WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Glenlossie 13 Year Old 1998 Hart Brothers

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, november 27, 2018 18:01:56

Distilleerderij: Glenlossie
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenlossie 13 Year Old 1998/2012 Hart Brothers, bourbon cask
Kleur: licht goud
ABV: 46%

Kaarterswhisky Pur Sang

Glenlossie uit Speyside produceert nagenoeg exclusief voor de blending industry. Officiële releases kan je op één hand tellen (letterlijk, het zijn er 5). Vandaar dat deze malt niet zo bekend is bij het grote publiek. Onafhankelijke bottelaars lusten er wel pap van. Hart Brothers bracht deze 13-jarige op de markt in 2012.

De neus is erg fris en zomers op florale elementen, limoensap, een karrenvracht aan vanille en harde ananassnoepjes. Erg zoet. Doe daar nog een hint van amandelolie bij, alsook en toefje eik. Heel onschuldig, maar ideaal op een warme zomeravond.

De aanzet is nog steeds erg zoet, maar toch een tikkeltje pikant. Ik krijg wat gember, peper en best wat bakkerskruiden. Daardoor wordt hij ook een droger dan verwacht. Gekarameliseerde citroenschijfjes, kruisbessen, vanille… hij wordt zelfs wat romig. Een bittere toets loert om het hoekje, maar het zoete fruit houdt hem voldoende in balans.

Hij blijft best lang hangen, moet ik zeggen. Mooie, zij het wel betrekkelijk droge, afdronk.

Op de neus was dit een broekventje, maar op smaak blijkt hij toch uit de kluiten gewassen… in zijn genre. Kaarterswhisky pur sang. En met een prijskaartje van zo’n 55 EUR een goeie deal.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 11-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4337

Ardnamurchan Cask Sample 2017

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, november 27, 2018 07:19:07

Distilleerderij: Ardnamurchan
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Adnamuchan Cask Sample 2017, bourbon cask #186
Kleur: witte wijn
ABV: 63.5%

Waxy

Mijn goede vriend Marcel is één van de gelukkigen (?) die een vat Ardnamurchan kocht. Af en toe reist hij af naar Schotland om een sample te proeven. In tegenstelling tot de twee officiële releases van spirit, rijpte Marcel’s Ardnamurchan op een bourbonvat. Dit sample, van vat 186, betreft spirit uit 2017 en werd afgetapt in april 2018. Erg jong en erg bleek. Maar ik ben wel erg benieuwd. Ik verwacht hier meer van het karakter van de spirit te ontdekken omwille van het bourbonvat en de leeftijd. Hier gaan we.

De neus is erg clean en romig tegelijk. Ik krijg flink wat citrustoetsen. Verse limoen en gekonfijte citroenschillen. Vanille bij de vleet. Groene tuinkruiden en wat marsepein. Kruisbessen met een hint van kiwi. Dit is erg helder, als je het mij vraagt. Ik hou er wel van. En het feit dat je de new make nog kan ruiken, is voor mij een pluspunt, natuurlijk.

Op smaak is de new make onmiskenbaar. Gekookte groenten, moutsuikers, graan en gist. Kinine? Peren? Onderliggend komen de citrustoetsen met de vanille terug, maar dit is – in tegenstelling tot de officiële releases (weliswaar op hyperactieve sherryvaten) – duidelijk erg, erg jong. Niet dat het stoort, integendeel. Het is een publiek geheim dat ik van new make hou en deze spirit heeft het hout maar een handjevol maanden mogen proeven. Ik vind hem alvast verrassend zoet en pittig en waxy!

De afdronk is erg lang en romig, met wat zoethout en een flinke kruidigheid die lang blijft hangen.

Marcel, wat moet ik doen om een deel van dit vat te pakken te krijgen als het gebotteld wordt? Dit staat me heel, heel erg aan!

Geproefd door Mark Dermul op 03-08-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4336

Ardnamurchan Spirit 2017

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, november 26, 2018 17:21:51

Distilleerderij: Ardnamurchan
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Adnamuchan 2017 Spirit, Limited Release No 2, 2447 bts
Kleur: brons
ABV: 53.6%

Gerookt Spek

Als alles goed gaat, krijgen we volgen jaar de eerste echte single malt van Ardnamurchan, de in 2014 opgerichte distilleerderij in de Highlands van onafhankelijke bottelaar Adelphi. Deze tweede Limited Release betreft spirit die 30 maanden rijpte op voormalige sherryvaten, zowel oloroso als PX. Als deze even indrukwekkend is als de release van vorig jaar, dan zitten we goed.

De neus is erg aromatisch en rond, net als die van 2016. Ook hier flink wat rokerigheid en de turf is toch iets prominenter aanwezig. Ik vind hem zelfs een tikkeltje medicinaal. Maar wat een mooie toetsen van gekarameliseerde appelsien, hazelnoten, pijptabak, rumrozijntjes, Iets van meubelpoets verraadt zijn jonge leeftijd. Gerookt spek met een vettig, zilt randje. Heerlijk gewoon.

Hoewel hij qua fruitigheid niet moet onderdoen dan zijn voorgangen, is deze op smaak alvast een pak rokeriger. Meer turf, zonder enige twijfel. Hierdoor krijgt hij – naast de klassieke donkerzoete toetsen van sherry – eveneens veel meer zilt op smaak. Spek op de BBQ. Chilipepertjes en droge sherry, wat een mooie combinatie. En de eik zorgt voor net voldoende bitterheid om het geheel mooi in balans te houden. Ja, verdorie, voor zo’n jonge spirit is dit toch wel een eye-opener.

De afdronk is lang, rokerig, donkerzoet en laat je mond kurkdroog achter.

Hoewel de nadruk op deze release minder op de sherryvaten en meer op de turf gericht is, vind ik het nog steeds een indrukwekkende spirit. Dit is maar 30 maanden oud, hé! Zet deze in een blinde tasting en hij verrast iedereen!

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-08-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4335

Ardnamurchan Spirit 2016

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, november 26, 2018 07:38:20

Distilleerderij: Ardnamurchan
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Adnamuchan 2016 Spirit, Limited Release No 1, 2500 bts
Kleur: koper
ABV: 53.0%

Indrukwekkend

Het is nog even wachten op de eerste echte single malt van deze Highland Distillery, maar zoals zovelen zijn ook zij er als de kippen bij om al wat spirit op ons los te laten. Enerzijds stelt het ons in de mogelijkheid al iets van Ardnamurchan te proeven, anderzijds brengt het geld in het laatje. Deze Limited Release No 1, spirit uit 2015 en in 2016 op de markt gekomen, betreft sherry-gerijpte spirit. Zowel oloroso als PX werd gebruikt.

Aan de neus merk je dat het best wel actieve vaatjes waren waarop deze spirit rijpte. Hij is erg zoet, aromatisch en rond en doet in eerste instantie zelfs wat aan Madeira denken. Flink wat honing, iets van kaarsvet, mooie woodsmoke en zelfs iets zilt op de achtergrond. Na enkele ogenblikken wordt hij echt wel lekker fruitig, hoor. Bessen, perzik, peren. Iets van noten en kaneel schemert door. En op de achtergrond, weliswaar subtiel, zit een fantastisch spoortje turf.

Ook op smaak is de invloed van de vaten onmiskenbaar. Maar het moet gezegd: eerst krijg je een flinke trap tegen je tanden van zowel houterige kruiden als van de turf. Je mond staat in vuur en vlam. En dan volgt de verzachtende donkerzoete toets van de sherry. Verrassend zilt, toch. Maar indrukwekkend complex voor zo’n jonge spirit. Dit gaat alvast de goeie kant uit!

De middellange finish, die een geweldig evenwicht tussen zoet, zilt, rokerig en bitter vindt, laat je mond aan het eind van de rit kurkdroog achter.

Indrukwekkend, moet ik zeggen. Adelphi heeft duidelijk geïnvesteerd in erg goede vaten. Vul dat met een prima spirit en je kan je binnenkort aan een geweldige whisky verwachten.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-08-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4334

Cadenhead’s Tasting bij PROOF

EventsGeplaatst door Mark Dermul zo, november 25, 2018 18:25:22

Deze tasting in PROOF beloofde al lang op voorhand een specialleke te worden, want de line-up bestond voornamelijk uit ‘smokkelwaar’, flessen van de beruchte Warehouse Tastings bij deze oudste bottelaar uit Campbeltown.

Het verbaasde me dan ook geenzins dat de leuke try-before-you-buy bar in hartje Gent afgeladen vol zat met vele bekende gezichten.

Spreker van dienst was The Nectar-vertegenwoordiger en all-round sympathieke kerel Maarten De Rycker, hoewel de gastheer Timon regelmatig zijn licht op de zaak liet schijnen. Een aantal van de flessen waren immers door Timon ‘gesmokkeld’ en de daarbij horende verhalen waren op z’n zachts gezegd entertaining en in sommige gevallen absoluut hilarisch.

Old Raj Dry Gin (55%)

De debatten werden geopend met een special versie van Cadenhead’s eigen gin Old Raj. Deze versie op 55% en gefinished op een voormalig rumvat kwam stevig binnen, maar was erg smaakvol en had een gelig kleurtje van de toegevoegde saffraan. Het zou bijna zonde zijn hier tonic aan toe te voegen (niet dat we de kans kregen, tonic kwam niet op tafel). Heerlijke aperootje om de smaakpapillen mee op dreef te krijgen en de tongen los.

Glentauchers-Glenlivet 9 Year Old (59.8%)

Deze jonge Glentauchers – gefinished op een Braziliaans rumvat – werd gekozen door o.a. de Mouthy Cows, een whiskyminnend damescollectief onder leiding van Krien van het bekende whiskyrestaurant De Cluysenaer. Waxy en zoet met flink wat banaan en kamfer op de neus, wat mooi werd verder gezet op smaak, hoewel daar nog was kalisse en demarara suiker bij kwamen. In de afdronk volgde een hint van tropisch fruit en drakenvrucht oftwel pitaja (sorry, ik moest het ook Googlen).

Caledonian 31 Year Old 1987 Warehouse Tasting (51.7%)

Caledonian, opgericht in 19885 aan de Haymarket in Edinburgh, sloot de deuren in 1988. Het was één van ’s Schotlands grootste producenten van graanwhisky. Om hiervan een 31-jarige aan de lippen te kunnen zetten, vond ik toch wel een mooi moment. Op de neus kreeg ik voornamelijk Velpon knutsellijm, noedoels, popcorn en witte chocolade. Apart, maar mooi. Hij was best fruitig op smaak, meer dan ik had verwacht en lekker waxy. Op het sterfbed kreeg ik nog mango. Erg mooie grain, als u het mij vraagt, vooral dan op de neus.

Kilkerran 12 Year Old 2006 Warehouse Tasting (53.7%)

Dit zalige monstertje was pur sang Kilkerran. Jute zakken, citrus en appelmoes op de neus. Op smaak meer van hetzelfde, aangevuld met kiezels of gyproc, lekker vuil en kruidig. Lange finish met flink wat peper. Spijtig dat er zo weinig van wordt gemaakt…

Linkwood-Glenlivet 30 Year Old 1987 Warehouse Tasting (45.3%)

Van Linkwood zijn er naar mijn mening veel te weinig officiële bottelingen. Zo’n lekker malt en toch zo weinig liefde van de eigenaars. Nou, ja, hij is dan ook bijzonder goed als leidende malt in vele van Diageo’s blends. Maar deze dertiger bood flink wat rozijnen, banaan, gebakken appels en chocolade op de neus, gevolgd door nog meer donker fruit op de tong. Het hout liet zich niet onbetuigd. De tannine was behoorlijk aanwezig, maar (net) niet over the top. Het zorgde er wel voor dat de afdronk bijzonder droog werd. Voor mij was dit de nummer één van de avond.

Cadenhead Creations 20 Year Old Sweet Fruity Spice (43.8%)

Deze blended malt, waarvan elke single minstens 20 jaar rijpte, werd speciaal gebotteld voor De Clysenaer, The Single Malt Shop in Zammel, Drankenshop Broekmans, TasTToe en – uiteraard – PROOF. Ik beken, ik dacht eerst een rum te ruiken. Rode appels, tamme kastanjes, rumrozijnen… je zou voor minder. Op smaak kreeg ik nog meer rozijnen, maar ook verse vijgen, pruimen en nootmuskaat. Iets van chocolade gevuld met praliné. De licht drogende finish offreerde dan weer wat kaneel. Dit is whisky die het uitermate goed zou doen met Kerstmis en me heel erg deed denken aan de Maverick die ik zelf bottelde voor MMM. Heerlijk spul.

Caroni 19 Year Old Warehouse Rum Tasting (66.5%)

Caroni wordt wel eens de Port Ellen van de rum genoemd. Ik neem aan dat men het dan enkel over de schaarste en populariteit of hype heeft (en de daarmee gepaard gaande prijzen), want ik zie verder niet het minste vergelijkingspunt. Zelf zou ik de distilleerderij eerder vergelijken met Van Gogh. Tijdens zijn leven verkocht hij slechts één schilderij en leefde eigenlijk in armoede en obscuriteit en werd pas op prijs gesteld na zijn dood. Vijftien jaar na de sluiting van de kleine distilleerderij op Trinidad – gerund door de staat – werd de stock opgekocht door het in Genua gebaseerde wijn- en spiritshuis Velier. Luca Gargano kocht er duizenden vaten rijpende rum, waarvan sommige terug gingen tot 1974. De rum was erg fruitig op banaan, zachte rubber, ananas op de barbecue met een donkerzoete, lange en erg kruidige finish. Voor mij was dit zelfs een beetje te veel van het goede, maar dat kan ook aan het onbehoorlijk hoge alcoholpercentage liggen. En terwijl we in het museum blijvend zullen kunnen genieten van de meesterwerken van Van Gogh, moet je Caroni proeven om er van te genieten. Dat gaat – vanzelfsprekend – helaas niet blijven duren.

Nou, nou, het moet gezegd, dit was een uitzonderlijk goeie tasting met spul dat wellicht niet zo gauw meer de lippen zal passeren. Maar het geeft wel erg veel goesting om eens naar Campbeltown te trekken en zo’n beruchte toer door de warehouses van Cadenhead te boeken.

Het was fijn onder gelijkgezinden (Bart, gij telt niet mee, manneke!) te genieten van zulk lekkers. Op naar de volgende!

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4333

Macduff 10 Year Old 2007 Brachadair

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, november 25, 2018 09:40:20

Distilleerderij: Macduff
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Macduff 10 Year Old 2007/2018 Brachadair, fresh ex-oloroso hogshead #11159, 269 bts
Kleur: vol goud
ABV: 57.6%

Appelsap

Macduff, opgericht in 1962, is één van Schotland's jongste distilleerderijen. Ze werd specifiek gebouwd om voldoende malt te produceren voor de bekende blend William Lawson's. Maar ze brengt ook haar malt als single op de markt. Lang was dat onder de naam Glen Deveron, maar sinds kort is dat kortweg The Deveron geworden, genoemd naar de rivier waar ze haar water van betrekt. Ook de onafhankelijke bottelaars lusten er wel pap van. Brachadair – van eigen bodem – komt nu opzetten met deze 10-jarige die op een sherryvat rijpte.

Zachte, zoete neus op gebakken appels alsook verse Granny Smith appels en zelfs iets wat me aan appelcider doet denken. Veel appels, dus. Het geheel wordt aangevuld met flink wat roomboter en Werther’s Original snoepgoed. Heel toegankelijk en fris, maar op het snoeperige af.

Goh, je zou niet zeggen dat hij op bijna 58% zit, hoor. Dit is erg drinkbaar. Ja, hij is stevig, natuurlijk, maar verre van brandend. Lekker zoet op wederom flink wat appels in alle vormen en soorten. En een hint van citrus. Mooi olieachtig, trouwens. Hij blijft flink plakken aan je tanden. Mooie kruidigheid. Gember, zoethout, tikkeltje tannine en iets van kruidnagel, zij het wel helemaal op de achtergrond. Gaat gevaarlijk vlot binnen.

De afdronk is warm en lang, zoet en donker.

Stevig appelsapje van Macduff, dat niet uit elkaar valt als je het wat water geeft. Bang for your buck! Bedankt, Patrick.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 12-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4332

Macduff 9 Year Old 2008 Duncan Taylor The Octave

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, november 24, 2018 07:29:15

Distilleerderij: Macduff
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Macduff 9 Year Old 2008/2017 Duncan Taylor, The Octave #5816225, 93 bts
Kleur: goud
ABV: 52.4%

Koffiekaramel

Duncan Taylor heeft een reeks ‘The Octave’, waarbij de whisky in een klein vat gerijpt (of gefinished) wordt. Een octaaf is immers een vat dat maar 1/8e van een standaardvat betreft. Rijping gaat dus sneller, want er is meer contact met het hout. Dat verklaart wellicht waarom deze Macduff reeds op 9-jarige leeftijd werd gebotteld, net als enkele zustervaatjes. In dit geval gaat het om een sherryvaatje.

Donkerzoete neus op mokatine. Dit is de Arabier van Roodthooft in vloeibare vorm. Geen enkel ander aroma heeft een schijn van kans. Dan zou je kunnen zeggen dat dit een ééndimensionale neus betreft. Klopt. Maar lekker is hij eveneens!

Hij is zo stroperig dat je hem als het ware kan kauwen. Opnieuw vooral koffiekaramellen, maar nu verschijnt er een flinke kruidigheid met gember en zoethout op kop, gevolgd door een drogende toets van tannine. Die overheerst zelfs vanaf de tweede slok, waardoor ik bijna het gevoel krijg dat ik een plank lik. Net over de top.

De afdronk is middellang en mierzoet op karamel in het kwadraat.

Dit is er eentje voor de zoetekauwen onder ons.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 12-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4331

Blair Athol 18 Year Old 2000 Mobsters on Mopeds

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, november 23, 2018 16:20:17

Distilleerderij: Blair Athol
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Blair Athol 18 Year Old 2000/2018, BYOB-C, Mobsters on Mopeds, 80 bts
Kleur: licht goud
ABV: 58.4%

Turks Fruit

Na het succes van de 8-delige reeks Lads of Lobland, lanceert de Belgische Bring Your Own Bottle Club, kortweg BYOB-C (spreek uit ‘biopsy’), een nieuwe reeks onder de banner ‘Mobsters on Mopeds’. Het label is weer geweldig, maar het gaat ons natuurlijk vooral om de inhoud. Die is deze keer afkomstig van Blair Athol, die na 18 jaar rijping gebotteld werd op vatsterkte. Slechts 80 flessen werden gelanceerd.

Mooie, gelaagde neus op Turks Fruit, sultanas, appels en peren en iets van kruisbessen. Wat toffee in de achtergrond, alsook wat bloemsuiker. Abrikozentaart na enkele ogenblikken. Nog wat eucalyptus voor een frisse toets. Nice!

Krachtig, kruidig, maar toch fris op de tong. Nu krijg ik wat meer citrus naast het witte fruit. De kruiden zijn ook best stevig met zoethout en nootmuskaat, maar vooral witte peper. Perzik in siroop? Hij wordt zoeter naarmate ik een tweede en derde slok neem. Hij wordt zelfs lichtjes tropisch. En dat voor een bourbonvat…

Lekker lange, warme en kruidige finish – maar hij blijft fruitig zoet tot op het sterfbed.

Mooie start van de nieuwe reeks. Ik ben al meteen fan! Met dank aan Dominic om voor mij fles 80/80 voor te behouden. De nummerfreak in mij doet een vreugdedansje.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4330

Mark’s Whisky Ramblings 225: Glen Keith 22 Year Old 1995 Lads of Lobland

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul vr, november 23, 2018 07:32:30

Dit is de 8e en laatste release in de Lads of Lobland-reeks van de Belgische Bring Your Own Bottle Club, kortweg BYOB-C (spreek uit ‘biopsy’). Deze werd in samenwerking met Liquid Art gebotteld. Het is een Speysider geworden: Glen Keith 1995. Niet minder dan 22 jaar mocht hij slapen.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4329

Glen Keith 24 Year Old 1993 The Nectar of the Daily Drams

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, november 22, 2018 17:22:41

Distilleerderij: Glen Keith
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glen Keith 24 Year Old 1993/2018 The Nectar of the Daily Drams
Kleur: licht goud
ABV: 51.2%

Toppertje

Deze Glen Keith ontdekte ik op het whiskyfestival Spirits in the Sky in november 2018. Hij is nochtans gebotteld voor The Whisky Fair in Duitsland. Blijkbaar vonden een paar flessen dan toch hun weg naar ons Belgenlandje. Deze door de Nectar of the Daily Drams gebottelde Speysider werd in 1993 gestookt. U weet al dat Glen Keith uit de jaren 1990 zelden teleur stelt. De verwachtingen zijn bijgevolg hoog gespannen.

De neus is eerst verrassend gesloten. Het kost best enkele ogenblikken (en wat handwarmte) om hem zijn karakter te doen vrijgeven. Mijn eerste indruk is guimauve (heb ik wel vaker in Glen Keith), groene banaan en arendsvaren. Best waxy, dat wel. Hint van witte chocolade en een schijfje ananas. Tikkeltje herbaal.

Heerlijk romig op de tong. Maar wel betrekkelijk heet. Nu krijg ik naast de guimauve en banaan (die al iets rijper lijkt dan op de neus) ook gekookt fruit. De voorloper van een abrikozenconfituur, zeg maar. Hint van kokosnoot. Gekarameliseerde gember en wat zoethout. Een bittere toets als van Sevilla appelsienen en wat citroensap. Erg mooi gebalanceerd, dat wel.

De afdronk is lang, met wederom guimauve, banaan en iets van gember.

Toppertje, maar ondertussen nergens meer te vinden, natuurlijk.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 12-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4328

Glen Keith 25 Year Old 1991 Valinch & Mallet

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, november 22, 2018 04:22:58

Distilleerderij: Glen Keith
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glen Keith 25 Year Old 1991/2016 Valinch & Mallet, Bourbon Hogshead #15852, 161 bts
Kleur: koper
ABV: 55.9%

Guimave

Het Italiaans/Schotse duo dat deze onafhankelijke bottelaar – Valinch & Mallet – runt, gaat erg zorgvuldig te werk als het gaat om het selecteren van individuele vaten. Pas als beiden helemaal overtuigd zijn, bottelen ze. Deze Glen Keith werd in hun zogenaamde ‘Lost Drams Collection’ aan de man gebracht. De spirit rijpte maar liefst een kwarteeuw.

Erg heldere en fruitige neus, op allerhande zomers fruit, maar ook flink wat kokosnoot en banaan met een prachtige hint van guimauve – iets wat ik niet vaak tegenkom in whisky, maar wanneer dat het geval is, ben ik altijd blij. Zacht gekruid met enkele toetsen van eik, maar ook iets van menthol wat hem lekker fris houdt. Hij lijkt jonger dan wat op het label staat.

Lekker zoet, maar met een zuurtje erdoorheen, wat hem interessant houdt. Hij barst van het fruit, maar het gaat meer richting pompelmoes en zoete citroenen. Ondergedompeld in honing, dat spreekt. Wat bakkerskruiden en zelfs een zilt randje en tannine, waardoor hij wat droog wordt naar het einde toe. Erg in balans, deze jongen.

In de afdronk – die bijzonder lang is – wordt hij wel heel erg droog, maar het is verre van storend.

Glen Keith uit de jaren 1990 stelt zelden teleur, maar dit is wel heel erg goed. Reken wel op zo’n 200 EUR, wat ik dan weer niet goedkoop vind.

89/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4327

Glen Keith 23 Year Old 1994 Asta Morris

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, november 21, 2018 16:33:00

Distilleerderij: Glen Keith
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glen Keith 23 Year Old 1994/2018 Asta Morris, Refill Bourbon #AM14, bottled for Passion for Whisky, 42 bts
Kleur: koper
ABV: 52.5%

Fabelachtig

Passie voor Whisky is een bekende Nederlandse slijterij. Voor het eerst gaat Zotte Bert met hen in zee met deze erg gelimiteerde (slechts 42 flessen) Glen Keith. Hij kostte zo’n 150 EUR, maar – zoals dat gaat met dit soort releases – al lang uitverkocht. De rest van het vat (114 flessen) verscheepte Asta Morris naar hun trouwe partner in het Verre Oosten, GaiaFlow.

Heerlijk romige en fruitig zoete neus op banaan, abrikozen, rode appels in de pan, honing en kokosnoot. Nog wat vanille en iets wat me aan Mello Cakes doet denken. Bovendien heeft hij een waxy kantje en is hij licht herbaal, wat voor diepgang zorgt. Een mespuntje kaneel, een blaadje munt en salie. Top.

De aanzet is krachtig, erg zoet en kruidig. Banaan, abrikozen en kokos keren weer, aangevuld met wat citrus, nu. Denk grapefruit en bloedappelsien. Flink wat honing. De kruiden zijn aan de luide kant, maar hij kan het wel hebben. Denk kaneel, allspice en gekonfijte gember. Erg compleet.

Fabelachtig lange afdronk die romig blijft en pas op het sterfbed wat tannine rondstrooit.

Bert moet dringend zijn prioriteiten herzien en stoppen met zoveel lekkers naar het land van de rijzende zon te sturen. ’t Is daar goed zaken doen, dat begrijp ik wel, maar er mag een beetje meer in onze contreien blijven. Waarvoor dank.

89/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4326

Glen Keith 22 Year Old 1995 Lads of Lobland

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, november 21, 2018 07:29:24

Distilleerderij: Glen Keith
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glen Keith 22 Year Old 1995/2018 BYOB-C Lads of Lobland, 88 bts
Kleur: zonlicht
ABV: 52.4%

Peterselie & Salie

Dit is de 8e en laatste release in de Lads of Lobland-reeks van de Belgische Bring Your Own Bottle Club, kortweg BYOB-C (spreek uit ‘biopsy’). Deze werd in samenwerking met Liquid Art gebotteld. Het is een Speysider geworden: Glen Keith 1995. Niet minder dan 22 jaar mocht hij slapen.

De neus is best atypisch te noemen, want bijzonder herbaal. Ik krijg in eerste instantie plantenwortels, peterselie, salie en gekonfijte gember alvorens er ook maar iets van fruit tevoorschijn komt. Hij is zelfs op de neus een beetje zilt. Dit is toch Glen Keith, neen? Ik check het label nog effe… Tja, toch wel. Na enkele ogenblikken krijg ik wat meer zoets in de vorm van banaan, abrikozen en gedroogde kokos. Wat eucalyptus ook. Dit had ik niet zien aan komen. Maar lekker is hij wel, hoor.

Hij is bijzonder romig en heeft een flinke body. Op smaak wordt het wel meteen een fruitig feestje en speelt het herbale kantje – dat hij echt niet kan wegsteken, maar dat hoeft ook niet – tweede viool. Kokos, zoete citroenen, bloedappelsien, peren in siroop en geprakte banaan. Het geheel gedrenkt in flink wat bloemenhoning. Zacht gekruid. Denk witte peper en zoethout, met opnieuw die frisse toets van eucalyptus. Licht drogend van het eikenhout.

De finish is betrekkelijk lang, tikkeltje waxy en droogt de mond naar het einde toe.

Ik beken, het is niet mijn favoriete Glen Keith, maar wel een mooie omwille van zijn atypische karakter. En een waardige afsluiter van deze reeks, waarvan ik fles 88/88 in mijn kast mocht zetten, wat betekent dat ik nu van alle 8 het laatste flesnummer in mijn verzameling heb staan. Mijn autistische kant dankt BYOB-C voor de opportuniteit.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4325

GlenDronach 16 Year Old Platinum

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, november 20, 2018 17:42:18

Distilleerderij: GlenDronach
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: GlenDronach 16 Year Old Platinum, OB 2012 for South Africa
Kleur: brons
ABV: 48%

Elegant

De GlenDronach 16 Year Old Platinum is een minder bekende release van deze Speysider, die naast een algemene release ook een versie op de markt bracht voor Duitsland, Taiwan en Zuid-Afrika. Het is die laatste die we – dankzij The Bonding Dram – aan de lippen kunnen zetten. Hij werd in 2012 gelanceerd.

Op de neus verschilt hij danig van de 15-jarige Revival. Deze is veel zoeter op butterscotch en kaneel, hoewel de pruimen, rozijnen en dadels zeker present tekenen. Hij is cleaner, als u begrijpt wat ik bedoel. Ook wat Café Frappé, mokka en hints van leder en verse kersen komen er doorheen. Wat gestoofde appels en overduidelijke hints van melkchocolade. Dit staat me heel erg aan.

Hij is olieachtig, rond en mondvullend. Heerlijke zoet op bruine suiker, toffee, mokatine en Christmas cake. Gedroogd fruit. Melkchocolade. Hij is minder vuil dan de Revival en een pak eleganter.

De afdronk is lang met een mooie kruidigheid en een heel klein bittertje van de eik.

Hoewel deze wat mij betreft interessanter is dan de Revival en zelfs de Allardice, ben ik bang dat de prijs mij eerder naar voornoemde zal sturen. Maar wat een lekkere GlenDronach.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4324

GlenDronach 15 Year Old Revival (b 2015)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, november 20, 2018 07:20:58

Distilleerderij: GlenDronach
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: GlenDronach 15 Year Old Revival, OB 2015
Kleur: brons
ABV: 46%

Kruidnagel

Van de GlenDronach Revival wordt gezegd dat het één van de beste malts is die deze Speyside distilleerderij al op de markt bracht. Het feit dat er in sommige bottelingen ook veel oudere whisky verdween – omwille van beperktere stocks van 15-jarige, stel u voor! – is hij ook erg gegeerd. We proefden hem al eerder, maar keren met veel plezier nog eens terug naar deze Revival. Dit keer een botteling uit 2015.

Ja, de neus is mooi gesherried, zoals dat heet, op balsamico, rozijnen, walnoten, maar vertoont tevens toch een beetje zwavel. Ik moet denken aan nieuwe turnpantoffels en zelfs iets van waspoeder. En hoewel dit snel had kunnen ontaarden in een offnote, gebeurt dat niet. Het werkt prima met de zoetigheid die nog komen moest: dadels, ahornsiroop en karamel. Na wat ademen komt daar zelfs chocolade met praliné-vulling aan te pas, alsook wat Arabica koffie en mokatine. Ik ben verkocht.

Hij is erg olieachtig en vult je mond helemaal met flink wat sherrytoetsen: rozijnen, vijgen, dadels, maar ook nootmuskaat en kruidnagel. Veel kruidnagel! De zoetigheid van de neus keert in vol ornaat terug op de tong, aangevuld met toefje rubber die – gelukkig – weer niet over de top gaat. Hij flirt met de grens, maar dat maakt hem juist zo intrigerend.

De finish is best middellang te noemen en vertoont nog een groene kruidigheid op het sterfbed.

De Revival – destijds uitgebracht om de heropleving van GlenDronach door Billy Walker in de verf te zetten – blijft een dijk van een whisky. Bedankt voor het sample, Jeroen!

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4323

Auchroisk 30 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, november 19, 2018 17:37:26

Distilleerderij: Auchroisk
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Auchroisk 30 Year Old, OB 2012, Diageo Special Release, 2976 bts
Kleur: koper
ABV: 54.7%

Oudste

Auchroisk (spreek uit ‘o-thrusjk’) is één van de minder bekende distilleerderijen, opgericht in 1974, speciaal gebouwd om malt te stoken voor de blenders, met Justerini & Brooks als belangrijkste klant. Maar gelukkig wordt hij af en toe ook als single malt gebotteld. Deze Auchroisk werd in de Diageo Special Release van 2012 gepresenteerd. Het is één van de oudste Auchroisk – in termen van rijping – ooit gebotteld. Het is alleszins de oudste die ik al aan de lippen zet.

Erg aromatische en complexe neus met enerzijds een karrenvracht aan vers en sappig fruit – denk banaan, appelsien, peren, rode bessen en groene druiven – en anderzijds iets waxy dat me doet denken aan amandelolie, vers geboend leder en geurkaarsen. Mooie florale hint. Boterbloempjes? Iets van kokos. Met een beetje verbeelding zelfs een streepje woodsmoke, zij het wel helemaal op de achtergrond. Hier is van alles aan de gang en het is allemaal goed.

Hij is lekker olieachtig en onmiddellijk zoetzuur met een mooie kruidigheid. Het fruit is nu eerder van de gekonfijte variant, terwijl iets van noten de kop op steekt. De kruiden zorgen er voor dat je mond lekker warm wordt. Mooie zeste van appelsien en een hint van pure chocolate. Ananassnoepjes. Een beetje zoethout en wat pruimtabak. Dit is heerlijk.

Lekker, lange, warme en drogende afdronk met kruidnagel en nootmuskaat op het sterfbed.

Auchroisk verrast me heel erg aangenaam met deze mooie release. U moet er wel zo’n 340 EUR voor over hebben. Een echte geniet-whisky. Bedankt, Manny.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4322

Cragganmore 25 Year Old 1988 Diageo Special Release

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, november 19, 2018 07:29:18

Distilleerderij: Cragganmore
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Cragganmore 25 Year Old 1988/2014, Diageo Special Release, 3372 bts
Kleur: oud goud
ABV: 51.4%

Lekker, maar duur

De Diageo Special Releases komen er weer aan. Altijd een beetje feest voor de whiskyliefhebbers, toch? Ik proef er zo eentje, maar wel van een paar jaar geleden. Toen werd deze Cragganmore uit 1988 op ons losgelaten na een kwarteeuw rijping.

De neus is erg muf, alsof ik op een stoffige zolder zit. Storen doet dat allesminst. Na wat ademen krijg ik flink wat Werther’s Originals, zomers fruit (mango, meloen) en marsepein. Dan donkere honing en appels, een schijfje citroen en een enkele groene olijf. Eik en zoethout tekenen present, maar houden zicht gedeisd, waardoor de spirit zich laat ontdekken. Iets van munt houdt hem fris. Dit is een zeer mooie neus, betrekkelijk old school.

Hij is erg romig, maar wel verrassend zacht. Nu is hij vooral zoet op honing, appels en peren, wat ananas, kokosmelk en citrusfruit. De kruiden zijn erg actief: gember, chilipeper en (veel) vanille. Munt keert weer, alsook wat andere grassige toetsen. Doet wat aan virgin oak denken, hoewel ik de kans klein acht dat Cragganmore daar toen al gebruik van maakte. Blind zou ik hem nooit 25 jaar geschat hebben, hooguit 15. Maar is dat een probleem als de whisky zo lekker is? I think not.

De afdronk is middellang, erg fruitig en speels, maar wel drogend. Het hout zorgt dat de zoetigheid onder controle blijft. Op het sterfbed krijg ik plots een leuke toets van verse popcorn!

Erg mooie en gebalanceerde old school Cragganmore. Lekker, maar duur. Reken gerust op zo’n 350 tot 450 EUR. Bedankt, Joey.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4321

Mark’s Whisky Ramblings 224: Arran Rum Cask Finish for Belgium

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, november 18, 2018 07:26:33

Eind 2017 lanceerde Arran een small batch van 900 flessen, exclusief voor België, van hun Arran 2007 Rum Cask Finish. Versneden naar 46% is dit een verrassend makkelijke malt, die – als u complexiteit zoekt – een beetje een teleurstelling is. Als u daarentegen op zoek bent naar een zachte, zoete after dinner dram, dan is dit voor u.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4320

Arran 1 Year Old 2016 Private Cask Vince Van Sele

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, november 17, 2018 16:25:00

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 1 Year Old 2016/2017, Private Cask Vince Van Sele – Van Balen
Kleur: witte wijn
ABV: 61.2%

Physalis

Vince weet het nog niet, maar papa Anthony en mama Vanessa hebben voor de kleine spruit een vaatje aan de kant gelegd bij Arran. En uiteraard gaan de ouders af en toe naar het whiskyeiland toe om hun vat te begroeten en te proeven. Ik ben vereerd dat Anthony mij een sample bezorgde. Ik proef hem met veel goesting. Na een jaartje in het vat heeft hij de kleur van witte wijn gekregen.

Hoewel de new make onmiskenbaar is (en dat vind ik natuurlijk geweldig, want ik heb een soft spot voor new make), heeft deze toch al flink wat fruitige toetsen. Ik krijg Pink Lady appels, gedroogde rozijntjes en physalis, ook wel bekend als ananaskers of goudbes. Enkele herbale toetsen steken de kop op. Denk hooi en verse gerst. En mais op de kolf.

Verrassend zacht en romig op de tong. En dit ondanks het hoge ABV. Ja, dat merk je wel, natuurlijk, maar hij is niet ondrinkbaar zonder water. Heet, dat wel, natuurlijk. Wat had je dan gedacht? Maar qua smaak krijg ik heerlijke citrustoetsen, vanille, rozijnen (maak daar maar sultanas van) en iets van cashewnoten. Flink wat kruiden, nu al. Een pepertje, wat gember en zoethout. Hints van Reine Claude pruimpjes. Iets wat me aan yoghurt doet denken. Roomboter. Dit gaat nu al de goeie kant uit.

Dat deze een eeuwigheid nazindert hoeft niet te verbazen. Zoet en kruidig, met die typische toets van perensiroop die ik wel meer heb bij spirit op de afdronk.

Dit gaat een grote jongen worden (en dan heb ik het over zowel deze whisky als Vince)! Wie weet maak ik het nog mee dat Vince zijn vaatje gebotteld wordt. En met een beetje geluk kan ik er nog een fles van te pakken krijgen ook (veel duidelijker kan ik mijn hints niet maken, Anthony).

Geproefd door Mark Dermul op 04-08-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4319

Arran à la Belge

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, november 17, 2018 09:53:36

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran à la Belge, 12 years old, finished in a Cantillon Kriek Cask, 350ml, 496 bts
Kleur: koper met een roze schijn
ABV: 55.3%

Arran Meets Kriek

Vier gelijkgezinden met een voorkeur voor de lekkere dingen des levens steken de koppen bij elkaar en komen tot de creatie van Arran à la Belge. C’est quoi ça? Het is een Arran met een Kriekbier finish. De Arran werd gedistilleerd op 11 oktober 2005 en rijpte 12 jaar op een refill bourbonvat. Dan werd hij – op een vatsterkte van 55.3% - overgeheveld op een Cantillon Kriek-vat op 18 september 2017. Op 2 februari 2018 werd hij gebotteld in flesjes van 350ml en gepresenteerd op MEUG. Ik miste hem omwille van een ski-ongeval, maar dankzij whiskyvriend Jeroen kreeg ik nog een sample te pakken. De rode schijn van de Oude Kriek is duidelijk te zien in mijn glas.

De neus is romig en zoetzuur met een zeer duidelijke invloed van de Cantillon Oude Kriek. Karnemelk en rood fruit domineren. Ik heb flink moeite om hierin Arran – of whisky tout court –te herkennen. Hints van chocolade en kersen (doh!) komen het sterkst naar voren. Mon Chérie met een zure toets, dus. Niet bepaald mijn ding, moet ik bekennen, hoe nobel en leuk het idee ook mag zijn. Versneden vind ik de neus stukken toegankelijker. Minder zuur en meer zoetheid. En het karakter van Arran begin er door te schemeren.

De mondgevoel is verrassend licht, maar qua smaak is het een bom! Kriekbier (tja, dat hoeft niet te verbazen) gaat een flink gepeperde whisky vooraf. Dit zet je mond in vuur en vlam! Wederom rood fruit in alle vormen, maar de chocolade is pleite. In diens plaats komt nu eerder iets snoeperigs zoet. Als ik de knop omzet van ‘ik ben een Arran aan het proeven’ naar ‘ik ben iets speciaals aan het proeven’, dan kan ik ‘m plots erg waarderen. Dit is waarlijk een unieke smaak. Uniek in de zin van ‘nooit eerder geproefd’. En lekker? Ja, eigenlijk wel. Zeker als je er wat water aan toevoegt. Dan krijg je ook wat vanille en wit fruit en wat meer whiskytrekjes van Arran.

De lange, zoetzure en pikante finish zindert nog na tot ik uiteindelijk naar een glas water moet grijpen.

Ik vond het niet eenvoudig, moet ik bekennen. Als Arran is het niet meteen mijn ding, maar als experiment kan ik het zeker waarderen. Kriekliefhebbers zullen hier wel hun gading in vinden. Whiskyliefhebbers gaan hier beter een goeie scheut water bij doen. Ondertussen al lang uitverkocht, natuurlijk, maar met een beetje geluk is er volgend jaar een nieuwe Whisky à la Belge. Fingers crossed! Bedankt, Jeroen.

Geproefd door Mark Dermul op 04-08-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4318
« VorigeVolgende »