inbox.

May the Malt be with you.

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4462

Mark’s Whisky Ramblings 240: Compass Box The Spaniard

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, februari 17, 2019 09:05:44

De meest recente release van enfant terrible John Glaser is deze ‘The Story of the Spaniard’. Eerder werden er al 340 flessen geproduceerd voor The Spaniard, een cocktailbar in New York. Dit is de ‘algemene’ release voor ons, gewone stervelingen. Hij werd samengesteld met 40% Aberlour op sherry butt, 25% Teaninich op wijnvat, Deanston op refill sherry butt 8% en op refill hogshead 7%, 5% Glen Elgin uit recharred barrels en tot slot 15% Highland blended malt uit heavily toasted Franse eik (die blended malt bestaat op zijn beurt uit 60% Clynelish, 20% Dailuaine en 20% Teanich).

Bent u daar nog?



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4461

Compass Box Flaming Heart 6th Edition

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, februari 16, 2019 08:04:15

Bottelaar: Compass Box
Regio: Schotland
Fles: Compass Box Flaming Heart, 6th Edition, b.2018, 15050 bts
Kleur: licht goud
ABV: 48.9%

Klei

Ik proefde in 2013 de 4e editie en in 2016 de 5e editie van deze Flaming Heart. Vandaag zet ik de 6e release van deze blended malt aan de lippen. Hoewel het ABV hetzelfde blijft bij elke release, is de samenstelling toch telkens een tikkeltje anders. Voor deze zesde editie werd gebruik gemaakt van barrels, hogsheads, Franse eik en Amerikaanse eik. De belangrijkste componenten zijn nog steeds Clynelish en Caol Ila.

De Caol Ila is op de neus onmiddellijk waarneembaar, maar ook de waxiness van Clynelish kan hij niet wegsteken (en da’s maar goed ook). Hier zit wel een mooi zoetje aan, wat me doet denken aan een sherryvat in de mix. Toetsen van klei, een walmpje diesel en gebakken appels. Dit is er weer boenk op, als u het mij vraagt.

Hij is betrekkelijk krachtig, erg gepeperd en zilt en de turf neemt toch onmiddellijk het voortouw. Pittige kruidigheid en mooie rookontwikkeling. Verrassend genoeg is deze een pak minder zoet dan de neus deed vermoeden en tevens een pak minder zoet dan de twee vorige releases die ik al proefde. Citrus komt nog piepen, alsook een blaadje munt. Midpalate gaat het zilt wel de teugels in handen nemen.

De afdronk begint intens op assen en zoethout, maar verdwijnt dan plots sneller dan verwacht en je mond is helemaal droog.

Het betere werk van John Glaser, hoewel de 4e release toch mijn voorkeur geniet. 130 EUR is deze meer dan waard.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-01-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4460

Compass Box The Story of the Spaniard

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, februari 15, 2019 17:37:33

Bottelaar: Compass Box
Regio: Schotland
Fles: Compass Box The Story of the Spaniard, 2018.
Kleur: goud
ABV: 43%

Gekonfijt Fruit

De meest recente release van enfant terrible John Glaser is deze ‘The Story of the Spaniard’. Eerder werden er al 340 flessen geproduceerd voor The Spaniard, een cocktailbar in New York. Dit is de ‘algemene’ release voor ons, gewone stervelingen. Hij werd samengesteld met 40% Aberlour op sherry butt, 25% Teaninich op wijnvat, Deanston op refill sherry butt 8% en op refill hogshead 7%, 5% Glen Elgin uit recharred barrels en tot slot 15% Highland blended malt uit heavily toasted Franse eik (die blended malt bestaat op zijn beurt uit 60% Clynelish, 20% Dailuaine en 20% Teanich). Bent u daar nog?

De neus is erg zacht. Gesuikerde appelsienschillen, gebakken appeltjes besprenkeld met kaneel en wat zoete aardbeien. Een licht zuurtje op de achtergrond. Alles bij elkaar weinig complex, maar best aangenaam.

Mooi olieachtig op de tong. Aangenaam zoetzuur – de wijn laat zich gelden – met een bittertje. Prima balans, hoor. Rood fruit, citrusfruit, grapefruit. Kaneel en kruidnagel. Karamel en honing. Het fruit evolueert naar de gekonfijte variant. Dit valt me best mee.

De afdronk is middellang, waarbij gebakken appeltjes en kruidnagel opnieuw de revue passeren.

Een goeie blended malt van Compass Box, zonder top te zijn. Maar wel heel erg vriendelijk geprijsd met zijn 45 EUR.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4459

Compass Box Juveniles Limited Edition

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, februari 15, 2019 06:41:18

Bottelaar: Compass Box
Regio: Schotland
Fles: Compass Box Juveniles Limited Edition, 2018, 14.894 bts
Kleur: stro
ABV: 46%

Richelieu

Compass Box is vooral bekend geworden door hun – ondertussen klassiekers – de Spice Tree, The Peat Monster en dergelijke, maar John Glaser heeft al heel wat meer leuks op zijn palmares staan. Neem nu deze Juveniles. Die verscheen voor het eerst als speciale botteling voor de bekende Juveniles Bistrot a vins in de Rue de Richelieu in hartje Parijs. Een tweede editie verscheen in 2004, gevolgd door een derde in 2007. Telkens op een andere sterkte, weliswaar. Dit jaar verscheen deze Juveniles Limited Edition op 46%. Bijna 15.000 flessen! Zoals het Compass Box betaamt, werd flink wat info over de whisky die in deze blended malt verwerkt werd, bekend gemaakt. Hij bestaat voor 34% uit Strathmill van een refill hogshead, 34% van een Balmenach uit een refill hogshead, 20% Clynelish van een recharred hogshead, 10% Clynelish uit een refill sherry butt en de laatste 2% kwam uit een first fill sherry butt met Glendullan.

Erg lichte maar mooi fruitige neus op perzik, ananas, papaya en mango. Heuse hint van wine gums. Flink snoeperig. Vers afgereden gras. Toets van vanille. Maar in alle eerlijkheid, alles bij elkaar toch een erg lichte neus.

Op smaak komen er een pak meer fruitjes naar boven, maar nu zit citroen in de driver’s seat, gevolgd door Granny Smith appels. En krijgt deze blended malt ook wat ruggengraat dankzij de kruiden. Gember, peper, kruidnagel en wederom vanille. Tikkeltje waxy als van harde honing. Erg, erg drinkbaar.

De afdronk is aan de korte kant, moet ik zeggen. Snoeperig zoet.

Een echte lentewhisky. Of eentje om te drinken op het terras. Als je dat dan al doet, doe het dan in de Rue de Richelieu te Parijs, zou ik zeggen. Wat mij betreft wel te duur voor wat je krijgt met zijn prijskaartje van 120 EUR.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4458

Wolfburn Private Cask 540/2017

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, februari 14, 2019 17:21:27

Distilleerderij: Wolfburn
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Wolburn Private Cask 540/2017 – cask sample
Kleur: witte wijn
ABV: 63.5%

Beloftevol

Een aantal whiskyliefhebbers hebben bij deze jonge distilleerderij ingetekend op een eigen vat. Een private cask zoals dat heet. Eén van hen is mijn whiskymakker Tom Haseldonckx. In december 2017 liet hij een ex-bourbon quarter cask afvullen met spirit en stencilde daar zijn naam op. Hij moet nu nog wel twee jaar geduldig zijn tot de whisky klaar is om te bottelen, maar het spreekt voor zich dat hij af een toe een sample laat afkomen om de evolutie te volgen. Ik kreeg de eer een sample te proeven en kreeg bovendien toestemming dit op mijn blog te publiceren. Zo gezegd, zo gedaan!

Wat een leuke en veelbelovende neus. Zachte toetsen van vanille en limoenzeste, gedroogde kokosnoot, het openen van een vers pakje sultanas en wat mirabellen. Stekelbessen op de achtergrond. Daarnaast iets floraal met een hint van groene humus. Kristalsuiker met twee korrels zout (Mark, serieus?). Verrassend romig voor zo’n jonge spirit.

Lekker romig en krachtig op de tong. Onmiskenbaar new make die nog maar pas het hout gekust heeft, maar nu al flink wat esters ontwikkeld heeft. Het zilte komt nu eerst, alvorens de zoete toetsen die ik op de neus al ontwaarde, mooi doorbreken. Flink wat citrus en kokos, nu, aangevuld met gele pruimpjes en zoete mout. Vanille en zoethout. Tikkeltje snoeperig. Perensiroop. Tja, jong, hé, maar wel erg beloftevol.

Middellange afdronk die zoet begint, dan kruidig wordt op zoethout en de eerste hint van gember, om tot slot een zilte dood te sterven, wat zijn maritieme karakter verraadt.

Wow, wat een lekkere embryonale Wolfburn! Tommeke, Tommeke, Tommeke toch! Waar kan ik me inschrijven om hier een fles of twee, drie, vier… van te bemachtigen eens hij rijp is?

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-02-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4457

Wolfburn 3 Year Old 2014 for Whiskysite.nl

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, februari 14, 2019 07:26:59

Distilleerderij: Wolfburn
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Wolburn 3 Year Old 2014/2017 for Whiskysite.nl, 300 bts
Kleur: koper
ABV: 55.8%

Rubber

Wolfburn heeft al flink wat bottelingen op het actief, ondanks de jonge leeftijd van hun malts. Daar zitten heel wat private casks en gelimiteerde bottelingen tussen. Dit is er zo eentje, speciaal afgevuld voor de Nederlandse online whiskyshop whiskysite.nl. De whisky rijpte op Spaanse sherryvaten en werd op 3-jarige leeftijd op vatsterkte gebotteld.

De neus is betrekkelijk herbaal met iets wat me aan koeienvlaai doet denken, half verteerde plantenresten en verschaald, donker bier. Gelukkig zit er ook best wat zoets in als van appelsienmarmelade en koetjesreep (betrekkelijk smaakloze chocolade), maar als ik heel eerlijk ben (en dat ben ik), kan deze neus me niet onmiddellijk bekoren. Water toevoegen brengt helaas geen soelaas. Integendeel, dan krijgt hij flink wat rubber op de neus.

De body is prima, de kruidigheid onder controle en de whisky lekker zoet van het sherryvat. Opnieuw een marmelade van appelsienen, aangevuld met rozijnen en iets van pruimen. Toch betrekkelijk veel tannine, naar mijn mening, waardoor hij flink wat punten laat liggen. Verdund is het net iets beter. De fruitige toetsen komen iets meer tot uiting en zorgen dat de minder aangename trekjes – en die zijn er echt wel – een tikkeltje verdoezeld worden.

De afdronk is eerder kort en zoet zonder water, maar wordt wel aangenaam fruitig met een goeie scheut H2O.

Zeker geen slechte Wolfburn, maar ik heb al veel beter geproefd. Slecht hout? Lijkt me sterk. Soit, geen topper in mijn boekje. Met dank aan Tom H voor het sample.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-02-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4456

Braeckman 11 Year Old 2007 Single Grain Whisky

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, februari 13, 2019 18:36:11

Distilleerderij: Braeckman Distillers
Regio: België
Fles: Braeckman 11 Year Old 2007/2018 Belgian Single Grain Whisky, cask #76, 50cl, 239 bts
Kleur: koper
ABV: 65.3%

Rogge

Een kleine twee jaar geleden werd ik aangenaam verrast door de 9-jarige single grain, gestookt van rogge en gemoute gerst, door het Belgische Braeckman Distillers. De fles werd toen op de markt gebracht door de Belgische whiskyshop Dram 242 uit Lebbeke. Dat was een single cask, nummer 75. In september 2018 bracht Braeckman – ter ere van hun 100e verjaardag, want opgericht in 1918 – dit zustervat, nummer 76, uit. Het alcoholpercentage ligt net een tikkeltje hoger met zijn 65.3%. Het first fill bourbonvat leverde 239 flesjes van een halve liter op.

Hij lijkt als twee druppels water op zijn broertje die twee jaar geleden werd gebotteld. Bruin brood, vanille, zoethout, pralinéchocolade, grof brood en een handjevol noten. Mooie kruidigheid van de rogge. Gaat na enkele ogenblikken ietwat richting bourbon, maar met een zachte toets van zilverpoets. Ik vind het allemaal prima.

Hij is lekker romig is verrassend zacht op de tong bij aankomst, maar dat verandert al snel eens hij zich op je tong genesteld heeft. Lekker pittig tot zelfs pikant. Nootmuskaat, chilipeper en zoethout. Fruitig is deze niet, maar wel erg lekker. Noten, vanille, boterbabbelaars en een hint van nougat. Helemaal op de achtergrond nog wat popcorn en een hint van houtlijm. Prima spul, hoor.

De finish duurt echt een eeuwigheid en houdt je mond eerst erg warm en maakt hem daarna kurkdroog.

Lekkere grain waarin de rogge vooral spreekt. Belgisch toppertje.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-02-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4455

Cambus 27 Year Old 1991 Mobsters on Mopeds

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, februari 13, 2019 07:27:50

Distilleerderij: Cambus
Regio: Schotland
Fles: Cambus 27 Year Old 1991/2018, BYOB-C, Mobsters on Mopeds, 58 bts
Kleur: stro
ABV: 49.4%

Biopsy Grain

De jongens en meisjes van Biopsy (oftewel BYOB-C, wat het acroniem is voor Bring Your Own Bottle Club), verrasten onze vorig jaar met hun prachtige reeks Lads of Lobland. Nu keren ze weer met een gloednieuwe reeks – Mobsters on Mopeds – waarin eerst al een heerlijk gesherriede Blair Athol verscheen. Hun tweede botteling is toch van een ander kaliber: een single grain! De Cambus graandistilleerderij – opgericht in 1813 nabij Stirling – beschikte over twee Lomond Stills die in 1993 definitief het zwijgen werden opgelegd. Vandaag is het een hypermoderne kuiperij. Aangezien alle productie bestemd was voor de blends van Diageo (met Johnnie Walker op kop), zijn er geen officiële bottelingen uitgebracht. Maar ook bij de onafhankelijke bottelaars is Cambus maar met mondjesmaat beschikbaar. Ik ben dan ook maar wat blij dat deze Belgische liefhebbers deze 27-jarige single grain op de markt gebracht hebben.

Het is een fruitbommetje op de neus dat me al eerder aan een Ierse whiskey dan een single grain doet denken. Kiwi, banaan, wit fruit, ananas, hazelnoten en tamme kastanjes. Maar daar blijft het niet bij. Jonge abrikozen, appelmoes, kruisbessen, mango en papaya. Amai mijn klak! Wat is dat hier allemaal, zeg? Erg zoet, maar heel aangenaam. Een tikkeltje waxy en lekker fris op wat munt.

De aankomst op de tong kan tellen. Pittig gekruid op witte peper en wat zoethout, maar vooral weer lekker zomers zoet op wit fruit, stekelbessen en lychee. Wat witte chocolade en marsepein. Munt keert weer. Leuke toets van popcorn. Erg toegankelijk en zomers. Ik ben fan!

De finish is middellang, licht gepeperd, warm en fris tegelijk, met een hint van bruine suiker op het sterfbed.

Zomer in je glas! Vloeibaar dessert. Erg lekker op de neus en fantastisch op smaak. En ja, flesje 58 van de 58 werd mooi aan de verzameling toegevoegd!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-02-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4454

Yushan Signature Sherry Cask

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, februari 12, 2019 17:49:36

Distilleerderij: Nantou Distillery
Regio: Taiwan
Fles: Yushan Signature Sherry Cask
Kleur: oud goud
ABV: 46%

Verbetering

Ik vind het eerlijk gezegd wel een beetje spijtig dat we tijdens onze trip naar Taiwan in januari 2019 niet tot bij de Nantou Distillery geraakt zijn. Want in de whiskybar van het fameuze Kuva hotel proefde ik enkele heerlijke single casks van hun Omar single malt, die wat in België verkrijgbaar is (de Omar Bourbon en Omar Sherry, die me geen van beiden echt konden bekoren) erg overtrof qua smaak en complexiteit. Nu komen ze met een nieuwe label: Yushan, genaamd naar de hoogste berg in Taiwan. Deze single malt rijpte op sherryvaten. Grappig detail: de stookketel is gemaakt van zowel Schots als Belgisch koper!

De neus vertoont flink wat umami trekjes met rosbief, houtlijm, bouillon, koekjesdeeg, smoutepap met rozijnen en leder. Nog wat vermolmd hout en iets van rozenwater, zij het wel op de achtergrond. Een kleine verbetering met de Omar Sherry die ik vorig jaar proefde.

De body is zacht en licht, maar gelukkig niet (meer) waterachtig. Lekker kruidig, wel. Ik krijg flink wat kruidnagel en nootmuskaat, zwarte peper en zoethout. Het fruit beperkt zich tot dadels en rozijnen, terwijl donkere honing en iets van vanille voor een zoetje zorgt. Da’s al een flinke verbetering tegenover de Omar Sherry, moet ik zeggen.

De afdronk is misschien wel wat kort, maar aangenaam zoet op vanille en rozijnen, met een plotse en eerder onverwachte opstoot van rood fruit.

Ik weet niet welke aanpassingen Nantou aan zijn proces heeft aangebracht, maar deze nieuwe standaardexpressies van Yushan zijn alvast een heel stuk beter dan die van Omar. Dat kunnen we alleen maar toejuichen.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-02-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4453

Yushan Signature Bourbon Cask

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, februari 12, 2019 06:21:23

Distilleerderij: Nantou Distillery
Regio: Taiwan
Fles: Yushan Signature Bourbon Cask
Kleur: licht goud
ABV: 46%

Taiwanese Lente

Yushan is het nieuwe label van de Nantou distilleerderij die we in onze contreien kennen – als dat al zo is – van de Omar single malt. Yushan is overigens de naam van Taiwan’s hoogste berg. Of hij Omar effectief zal vervangen of een aanvulling op de range gaat vormen is mij niet helemaal duidelijk. Wat ik tot nu toe van Omar proefde in België was alleszins erg mager. Wat ik van single casks in Taiwan zelf proefde, daarentegen… Omar zou het hier veel beter kunnen doen, mochten er meer van die leuke single casks naar België komen. Maar goed – Yushan, dus. Er zijn drie expressies: de Yushan Blended en twee single malts die de monniker Signature meekregen, eentje op bourbon en eentje op sherry gerijpt. We zetten die laatste twee graag head-to-head.

Hola! Deze spreekt me wel aan. Stukken beter dan de Omar bourbon die ik vorig jaar proefde. Zoete mout, vanille, boter, wit fruit en kokosnoot gehuld in witte chocolade. Lekker fris. Wat een aangename verrassing.

Waar die Omar van vorig jaar bijna waterachtig was, is deze lekker romig. Fris fruitig en licht gekruid. Opnieuw wit fruit, maar nu nog meer kokosnoot en toetsen van limoen. Of yuzu. Flink wat honing. Qua kruiden is het allemaal zacht, maar toch ontwaar ik wat witte peper en gember. Hint van nootmuskaat.

De afdronk is middellang, zoet tot op het sterfbed en aangenaam zonder meer.

Wat een verbetering, zeg! Dit is een erg leuke lentewhisky uit Taiwan.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-02-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4452

Mark’s Whisky Ramblings 239: Isle of Jura 30 Year Old

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul ma, februari 11, 2019 07:32:42

Het was al weer veel te lang geleden dat ik nog eens een whisky van Isle of Jura aan de lippen had gezet. Ik ga meteen voor het grof geschut en proef een 30-jarige, die luistert naar de naam Camas an Staca, wat zoveel betekent als Staande Stenen. De naam verwijst naar enkele van de oude stenen die op het eiland verspreid staan. De whisky rijpte 27 jaar in Amerikaanse eik en kreeg dan een finish van 3 jaar op Spaanse sherryvaten.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4451

Trip to Taiwan – part 6b/6

ReizenGeplaatst door Mark Dermul zo, februari 10, 2019 16:47:10

Na de heerlijke kreeft wilde Mr C ons maar wat graag verwennen met enkele flessen uit zijn indrukwekkende verzameling.

Op weg naar zijn tasting room/opslagruimte passeerden we – u raadt het al – nog een whiskyshop. Spirits Salon is de naam van deze kleine shop. Je zou er zo voorbij rijden, zo klein en onopvallend is de gevel van het pand.

Maar wat er zich in deze kleine shop bevind aan whisky tart alle verbeelding. Het aanbod recente flessen kon je op twee handen tellen, de rest was allemaal ofwel erg oud of erg zeldzaam. Zo goed als alle Rare Malts, flink wat Cadenhead dumpy flessen met het zwarte label, oude Connoisseurs Choice bottelingen van Gordon & Macphail met het lelijke, donkerbruine label en ga zo maar door. Of wat te denken van de Karuizawa 28 Year Old 1984 for ANA Intercontinental? Ik checkte eerst even of mijn familiale verzekering nog in orde was alvorens deze fles ter hand te nemen. De uitgavelimiet van mijn kredietkaart kwam niet in de buurt van het prijskaartje van dit kleinnood.

Enfin, ze moesten ons daar buiten jagen of we zater er nu nog… Mr C beloofde dat de volgende stop ook echt wel de moeite zou worden en hij had niet gelogen. De volgende twee uren zou ik me volledig overleveren aan wat mijn reisgenoten en gastheer omschreven als The Dark Side of Whisky. Het leven zou nooit meer hetzelfde zijn. Ik zou het point of no return oversteken. Enfin, ik hoef u niet te vertellen dat de verwachtingen hoog waren gespannen.

En ze werden allemaal ingelost en nog veel meer…


Macallan 25 Year Old (b 1980s)

Springbank 1966 Local Barley (b 1997)

Macallan 14 Year Old Moon Import (b 1980s)

Rosebank 1967 Signatory (b 1998)

JJ&S Liqueur Dublin Whiskey (b 1960s)

Glen Scotia 8 Year Old (b 1950s)

Port Ellen 14 Year Old 1979 Wilson & Morgan (b 1993)

Caol Ila 15 Year Old The Manager’s Dram (b 1990)

Lagavulin 13 Year Old 1979 Wilson & Morgan (b 1993)

Laphroaig 10 Year Old Bonfantimport (b 1970s)

Talisker 1955 Gordon & Macphail (b 1992)

Dank u wel, Mr C, voor deze weergaloze tasting!

Iedereen was betrekkelijk stilletjes in de auto na dit vloeibare meesterspel. De rit naar het station – de High Speed Rail zou ons naar de luchthaven voeren – ging wederom erg vlot. En ik nam me voor in de luchthaven nog even duty free te gaan shoppen. En geloof het of niet, deze reis was echt wel gezegend! In de eerste tax free shop die ik tegenkwam, stond een gloednieuwe Auchentoshan naar me te lonken.

Deze Auchentoshan 29 Year Old 1988 PX Cask Finish had ik in Europa nog niet gezien! En bovendien was het de laatste fles die ze nog hadden… No brainer! Inpakken, die handel. Happy dance.

Rond middernacht scheepten we in en werden aan boord van deze Boeing van Chinese Airlines weer erg verwend, waardoor de 14u durende vlucht naar Amsterdam best vlot verliep. Het feit dat ik – voor het eerst op een vlucht! – sliep als een baby, heeft daar wellicht ook toe bijgedragen.

En dan kwam de harde realiteit.

Bij aankomst in Schiphol – 8u ’s ochtends lokale tijd – bleek het niet alleen -4° te vriezen maar waren er wegens werkzaamheden ook geen treinen richting Rotterdam. De vervangbus dropte me in Leiden, waar ik de intercity naar Rotterdam nam en nog net op tijd was om mijn Thalys huiswaarts te nemen.

Groot was mijn vreugde toen ik van de trein stapte. Wie stond daar op het perron met open armen op me te wachten? Dearly Beloved. What a woman! Wat er die namiddag nog plaatsvond is niet voor publicatie vatbaar…

In conclusie kan ik alleen maar zeggen dat dit een fantastische ervaring was. Prachtig land, geweldig eten, openhartige mensen, zalige whisky… wat wil een mens nog meer?

I would like to extend my sincere thanks to Mr Wang and his staff, Mr Hsien, Mr Lin, Ms Lin, Mr C and all the staff at both the Landis, Tempus and Kuva hotels for their gracious generosity and hospitality. You have made this trip one that will be long remembered. Xièxiè!

Via deze weg wil ik ook erg graag mijn collega’s van Catawiki bedanken voor het feit dat ze me in de gelegenheid stelden deze handelsmissie mee te maken. Ik weet dat dit niet vanzelfsprekend is voor een parttime-medewerker. Bedankt! Ik meen dat oprecht.

Tot slot een diepe buiging voor mijn Betere Helft die me steunt door dik en dun in al mijn whiskyavonturen. Ik maak het haar niet altijd makkelijk, maar ik zie ze doodgraag. Thanks, babe.

May the Malt be with you!

愿麦芽和你在一起!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4450

Trip to Taiwan – part 6a/6

ReizenGeplaatst door Mark Dermul zo, februari 10, 2019 14:43:33

De laatste twee dagen Taiwan zouden we doorbrengen in het zonovergoten Taichung. De rit met de High Speed Rail duurde niet eens drie kwartier. Gemiddelde snelheid: 265 km/u. De efficiëntie van het openbaar vervoer staat in schril contrast met dat in ons eigen landje, maar dit terzijde.

Taichung is net als Taipei goed voorzien van whiskyshops en whiskybars. Het grote verschil met Taipei was de verkeersdrukte (veel minder in Taichung) en luchtkwaliteit (evenredig gezonder in Taichung). Het feit dat het er bovendien 23 graden en volop zonnig was, maakte dat ik onmiddellijk viel voor de charmes van deze stad.

Na de verplaatsing was er eerst wat tijd uitgetrokken om administratie voor de Catawiki-veilingen te verwerken (ja, echt, geloof me, dat moest natuurlijk ook gebeuren). Maar nadien stond er een leuke avondwandeling op het programma doorheen het felverlichte centrum. Een diner in het Second Floor Café werd gevolgd door een afzakkertje in de befaamde Lounge One op de 29e verdieping van één van de wolkenkrabbers die Taichung rijk is. Het uitzicht was adembenemend.

De bar op zich was ook best leuk. Een jazz-bandje bracht ons in de juiste stemming voor een Singleton of Glen Ord 18 Year Old en als slaapmutsje nuttigde ik nog een Bunnahabhain XXV.

Een korte taxirit later lag ik moe maar voldaan in mijn bed in het Tempus hotel (waar zo’n betaalbare luxe).

Vrijdagochtend – onze laatste dag – startte even zonnig en na een deugddoend (en erg uitgebreid) ontbijt, trok ik de stad in. Tot aan de lunch had ik vrijaf en ik wilde van de gelegenheid gebruik maken wat van Taichung te zien.

Langs de drukke Taiwan Boulevard trok ik naar de groene long van Taichung, een prachtig park waar je het reusachtige (en dat is nog zacht uitgedrukt) National Museum of Natural History kan bezoeken. Even verderop was er een botanische tuin waar flink wat lokale bewoners aan hun ochtendgymnastiek bezig waren.

Dit leek me dan ook de ideale plek – groen, zonnig, rustig – om nog enkele whisky ramblings op te nemen. U mag ze binnenkort op YouTube verwachten.

Ik maakte op de terugweg naar het hotel een mooie omweg, zodat ik ook wat van de onderbuik van Taichung te zien kreeg, maar moet zeggen dat deze stad echt wel veel mooier is dan de smeltkroes Taipei. Ze hebben natuurlijk beiden hun charme, maar Taichung geniet mij voorkeur.

Op het middaguur werden we opgepikt door een befaamd whiskyverzamelaar, die we om redenen die geen verder betoog hoeven Mr C zullen noemen. Hij specialiseert zich in wat je Old & Rare noemt. Maar alvorens naar zijn stek te trekken voor een tasting zonder weerga, dienden we eerste een bodempje te leggen, natuurlijk.

Het restaurant Jin Yue Xuan lag vlak naast een whisky shop die naar de naam Guotai Yangji Wenxin luistert. Geen flauw idee wat het betekent, maar het was wel de eerste whiskyshop die een ‘standaard’ aanbod had en dus flessen te koop heeft voor de normale sterveling zoals u en ik. Oh, tuurlijk stonden er ook een paar duurdere pareltjes, maar die waren in dit geval duidelijk in de minderheid.

Jin Yue Xuan was absolute top! Een heleboel geweldige dim sum, eend en een weergaloos bord van kreeft met noedels. Om duimen en vingers bij af te likken – letterlijk en figuurlijk.

Maar het beste moest nog komen…

Wordt vervolgd!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4449

Trip to Taiwan – part 5/6

ReizenGeplaatst door Mark Dermul zo, februari 10, 2019 09:25:42

Van al dat lekkers in het Kuva Hotel krijgt een mens wel honger, maar daar weten ze in Taiwan wel weg mee. Ik heb zelden zo lekker gegeten als in deze week, moet ik bekennen. Het enige nadeel is dat ik de Chinese keuken in België wellicht nooit meer zal kunnen appreciëren…

Enfin. U weet ondertussen hoe het er in Taiwan aan toe gaat, toch? Onze gastheer wilde van geen wijken weten en toornde onze mee naar zijn eigen favoriete whisky bar. En ‘neen’ zeggen is geen optie, hoor (niet dat we dat zouden gewild hebben, maar dit terzijde). Immers, Mr Wang had zijn medewerkers in de loop van de dag op pad gestuurd om één en ander klaar te zetten…

Tot mijn spijt ben ik de naam van de bar vergeten, maar ik weet nog wel (dankzij de foto’s die ik maakte) wat we die avond allemaal geproefd hebben.

En als ik zeg ‘geproefd’ dan meen ik ook ‘geproefd’, hé. Dus telkens 0,5 of max 1cl per glas. Gelukkig maar, want dit was het straatje dat we de lippen lieten passeren:

- Box 2002 Private Bottling Cask 2015-799 for WhiskyClub.co

- Glenrothes 1997 Private Bottling for WhiskyClub.co (coming soon)

- Suntory Special Blend

- Mars Yokoso for Lamigo Monkeys

- Mars Fubuki

- Hibiki Blender’s Choice

- Macallan Classic Cut 2018

- Glenburgie-Genlivet 31 Year Old Cadenhead’s

- Bruichladdich 20 Year Old Cadenheads Special Individual Cask Bottling

- Loch Lomond 2002 Single Bourbon Cask for World One Whisky Society

- Loch Lomond 2002 Single Sherry Cask for World One Whisky Society

- Inchmurrin 2001 Single Bourbon Cask for World One Whisky Society

- Inchmurrin 2007 Single Sherry Cask for World One Whisky Society

- Yoichi Single Malt

- Kavalan Oloroso Sherry Cask

- Highland Park 14 Year Old 2002 Single Cask for Hsiu Ming

- BenRiach 19 Year Old 1999 Glen Stuart Sherry Butt Finish

- GlenDronach 23 Year Old 1993 PX Sherry Puncheon #29

- GlenDronach 19 Year Old 1995 PX Sherry Puncheon #3319

- GlenDronach 24 Year Old 1993 Sherry Butt #668

- GlenDronach 20 Year Old 1993 Oloroso Sherry Butt #14

- GlenDronach 22 Year Old 1995 PX Sherry Puncheon #3044

Ikzelf had ook een fles meegebracht als geschenk voor onze gastheer: de Allt-A-Bhainne voor Mark & Manny’s Malts. Ik was maar wat blij dat Mr Wang hem kon appreciëren. Ik weet ook dat hij het meende, want hij is er de man niet naar om uit beleefdheid woorden te wikken en te wegen. Zijn studies in Zwitserland en de Verenigde Staten hebben van hem een eerder atypische Taiwanees gemaakt die het hart op de tong heeft. Een kerel naar mijn hart. En de manier waarop hij ‘Whot da fack!’ om de twee minuten in de mond neemt, is ronduit hilarisch.

Hoewel het ondertussen al middernacht werd, kreeg hij plots een telefoontje. Enkel bekenden van hem stonden op het punt een nieuwe whisky-shop te openen. Ze waren de laatste hand aan het leggen aan de inrichting en de schappen met flessen aan het vullen. Of hij geen zin had om even te komen kijken alvorens de grote opening daags nadien? Hopla, wij met z’n allen weer de auto in om die nieuwe shop te gaan bezoeken.

Hoewel ik geen uithangbordje zag, meen ik uit het gesprek te hebben kunnen opmaken dat de shop naar de naam Paddy zou gaan luisteren, hoewel ik hoop dat ik me vergis. Want er stond niet één Ierse fles op het schap. Het jonge koppel is namelijk gespecialiseerd in Macallan, Karuizawa, Yamazaki en Chichibu.

Bij het zien van al dat moois sprongen de tranen mij wederom in de ogen. Wat een geluk dat de kassa nog niet aangesloten was (‘yeah, right,’ mompelde de credit card in mijn achterzak).

En terwijl we vol bewondering naar de flessen keken krijgen we nog een drammetje aangeboden. Eerst de Chichibu 7 Year Old Travel Exclusive 2018 for Japan Duty Free, gevolgd door de Hibiki 30th Anniversary botteling.

We drukten dit jonge, ondernemende koppel een visitekaartje in de hand en wensten hen alvast erg veel succes toe.

De volgende dag hadden we enkele uren vrij om de omgeving te gaan ontdekken. Je zou bijna vergeten dat Taiwan ook nog heel wat mooie tempels en parken heeft. Die mochten we toch niet aan ons laten voorbijgaan?

De Tempel van Confucius en de Dalongdong Baoan Tempel lagen vlakbij elkaar, dus dat was meteen twee vliegen in één klap.

En ik moet bekennen, in deze tempels, midden in de bijzonder drukke hoofdstad, zijn een oase van rust, respect en sereniteit. Het was – voor mij althans – een kippenvelmoment.

Na een blitzbezoek aan het warehouse van Mr Wang zelve – waarvan we ook erg onder de indruk waren – trokken we naar de andere kant van de hoofdstad om One Whisky World te gaan bezoeken, wederom een whiskyshop met een geweldig assortiment. De eigenares van de winkel – Connie Lin – stond namelijk op het punt om zelf een vat GlenDronach te bottelen. We proefden drie samples, één op oloroso en twee op PX. De Oloroso was duidelijk de meer complexe, de PX vaten waren dan weer veel toegankelijker.

Ik legde het als volgt uit aan Mrs Lin: ‘De PX zou ik met vrienden delen, de Oloroso zou ik voor mezelf houden.’ Ze knikte begrijpend, maar stiekem verdenk ik haar er van dat ze alle drie de vaten zal laten bottelen, want het waren alle drie top whisky’s van deze Speysider.

Ondertussen was de zon al weer achter de horizon verdwenen, zakte we af naar het Breeze Center in het business district van Taipei voor een gezellig diner in een ‘Hard Rock Café’-kloon waar de sfeer er echt wel in zat.

Het gezelschap besloot nog een afzakkertje te nemen in een lounge-bar, maar ik verontschuldigde me, want ik wist dat dit onze laatste avond in Taipei was en wilde nog één monument bezoeken. Een korte metrorit later stond ik op het Plein van de Democratie te genieten van het uitzicht op de Chiang Kai-Shek Memorial Hall.

Hoe indrukwekkend, zeg. Zoveel details. Zo’n pracht en praal. Ik was sprakeloos.

Wordt vervolgd!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4448

Mark’s Whisky Ramblings 238: Kuva Hotel Taiwan – Asia’s largest whisky collection

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul za, februari 09, 2019 08:18:19

I had onlangs het genoegen Taiwan te bezoeken op een whisky trip. Ik bezocht ook het Hotel Kuva Chateau, dat de grootste whisky collectie van Azië bezit, misschien wel van de hele wereld. Wat ik daar zag ging mijn petje te boven, ik was met verstomming geslagen en kon niet anders dan dit met u te delen.

Dus, schenk jezelf een dram uit, ga er voor zitten, kijk en probeer vooral niet te kwijlen…



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4447

Trip to Taiwan – part 4/6

ReizenGeplaatst door Mark Dermul vr, februari 08, 2019 17:36:36

Dinsdag begon voor ons veel te vroeg – wat natuurlijk alles te maken had met de geweldige avond (zeg maar ‘nacht’) in de kararoke-bar. Maar ik was wel erg opgewonden, want vandaag zou ik de grootste whiskyverzameling van Azië te zien krijgen.

In Taoyuan staat een prachtig 5-sterren hotel dat naar de naam Kuva Chateau luistert. Het imposante gebouw telt 255 kamers en 6 restaurants met elk hun eigen keuken. Maar wat ons vooral interesseerde was de befaamde Kuva Whisky collection natuurlijk. En woorden schieten echt te kort om deze verzameling te beschrijven. Laat me daarom toe om u gewoon een hele reeks foto’s te tonen. Hou gerust een doos Kleenex bij de hand…

Elke distilleerderij uit Schotland is hier vertegenwoordigd en bovendien hebben ze elke topfles in huis. En als u zich afvroeg waar al die Japanse whisky met leeftijdsaanduiding naartoe gegaan is: u bent hier aan het juiste adres.

Terwijl we rondstruinden – en dat duurte toch flink een uur – werden we discreet en beleefd, maar toch van erg nabij, gevolgd door beveiligingsagenten van het hotel. Je zou voor minder.

Ondertussen had Mr Wang het management van het hotel in kennis gesteld van onze aanwezigheid. Hoe we precies werden aangekondigd is me niet duidelijk, maar het feit dat de persoonlijke assistent van de president ons niet veel later vervoegde spreekt boekdelen. Mr Howard Hsieh vertelde ons met veel gusto over de verzameling en hoe ze tot stand is gekomen. Toen ik hem naar de totale waarde vroeg, glimlachte hij minzaam en zei zacht ‘onbetaalbaar’. Ik kan hem geen ongelijk geven. Maar ik zou ook de verzekeringspremie niet willen betalen voor al dit moois.

Nadat we onze kwijl hadden opgekuist, werden we uitgenodigd in de bar van het hotel voor een glas. We mochten elk een whisky selecteren van de kaart. Maar die kaart – I kid you not – had de omvang van een telefoonboek! Via een ingenieus systeem van codes kon je een bestelling plaatsen en verdween één van de obers naar de kasten achter en langs de bar, waar niet minder dan 2000 flessen open stonden. Niet normaal. Maar wel heel lekker. We kregen enkele pareltjes te proeven, waaronder enkele speciale bottelingen van die andere bekende Taiwanese whisky, Omar!

Deze malts proefden we:

- Omar 8 Year Old 2009 Bourbon Cask Strength 11090042

- Omar 8 Year Old 2009 Bourbon Cask Strength 11900049

- Omar Cask Strength Orange Brandy Barrel Finish (!)

- Suntory Very Rare Old Expo ‘70

- Mars Komagatake Limited Edition 2018

Maar bovendien haalde Howard nog een oude Yamazaki 12 Year Old Pure Malt (zoals die toen heette) uit de kast. Gebotteld in de jaren ’80 van de vorige eeuw. Ik dacht dat we hem te zien kregen om te fotograferen, want het was de laatste die hij nog had. Groot was dan ook onze verbazing – en dankbaarheid – toen Mr Hsieh hem opende en ons een genereuze dram inschonk. Genieten met hoofdletter G.

In augustus gaat overigens het grootste whiskyfestival van Taiwan door in het Kuva hotel, dus als je in de buurt bent, leg dan vast een knoop in je zakdoek. En ook al ben je op een ander tijdstip in Taiwan, zorg dan zeker dat je dit hotel bezoekt. Het zal een bezoek zijn dat je niet licht vergeet!

Wordt vervolgd!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4446

Trip to Taiwan – part 3/6

ReizenGeplaatst door Mark Dermul vr, februari 08, 2019 07:01:57

In Taipei zijn best wel wat whiskyshops te vinden en Mr Wang wilde ons onmiddellijk kennis laten maken met ‘Whisky 112’, in het hart van de hoofdstad. Wat ik daar zag tartte alle verbeelding. Zelden zo’n mooi high-end aanbod op één plek gezien. Het kriebelde, maar de credit card stribbelde tegen… (om maar te zwijgen van de importbeperking, natuurlijk – je mag immers maar 1 liter alcohol van Taiwan terug mee naar huis nemen).

Na het obligate ‘rond elkaar heen dansen’, werden banden gesmeed, visitekaartjes uitgewisseld en goeie afspraken gemaakt. Iedereen was tevreden, zo hoort het.

Voor het dinner hadden we afspraak in Le Blé D’Or (what’s in a name?), maar die maaltijd was er eentje om snel te vergeten, wat mij betreft. Maar goed, we waren hier niet om Michelin-sterren uit te delen. Gelukkig werd dat gevolgd door een digestief in de gerenommeerde whiskybar Backyard Jr in het Breeze Center, vlakbij de bekende toren Taipei 101. Met zijn donkere interieur, zachte muziek, erg uitgebreide whiskyaanbod en attente bediening, mag dit gerust een speakeasy van topniveau genoemd worden. Mr Wang kent zijn plekjes wel.

We selecteerden elk een fles waarvan een mooie dram werd uitgeschonken en genoten een uur lang van al dit lekkers, terwijl we met Mr Wang ten langen leste ook aan de shop talk begonnen. Hij is immers één van onze belangrijke aanbieders en offreert bovendien topflessen, waarvan vele enkel in Taiwan beschikbaar zijn.

Deze gouden nectar maakte dat het vlot praten werd:

- Ireland 15 Year Old 2002 The Big Nose

- Inchmurrin 10 Year Old 2007 The Big Nose

- Amrut Single Sherry Cask for The Whisky Master

- Amrut Single Bourbon Cask for The Whisky Master

- Amrut Single Peated Cask for The Whisky Master

- Kavalan Solist Port Cask

Business doen zoals het in deze cultuur past, gebeurt in een relaxte sfeer zoals in deze whiskybar of… nog meer in de Karaoke-bar. Want deze vorm van entertainment is echt wel hot in Taiwan, nog steeds.

Na de whiskybar dus naar de karaoke-bar, waar we met ons uitgebreide gezelschap eerste een fles Balvenie 21 Year Old baas maakten, alvorens nog enkele flessen Macallan Aera – een Taiwan exclusive, of wat had u gedacht? – tot op de bodem leegden. En ondertussen veel business gedaan, maar nog veel meer plezier gemaakt. Mr Wang was een geweldige gastheer.

Ik hoef u niet te vertellen dat het een lange nacht werd…

Dat verklaart ook waarom deze foto van de bekendste wolkenkrabber in de hoofdstad – Taipei 101 – minder scherp is dan u zou verwachten…

Wordt vervolgd!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4445

Mark’s Whisky Ramblings 237: Kavalan Solist Vinho Barrique

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul do, februari 07, 2019 12:14:31

Ik had het geluk onlangs de Kavalan Distillery in Taiwan te bezoeken. Ze heeft in de Solist range heel wat mooie single cask bottelingen. Dit is er zo eentje: de Solist Vinho Barrique – een wijnvat, dus. Ik ben erg tuk op de bourbon- en sherrygerijpte Kavalan, maar wijn? Dat vind ik gewoonlijk hit or miss. Maar in dit geval – vat W090220005 dat in 2009 werd gedistilleerd en in 2013 gebotteld – is een absolute knaller.

De video werd opgenomen bij de Kavalan distilleerderij!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4444
Volgende »