WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Chris’ 1973 Birthday Tasting

EventsGeplaatst door Mark Dermul vr, maart 23, 2018 07:20:58

Deze jaarlijkse tasting van Zijne Excellentie Chris Lauriers begint ondertussen legendarische vormen aan te nemen – voor zover ze dat nog niet heeft. Dinsdag 20 maart 2018 was het al de 13e editie – voor mij de 4e keer dat ik er bij kon zijn – en wederom was het een vloeibaar feestje van erg hoog niveau. Dit is de haute couture der whisky tastings, geloof me.

Alle usual suspects tekenden weer present (u weet wie u bent!) en – zoals ik ondertussen al gewend ben – vlogen de Auchentoshan grapjes mij al om de oren nadat ik nog geen twee minuten in ’t Parlement was binnengestapt. De toon was meteen gezet.

In afwachting van het openen der debatten liet ik mij een winterbiertje welgevallen: Broeder Jacob Double Port, het eerste Belgische bier dat met porto werd verrijkt. Erg aangenaam om de smaakpapillen op gang te krijgen. Maar eens alle zitjes bezet waren – en het was weer bakske vol – kon Zijne Excellentie van start.

De whisky diende wederom blind geproefd. Enerzijds omdat Chris van mening is dat dit boeiender is (waar ik hem zeker in volg), maar anderzijds ook uit pure luiheid. Geef het maar toe, Chris, een boekje maken is teveel moeite. En al zeker eentje waar geen fouten in staan… Ah, waar is den tijd?

Enfin. Genoeg gemijmerd over betere tijden en aan de slag.

Hieronder een kort overzicht van de rommel die Chris uit zijn kelder toverde (je moet het hem wel nageven… hij geraakt wel op een erg elegante manier van zijn slechte flessen af, gelukkig viel het gezelschap nog mee).

Voor de nieuwe lezers van dit blog: dat is tongue-in-cheek bedoeld.

Old Smuggler, bottled 1973, 40%

Deze oude blend werd aan mijn tafel herkend! En neen, we hadden niet gespiekt, Chris! Op de neus kreeg ik appelsien, abrikozen en iets metaligs. Yup, toch een beetje OBE. Op smaak vertaalde dat zich zelfs tot wat plastiek. En in de afdronk werd hij zelf een beetje onaangenaam.

Uiteindelijk blijft het een niemendalletje, natuurlijk, maar hij is alvast stukken beter dan de versie die je vandaag (terecht op het onderste schap) in de supermarkt kan vinden.

North of Scotland 38 Year Old 1973 Clan Denny, 52%

Hola, mijn eerste North of Scotland (nou, ja, ik had eerder al een Strathmore geproefd, wat van dezelfde distilleerderij afkomstig is). Deze single grain is donkerzoet op de neus met kokos, flink bourbonny op smaak (ik dacht zelfs dat het een bourbon was) en superlekker in de lange afdronk.

Erg mooi single grain, hoor. Aanrader!

Inverleven 36 Year Old 1973 Deoch an Doras, 48.85%

Inverleven is een nobele onbekende Lowlander, die op de terreinen van de Dumbarton graandistilleerderij stond en gesloten werd in 1991. Ik had er nog maar twee geproefd – van Gordon & Macphail – en was absoluut underwhelmed. Dus was de verwachting voor deze laaggespannen. Hoe fout was dat! Snoeperig zoet op de neus met gekonfijt fruit, munt en een toets van vermolmd hout. Een zachte, zoete smaak met… euh… zoete erwtjes in de afdronk… Dat had ik nog niet eerder meegemaakt.

Laat deze zeker even ademen en u zal niet teleurgesteld zijn. Voor mij eindigde hij als tweede vanavond. Aanrader!

Glen Flagler 29 Year Old 1973, 46%

OMG… mijn allereerste Glen Flagler! Maar het verhaal van de distilleerderij ligt wat ingewikkeld. Dus kijk snel even hier om erachter te komen dat het een maltdistilleerderij was op de terreinen van Moffat en ook de Killyloch en Islebrae malts stookte. Hoe dan ook, deze whisky was fruitig fris en licht zoetzuur met guimauve (altijd plezant!) en quasi-tropisch fruit op de neus. Lekker olieachtig offreerde hij biscuits en citrus op de tong, flink gepeperd. De afdronk was zelfs pikant en heerlijk lang.


Absoluut zalige whisky en voor mij de winnaar van de avond zonder enige twijfel. Ja, jongens, ze maken toch goeie whisky in de Lowlands, zeg nu zelf.

Garnheath 24 Year Old 1973, Signatory, 56.8%

Deze fles – van dezelfde distilleerderij als de vorige, maar dan een single grain – hadden we in 2013 al eens gepresenteerd gekregen, maar werd hier als toemaatje naast de Glen Flagler gezet. Witte chocolade, ananas, banaan en kokos op de neus en de smaak – zacht gepeperd – met een middelange afdronk.


Het was een fijn weerzien – en een leuk extraatje van Chris.

Glen Spey 32 Year Old 1973 Jack Wiebers, 48.7%

Wil je geloven dat ik eerder nog maar één Glen Spey geproefd had? Dat was de Diageo Special Release uit 2010 en die was top. Maar deze was dat zeker ook! Suikerzoet op citrus en sherrytoetsen met carré confituur op de neus. Op smaak is hij wat droog met citrus en een licht bittere toets en wat noten, terwijl hij lekker een kruidige en lange finish biedt.

Ik zou gezworen hebben dat dit een sherryvat was, maar het label beweert het tegendeel. Hij eindige voor mij op de derde plaats vanavond.

Glenallachie 38 Year Old 1973 Malts of Scotland, 44.0%

Glenallachie is enkele maanden geleden overgenomen door Billy Walker, die we natuurlijk nog kennen van de revival van BenRiach (en GlenDronach en Glenglassaugh). Maar dit is een onafhankelijke botteling van het Duitse Malts of Scotland. Op de neus was hij droog, zoet en herbaal tegelijkertijd, maar er zat ook wat nat karton op de neus. Op smaak vond ik hem eerder vlak op wafels en zoet fruit, terwijl de afdronk eerder kort was.

Geen slechte whisky, versta me niet verkeerd. Maar voor mij de teleurstelling van de avond.

Bunnahabhain 34 Year Old 1973 Celtic Heartlands, 46.1%

Dat Chris zou eindigen met een Bunna was een beetje voorspelbaar, maar als hij zo lekker is als degene die geschonken werd, dan vinden we voorspelbaarheid absoluut niet erg. Dit is immers de legendarische Celtic Heartlands release van niemand minder dan Jim McEwan. Verrassend melkachtig op de neus met kaas, kruisbessen en paraffine. Erg apart. Flink wat appelsien op smaak, tikkeltje zoetzuur zeg maar, maar met een mooi bittertje. Prima balans. De afdronk was lang en kruidig op gember en kinine.

Deze was erg leuk, maar naar mijn (on)bescheiden mening niet top. Sorry, Chris… ‘t Is geen Auchentoshan, hé?

En daarmee werden de debatten gesloten.

Phew! Wat een line-up! Flink wat malts waarvan ik er nog maar één of zelfs geen geproefd had. Dat is toch een droom als whiskyliefhebber. En als je alle jaren rijping van deze juweeltjes optelt, komen we toch aan niet minder dan 241 jaar op vat. Dat kan tellen, toch? Om van de (huidige) prijzen maar te zwijgen. Wil je deze line-up – als je hem überhaupt al kan vinden – vandaag aanschaffen, ben je dik 4.400 EUR kwijt. Djeez…Dat is toch een groot privilege, hoor.

Daarom eindig ik graag met een GROOT WOORD VAN DANK aan Zijne Excellentie. Dat ik dit mocht meemaken (zo, de uitnodiging voor volgend jaar is bij deze wellicht verzekerd).

Alle gekheid op een stokje: het was weer absolute top.

En ook een dikke merci aan ‘t Parlement, natuurlijk, de gezelligste bier- en whiskypub van Halle en ruime omstreken!

May the Malt be with you!





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4038