WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Chris’ 1973 Verjaardagstasting

EventsGeplaatst door Mark Dermul za, maart 25, 2017 09:50:44

Het was al voor de elfde keer dat Zijne Hoogheid Chris Lauriers – bekend van de Maltclan, notoir Bunnahabhain liefhebber en onverbeterbaar goedlachse vriend – zijn verjaardagstasting organiseerde. Hij laat de gelukkige aanwezigen dan telkens genieten van flessen uit zijn geboortejaar, iets wat je toch niet zo vaak mee tegenkomt.

Plaats van het gebeuren was het onvolprezen (nou, ja) ’t Parlement, een oergezellig whisky- en bierparadijs in hartje Halle, waar we traditiegetrouw erg warm worden onthaald door Mina en Frank.

Al even traditiegetrouw had Chris geen boekje voorbereid (de grappen over zijn typfoutjes zijn blijkbaar nog steeds niet verteerd) en werden de flessen blind geproefd.

We begonnen niet met een whisky, maar met een Calvados – én wat voor één! Comte Louis de Lauriston, een 35-jaar lang gerijpte om 42%, was meteen een schot in de roos. Mierzoet met een flinke bite, maar een zachte afdronk.

Dan werden de debatten geopend met een Miltonduff 23 Year Old 1973 Hart Brothers. Ik moet bekennen, hij kon me niet erg bekoren. Het begon redelijk braaf, maar zeker niet slecht, maar ging snel bergaf. Fris en zoet met een beetje paardenbloemen op de neus, ditto op smaak met een korte afdronk. Maar na een kwartiertje keerde ik even naar het glas terug. Dat was een big mistake. De dram was echt onfris geworden en rook naar vaaswater.

Maar niet getreurd, de tweede whisky werd al geschonken en die had een prachtige bronzen kleur. Donkerzoet op de neus met wat marsepein, een licht bittertje met donker fruit op smaak en een middellange afdronk waarin op het sterfbed wat hout doorschemert. Groot was mijn verbazing toen Chris plots de fles boven haalde. Het ging namelijk over de Auchentoshan 21 Year Old 1972, een botteling uit begin jaren ’90 van de vorige eeuw. Het was een versie die ik nog niet geproefd had, maar hij was echt onherkenbaar (en ik was niet de enige die die mening was toegedaan – gelukkig). Maar naarmate hij ademde werd hij echt nog beter en na een kwartier was het een heuse sherrybom in mijn glas.

De derde whisky, die eveneens een mooi kleurtje had, geurde van meet af aan heerlijk. Ananas, kiwi, kweepeer, vijgen en perensiroop op de neus, snoeperig zoet op smaak met wat munt en dan een heerlijk lange afdronk. Goh, die Glenfarclas 25 Year Old 1973 was een toppertje. Hij duikelde onmiddellijk mijn top drie in.

Whisky vier was een bleke jongen, maar wel erg fruitig op mandarijn met wat noten en varens, wat mooi verder werd gezet op smaak en eindigde in een middellange maar erg zoete afdronk. Ik vond hem echt lekker en toegankelijk en het alcoholpercentage was van die aard dat hij vlotjes naar binnen ging. Het bleek te gaan om de Tullibardine 32 Year Old 1973. Yup, die gaat ook de top drie in.

De vijfde en voorlaatste whisky was een echte smaakbom. Bitterzoet op citrus, maar tevens herbaal op planten en arendsvaren met een ietwat umami palet met wat munt en grapefruit en een bijzonder lange afdronk met een bittertje. Maar het alcoholpercentage maakte hem wel iets minder toegankelijk dan ik had gehoopt. En er wat water bij doen bracht geen soelaas. Hij werd een pak minder aromatisch. Desalniettemin een dijk van een whisky, hoor. Het bleek te gaan om de Glenlivet 23 Year Old 1973 Scott's Selection. Erg bijzonder.

Tot slot nog een single cask botteling op vatsterkte die erg in de smaak viel. Beginnend op wat houtlijm evolueerde de neus gauw naar donker fruit zoals rozijnen en vijgen met daarna wat chocolade; op smaak was het één en al donkerzoet op bessen, pruimen en iets van sinaasappelschillen terwijl de afdronk lang en kruidig was met wat hout op het sterfbed. De Glen Moray 36 Year Old 1973 Duncan Taylor bracht de zaal min of meer in vervoering.

Chris liet ons door middel van handopsteking een top drie samenstellen en ik moet zeggen dat mijn persoonlijke top drie (tussen haakjes) flink afweek van die van de groep.

1. Glen Moray (Glenfarclas)

2. Glenfarclas (Auchentoshan)

3. Glenlivet (Tullibardine)


Kent u de uitdrukking ‘het venijn zit in de staart’? Dat was hier zeker het geval. Chris haalde namelijk nog een heel speciale fles boven (er bestaat er maar één) van een vat Springbank, ter plekke afgevuld. Het first fill sherryvat, dat ligt te rijpen in warehouse 15, werd te slapen gelegd op 27 januari 2006. De inhoud van de fles is dus 11 jaar oud en heeft een ABV van 59,7% ABV. Het was een stinkertje en op smaak veel vuiler dan ik van Springbank gewend ben. Ik beken, ik heb hem zelfs niet helemaal uitgedronken. Maar wat een unieke belevenis, deze Springbank 11 Year Old 2006 Cask Sample.


En dat is een mooie samenvatting van heel deze verjaardagstasting, eigenlijk. Iedere keer opnieuw proef je zaken die je niet eerder tegen kwam en wellicht nooit meer tegen komt, in een bijzonder gezellige en goedlachse sfeer. En dat is de essentie van samen genieten van een goed glas.

Bedankt, Chris, dat ik er wederom bij mocht zijn. Ik neem je flauwe Auchentoshan grapjes er met plezier bij (en beraam stiekem mijn zoete wraak).

Zet me maar al op de lijst voor volgend jaar!

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3605