WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare (Brora & Rare)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, mei 30, 2018 05:55:31

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare (Brora & Rare)
Kleur: koper
ABV: 46%

Meesterwerk

De Johnnie Walker Blue Label is het paradepaardje van het huis. Hij is razend populair als geschenk, komt in een eindeloze stroom special editions en… gelukkig… is absoluut heerlijk. Maar in 2017 pakte Johnnie Walker uit met een nieuwe, gelimiteerde editie van hun ‘blauwe’: de Johnnie Walker Ghost & Rare. In deze eerste uitgave draait het om Brora. Maar ook Pittyvaich en Cambus – eveneens gesloten distilleerderijen – spelen een rol. Daarnaast krijgen we ook Clynelish, Royal Lochnagar, Glenlossie, Glenkinchie en Cameronbridge. Het resultaat is een fles van 250 EUR, weliswaar in een oogstrelende verpakking. Ik heb lang getwijfeld of ik me hiervan een fles moest aanschaffen. Totdat ik ‘m op een festival kon proberen. De twijfel was meteen weg en twee flessen kwamen op de bestellijst.

Het komt niet vaak (of toch veel te weinig) voor dat ik een OMG-moment beleef wanneer ik voor het eerst een whisky ruik. Dit is er zo eentje. Erg rijke en aromatische, complexe neus op geroosterde ananas, perzik en appelsienen, aangevuld met aardse tonen, alsof ik in een dunnage warehouse met aarden vloer sta te nosen. En hoewel het erg moeilijk inschatten is hoeveel Brora er precies in deze vatting werd gebruikt, kan ik met de hand op het hart zeggen dat ik ‘m ruik! Ook de typische waxiness van Clynelish is prominent aanwezig. Flink wat noten (amandelen en hazelnoten) en een toefje honing zorgen voor een extra zoete twist. Op de achtergrond is hij zelfs licht tropisch met wat banaan en kokosnoot. Hint van eucalyptus. Mocht u het nog niet door hebben: dit is erg complex!

De aanzet is erg zoet, een tikkeltje kruidig en best rokerig. Geel en groen fruit evolueren zachtjes naar moutsuikers en noten, aangevuld met munt, pijptabak, tuinkruiden, donkere chocolade, suikerspin en crème brûlée. De rokerigheid wordt langzaamaan groter.

De afdronk begint rokerig, maar maakt dan snel plaats voor subtiele zoete, fruitige toetsen en wat eik op het sterfbed.

Dit is een bijzonder lekker Blue Label, waar de som echt wel veel meer is dan de onderdelen. Een meesterwerk van de blenders. Oh ja… de tweede uitgave staat ook al in de steigers. Die zou dan draaien rond die andere trophy malt van Diageo. U raadt het al: Port Ellen. Ik ben al te sparen.

90/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4105