WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Qwhizky 2018 – verslag

EventsGeplaatst door Mark Dermul vr, maart 30, 2018 14:44:27

Op vrijdag 23 maart ging in Ijsbaan Kristallijn te Gent Qwhizky 2018 door. Deze ludieke whisky quiz van Whivie was al aan zijn 7e editie toe.

Opnieuw kwamen deelnemers van heinde en ver om zich te meten in hun whisky kennis. Afgezien van het prachtige prijzenpakket – bedankt, sponsors, dat u ons zo blijft voorzien van een fantastische prijzenkast! – was het de deelnemers natuurlijk vooral te doen om de eer.

Door mijn eigen stommiteit heb ik helaas geen foto’s van het gebeuren (don’t ask), maar ik probeer dit korte verslag toch een beetje op te fleuren met enkele screenshots van de quiz.

Dramit was de te kloppen ploeg, wat die had de vorige editie op haar naam gezet (en enkele jaren geleden wonnen ze ook al eens). Zij kwamen voor hun derde overwinning. Of ze daar ook in geslaagd zijn? Lees verder!

Ronde 1 – Bekende Blends – was een opwarmronde waarin veel punten konden geraapt worden. Walson Lilliams had zijn joker gunstig ingezet en 100% kunnen verzilveren en kon op die manier een tijdelijke voorsprong nemen.

Ronde 2 – Whisky Women – bleek al iets moeilijker, waardoor de kloof snel gedicht werd, want niet minder dan drie ploegen vonden het nuttig hun joker hiervoor te gebruiken.

Ronde 3 – Distilleerderijen – is een klassieker. Maar met slechts het oprichtingsjaar, de regio, het aantal stills en een luchtfoto als informatie, bleek deze ronde moeilijker dan gedacht. De laatste jokers werden ingezet, waardoor we vlak voor de pauze konden stellen dat de top 4 nog erg aan elkaar gewaagd was.

Ronde 4 – Powered by Whisky – bleek voor de ene ploeg een zegen, voor de andere ploeg een vloek. Maar de ronde werd wel alom geprezen voor zijn originaliteit.

Ronde 5 – Wereldse Whisky Weetjes – kan altijd op veel bijval rekenen, want is een ronde met voor elk wat wils.

Dan was het tijd om de oplossingen van de puzzelronde te leveren alsook de geproefde mystery drams. De scores in de geproefde whisky lag verrassend hoog.

Dit was de line-up, die blind geproefd werd.

Om de finale score vast te leggen, diende we zelfs de schiftingsvraag te stellen, wat het extra spannend maakte.

Dit was de finale top drie… en ja, Dramit had zijn derde overwinning dik verdiend op zak!

1e plaats – Dramit met 62 punten

2e plaats – Walson Lilliams met 52 punten

3e plaats – Mag ik ook een toastje, Ann? met 50 punten

Proficiat!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4047

Wijn: Waes Rood 2015

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, maart 30, 2018 07:16:27

Domein: Wijndomein Waes
Regio: Zwijnaarde
Fles: Waes Rood 2015
Kleur: robijnrood
ABV: 12%

Donkerzoet

Als je wijnkenners uitnodigt voor een eindejaarsdiner, dan is de juiste wijn kiezen toch wel een beetje stressen, zeker als je zelf geen kenner bent. Dus speelden we op safe en kozen Sofie en ik een wijn waarvan we wisten dat onze vrienden hem nog niet geproefd hadden – en wij ook niet, overigens – maar waar we wel een verhaal aan konden koppelen. Verbouwd in de buurt, al veel prijzen gepakt op internationale wijnconcours, acht maanden gerijpt in Franse en Amerikaanse eikenhouten vaten, enfin: ‘die moet je toch eens geproefd hebben’.

Voor hun rode wijn gebruikt Waes drie druivensoorten: Regent, Rondo en Léon-Millot. Deze assemblage wordt best geschonken op 16°.

De neus is donkerzoet op bosbessen met een hint van melasse, viooltjes en zelfs cacao. Erg vol en rijk en ik ben meteen fan. Sofie spreekt van kersen.

Mijn betere helft is niet meteen onder de indruk van de body die – na de geweldige neus – wat licht uitvalt. Ikzelf – de mindere kenner, nota bene – vind hem eerder rondborstig en zelfs wat zwaar van smaak, hoewel ik hem eveneens licht van body vind. Volgt u nog? Voor mij is hij zoetzuur op bosbessen en zelfs een tikkeltje umami.

In de afdronk krijg ik duidelijke tannine van het hout, wat hem voor mij wel wat extra karakter geeft.

We schonken de Waes Rood bij ons hoofdgerecht van hertengebraad en zelfs bij ons kaasbordje aan het einde van de avond. Ik moet bekennen dat ik erg onder de indruk was van de reactie van mijn disgenoten, die wel degelijk wijnkenners zijn. Ze vonden hem boeiend, lekker en charmerend, maar niet gemakkelijk. Het was – bij wijze van spreken - werken. Maar inderdaad, een wijn die de tafel aan het praten krijgt, zoveel is zeker. Voor Dearly Beloved mag hij nog een paar jaar in de kelder blijven liggen om verder te ontwikkelen. Wist-je-dat-je: Vlaamse landwijn is wel degelijk een appelatie, omwille van de beschermde geografische aanduiding. Op de Internationale PIWI Wine Award 2017 ging deze fles met een zilveren medaille aan de haal. 19 EUR per fles.

Geproefd door Mark Dermul & Sofie Devreeze op 17-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4046

Wijn: Waes Wit 2016

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, maart 29, 2018 11:03:46

Domein: Wijndomein Waes
Regio: Zwijnaarde
Fles: Waes Wit 2016
Kleur: stro
ABV: 13.5%

Citroenfris

Een tasting note over wijn? Ach, waarom niet? Ik drink niet zo vaak wijn, maar drink wel graag wijn (hoewel vooral Dearly Beloved bij ons de wijnliefhebber is), maar ik weet er naar eigen mening erg weinig van. Alvast niet genoeg om daar iets zinnigs over te schrijven. Maar een goeie vriend van me stelde me onlangs zowel de witte als de rode wijn voor van een Belgisch domein en drukte me op het hart dat ik deze zeker eens moest proeven. En hij gaf me ook de (niet zo) subtiele hint dat hij het wel prettig zou vinden mocht ik er iets over schrijven. Toen ik hem mijn bedenkingen meegaf, drukte hij me op het hart dat ik toch wel weet wat ik proef en dat gerust op mijn blog mocht delen. Nou… tja, waarom niet?

‘Traditie, authenticiteit, kwaliteit’ – dat bloklettert Wijndomein Waes op de homepage. Sinds 2005 worden op het domein in Sint Eloymeersch te Zwijnaarde – op een spreekwoordelijke steenworp van mijn deur dus – Vlaamse landwijnen gemaakt volgens die drie principes. Het domein is eigendom van de Brugse familie Waes, beslaat 5600m² en heeft een ondergrond van zand en leem en de druiven genieten dus van een gematigd zeeklimaat met milde winters en koele zomers.

Voor hun witte wijn gebruiken ze twee druivensoorten: Bianca en Solaris. Hij wordt best geschonken op zo’n 10°.

Op de frisse neus krijg ik zonnebloemen, citroenschillen, strandzand waar de zon op schijnt en iets van witte rozen met gedroogde abrikozen. Vrouwlief beperkt zicht tot ‘fris en zoet’.

Hij is fris op de tong, onmiddellijk zoetzuur op citrus en druivenpit. Dearly Beloved omschrijft hem kortweg als ‘citroenfris op smaak’. Ik kan daar mee leven.

Op de afdronk krijg ik nog citroengras en opnieuw abrikozen.

We schonken deze voor het eerst op ons eindejaarsdiner bij de amuse van de zee en nadien nog bij het voorgerechtje van asperges. De combinatie met beiden was een schot in de roos, hoewel vrouwlief hem liever als aperitief drinkt en eigenlijk te licht vindt om hem te combineren met een gerecht. En ik vloek wellicht in de kerk als ik zeg dat ik hem erg lekker vind passen bij een simpele olijf. Waes Wit heeft overigens al 5 jaar achter elkaar hoge onderscheidingen gehaald (4x goud en 1x zilver als Beste Belgische wijn), dus dat zegt ook al iets. 19 EUR per fles.

Geproefd door Mark Dermul & Sofie Devreeze op 17-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4045

Benromach 15 Year Old 2003 Whisky Festival Gent 2018

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, maart 27, 2018 06:48:11

Distilleerderij: Benromach
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: BenRiach 15 Year Old 2003/2017 for Whisky Festival Gent, barrel #30, 187 bts
Kleur: licht goud
ABV: 58.6%

Muffig Element

Elk zichzelf respecterend whiskyfestival heeft zijn eigen festivalbotteling. Voor de 15e editie van het Internationaal Whiskyfestival in Gent werd een single first fill bourbon barrel geselecteerd uit de stallen van de Speysider Benromach. Slechts 187 flessen waren beschikbaar op het festival, gebotteld op 58.6% vatsterkte.

Frisse neus die de lente in mijn glas brengt. Flink wat vanille, ontbijtgranen en jonge appeltjes op graeffe suiker. Werther’s Original. Iets herbaal waar ik niet meteen de vinger op kan leggen. Vers afgereden gras, kruisbessen en een hint van onrijpe banaan. Witte chocolade en amandelen. Ik hou er wel van.

Hij komt stevig binnen, wat niet hoeft te verbazen. Flink kruidig op gember, nootmuskaat en een mespuntje witte peper. Er zit zelfs wat zout in, wat me erg kan bekoren. Dat zorgt immers voor tegengas tegen het mierzoete van de karamel en vanille en het witte fruit. Hij vertoont ook een stoffig kantje wat hem wat old school doet overkomen. Niets dan goed nieuws, dus.

De afdronk is middellang op meer van hetzelfde, met op het sterfbed opnieuw dat muffige element dat hem zo mooi maakt.

Erg aantrekkelijke Benromach. Met dank aan Anthony voor het sample.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 10-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4044

Mark’s Whisky Ramblings 199: Benromach 10 Year Old

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul ma, maart 26, 2018 07:38:59

Toen Gordon & Macphail – de eigenaars van – hun eigen Benromach 10 Year Old lanceerden in 2009 was het niet meteen een succes. Maar toen ze hem in 2014 in een nieuwe verpakking herlanceerden, verscheen hij plots op ieders radar. Met recht en rede, want het is een fantastische old school malt whisky!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4043

Connemara 22 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, maart 25, 2018 13:32:47

Distilleerderij: Cooley
Regio: Ierland
Fles: Connemara 22 Year Old, 3996 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Interessant

In 2014 verscheen deze 22-jarige peated malt van Connemara, volledig gerijpt op first fill bourbonvaten. Net geen 4.000 flessen verschenen, op een drinksterkte van 46%. Het is nog maar de 12de Connemara die ik probeer, maar wel de oudste.

De neus is verrassend zacht, alsof de turf er al uit gerijpt is. Ik krijg vooral toffee, gras, appelsienen en limoenen, flink wat aarde, assen en vanille. Groene druiven en honing. Dit is vooral fruitig zoet op citrus met slechts een tikkeltje turf. Iets van kiezels waar de zon op schijnt. Dat neemt niet weg dat ik de neus erg, erg lekker vind, ondanks het feit dat hij – voor zo’n mooie leeftijd – amper complexiteit vertoont. Eenvoud siert, denk ik dan.

Op smaak is hij zoetzuur met een prima body. Kruisbessen, Granny Smith appels, pompelmoes, vanille, appelsienen en honing. De turfrook is echt discreet, maar zorgt toch voor een mooie diepgang. Flink wat kruidigheid, toch. Zelfs een zilt randje. Dit is erg mooi, hoor.

De afdronk is middellang, bitterzoet met een beetje rook en een verrassend florale hint. Op het sterfbed krijg ik wat zoethout.

Lekkere, maar vooral interessante Connemara, want zachte dan zijn jongere broertjes zonder veel aan karakter in te leveren. Vandaag de dag betaal je voor deze jongen zo’n 130 EUR. Dat heb ik hier wel voor over.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4042

West Cork Black Cask

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, maart 25, 2018 07:57:00

Distilleerderij: West Cork Distillers
Regio: Ierland
Fles: West Cork Black Cask
Kleur: koper
ABV: 40%

Zwart Vat

Hoewel de West Cork Distillery al in 2003 werd opgericht en toch al flink wat bottelingen op haar actief heeft staan, had ik er nog niet van gehoord. Dit sample zat in één van de doosje die ik maandelijks ontvang van Tasting Collection, waar ik een abonnement op heb (wat ik sterk kan aanraden, want erg leuk om maandelijks 6 samples te ontvangen voor een erg schappelijk bedrag). Deze Black Cask is een blend met 66% Ierse grain en dus 33% Ierse malt. Hij rijpte in first fill bourbon casks werd nadien gefinished in een ‘black cask’ dat ‘geroosterd’ werd op double char level 5.

Nou, de neus is alvast erg clean, mierzoet en erg fruitig. Doet me bijna aan een rum denken! Flink wat vanille, overrijpe bananen en hints van hazelnotenpasta. Daarachter houden zich nog wat sappige peren en best wat mandarijntjes schuil. Dit is lekker, hoor!

De aanzet is helaas wat zwakjes. Opnieuw heel wat vanille en hetzelfde fruit als op de neus, ondersteund door wat kruiden zoals nootmuskaat en kaneel. De eik laat zich zeker niet onbetuigd en zorgt voor een subtiel spoortje woodsmoke. Wordt romiger bij de tweede slok. Dit valt mij erg goed mee.

De afdronk is middellang op kruiden en toffee, terwijl de eik met zijn peper en nootmuskaat het laatste woord heeft.

Ik beken, de verwachtingen waren laag gespannen, maar deze overtrof ze moeiteloos. Het ‘zwarte vat’ heeft zijn werk gedaan met de levering van quasi-tropisch fruit en flink wat zoetigheid. Zo’n 30 EUR. Een leuk hebbeding in de kast dat iedereen zal lusten.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4041

Power’s 12 Year Old John’s Lane

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, maart 24, 2018 14:15:34

Distilleerderij: Old Midleton
Regio: Ierland
Fles: Power’s 12 Year Old John’s Lane
Kleur: vol goud
ABV: 46%

Single Pot Still

Power’s is een Ierse Single Pot Still. Dat betekent dat de mashbill bestaat uit zowel gemoute als ongemoute gerst. Deze release is een ode aan de John’s Lane Distillery die van 1791 tot 1974 in Thomas Street in Dublin operationeel was. Vandaag blijft daar echter niets meer van over. De productie verhuisde naar het zuiden van Ierland, naar Old Midleton Distillery. De inhoud rijpte op Amerikaanse en Iberische eik.

De neus is licht en erg fruitig op banaan, abrikoos, ananas en sultanas. Meloen, ook. Flink wat karamel en honing en zelfs iets van dieselwalm (zonder dat dit een off-note is). Vers gezaagde planken en iets van houtlijm. Munt! Erg fris en lekker.

De body is aan de zwakke kant, maar op smaak zit het goed. Sultanas en rumrozijntjes, abrikozen en appelsienen en zelfs wat kiwi. Voeg daar nog wat bakkerijkruiden bij en een toefje eik die voor een licht bittertje zorgt. Prima verderzetting van de neus. Complex is hij zeker niet, maar lekker wel.

De afdronk is verrassend lang. Het fruit gaat de gekonfijte kant op, terwijl de kruidigheid flink blijft hangen.

Een van de betere standaardbottelingen van Ierse pot still. Pakweg 55 EUR (hoewel ik ‘m in Duitsland onlangs nog zag voor minder dan 40 EUR), wat ik ‘m zeker waard vind.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4040

Yellow Spot

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, maart 24, 2018 07:25:30

Distilleerderij: Middleton
Regio: Ierland
Fles: Yellow Spot 12 Year Old, b2017
Kleur: oud goud
ABV: 46%

Grassig

Het was alweer vier jaar geleden dat ik de Yellow Spot nog proefde. Deze Ierse whiskey rijpte 12 jaar lang op zowel bourbonvaten, sherry butts en Malaga vaten. Die laatste betreffen een zoete, Spaanse wijn. Na 12 jaar rijping werd de whiskey gehuwd om tot dit resultaat te komen.

Grassige neus op heide, hooi en honing met wat nootmuskaat en flink wat perzik. Iets van karamel en best wat amandelen. Banaan en kokosnoot. Een hint van melkchocolade. Zacht, toegankelijk en aangenaam en op en top Iers.

Hij is olieachtig en zoet, maar tegelijk een tikkeltje scherp bij de eerste slok. Opnieuw dat grassige karakter met het gele fruit, maar nu ook wat cappuccino en groene thee. Pomme d’amour? Melkchocolade keert weer.

In de middellange afdronk krijg ik opnieuw melkchocolade, peper en kokosnoot.

Leuke Ier, maar betrekkelijk duur voor wat je krijgt met zijn prijskaartje van om en bij de 75 EUR.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4039

Chris’ 1973 Birthday Tasting

EventsGeplaatst door Mark Dermul vr, maart 23, 2018 07:20:58

Deze jaarlijkse tasting van Zijne Excellentie Chris Lauriers begint ondertussen legendarische vormen aan te nemen – voor zover ze dat nog niet heeft. Dinsdag 20 maart 2018 was het al de 13e editie – voor mij de 4e keer dat ik er bij kon zijn – en wederom was het een vloeibaar feestje van erg hoog niveau. Dit is de haute couture der whisky tastings, geloof me.

Alle usual suspects tekenden weer present (u weet wie u bent!) en – zoals ik ondertussen al gewend ben – vlogen de Auchentoshan grapjes mij al om de oren nadat ik nog geen twee minuten in ’t Parlement was binnengestapt. De toon was meteen gezet.

In afwachting van het openen der debatten liet ik mij een winterbiertje welgevallen: Broeder Jacob Double Port, het eerste Belgische bier dat met porto werd verrijkt. Erg aangenaam om de smaakpapillen op gang te krijgen. Maar eens alle zitjes bezet waren – en het was weer bakske vol – kon Zijne Excellentie van start.

De whisky diende wederom blind geproefd. Enerzijds omdat Chris van mening is dat dit boeiender is (waar ik hem zeker in volg), maar anderzijds ook uit pure luiheid. Geef het maar toe, Chris, een boekje maken is teveel moeite. En al zeker eentje waar geen fouten in staan… Ah, waar is den tijd?

Enfin. Genoeg gemijmerd over betere tijden en aan de slag.

Hieronder een kort overzicht van de rommel die Chris uit zijn kelder toverde (je moet het hem wel nageven… hij geraakt wel op een erg elegante manier van zijn slechte flessen af, gelukkig viel het gezelschap nog mee).

Voor de nieuwe lezers van dit blog: dat is tongue-in-cheek bedoeld.

Old Smuggler, bottled 1973, 40%

Deze oude blend werd aan mijn tafel herkend! En neen, we hadden niet gespiekt, Chris! Op de neus kreeg ik appelsien, abrikozen en iets metaligs. Yup, toch een beetje OBE. Op smaak vertaalde dat zich zelfs tot wat plastiek. En in de afdronk werd hij zelf een beetje onaangenaam.

Uiteindelijk blijft het een niemendalletje, natuurlijk, maar hij is alvast stukken beter dan de versie die je vandaag (terecht op het onderste schap) in de supermarkt kan vinden.

North of Scotland 38 Year Old 1973 Clan Denny, 52%

Hola, mijn eerste North of Scotland (nou, ja, ik had eerder al een Strathmore geproefd, wat van dezelfde distilleerderij afkomstig is). Deze single grain is donkerzoet op de neus met kokos, flink bourbonny op smaak (ik dacht zelfs dat het een bourbon was) en superlekker in de lange afdronk.

Erg mooi single grain, hoor. Aanrader!

Inverleven 36 Year Old 1973 Deoch an Doras, 48.85%

Inverleven is een nobele onbekende Lowlander, die op de terreinen van de Dumbarton graandistilleerderij stond en gesloten werd in 1991. Ik had er nog maar twee geproefd – van Gordon & Macphail – en was absoluut underwhelmed. Dus was de verwachting voor deze laaggespannen. Hoe fout was dat! Snoeperig zoet op de neus met gekonfijt fruit, munt en een toets van vermolmd hout. Een zachte, zoete smaak met… euh… zoete erwtjes in de afdronk… Dat had ik nog niet eerder meegemaakt.

Laat deze zeker even ademen en u zal niet teleurgesteld zijn. Voor mij eindigde hij als tweede vanavond. Aanrader!

Glen Flagler 29 Year Old 1973, 46%

OMG… mijn allereerste Glen Flagler! Maar het verhaal van de distilleerderij ligt wat ingewikkeld. Dus kijk snel even hier om erachter te komen dat het een maltdistilleerderij was op de terreinen van Moffat en ook de Killyloch en Islebrae malts stookte. Hoe dan ook, deze whisky was fruitig fris en licht zoetzuur met guimauve (altijd plezant!) en quasi-tropisch fruit op de neus. Lekker olieachtig offreerde hij biscuits en citrus op de tong, flink gepeperd. De afdronk was zelfs pikant en heerlijk lang.


Absoluut zalige whisky en voor mij de winnaar van de avond zonder enige twijfel. Ja, jongens, ze maken toch goeie whisky in de Lowlands, zeg nu zelf.

Garnheath 24 Year Old 1973, Signatory, 56.8%

Deze fles – van dezelfde distilleerderij als de vorige, maar dan een single grain – hadden we in 2013 al eens gepresenteerd gekregen, maar werd hier als toemaatje naast de Glen Flagler gezet. Witte chocolade, ananas, banaan en kokos op de neus en de smaak – zacht gepeperd – met een middelange afdronk.


Het was een fijn weerzien – en een leuk extraatje van Chris.

Glen Spey 32 Year Old 1973 Jack Wiebers, 48.7%

Wil je geloven dat ik eerder nog maar één Glen Spey geproefd had? Dat was de Diageo Special Release uit 2010 en die was top. Maar deze was dat zeker ook! Suikerzoet op citrus en sherrytoetsen met carré confituur op de neus. Op smaak is hij wat droog met citrus en een licht bittere toets en wat noten, terwijl hij lekker een kruidige en lange finish biedt.

Ik zou gezworen hebben dat dit een sherryvat was, maar het label beweert het tegendeel. Hij eindige voor mij op de derde plaats vanavond.

Glenallachie 38 Year Old 1973 Malts of Scotland, 44.0%

Glenallachie is enkele maanden geleden overgenomen door Billy Walker, die we natuurlijk nog kennen van de revival van BenRiach (en GlenDronach en Glenglassaugh). Maar dit is een onafhankelijke botteling van het Duitse Malts of Scotland. Op de neus was hij droog, zoet en herbaal tegelijkertijd, maar er zat ook wat nat karton op de neus. Op smaak vond ik hem eerder vlak op wafels en zoet fruit, terwijl de afdronk eerder kort was.

Geen slechte whisky, versta me niet verkeerd. Maar voor mij de teleurstelling van de avond.

Bunnahabhain 34 Year Old 1973 Celtic Heartlands, 46.1%

Dat Chris zou eindigen met een Bunna was een beetje voorspelbaar, maar als hij zo lekker is als degene die geschonken werd, dan vinden we voorspelbaarheid absoluut niet erg. Dit is immers de legendarische Celtic Heartlands release van niemand minder dan Jim McEwan. Verrassend melkachtig op de neus met kaas, kruisbessen en paraffine. Erg apart. Flink wat appelsien op smaak, tikkeltje zoetzuur zeg maar, maar met een mooi bittertje. Prima balans. De afdronk was lang en kruidig op gember en kinine.

Deze was erg leuk, maar naar mijn (on)bescheiden mening niet top. Sorry, Chris… ‘t Is geen Auchentoshan, hé?

En daarmee werden de debatten gesloten.

Phew! Wat een line-up! Flink wat malts waarvan ik er nog maar één of zelfs geen geproefd had. Dat is toch een droom als whiskyliefhebber. En als je alle jaren rijping van deze juweeltjes optelt, komen we toch aan niet minder dan 241 jaar op vat. Dat kan tellen, toch? Om van de (huidige) prijzen maar te zwijgen. Wil je deze line-up – als je hem überhaupt al kan vinden – vandaag aanschaffen, ben je dik 4.400 EUR kwijt. Djeez…Dat is toch een groot privilege, hoor.

Daarom eindig ik graag met een GROOT WOORD VAN DANK aan Zijne Excellentie. Dat ik dit mocht meemaken (zo, de uitnodiging voor volgend jaar is bij deze wellicht verzekerd).

Alle gekheid op een stokje: het was weer absolute top.

En ook een dikke merci aan ‘t Parlement, natuurlijk, de gezelligste bier- en whiskypub van Halle en ruime omstreken!

May the Malt be with you!





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4038

Glendalough 13 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, maart 22, 2018 19:31:13

Distilleerderij: Glendalough
Regio: Ierland
Fles: Glendalough 13 Year Old
Kleur: licht goud
ABV: 46%

Meringue

Deze nieuwe distilleerderij, opgericht in 2011, ligt in Wicklow. Dat is zo’n 25 kilometer ten zuiden van Dublin. We proeven hun 13-jarige single malt, gekozen omwille van het feit dat dit een ongeluksgetal is. Ze zijn niet erg bijgelovig bij Glendalough… Maar het is hoe dan ook aangekochte whiskey, want ze bestaan nog niet lang genoeg om een eigen 13-jarige te hebben, natuurlijk. Hij is ook een tikkeltje bleker dan zijn jongere broertje.

De neus is frisser dan die van de 7-jarige. Citroengras, ananas, perenlikeur en een hint van noten. Hij heeft ook een zweempje zweet, no kidding. Licht aangebrande suiker houdt ‘m zoet. Zeker ook honing en flink wat gerst. Meringue met limoen! Guava! Wel erg lekker, hoor.

Op smaak begint hij fruitig op banaan, guava en citrus, maar al gauw wordt hij wat drogend op cederhout en groene thee. Iets van noten, maar niet erg uitgesproken. Meloen, ook. Kaneel. Gaat van romig naar ietsje astringent, zonder over the top te gaan.

In de middellange afdronk krijg ik een flink herbale toets, aangevuld met banaan alvorens een licht bittere dood te sterven.

Stukken beter dan zijn jongere broertje, maar ook de helft duurder, natuurlijk. Zo’n 70 EUR.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4037

Glendalough 7 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, maart 22, 2018 07:25:18

Distilleerderij: Glendalough
Regio: Ierland
Fles: Glendalough 7 Year Old
Kleur: vol goud
ABV: 46%

Appelsienzeste

Vijf vrienden uit Wicklow en Dublin hebben in 2011 de Glendalough Distillery uit de grond gestampt. Ze hebben al vier gins en drie Poitin (ongerijpte spirit), maar brachten ondertussen ook drie single malt releases uit: Glendalough Double Barrel, 7 Year Old en 13 Year Old. Dat kan dus niet anders dan aangekochte malt zijn. We proeven eerst de 7-jarige, gekozen omwille van het feit dat dit een geluksgetal is. Misschien zijn ze bijgelovig bij Glendalough.

De neus is rijk aan appels, banaan en citrus – appelsienzeste! – met een licht florale toets, maar ook iets metalig zonder dat het stoort. Ik moet ook aan meubelpoets denken. Maar het werkt, hoor. Deze neus is clean en fruitig en prima gebalanceerd.

Op smaak is hij minder in balans dan op de neus, zoveel is zeker. De appelsienzeste keert weer en neemt meteen de touwtjes in handen. Dat wordt gevolgd door crème brûlée en appels. Wat kaneel en een toets van bakkerijkruiden. Rozenbottel. Onrijpe banaan. En weer dat metalige, maar wederom zonder dat het storend wordt.

De afdronk is best lang en kruidig te noemen, waarbij de appelsienen plaats maken voor thee en tannine. Sterft wel een erg bittere dood.

Leuke nieuwe Ier, hoewel het dat niet echt is natuurlijk. Als ik zou moeten gokken, zou ik zeggen dat hij van Cooley afkomstig is. Zo’n 50 EUR.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4036

Bushmills Black Bush

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, maart 21, 2018 18:30:11

Distilleerderij: Bushmills
Regio: Ierland
Fles: Bushmills Black Bush, OB 2017
Kleur: oud goud
ABV: 40%

Semoulepap

In 2009 en 2013 zette ik de Bushmills Black Bush al aan de lippen. Het is een bekende en populaire blend die niet teleurstelt. Integendeel! Hij bestaat voor 20% uit grain en 80% malt en rijpte minstens 7 jaren op oloroso sherryvaten. We proberen een recente botteling uit 2017.

De neus is zijdezacht op semoulepap met rozijntjes, honing en ontbijtgranen, mandarijntjes, chocolade met pralinévulling en gebakken appeltjes met kaneel. Banaan en perzik. Minder floraal dan vorige edities. Erg, erg lekker.

Op smaak is hij fruitig en zoet, maar met een scherp kantje. Opnieuw perzik, maar ook duidelijke toetsen van hout, wat ik bij vorige edities dan weer minder had. Honing en bakkerijkruiden. Sultanas? Ik beken dat ik een tikkeltje teleurgesteld ben, na die geweldige neus.

De afdronk is middellang, begint zoet, maar wordt snel drogend en licht bitter.

Het begon zo mooi op de neus, maar op smaak en in de afdronk liet deze batch toch wat steken vallen naar mijn (on)bescheiden mening. Desalniettemin blijft het zeker waar voor je geld.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4035

Teeling Brabazon 2

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, maart 21, 2018 07:32:18

Distilleerderij: Cooley
Regio: Ierland
Fles: Teeling Brabazon, batch 2, 12.500 bts
Kleur: oud goud
ABV: 49.%

Pareltje

De eerste Brabazon, die in maart 2017 verscheen, was een beetje een vreemde whiskey, want gerijpt op allerlei sherryvaten die zoetigheid met verbrand rubber combineerde. Maar al snel vond ik hem erg lekker, hoewel atypisch. Deze tweede batch, die in augustus 2017 het levenslicht zag, rijpte dan weer op portvaten. De whiskey rijpte tussen de 8 en 16 jaar op een combinatie van Tawny Port, Ruby Port en White Port. Als ik me goed herinner, is hij vernoemd naar Chambré Brabazon, een politicus uit de 17e Eeuw, maar ik kan me vergissen. Ik ben benieuwd!

Hola, deze neus is echt de moeite! Flink donkerzoet op pruimen, rozijnen en vijgenconfituur, flink wat gedroogde ananas en aardbeien, maar daarnaast ook heerlijke citrustoetsen (denk pompelmoes en mandarijn). Hij ruikt stroperig zoet. Chocoladekoekjes. Heerlijk.

Op smaak is hij effectief stroperig, maar ook flink kruidig. Naast ahornsiroop, kandijsuiker en nootmuskaat krijg ik pruimen, bosbessen, vijgen en aardbeien in een stoofpotje. Flink wat toffee. Een licht zilt randje komt verrassend sterk opzetten, maar het werkt prima! De eik geeft hem een drogend element. Wederom heerlijk.

De finish is ronduit schitterend. Zoet versus zilt, drogend kruidig en erg lang.

De portovaten hebben de mout niet helemaal ingepakt, maar spelen een erg belangrijke rol, wat van deze whiskey een pareltje maakt. Pakweg 70 EUR en elke cent waard.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 05-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4034

Teeling Single Malt Whiskey

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, maart 20, 2018 17:25:03

Distilleerderij: Cooley
Regio: Ierland
Fles: Teeling Single Malt Whiskey, OB 2016
Kleur: licht goud
ABV: 46%

Rabarber

De single malt van Teeling heb ik eerder al geproefd. Dit is natuurlijk aangekochte stock, want Teeling zelf heeft nog geen eigen whisky op de markt. Ofwel komt deze van Cooley, ofwel werd hij bij Bushmills aangekocht. Hoe dan ook, de vorige batches vielen mij zeer goed mee, dus ben ik eens benieuwd of deze nieuwe release het ook goed doet.

De neus is nog altijd fruitig, maar hij vertoont nu meer citrus (limoen, grapefruit en citroen) dan de vorige batch. Erg grassig en een tikkeltje floraal, ook. Denk heidehoning, vers geschilde Granny Smith, iets van kersen en witte druiven. Hij doet me zelfs wat aan witte wijn denken. De zomer in je glas.

Hij is erg licht op de tong. Opnieuw appeltjes en citrusfruit, maar nu ook kweepeer en iets van gedroogde perzik. Vers geplukte rabarber. Groene banaan. Mooi gekruid op wat peper en gember. Een mespuntje kaneel. Doet me toch een klein beetje bekkentrekken van de eik.

De afdronk is middellang, een beetje drogend en kruidig.

Ik vond de batch uit 2015 toch stukken beter, want meer tropisch van karakter, terwijl deze eerder een zomers lichtgewicht is. Maar wel erg betaalbaar: zo’n 35 tot 40 EUR.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 05-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4033

Teeling Spirit of Dublin

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, maart 20, 2018 07:01:23

Distilleerderij: Teeling
Regio: Ierland
Fles: Spirit of Dublin Irish Poitin, 50cl
Kleur: clear
ABV: 52.5%

Verse Vijg

Ik weet dat u het weet, maar toch zeg ik het graag nog eens. Ik heb een zwak voor new make. Dus toen ik de mogelijkheid kreeg om deze Spirit of Dublin te proeven (waarvoor dank, Marcel), liet ik die niet passeren. Het is immers de new make van de nieuwe Teeling distilleerderij, waarvan het vooralsnog wachten is op de eigen whisky die rustig ligt te slapen in de warehouses. Deze is gestookt van 50% gemoute en 50% ongemoute gerst.

Heeft u al ooit eens een spirit gedronken die van hazelnoten werd gestookt? Ik wel. En daar doet dit mij aan denken, maar dan een vuile versie… Hij doet me ook denken aan verse vijg. Iets rokerigs, maar ik heb geen flauw idee waar dat vandaan kan komen. Hij heeft daarnaast wel een licht chemisch kantje, wat ik dan weer wat minder vind. Maar leuk is hij alleszins.

Hij is verrassend romig, bijna stroperig op rozijnen, vijgen en iets van chilipepers en perensiroop door elkaar. Vreemd, maar wel leuk, ik zei het al. Een tikkeltje hoestsiroop, honing en verbrande noten. Klink allemaal niet zo schitterend, maar valt best wel mee.

De afdronk is erg lang, kruidig en barst van de aardse tonen.

Wow, een leuke, maar vreemde new make, zoveel is zeker. Om hier nu 28 EUR voor neer te tellen (voor 50cl) is dan weer wat veel van het goede. Bedankt, Marcel.

Geproefd door Mark Dermul op 05-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4032

Redbreast Lustau Edition

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, maart 19, 2018 12:07:38

Distilleerderij: Middleton
Regio: Ierland
Fles: Redbreast Lustau Edition
Kleur: oud goud
ABV: 46%

Maatwerk

Redbreast, de Ierse pot still whiskey, is lekker. Daar zijn de meesten het wel over eens. Voor hun Lustau Edition gingen ze in zee met sherryproducent Lustau, die voor deze whisky de vaten speciaal liet bouwen door de Antonio Páez Lobato ‘toneleria’ uit Jerez. De whisky rijpte eerste zo’n 9 tot 12 jaar op bourbon- en oloroso-vaten en kreeg dan een finish van 12 maanden in deze nieuwe Lustau-vaten. Het resultaat is heerlijk.

De neus is zoet met flink wat aardse tonen en de geur van oud hout. De sherryinvloeden zijn zeker present, maar niet zoals u dat gewend bent. Dit is veel delicater en verfijnd. Gebakken appeltjes, besprenkeld met kaneel, melkchocolade, vanille en rozijntjes. Iets van hazelnoten. Ananassnoepjes. Gekonfijt fruit. Erg zacht.

Op smaak is hij minder delicaat en een pak kruidiger. Denk kaneel, peper en wat kruidnagel. Opnieuw appels, maar ook een hint van banaan en flink wat honing. Rozijnen worden sultanas, de melkchocolade maakt plaats voor appelsienlikeur. Mooi gebalanceerd, overigens.

De afdronk is verrassend lang, zoet en warm van de kruiden.

Een beetje atypische Redbreast (minder tropisch), maar absoluut interessant. Verkrijgbaar voor zo’n 70 EUR, wat ik dan weer betrekkelijk duur vind. Maar je krijgt er Iers-Spaans maatwerk voor in de plaats.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 05-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4031

Diageo’s Distillers Editions

EventsGeplaatst door Mark Dermul ma, maart 19, 2018 06:58:22

De meesten onder ons hebben ongetwijfeld al van de Classic Malts gehoord: een reeks single malts uit de distilleerderijen die Diageo rijk is (en dat zijn er zo’n 30-tal) die elke regio en stijl vertegenwoordigen. Maar elk jaar brengen ze ook hun zogenaamde Distillers Edition op de markt.

Het speciale aan de Distillers Editions – die al sinds 1997 verschijnen – is dat het telkens om een double maturation gaat, waarbij de malt na zijn gebruikelijke rijping nog even op een ander vat gaat, steevast sherry of port.

In het Gentse PROOF werden 7 van deze DE’s voorgesteld door ambassadeur Arno Dobbels. We gingen, proefden en zagen dat het goed was.

De line-up bestond uit de meest recente DE’s, dus allemaal gebotteld in 2017. Dit waren ze:

- Glenkinchie 2005 Distillers Edition

- Dalwhinnie 2002 Distillers Edition

- Cragganmore 2005 Distillers Edition

- Oban Distillers 2003 Edition

- Talisker 2007 Distillers Edition

- Caol Ila 2006 Distillers Edition

- Lagavulin 2001 Distillers Edition

In goed gezelschap en met de pen in de aanslag begonnen we aan dit vloeibare avontuur. Hieronder mijn (zeer beknopte) impressies van deze bottelingen.

Glenkinchie Distillers Edition 2005/2017– 43% - Amontillado

Donkerzoete, eerder ‘zware’ neus op abrikozen. Op smaak licht pikant op donker fruit en sultanas. Middellange afdronk op een streepje rook en niets dan zoetigheid. Deze is best olieachtig en vertoont geen florale elementen die ik van de standaardbotteling gewend ben.

Het van waar voorheen Amontillado op rijpte, heeft zijn werk zeker gedaan. Pakweg 70 EUR.

Dalwhinnie Distillers Edition 2002/2017 – 43% - Oloroso

De neus is erg aangenaam op quasi-tropisch fruit en amandelnoten. Hij is lekker romig op de tong met geel fruit, citrus, een pepertje een een mooie toets van eik. De afdronk is eerder kort.

Een leuke aanwinst voor Dalwhinnie, die toch wel wat beperkt is in zijn aanbod. Pakweg 70 EUR.

Cragganmore Distillers Edition 2005/2017 – 40% - Port

Ik ben erg te spreken over de standaardbotteling van Cragganmore en vind het een beetje een miskende malt. Ik keek dan ook erg uit naar deze release. Op de neus flink wat zoetzure toetsen met zowel toffee als aardbei. Op smaak vertaalt zich dat naar bloedappelsien – of zelfs de likeur daarvan – met wat peper. In de afdronk – die niet erg lang is – krijg ik wat woodsmoke en een pepertje.

Goeie release, maar geef mij toch maar de standaardfles. Pakweg 68 EUR.

Oban Distillers Edition 2003/2017 – 43% - Montilla Fino

Oban, nog zo’n malt waar je weinig van hoort – ze hebben dan ook amper expressies – terwijl dit toch een dijk van een whisky is. Hun DE is eveneens 14 jaar en gefinished (excuus… double matured) op een Montilla Fino sherryvat. De neus is donker met rozijnen, pruimen en zelfs iets rumachtig, maar verliest niet dat mooie zilte karakter waarvoor hij bekend staat. Op smaak gaat het eerder richting rabarber met kruidnagel, terwijl de afdronk mierzoet en kruidig blijkt. En best lang blijft hangen.

Deze eindige in mijn persoonlijke top drie van vanavond. Pakweg 89 EUR.

Dan was het tijd voor een korte pauze, zodat we onze papillen even tot rust konden laten komen, een sanitaire tussenstop konden houden of even een frisse neus halen.

Talisker Distillers Edition 2007/2017 – 45.8% - Amoroso

Ah… Talisker, nog zo eentje die het altijd goed doet, toch? En dat was met deze DE niet anders. Een mooie zoet-zilte neus met dat typische coastal karakter, terwijl hij in de mond zijn prachtige body etaleert met appelsienen en peper als smaakmakers. De middellange finish offreert zoete rook, peper en peat en blijft zalig zoet.

Voor mij een topwhisky die op de tweede plaats eindigde. Pakweg 71 EUR.

Caol Ila Distillers Edition 2006/2017 – 43% - Moscatel

Hier had ik erg naar uitgekeken. Ik ben immers groot liefhebber van Caol Ila. Deze op Moscatel gefinishte Ileach was toch een beetje de vreemde eend in de bijt wat leeftijd betreft. Daar waar alle DE’s normaal de standaardleeftijd hebben, is deze toch geen 12 jaar. Immers, gedistilleerd in 2006 en gebotteld in 2017 kan deze 10 of hooguit 11 jaar oud zijn. Dat neemt niet weg dat hij een heerlijke, robuuste neus neerzette met zilt, oestersap, roet en citrus. Hij was best vettig maar toch fris in de mond met citrus en rook en zelfs een toets van plasticine. De korte, zoete afdronk maakte het compleet.

Een geweldig feestje, deze Caol Ila, maar hij eindigde net niet in mijn top drie. Pakweg 71 EUR.

Lagavulin Distillers Edition 2001/2017 – 43% - PX

Want de beste van de avond was echt wel tot het laatste gehouden. Deze Lagavulin barst van karakter met een donkerzoete maar zilte neus met zowel kelp als spek als dadels als stopverf kon me erg bekoren. Donker fruit verblijdt de tong, terwijl het roetige hem diepgang geeft. De lange, rokerige en zoete afdronk is het perfecte orgelpunt om deze magnifieke malt.

Hij is zijn prijskaartje van om en bij de 108 EUR helemaal waard. Dit is een whisky om heel de winter lang van te genieten.

Dat was weer een erg leuke tasting met goeie malts, nice people (op Bart na, met zijn flauwe Auchentoshan grapjes altijd…) in een gezellig kader. Het was ook leuk om vast te stellen dat het publiek grote interesse had en goeie vragen stelde, waardoor er ook heel wat opgestoken kon worden door iedereen. Topavond.

Bart en ik sloten af met de geweldige Benrinnes 2006 van Asta Morris en als slaapmutsje dronken we nog een Cornet van ’t vat op het terras van de Alchemist. Maar we zijn veilig thuisgeraakt, dankuwel.

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4030

Mark’s Whisky Ramblings 198: Redbreast Lustau Edition

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, maart 18, 2018 08:13:43

Redbreast, de Ierse single pot still, is alom geliefd en terecht. Voor hun Lustau Edition gingen ze zelfs een stap verder en werkten samen met de hoog aangeschreven Lustau Bodega uit Jerez, Spanje. Lustau maakte specifiek vaten voor deze Redbreast release. Na 9 tot 12 maanden rijping op bourbon- en oloroso sherryvaten kreeg de whiskey nog een finish van 12 maanden op deze op maat gemaakte vaten van Lustau. Het resultaat is atypisch, maar heerlijk.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4029

Jameson The Blender's Dog

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, maart 17, 2018 13:32:28

Distilleerderij: Midleton
Regio: Ierland
Fles: Jameson
Kleur: zonlicht
ABV: 43%

Woodpices

In 2016 lanceerde Jameson een nieuwe reeks onder de banner The Whiskey Maker's Series. Ze bestaat uit drie flessen: The Distiller's Safe, The Cooper's Croze en The Blender's Dog. De whiskey is genaamd naar de valinch - die de Ieren blender's dog noemen - waarmee vatstalen kunnen worden genomen. Bij deze whiskey ligt de nadruk dus op zowel spirit als rijping. Een combinatie van de vorige twee, zo u wil. Hij werd samengesteld door de Master Blender van Irish Distillers, zijnde Billy Leighton. Hij gebruikte drie distillaattypes, vier vattypes en whiskey tussen de 5 en 12 jaar oud.

De neus is een heerlijke mix van tropisch fruit, frisse citrus, gekonfijte appelsien en sultanas, maar ook honing en vanille, kaneel en zelfs wat rozenwater. Dit valt mij heel erg mee.

Helaas is de body zo goed als waterachtig. Gelukkig valt het op smaak wel erg mee. Butterscotch, bitterzoete appelsienen, hint van banaan, gedroogde abrikozen, flink wat woodspices (nootmuskaat en kaneel op kop), zoethout en melkchocolade. Mango? Lekker is hij alleszins wel.

De afdronk is middellang, zoet en kruidig met de nadruk op de woodspices.

Het is de lekkerste op smaak van het trio, maar heeft ook de minst stevige body. Ze zijn elk op zich staand best te pruimen en verrassend verschillend, maar ik denk dat deze toch mijn favoriet van de drie is.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-01-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4028
« VorigeVolgende »