WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare (Port Ellen)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, oktober 30, 2018 07:35:21

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare Port Ellen
Kleur: amber
ABV: 43.8%

Finish

In mei van dit jaar verscheen de geweldige Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare met Brora. Dat er een Blue Label rond die andere trophy malt van Diageo – Port Ellen – zou volgen, hoeft niemand te verbazen. Ik had het geluk hem in avant-première te proeven (waarvoor dank, AD!). Hoewel de Brora-editie al 250 EUR kostte, moet deze nog net iets meer zijn, dat spreekt. Hij werd gebotteld op een onconventionele 43.8% ABV. De Ghost verwijst deze keer naar Caledonian en Carsebridge (en Port Ellen natuurlijk), terwijl de Rare dan weer vertegenwoordigd wordt door Mortlach, Dailuaine, Cragganmore, Blair Athol en Oban.

De neus is donkerzoet met aardig wat rood fruit, een tikkeltje vettig en snoeperig met daaromheen een heel klein beetje rook. Ik krijg mits wat geduld nog wat bloedappelsienen, gebakken appels met wat kaneel en iets van dadels. Zachte vanille. Maar… het moet gezegd… ik vind deze niet erg complex noch erg boeiend. Dit is gewoon erg goed, maar niets wereldschokkends.

Hij is mooi olieachtig, zacht gekruid (maar de kruiden worden snel luider) en fruitig. Ja, dat is al veel beter! En erg maritiem, nu. Stukken beter dan wat de neus beloofde, wat een opluchting. Donkerzoet fruit en flink wat citrus (appelsien op kop), wat vanille en toffee, maar ook flink wat rook. En waxy. Het fruit gaat zachtjesaan de tropische kant op, terwijl de rook op de achtergrond altijd aanwezig blijft.


Het is de afdronk die het ‘m doet. Lekker lang, rokerig warm en – ik overdrijf niet – er schemert nu duidelijk wat Port Ellen door.


Ik beken, ik maakte me ernstig zorgen toen ik hem voor het eerst aan de neus zette. Maar eens de lippen voorbij bewijst hij zijn afkomst. En de finish is geweldig. Dat gezegd zijnde… de release met Brora in de mix was wel meer mijn ding.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4293