WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Chris Lauriers’ 1973 Birthday Bash

EventsGeplaatst door Mark Dermul vr, maart 29, 2019 07:42:50

Chris Lauriers, Zijne Excellentie, Mr Ambassador, SMWS-vertegenwoordiger en all-round whiskyhoer (naar eigen zeggen en ik kreeg toestemming hem te quoten!) houdt jaarlijks een whiskyhoogmis in de vorm van een quasi legendarische birthday tasting. Plek van het gebeuren is sinds jaar en dag de topkroeg in Halle die naar de naam ’t Parlement luistert.

Dinsdag 19 maart was het weer zo ver. Dan ging al voor de 14e keer deze birthday bash door.

Ik heb het geluk en de eer gehad al een aantal van deze verjaardagstastings mee te maken. En het is altijd triple feest: ten eerste omdat jarige Chris mijn maatje is, ten tweede omdat de whisky’s meestal geweldig zijn (hoewel hij er af en toe wel eens een Edradour of Auchentoshan tussen durft zetten, de snoodaard) en ten derde omdat het steeds in erg leuk gezelschap doorgaat.

Maar de vriendschap taant, naar mijn mening, want het duurde tot 20u22 voordat het eerste Auchentoshan-grapje ten mijnen koste gemaakt werd. Ik heb nog nooit zo lang op een steek onder water moeten wachten. Was hij misschien te druk bezig met het zoeken naar zijn tastingboekjes om uit te delen? Neen, want de lamzak maakt geen boekjes meer. Te veel moeite en het risico op spelvauten is te groot. Blind proeven dus.

Toen elke stoeltje in ’t Parlement bezet was, werd de deur op slot gedaan en kon Chris aan zijn one-man-show beginnen. En ook dit jaar ging hij er weer stevig tegenaan met een apero en zes single malts uit 1973. Ik was alvast benieuwd welke ouwe meuk hij nu weer van onder het stof had gehaald.

De debatten werden geopend met een armagnac. Begint hij nu ook nog goeie ideeën van mij te pikken, zekers? Soit, nog voor de eerste woorden van zijn introductie de lippen hadden verlaten weerklonk een welgemeend ‘Happy Birthday To You’ vanuit de hele zaal. Halverwege de tasting werd dit nog eens herhaald, wat Chris even van zijn melk bracht, maar op een goeie manier.

Bas-Armagnac 40 Year Old 1973 Dartigalongue – 40%

Ik hou wel van een goeie Armagnac – een drank die ik nog maar een klein jaar geleden ontdekte. Deze offreerde een rijke neus op cuberdons en tabak. Hij begon zacht en zoet op smaak, maar werd snel wat scherp en droog. De afdronk was middellang en terug mierzoet. Een erg goed begin van de avond!

Tomintoul 36 Year Old 1973/2010 Douglas Laing Old Malt Cask – 45.9%

Slechts 215 flessen van deze jongen werden in januari 2010 afgevuld. Fruitige, frisse neus op kruisbessen en hooi, ananas en varens. Op smaak kwam daar wat eik en peper bij, terwijl de afdronk gepeperd begon en dan langzaam, drogend, uitdoofde. Goed, zonder groots te zijn (81/100).

Glenallachie 38 Year Old 1973/2011 The Whisky Agency – 50.4%

Hola, dit is best complex, hoor. Zoetzure neus met wat banaan en nat gras. Ook op smaak, moet ik zeggen. Het begon zacht en fruitig, maar met een zuurtje en wat tannine die komen meespelen. De lange, gepeperde afdronk bood nog wat woodsmoke. Dit begint er op te lijken (84/100).

Geweldig grappig moment: Chris vroeg – quasi pro forma – ‘is er iemand die dit niet lekker vindt?’, waarop prompt de helft van de zaak de hand in de lucht stak. Hilarisch!

Maar de wraak van de ceremoniemeester was zoet – letterlijk – toen hij de volgende dram uitschonk.

Glengoyne 37 Year Old 1973/2010 Malts of Scotland – 50.4%

Het was een erg fijn weerzien met deze klepper, die ik voor het eerst bij de release proefde, nu zo’n 9 jaar geleden (toen deze jongen met zijn prijskaartje van 180 EUR duur werd bevonden! Ah, waar is de tijd?). Dit vaatje – bourbon barrel 678 – dat 97 flessen opleverde (moet wel een gedeeld vat zijn, natuurlijk) werd destijds nog door Luc Timmermans geselecteerd. De neus doet me denken aan een exotisch zandstrand, onder een bananenboom met een ananascocktail in mijn linkerhand en een kokosnoot van Dearly Beloved in de rechter. De start is gepeperd, maar verzacht snel om een er fruitig feestje van te maken op de tong. De bitterzoete afdronk is langer dan de benen van Naomi Campbell (‘Wie?’ hoor ik de snotneuzen onder jullie denken). Voor mij een quasi perfecte dram (93/100).

In tegenstelling tot wat eenieder had gedacht, had Chris het verstand om na dit pareltje een korte pauze in te lassen (wellicht ingefluisterd, maar soit…).

En hoewel ik dacht dat het nu enkel maar bergaf kon gaan, moet ik bekennen dat er nog drie pareltjes op tafel kwamen. Echt waar. Die ouwe meuk valt best mee!

Glen Grant 30 Year Old 1973/2003 Berry’s Own Selection - 52.0%

Dit single cask #7653 van de Londense wijnhandelaar offreerde een donkerzoete neus vol rozijnen en walnoten. De malt was romig op smaak, zoet en pittig op gebakken appels, citrus en peper, wat zich doorzette in de bijzonder lange afdronk. Lang geleden dat ik nog zo’n lekkere Glen Grant had geproefd. Absolute top (89/100).

Glenury Royal 36 Yaer Old 1973/2006 Blackadder Raw Cask – 46.2%

Geloof het of niet, dit was nog maar mijn tweede Glenury Royal en dat na bijna 4000 whisky’s… de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Bedankt, Chris! Deze werd gedistilleerd op 21 juni 1973 en gebotteld op 22 juni 2006 en – zoals het Blackadder betaamt – bevatte wat zwart cask sediment, een leuke verkooptruc van Robin Tucek en de zijnen. Maar het moet gezegd: vloeibaar dessert van de hoogste orde! Een succulente, ietwat florale neus met abrikozen en ander geel fruit. De body was een tikkeltje te licht naar mijn zin, maar wel lekker rond en zoet met een middellange afdronk (88/100).

Ledaig 21 Year Old 1973 Hart Brothers – 43%

De enige malt van de avond die niet op vatsterkte gebotteld werd. Maar wat een dram! Zacht gerookt op wit fruit en Abroath Smokies met een zoetje zoals je dat alleen bij oudere Ledaig krijgt. Niet zo vuil als zijn jongere broertjes, maar daarom absoluut niet minder lekker, hoor. De afdronk was betrekkelijk peaty, maar eerder kort (86/100).

Na afloop van de tasting werd door middel van handopsteking een top drie samengesteld. Het resultaat kwam 100% overeen met mijn persoonlijke top drie, zijnde:

1) Glengoyne
2) Glen Grant
3) Glenury Royal

Zijne Excellentie bedankte iedereen voor de verplaatsing, de bijdrage en het gezelschap en liet verstaan nog voldoende malts uit 1973 voorradig te hebben om dit feestje nog een keer of vijf te herhalen. Ik zie de volgende uitnodiging alvast met veel gusto tegemoet!

May the Malt be with you!







  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4515

Glen Keith 49 Year Old 1968 Gordon & Macphail Exclusive for Whisky Warehouse

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, maart 28, 2019 07:36:14

Distilleerderij: Glen Keith
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glen Keith 49 Year Old 1968/2018 Gordon & Macphail Exclusive for Whisky Warehouse, cask #7893, 42 bts
Kleur: koper
ABV: 52.8%

Delicious Drams Incorporated!

Dit is de oudste Glen Keith ooit die ik aan de lippen zette. Gedistilleerd op 29 oktober 1968 en gebotteld op 1 mei 2018 op slechts 42 individueel genummerde decanters die – samen met een certificaat – in een prachtige kist worden geleverd. Kostprijs? Dik 3.000 EUR. En het strafste van al? Exclusief gebotteld voor Whisky Warehouse Belgium. Kan is groot dat dit nog zo’n oldie is die driemaal werd gedistilleerd, een praktijk die Glen Keith toepaste tot 1970.

Succulente neus op gedroogde bloemen, ananas en mango, maar tevens met een drogend elementje als van sigarenkist, potpourri en peterselie. Iets van zoete, gekookte worteltjes. Nootmuskaat en kaneel doen hun ding. Amper eik, wat erg mooi is op deze gezegende leeftijd (ik kan er van meespreken). Na enkele minuten ademen wordt hij fruitiger, krijg ik wat zure sinaasappel, honing en een mooie hint van gedroogde kokosnoot. Machtig.

Prima mondgevoel. Zoet met een bittertje van meet af aan en iets kruidiger. Witte peper, nootmuskaat, zelfs wat chili. Doet me eerlijk gezegd een beetje aan rum denken (het top spul welteverstaan). Hint van roze pompelmoes en Seville appelsienen. Hij smaakt echt ‘oud’, als u begrijpt wat ik bedoel. Flink wat diepgang. Mooi streepje woodsmoke halverwege… Ja, dit is Genieten met Grote G!

Pas in de lange, pittige afdronk wordt hij eerder droog. Deemstert erg langzaam weg, terwijk ik maar niet kan ophouden te glimlachen en smakkende geluiden te maken. Zalig.

Geweldig lekker met een bangelijke finish. Maar niet voor ieders beurs natuurlijk. Mocht ik niet weten dat hij van Gordon & Macphail is, ik zou gokken dat hij van Delicious Drams Incorporated kwam! Zalig. Thx, Eric!

90/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-03-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4514

Whisky Festival Gent 2019

EventsGeplaatst door Mark Dermul wo, maart 27, 2019 07:30:21

Traditiegetrouw trek ik één dagje naar het Whiskyfestival in Gent en – in tegenstelling tot vorige jaren – was dit deze keer op zaterdag en in het gezelschap van de vrouw van mijn leven. Sofie en ik waren namelijk erg geïnteresseerd in de Masterclass Whisky & Desserts van Krien en Stef van Restaurant De Cluysenaer.

Maar ik loop op de zaken voorruit.

Toen we arriveerden, zo rond 13u, viel de drukte eigenlijk nog best mee en konden we makkelijk een praatje maken met de standhouders, wat rond 15u30 al een pak moeilijkere werd. Maar de sfeer die er heerste was – naar mijn bescheiden mening – beter dan voorgaande jaren. Meer relax. Meer open. Veel lachende gezichten gezien, toffe mensen gesproken en – hier ging het tenslotte om – best lekker spul geproefd.

Al even traditiegetrouw begon ik mijn rondje bij Cinoco, waar ik me als intro een Auchentoshan liet inschenken, kwestie van de smaakpapillen op gang te trekken. Het betrof een mooie 21-jarige uit de Old Particular serie van Douglas Laing. Een mooie start.

En hoewel ik links en rechts nog een paar leuke drammetjes te proeven kreeg, moet ik bekennen dat ik vooral begeesterd was door dit lijstje van toppers:

- Balvenie 30 Year Old

- Balvenie 25 Year Old Single Cask #3160

- Glenrothes 25 Year Old

- North British 28 Year Old 1990 Gordon & Macphail

- SWMS 93.103 ‘Last of the summer grime’ (Glen Scotia)

Onder één of andere tafel stond ook nog een Daily Dram Undercover No 1 – waarvan gefluisterd wordt dat het een 14-jarige Ardbeg is – waar ik een glaasje van te proeven kreeg. Wie dat schonk blijft een goed bewaard geheim, maar het was een absolute stunner.

Halverwege strandde ik even aan de Talisker Defender. Het is moeilijk die stand te passeren, want naast de Game of Thrones-reeks stonden daar ook een aantal heerlijke Caol Ila en Talisker, twee whisky’s waar ik geen genoeg van kan krijgen.

Maar de meest indrukwekkende fles – voor mij althans – was een Glen Keith 49 Year Old 1968 van Gordon & Macphail, speciaal gebotteld voor Whisky Warehouse Belgium. Voor een sample van 1cl moest je wel 50 EUR veil hebben, maar het is dan ook een fles van om en bij de 3.300 EUR. En er bestaan maar 42 decanters van! Indrukwekkend. Die moest ik toch geproefd hebben? U mag mijn uitgebreide tasting notes binnenkort verwachten. Met dank aan Eric Vermeiren!

Een 20-tal samples keerden mee huiswaarts om in alle sereniteit (opnieuw) te proeven en aan het blog toe te vertrouwen. We weten wederom wat gedaan.

Maar die Masterclass dus, want daarvoor trokken vrouwlief en ik naar Gent.

Stef Roesbeke – Chef Stef voor de vrienden – en zijn supersympathieke madam Krien mochten een volle zaal verblijden met 5 desserts met bijhorende whisky. Het zou ons te ver leiden (en ik zou uit de biecht klappen) om u alle ‘theorie’ te geven die Stef en Krien ons influisterden tijdens deze Masterclass, maar ik kan wel zeggen dat het enerzijds erg informatief en interessant was en anderzijds erg grappig gebracht. Dit kokende (stomende?) koppel weet hoe ze het publiek kunnen entertainen en ondertussen culinair verwennen.

Deze vijf dessertjes passeerden de revue.

- Crème Caramel met essence van speculoos & Buffalo Trace

- Crème van Mascarpone & Mortlach 12 Year Old Dun Bheagan

- Broodpudding met rozijntjes & Paul John Christmas Edition

- Bavarois van rood fruit & Bowmore No 1

- Chocomousse & Laphroaig 10 Year Old

Voor de volledigheid ook nog even toevoegen dat elk dessert ook nog eens werd geserveerd met een pipetje waarin nog een andere verrijkende whisky zat. Een voorbeeld: bij de broodpudding (waarbij de rozijntjes bovendien eerst nog hadden mogen rusten in GlenDronach) kwam een pipetje met Tullamore Dew 14 Year Old single malt, terwijl bij de chocomousse een pipetje gevuld met Glenmorangie Portwood zat. Om u maar te zeggen, het was om duimen en vingers bij af te likken!

Na nog een korte tweede ronde in de zaal – om nog enkele samples te scoren en gedag te zeggen – trokken vrouwlief en ik naar de stand van de organisatie waar we nog onze festivalbotteling ophaalden. Dat is dit jaar een Auchroisk 16 Year Old 2002 van First Editions. Die gaat binnenkort open.

En hoewel ik graag met vrienden naar een festival ga – wat dit jaar om organisatorische redenen niet lukte – moet ik bekennen dat ik het geweldig vond om met Dearly Beloved op stap te zijn. Vrouwlief vergezeld me niet zo vaak naar whiskyfestivals (wat ik nou ook weer niet zo erg vind, als u begrijpt wat ik bedoel), maar het was fijn mijn passie nog eens met haar te delen op deze manier.

Ik beken, ik heb veel en veel minder geproefd dan andere jaren, maar dat is een prijs die ik met graagte heb betaald. Ze mag nog mee!

May the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4513

Lagavulin 9 Year Old – Game of Thrones ‘House Lannister’

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, maart 26, 2019 07:14:17

Distilleerderij: Lagavulin
Regio: Schotland
Fles: Lagavulin 9 Year Old, Game of Thrones ‘House Lannister’
Kleur: koper
ABV: 46%

Casterly Rock

Ah… de Lannisters… die snode maar sexy koningin Cersei; de grappige, zuipende dwerg Tyrion en de knappe, heldhaftige prins Jamie. De Lannisters zwaaien de plak in Westeros en het verbaast me niks dat hiervoor Lagavulin werd uitgekozen. En dan nog eentje met een leeftijdsaanduiding. Voor mij al de 25e Lagavulin die ik aan de lippen zet. Party time!

De neus is op z’n zacht gezegd interessant te noemen. Hoewel de rokerigheid aanwezig is, lijkt het meer richting vermolmd hout en rottende plantenresten te gaan dan om echte turf, maar het werkt erg goed. Woodsmoke en zelfs een hint van brandend plastic. Koeienvlaai in de zon (ik weet het, ik weet het). Nat mos. En ook een beetje fruit, hoor. Denk appelsien, nectarine en banaan, echt waar! Hint van kaneel. Tabaksbladeren maken het plaatje compleet. Dit is erg leuk!

Hij is geweldig olieachtig. Eerst komt het zoete (karamel, marshmellows, rode bessen, nectarine, mandarijn), dan volgt de rook en het roet. Kaneel en kruidnagel, peper. Pruimtabak. Okkernoten. Hint van Abroath Smokies. Dit is machtig, hoor. En dat terwijl hij toch maar op 46% zit. Knap!

Heerlijk lange afdronk op zoete turf.

A Lannister always pays his debts. Deze lost ook volledig de verwachtingen in. Leuke Lagavulin! Hier ga ik me nog een fles van bijbestellen. Samen met de Talisker is dit onder twijfel de beste uit deze Game of Thrones reeks!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-03-2019

(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4512

Oban Bay Reserve – Game of Thrones ‘The Night’s Watch’

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, maart 25, 2019 07:23:23

Distilleerderij: Oban
Regio: Schotland
Fles: Oban Bay Reserve, Game of Thrones ‘The Night’s Watch’
Kleur: amber
ABV: 43%

The Wall

Het buitenbeentje van de reeks, want geen vertegenwoordiger van één van de Houses of Westeros, maar van de Night’s Watch, de celibataire kerels die The Wall in The North bewaken tegen de White Walkers (en dan heb ik het over de bad guys in Game of Thrones, niet de slechte whisky van Johnnie Walker). De fles zit dan ook strak in het zwart. Stiekem hoop ik dat dit een geweldige Oban is, maar vrees dat het wel eens de Little Bay in een nieuw jasje zou kunnen zijn.

Hoewel de neus wel wat maritieme trekjes vertoon krijg ik toch vooral peperkoek, abrikozen, appelsien en sultanas. Nog wat schoenpoets, tabaksbladeren en een hint van maraschinokers. Tikkeltje waxy. Dit is prima!

Goeie body. Romig en rond. Het fruit keert weer, maar wordt aangevuld met een tikkeltje nootmuskaat, zwarte peper en kaneel. Iets van munt. Een erg moutig hart met een zoetje en drogend naarmate de malt langer op je tong danst. Donkere karamel. Marsepein en gezouten karamel. Ik hou hier wel van.

In de middellange tot lange afdronk krijg ik nog steeds kruiden terwijl het zoete door het zilte overstemt geraakt. Een bittertje op het sterfbed.

Nope, dit is niet hetzelfde als de Little Bay. Meer body, meer karakter. Beter.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-03-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4511

Clynelish Reserve – Game of Thrones ‘House Tyrell’

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, maart 24, 2019 08:38:44

Distilleerderij: Clynelish
Regio: Schotland
Fles: Clynelish Reserve, Game of Thrones ‘House Tyrell’
Kleur: vol goud
ABV: 51.2%

Highgarden

Ik beken: ik kan me niet herinneren ooit een teleurstellende Clynelish geproefd te hebben (en dit is toch al nummer 72 voor me, zie ik net). Dus is dit er eentje waar ik enorm naar uitkeek. En op 51.2%, da’s ook al een meevaller. Van deze Clynelish wordt ook beweert dat er minder van in omloop zijn, waardoor hij erg gegeerd is en al snel in prijs gestegen. Tja. Gelukkig hoef ik me daar niks van aan te trekken, want ik speelde het slim (denk ik, toch) en bestelde gewoon de hele set. Soit. Proeven!

Stevige en erg minerale neus op kinine, limoen- en appelsiensap, jonge appels, mango, parafine, noten, onrijpe banaan en kiezels in de rivierbedding. Florale toets en zelfs iets van… euh… afwasmiddel? Geen nood! Het werkt! Dit is een heerlijke neus (hoewel ik beken dat ik al betere genosed heb).

Goeie body en onmiddellijk betrekkelijk pikant. Flink gepeperd. Maar best drinkbaar zonder water, hoor. Kinine en iets snoeperigs komen eerst – beetje verrassend – alvorens honing en rozijntjes de kop opsteken. Kalk, gember en vanille, Sevilla appelsienen, kaarsvet, hij heeft het weer allemaal. Maar… het moet gezegd: er zit een zepig randje aan.

De afdronk is lang op honing, bijenwas, vanille en peper maar met een erg florale toets.

Prima Clynelish, maar hij flirt met parfum. We steken het op Olenna Tyrell, de Queen of Thorns.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 12-03-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4510

Mark’s Whisky Ramblings 243: Talisker Select Reserve – Game of Thrones

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul za, maart 23, 2019 09:52:46

Wie houdt er niet van Games of Thrones? Toen Diageo aankondigde dat ze 8 malts zou uitbrengen om de 8 Houses of Westeros (nou ja, 7 Huizen en de Nachtwacht) te vertegenwoordigen was ik erg enthusiast. Ik keek vooral uit naar de Clynelish, Oban, Lagavulin en deze Talisker. Gebotteld op hun klassiek 45.8% is deze Talisker Select Reserve wederom een mooi malt van het Isle of Skye.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4509

Royal Lochnagar 12 Year Old – Game of Thrones ‘House Baratheon’

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, maart 22, 2019 07:09:11

Distilleerderij: Royal Lochnagar
Regio: Schotland
Fles: Royal Lochnagar 12 Year Old, Game of Thrones ‘House Baratheon’
Kleur: vol goud
ABV: 40%

Storm’s End

Al snel ging het gerucht (bewust woordkeuze, want ik heb er geen bewijzen of cijfers over gevonden) dat deze fles – samen met de Clynelish – het moeilijkst te vinden was, want de minste van gemaakt. Resultaat: deze fles van 50 EUR ging al razendsnel voor het dubbele, drievoudige of zelfs meer over de virtuele toonbank (ik zag er eentje op een veiling voor 350 EUR gaan in de week na de release, stel je voor!). Moet dat de aandacht afleiden van het feit dat het de ‘gewone’ Royal Lochnagar 12 in een nieuwe verpakking is? Ik troost me met de gedachte dat ik hem nog niet eerder geproefd heb.

Lentefrisse neus op appels, gekonfijte citroenen, meloen en vers afgereden gras. Vanille en moutsuiker. Zoet en compleet verstoken van enige kruidigheid. Betrekkelijk eenvoudig. En toch… ik vind hem best lekker op de neus.

Maar jongens, toch… die aanzet is echt ondermaats. Dit is bijna waterachtig. Naast de appels en het citrusfruit krijg ik nu ook hints van ananas, yoghurt met stukjes peer en honing. Er zitten wat groene tuinkruiden in. En iets van plantenwortels. Drogende eik. Wat late karamel. Wordt beter vanaf de tweede slok, maar groots wordt hij nooit.

Pas in de eerder korte afdronk verschijnt er een pepertje. Maar de nadruk ligt op vanille. Maak daar gerust pudding van.

Betrekkelijk eenvoudige, maar aangename Lochnagar, maar hij had toch iets meer power en vooral body mogen hebben.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 12-03-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4508

Cardhu Gold Reserve – Game of Thrones ‘House Targaryen’

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, maart 21, 2019 07:23:49

Distilleerderij: Cardhu
Regio: Schotland
Fles: Cardhu Gold Reserve, Game of Thrones ‘House Targaryen’
Kleur: vol goud
ABV: 40%

Dragonstone

De Cardhu Gold Reserve werd gelanceerd in 2014. Ik had het voorrecht aanwezig te zijn op het release event in Brussel. Maar, laten we eerlijk zijn, het is een delicate aperitief-malt en niets meer. En voor de Game of Thrones reeks werd de samenstelling niet eens aangepast. Dit is dus dezelfde liquid in een andere fles met fancy label (en een flink hoger prijskaartje).

Erg timide op de neus. Wat fruitsla van rode appels en zachte peren, gesuikerde appelsienschillen en toffee. Iets van noten – maak daar maar marsepein van – en wat potpourri. Boterbabbelaars en een heuse florale toets. Snoeperig zoet.

Erg zacht op de tong, beetje zwak zelfs. Citrusschillen, karamel, toets van peper, menthol en hint van kaneel. Cederhout? Cacao? Het is allemaal nogal zacht en weinig uitgesproken.

De afdronk, die middellang is met een zacht pepertje, geeft op het sterfbed appels en amandelnoten.

Daenerys verdient een pittiger drammetje dan dit niemendalletje. Een allemansvriend.

79/100

Geproefd door Mark Dermul op 12-03-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4507

Singleton of Glendullan Select – Game of Thrones ‘House Tully’

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, maart 20, 2019 07:26:13

Distilleerderij: Glendullan
Regio: Schotland
Fles: Singleton of Glendullan Select, Game of Thrones ‘House Tully’
Kleur: koper
ABV: 40%

Riverrun

Lange tijd was de Singleton of Glendullan enkel voor de Verenigde Staten bestemd, maar dankzij deze Game of Thrones reeks kunnen wij hem nu ook proberen. Wist-je-dat-je: de opnamen werden gemaakt in het Gosford Castle in Noord-Ierland en dat kasteel (dat met zijn 15 slaapkamers al sinds 1983 als hotel wordt uitgebaat) staat sinds 2018 te koop voor ocharme een half miljoen pond. Maar snel terug naar de whisky…

Erg florale en zoete neus. Een tikkeltje snoeperig. Lentebloesems, honing, vanille, hint van mandarijn en lychee. Kokosrotjes. Koetjesreep. Heel zacht gekruid.

Ah, jammer! De aanzet is te licht. Dit is bijna waterachtig. Qua smaak in het verlengde van de neus – wederom snoeperig – maar iets meer gekruid. Peper en licht drogende houtkrullen. Honing naar het einde toe. De mandarijnen evolueren naar bitterzoete bloedappelsienen.

Middellange afdronk die niets nieuws biedt.

Dit is nogal een one trick pony als u het mij vraagt. Niets bijzonders.

79/100

Geproefd door Mark Dermul op 12-03-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4506

Dalwhinnie Winter’s Frost – Game of Thrones ‘House Stark’

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, maart 19, 2019 07:34:17

Distilleerderij: Dalwhinnie
Regio: Schotland
Fles: Dalwhinnie Winter’s Frost, Game of Thrones ‘House Stark’
Kleur: oud goud
ABV: 43%

Winterfell

Dat House Stark – die toch wel een beetje de helden van Game of Thrones zijn – het moeten stellen met ‘slechts’ een Dalwhinnie vond ik wat jammer, maar anderzijds is Dalwhinnie wel één van de koudste distilleerderijen met haar hoogte van 326 meter en bijgevolg een gemiddelde jaartemperatuur van 6° Celsius. De naam doet me wat vermoeden dat het een her-botteling is van de Winter’s Gold, die ik maar matig vond. Hart vasthouden.

Nou, op de neus valt het alleszins best mee. Vanille, appels, bergamot, perzik en rozijntjes. Iets van menthol en koude koffie. Donkere karamel. Wat mij betreft een beetje ‘donkerder’ dan de Winter’s Gold, als u begrijpt wat ik bedoel. Pruimen. Honing. Kaneel. Aangenaam.

De aanzet valt mee. Romig en fruitig met een pittig randje. Zoetzuur nu, als van appelsienen en Granny Smith appels, gevolgd door wat peper en kaneel. Gember ook. Een florale toets, ook. Midpalate krijg ik meer citroensap en wat kinine.

De afdronk is middellang, mierzoet met een zuurtje en een lichte kruidigheid. Wat tannine op het sterfbed.

Dit is stukken beter dan de Winter’s Gold, hoor! Aangenaam verrast.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 12-03-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4505

Talisker Select Reserve – Game of Thrones ‘House Greyjoy’

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, maart 18, 2019 06:33:35

Distilleerderij: Talisker
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Talisker Select Reserve, Game of Thrones ‘House Greyjoy’
Kleur: koper
ABV: 45.8%

Iron Islands

Ha, wie houdt er niet van Game of Thrones? Toen Diageo, in afwachting van het laatste seizoen dat er in april zit aan te komen, een speciale reeks van 8 single malts aankondigde, was ik er als de kippen bij om een volledige set te bestellen. Ik beken, ik keek vooral uit naar de Oban, Clynelish, Lagavulin en deze Talisker. Ik weet dat ik ze te zijner tijd met plezier allemaal zal proeven, maar de Talisker kreeg toch voorrang. Die moest er als eerste aan geloven op de dag dat de flessen aankwamen. Hij vertegenwoordigd House Greyjoy, die op de Iron Islands de Drowned God aanbidden en een zeevarend volk zijn. Talisker lijkt alvast een goeie keuze om dit Huis te vertegenwoordigen.

De neus is lekker complex met enerzijds de typische toetsen van Talisker – rook, peper en citrus – maar anderzijds ook geweldige toetsen van groene olijven, beef jerky en kruidnagel. Iets van tabaksbladeren en gezouten melkchocolade.

Prima mondgevoel. Romig en vol. Opnieuw flink wat peper, houtkruiden, vanille en iets van abrikozen, maar het is de zilte chocolade (of is dat gezouten karamel?) die de plak zwaait. De peper wordt groots. Doe maar chili. Hint van heide en menthol.

Dat zet zich lekker door in de middellange afdronk, die eindigt op chocolade, tabak en peper.

Deze doet me eigenlijk vooral denken aan de geweldige 8 Year Old uit de Special Release, maar dan in een light versie. Geweldige Talisker, als u het mij vraagt, die perfect aansluit bij de Ironborn uit de populaire reeks.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-03-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4504

Drop of the Irish Blackadder (b. 2017)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, maart 17, 2019 08:02:26

Bottelaar: Blackadder
Regio: Ierland
Fles: A Drop of the Irish, single malt whiskey, b. 2017, Cask DI 2017-6, 314 bts
Kleur: stro
ABV: 60.1%

Winegums

Op mijn verjaardagstasting verraste mijn vriend Anthony – liefhebber van Arran en Glen Moray – mij op een doosje met wat samples. Eén daarvan zet ik vandaag aan de lippen. Het is immers St Patrick’s Day. Het gaat om de Ierse whiskey Drop of the Irish – gebottled in 2017 – van onafhankelijk bottelaar Blackadder. Ze hebben al heel wat ‘Drops’ uitgebracht. Deze is een single cask versie op vatsterkte uit 2017.

De neus is romig, maar licht. Enkel wat wit fruit en wit brood. Vanille en gras. Hint van ananas en citroen. Maar, in alle eerlijkheid, betrekkelijk vlak. En ondanks het hoge ABV, brandt hij absoluut niet.

Ook op de tong zou je hem zijn hoge alcoholpercentage niet toeschrijven. Nu krijg ik eerst wit fruit (appels, peren), onmiddellijk gevolgd door limoensap. Plots is daar dan toch die grote kruidigheid: witte peper en zoethout. Midpalate wordt hij weer zoeter als van winegums en een toefje banaan.

De afdronk is middellang en kruidig, een tikkeltje zesty en scherp.

Er staat geen leeftijd op het label, maar zowel neus, smaak als alcoholpercentage doen vermoeden dat het een jong beestje is. Niet slecht, maar verre van top. Bedankt, Anthony.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-02-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4503

Jameson 12 Year Old Distillery Reserve (b. 2001)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, maart 16, 2019 09:04:25

Distillery: Midleton
Regio: Ierland
Fles: Jameson 12 Year Old Distillery Reserve, OB 2001, Benny Vandenberghe
Kleur: amber
ABV: 40%

Kiwi

Achttien jaar geleden bezocht mijn whiskygabber Benny Vandenberghe de Midleton Distillery in Ierland en kocht daar deze 12-jarige Distillery Reserve – met gepersonaliseerd label, dat spreekt voor zich. Nu zijn fles bijna ten einde is (dat werd wel stilaan tijd, zeker?), vond hij het een goed idee mij daar toch een sample van te bezorgen om de whisky even te bespreken op het blog. Ik moet zeggen: ik vond dat ook een goed idee. Deze Jameson rijpte uitsluitend op sherryvaten (wat vandaag de dag wel anders is).

Zachte, zoete neus op sultanas met een lichte aciditeit als van een sappige, overrijpe kiwi. Een verse croissant met boerenboter en abrikozenconfituur. Heel toegankelijk en licht. Aangenaam zomers.

Op smaak is het meteen duidelijk waarom Jameson nog steeds één van ’s werelds best verkochte Ierse whiskeys is. Een ware allemansvriend met een flinke zoetigheid en slechts een kleine bite. Het is bijna onmogelijk om dit niet lekker te vinden. Wat deze versie bovendien nog als extraatje mee heeft is het feit dat hij erg fruitig (bijna tropisch) en extra zoet is door enkel op sherryvaten gerijpt te zijn. Midpalate krijg ik dat toch een pittig prikkeltje als van kruidnagel en zwarte peper. Maar wel heel beschaafd, hoor.

Ik denk niet dat ik eerder al een finish meemaakte bij een Jameson die langer is dan gemiddeld. Dit is erg aangenaam. Hij blijft verrassend lang hangen, zoet en warm.

Mag ik het oude cliché nog eens uit de kast halen? Ja? Hier gaat ie: ‘zo maken ze hem niet meer, meneer’. Inderdaad. Bedankt Benny. Mocht je nog zo’n goed idee hebben, laat maar weten!

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-02-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4502

Yoichi 15 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, maart 15, 2019 17:54:33

Distilleerderij: Yoichi
Regio: Japan
Fles: Yoichi 15 Year Old
Kleur: amber
ABV: 45%

Mizunara

Moh, kijk nu wat ik nog in mijn sampledoosje vind… een Yoichi 15 Year Old. Sampleflesje even afstoffen en dan de inhoud in het glas gieten. Vandaag de dag onbetaalbaar geworden (als je hem nog kan vinden), dus ga ik er even voor zitten. Deze is ondertussen al bijna twee jaar van de schappen verdwenen en het ziet er niet naar uit dat hij het eerstkomende decennia terug zal verschijnen.

Waxy en fruitige neus op abrikozen, perzik en gele pruimpjes (mirabellen). Hint van wierrook, marshmallow en flink wat vanille en noten. Vers gesneden Granny Smith maakt hem erg fris. Jonge, groene takken. Mizunara hout. Erg mooi.

De body is erg licht, wat ik een beetje spijtig vind. Flink wat citrusfruit op smaak, aangevuld met iets melkachtigs. Betrekkelijk scherp bij de eerste slot, maar wordt dan snel een pak delicater. Duidelijke aanwezigheid van turf. Oosterse kruiden van het hout.

De afdronk is middellang en legt terug de nadruk op de fruitigheid.

Erg toegankelijke, mooie Japanner. Maar de nieuwe NAS-bottelingen (zeker die op sherry) moet niet onderdoen qua smaak of intensiteit.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4501

Miyagikyo Sherry Wood Finish

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, maart 15, 2019 07:34:22

Distilleerderij: Miyagikyo
Regio: Japan
Fles: Miyagikyo Sherry Wood Finish, OB 2018, 1890 bts
Kleur: brons
ABV: 46%

Weergaloos

Tegelijkertijd met de lancering van de Yoichi NAS met Sherry Wood Finish, verscheen ook deze van zusterdistilleerderij Miyagikyo. Deze Miyagikyo (dus ook uit de Nikka stal) kreeg een even lange finish op sherry vaten. Wat een prachtig kleurtje!

Donkerzoet en romig als boterbabbelaar op roomboter en pruimen, espresso met melkschuim en chocoladeschaafsel, aardbeien op steroïden en kamfer. Iets van menthol. Licht aangebrande karamel. Hazelnoten. Een kaars op de vensterbank. Confituur van bosvruchten. Woodsmoke. Lichte toets van rubber op de achtergrond. Leder. Complex! Ik ben fan!

Mooi olieachtig, bijna romig op de tong. Rood fruit komt nu eerst (rode bessen en aardbeien), gevolgd door leder, woodsmoke en een flinke dosis suiker. Leder en mos komen piepen, maar perensiroop en cassis houden hem lekker zoet. Kruidnagel en saffraan, nog meer woodsmoke en zoethout geven hem diepgang. Dit is werkelijk weergaloos.

De afdronk doet me denken aan de beter Italiaanse koffie met een flinke dosis perensiroop er in. Vreemde combinatie als je het zo leest, maar geloof me – het is bangelijk lekker.

Absolute topper! Ook deze heeft net hetzelfde prijskaartje meegekregen als de versie op bourbon, zijnde 180 à 200 EUR. Dat is te duur, natuurlijk, maar daar staat wel tegenover dat je een echte Japanner in je glas hebt van erg hoge kwaliteit! En als je twijfelt tussen de Yoichi en Miyagikyo, ga dan voor de laatste. Dit is de lekkerste van de vier!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4500

Yoichi Sherry Wood Finish

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, maart 14, 2019 17:15:51

Distilleerderij: Yoichi
Regio: Japan
Fles: Yoichi Sherry Wood Finish, OB 2018, 3132 bts
Kleur: brons
ABV: 46%

Hoofdletter G

Nikka heeft geen rijpe stocks meer van zijn prijsbeest Yoichi en haalde daarom alle whisky met leeftijdsaanduiding van de markt. Totdat hun stocks wederom een respectabele leeftijd hebben bereikt, moeten we het stellen met NAS-expressies. Deze Yoichi (uit de Nikka stal) kreeg een finish op sherry vaten.

Erg aromatisch doch redelijk straightforward neus op donker fruit (denk pruim, rozijn en dadel), met karamel en honing en iets van gesuikerde appelsienschillen. Iets van kamfer en saffraan. Mierzoet met een oosters tintje. Ik vind het geweldig.

Licht olieachtig, maar wel meteen erg, erg zoet. Perensiroop, tabak, pruimen en dan een fantastisch streepje woodsmoke dat hem flink wat diepgang geeft. Ja… dit is Genieten met hoofdletter G. Mooie toetsen van eik (ik meen zelfs mizunara te herkennen), Oosterse kruiden en leder. Geweldig.

De afdronk is lang, licht drogend en mooi gekruid. Woodsmoke krijgt het laatste woord.

Man, man, man… Zo lekker. NAS? Yup. Do we care? Nope. Hij heeft net hetzelfde prijskaartje meegekregen als de versie op bourbon, zijnde 180 à 200 EUR. Te duur voor wat het is, maar wel erg lekker, hoor!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4499

Miyagikyo Bourbon Wood Finish

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, maart 14, 2019 07:26:31

Distilleerderij: Miyagikyo
Regio: Japan
Fles: Miyagikyo Bourbon Wood Finish, OB 2018, 1926 bts
Kleur: amber
ABV: 46%

Zoete Boter

Tegelijkertijd met de Yoichi Bourbon Wood Finish werd deze Miyakikyo gelanceerd. Deze malt (eveneens uit de Nikka stal) kreeg ook een finish op bourbon vaten.

Zacht, zoet en ‘groen’ op de neus. Denk aan jonge takken en boterbloempjes. Iets van rood fruit er onder. Pistache noten. Kweepeer. Flink wat zoete boter. Hint van eucalyptus. Amper kruiden, behoudens een beetje kurkuma. Het is wel werken, hoor. De neus is betrekkelijk gesloten, maar handwarmte helpt.

Oh! Op smaak is het stukken beter. Een pak meer uitgesproken. Rood fruit en woodsmoke komen eerst, gevolgd door munt, limoensap, peper, zoethout en een toefje eik. Wat oriëntaalse kruiden. Erg mooi!

De afdronk is middellang, op

Net iets beter dan de Yoichi op bourbon (maar ik werk niet met halve puntjes), maar helaas even duur, zijnde 180 à 200 EUR. Da’s er wat over. Maar wel een erg lekkere Japanse whisky.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4498

Yoichi Bourbon Wood Finish

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, maart 13, 2019 19:21:39

Distilleerderij: Yoichi
Regio: Japan
Fles: Yoichi Bourbon Wood Finish, OB 2018, 2934 bts
Kleur: oud goud
ABV: 46%

Bips van een Baby

Nu de vraag naar Japanse whisky het aanbod zo overstijgt, hebben de grote producenten (met name Nikka en Suntory) alle whisky met leeftijdsaanduiding van de markt gehaald. Totdat hun stocks wederom een respectabele leeftijd hebben bereikt, moeten we het stellen met NAS-expressies. Deze Yoichi (uit de Nikka stal) kreeg een finish op bourbon vaten.

Heerlijk volle neus op leder, vanille, aardbeien met een toets van peper. Maar oh, zo zacht. Zachter dan de bips van een baby, echt waar! Smeerboter, toefje woodsmoke, iets van Oosterse wierrook. Ronduit schitterend.

Minder zoet dan de neus beloofde, maar mooi in balans op smaak. Hij danst op de tong. Iets van wit fruit (appel en peer), vanille en heerlijke toetsen van hout, zonder oaky te worden. Redelijk herbaal met iets van munt. Erg mooi.

De afdronk is wat aan de korte kant, maar wel verfrissend.

Wie maalt er om een leeftijdsaanduiding als whisky zo lekker is. En het is nog een échte Japanner ook! Maar zo’n 180 tot zelfs 200 EUR is wel belachelijk duur voor deze fles.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4497

Yamazakura 963

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, maart 13, 2019 04:34:30

Distilleerderij: Sasanokawa Shuzo
Regio: Japan
Fles: Yamazakura 963 Malt & Grain Finest Blended Whisky
Kleur: zonlicht
ABV: 59.0%

Aardappelpuree

Het is de eerste keer dat ik een Yamazakura proef! Ik heb geen flauw idee waar de 963 voor staat, maar weet wel dat deze is samengesteld uit mout- en graanwhisky. Of het Japanse whisky betreft? Nope. Sasanokawa heeft wel een distilleerderij, maar produceert enkel saké en shochu, dus gaat het hier wederom over geïmporteerde whisky. Het ABV doet me alvast een flesje water aan de kant houden.

Bijzonder granige neus met hints van aardappelpuree (ik ben niet aan het zeveren), boerenboter, toffee en iets van nougat. Een gele appel, weliswaar helemaal op de achtergrond.

Hij is zoet maar onuitgesproken. Redelijk stevige aanzet, maar niet brandend, ondanks het hoge ABV. Nu heb ik vooral noten vanille en citroenschillen. Ik beken: dit valt me best mee.

De afdronk is betrekkelijk lang, licht drogend, maar oh, zo zoet.

Ik had erg lage verwachtingen, maar die werden toch vlotjes overtroffen. Dat wil niet zeggen dat ik het een topwhisky vind – verre van – maar ik ben toch aangenaam verrast.

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4496
« VorigeVolgende »