WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Glenrothes 19 Year Old 1997 Claxton's

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, september 07, 2017 07:25:34

Distilleerderij: Glenrothes
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenrothes 19 Year Old 1997/2016, Claxton's, Sherry Butt 1610-7154, 669 bts
Kleur: mahonie
ABV: 53,7%

Donker en Mysterieus

Claxton's is een betrekkelijk nieuwe speler op de markt. De flessen zijn erg opvallend van vorm, die je nog het best kan vergelijken met een parfumfles. Maar wat er in zit, valt dikwijls erg mee. Vandaag zetten we hun 19-jarige Glenrothes aan de lippen, die een fantastische kleur heeft van het sherryvat.

Dit is wat ik 'diepe sherry' noem! Flink umami met rosbief, inclusief jus, donkere chocolade, pruimen en verse vijgen. Iets van fietsbanden (rubber, maar niet over de top) en tabaksbladeren. Erg lekker, hoor.

Mooi olieachtig en onmiddellijk flink gekruid op nootmuskaat, gember en zelfs wat kurkuma. Opnieuw die diepe sherrytoetsen die hem donker en mysterieus maken. Iets van hoestsiroop, rosbief komt terug, net als de tabak. Beef jerky, siroop en zoethout. Chocolade komt opzetten. Krachtpatser met een licht drogend effect.

De afdronk is heerlijk lang, maar wel erg droog. Op het sterfbed verschijnt een verassend zilte toets die de strijd aangaat met de chocolade. Nu heb ik een glas water nodig...

Wat een intense Glenrothes, zeg! Niet voor broekventjes.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 29-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3794

Glenrothes 9 Year Old 2007 Carn Mor

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, september 06, 2017 07:24:24

Distilleerderij: Glenrothes
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenrothes 9 Year Old 2007/2017, Carn Mor, 920 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Steenfruit

Deze 9-jarige Glenrothes uit 2007 werd dit jaar gebotteld van één enkel vat, dat 920 flessen opleverde. Hij rijpte op een sherry butt. De bottelaar is Morrison & Mackay. Deze Glenrothes werd uitgebracht in hun Carn Mor Strictly Limited-reeks en hij is erg bleekjes. Duidelijk een refill vat, dus.

Nou, deze neus zou ik niet meteen als zoet bestempelen. Flink wat aardse tonen, een kistje cigarillo's, flink wat tuinkruiden en iets van havermout gaan het gele fruit vooraf. Denk aan steenfruit (abrikoos, perzik) en een gele appel. Dat alles ondergedompeld in een toefje honing. Op de achtergrond een klassieke cake. Hoe langer je hem laat staan, echter, hoe zoeter hij wordt. Karamel komt groots opzetten als je hem even laat ademen.

Hij is zijdezacht, maar wel onmiddellijk een tikkeltje bitter. Wat houtkrullen, witte chocolade, terwijl het fruit van perzik naar pompelmoes gaat. De honing maakt plaats voor Graeffe suiker.

De afdronk is lang, dat wel. En kruidig tot op het laatst.

Niet de beste Glenrothes die ik al proefde. Dit vat was mijn inziens beter in de bekende Cutty Sark blend verdwenen. Laatst gezien voor minder dan 50 EUR.

79/100

Geproefd door Mark Dermul op 29-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3793

Glenrothes Sherry Cask Reserve

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, september 05, 2017 07:03:35

Distilleerderij: Glenrothes
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenrothes Sherry Cask Reserve, OB 2015
Kleur: koper
ABV: 40%

Droog

De officiële bottelingen van Glenrothes zitten sinds 1994 is die typische bolvormige flessen en worden als vintage gebotteld, dus met een jaartal in plaats van een leeftijdsaanduiding. Wij proeven echter de Sherry Cask Reserve die in 2015 op de markt kwam. Er wordt flink gebruik gemaakt van sherryvaten bij Glenrothes. Dit was hun eerste malt die voor 100% op first fill sherryvaten rijpte.

Het zal je niet verrassen dat deze neus mierzoet is, volledig beheerst door rozijnen, appelsien en een mandje vol noten, zowel amandelen als hazelnoten met een verloren gelopen okkernoot er bij. Dat gezegd zijnde, dan ik me niet van de indruk ontdoen dat de sherryinvloed kleiner is dan ik had gehoopt. Dit is alvast geen 'diepe sherry' zoals ik dat soms placht te noemen. Maar lekker, dat is hij wel.

Hij is mooi olieachtig, maar een tikkeltje droog. Ik krijg nu flink wat kruiden met gember en nootmuskaat op kop, gevolgd door een mespuntje kaneel en wat bakkerijkruiden. Hij is minder fruitig dan op de neus, maar nog steeds flink zoet. Echter, ik krijg midpalate toch wat tannine te verwerken, wat ik een beetje jammer vind.

Dat gaat rustig verder in de middellange afdronk die mijn mond droog achterlaat.

Ik moet bekennen dat ik hier niet kapot van ben. Ik had me meer aan smeuïge sherry verwacht, maar dat is deze alvast niet. Dan spendeer ik mijn 50 EUR liever aan iets anders.

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 29-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3792

Glenrothes Vintage Reserve

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, september 04, 2017 06:43:54

Distilleerderij: Glenrothes
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenrothes Vintage Reserve, OB 2014
Kleur: goud
ABV: 40%

Instapper

Glenrothes ligt in hartje Speyside en is één van de 5 distilleerderijen in Rothes. Ze werd opgericht in 1878 en staat bekend om haar fruitige whisky's. De Glenrothes Vintage Reserve is de instapversie van Glenrothes en bijgevolg de opvolger van de Select Reserve. Geen vintage, geen leeftijdsaanduiding en op de minimum drinksterkte gebotteld. Hij kost dan ook net geen 40 EUR. Maar krijg je ook waar voor je geld?

De neus is zacht op voornamelijk citrusfruit en vanille, met een goeie dosis honing. Iets van rode bessen op de achtergrond. Hij kan wel wat tijd gebruiken om rustig op adem te komen. Dan offreert hij ook een tikkeltje peper en wat toffee.

Hij is mooi romig - dat valt me zeer goed mee - en zacht. De rode bessen worden blauwe terwijl de citrus en de vanille nog steeds domineren. Er komen wat noten opzetten. Dit is alvast een step up van de Select Reserve, die een echt lichtgewicht was. Deze heeft gelukkig iets meer om het lijf.

De finish is echter erg kort en wordt op het sterfbed nog een tikkeltje bitter.

Foutloze maar niet echt uitdagende malt. Maar ja, het is dan ook de instapper voor weinig geld. En ja, dit is waar voor je geld, ook als is het geen topper.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 29-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3791

Blackadder Whisky Dinner Hielander Alkmaar

CulinairGeplaatst door Mark Dermul zo, september 03, 2017 08:28:26

Het was zomaar even 5 jaar geleden dat ik nog eens bij Wullie Macmorland in zijn bekende Schotse restaurant The Hielander was gaan dineren. Maar ja, het is natuurlijk niet bij de deur. Niet minder dan 3u20 deed ik erover om tot in Alkmaar te geraken. Maar wat een leuke stad. Hier moet ik met vrouwlief toch maar eens op citytrip naartoe.

Ik was er niet bepaald om aan sightseeing te doen, maar om van een heerlijk whiskydiner te gaan genieten, begeleid door whisky van Blackadder. Mijn whiskygabber Manny had me de uitnodiging doorgestuurd en ik ging er maar wat graag op in.

Voor dit diner had Wullie vader Robin en zoon Michael Tucek uitgenodigd. Wie de Tuceks een beetje kent, weet dat dit een avond vol grappen en grollen gaat worden.

Na de hartelijke ontvangst door Wullie werden we uitgenodigd aan tafel te gaan. Elke zitje was bezit. Een full house! Kort na de introductie van de gastsprekers, dook Wullie de keuken in om zijn voorgerecht te presenteren.

Sweet & Spicy – Haggis Spring Rolls – Blackadder Legendary Sherry Cask (46%)

Ik beken, ik hou wel van haggis, maar deze presentatie was alleszins nieuw voor me: haggis in loempiaatjes. En het was heerlijk. De whisky die erbij gepresenteerd werd combineerde goed met dit gerecht, maar dat neemt niet weg dat ik de whisky an sich betrekkelijk middle-of-the-road vond.

Michael vertelde een beetje over de whisky en liet dan het woord aan vader Robin die ons vergaste op enkele woordspelingen en grappen (de ene al schuiner dan de andere). De toon van de avond was gezet.

Where the Mountains Meet the Sea – Veal Tartar with Anchovy Fritters & Truffle Mayo – Blackadder Chimera 2017 (46%)

Opnieuw een heerlijke gerechtje van Wullie, dat ondersteuning kreeg van de nieuwe Blackadder Chimera. Een chimera (soms ook chimeara) is een hybride monster uit de Griekse mythologie. Voor deze whisky betekent het een blended malt. Op de neus viel hij me erg goed mee, maar op smaak was het wederom wat gewoontjes naar mijn mening.

Ondertussen bestookte Robin ons verder met zijn grapjes, maar het mag gezegd: de meeste waren wat op leeftijd en we waren nog niet beschonken genoeg om ze al grappig te vinden.

Doon the Watter – Fresh Sea Bream Fillets with a Spicy Tomato Relish – A drop of the Irish Sherry Finish (58.9%)

De zeebrasem van Wullie was fantastisch. Hij smolt in je mond. En ja, de Ierse single malt (ongetwijfeld van de Cooley-stallen) paste daar perfect bij. En het mag gezegd: hij was erg lekker.

‘What do you call a fish without an eye?’, werd ons door Robin Tucek gevraagd. Toen het antwoord uitbleef lachte hij ‘Fssssshhhhhhhhhhhhhhh!’. Flink wat wenkbrauwen werden gefronst en het eerste, voorzichtige protest werd hoorbaar. Waarom vertelt Robin niet meer over zijn product of zijn bedrijf? Dat laat hij aan Michael over, die zich gespeeld schaamt voor zijn vader. Helaas ligt het er een beetje te dik op dat het eigenlijk een act is. Een – in mijn ogen – povere poging tot stand up comedy.

Na de zeebrasem kondigde Wullie een welverdiende pauze aan. Die benutte Manny en ik om een praatje te maken met enkele andere gasten. Zo hebben we weer enkele toffe mensen leren kennen.

Na een minuut of dertig werd het hoofdgerecht geserveerd. En dat was smullen!

Where’s Donald? – Pink Roasted Breast of Duck with a Sherry & Wild Mushroom Sauce – Blackadder Black Snake VAT No. 10 (60.6%)

Eindelijk een echt lekkere whisky. Ja, echt, deze whisky beviel me erg. En Wullie presenteerde daar weer een fantastisch gerecht bij dat perfect combineerde. Zijn roze eendenborst maakte dat het erg stilletjes werd in het restaurant.

Toen Robin de pointe van een flauwe grap over nonnen aan de hemelpoort debiteerde, vroeg een gast ‘Vertel eens wat meer over de whisky! Waar komt ie vandaan?’, waarom Robin deadpan antwoordde ‘From Scotland’. Michael en Robin verloren op dat ogenblik toch wel een beetje de voeling met hun publiek. Het applaus dat volgde op de tussenkomsten van beiden werd steeds minder enthousiast. Gelukkig was het nu niet lang meer.

Death By Chocolate – Pure Chocolate Trio – Blackadder Peat Reek Raw Cask (60.9%)

Dat chocolade en geturfde whisky goed samengaan, weten we al langer. Dit trio van pure chocolade (ijs, moeilleux en saus) verdween als sneeuw voor de zon, samen met een drammetje Peat Reek Raw Cask. Het alcoholpercentage was niet van de poes, moet ik zeggen. Maar het werkte perfect. En hoewel Robin niet wilde vertellen waar de whisky vandaan kwam, liet hij zich wel ontvallen dat het geen Islay is. Manny en ik hadden al voor die bekentenis naar elkaar gekeken en gefluisterd ‘Ledaig’.

Robin en Michael waren ondertussen zelf wat uitgepraat, wat betekende dat we in alle rust van de koffie konden genieten…

Seriously Good Stuff – Coffee – Blackadder Strathmill 1989 (53.3%)

Bij die koffie werd een groot kanon bovengehaald. Althans, zo werd deze Strathmill alvast aangekondigd. Op de neus vond ik ‘m alvast veelbelovend, maar op smaak kon hij die belofte niet helemaal waarmaken. Dat neemt niet weg dat dit toch een zeer mooie malt betreft. Wetende dat Strathmill en ik geen dikke maatjes zijn, kon deze mijn goedkeuring wel wegdragen.

Terwijl de bestellingen voor de bottelingen binnenliepen (en dat waren er toch aardig wat), namen Robin en Michael afscheid van de genodigden… tot opluchting van velen. Nu, ter verduidelijking, het klinkt erger dan het was, hoor. Maar toch… de act was wat te vermoeiend en in alle eerlijkheid waren de grappen in de meeste gevallen gewoon niet grappig. Daar zit niemand op te wachten. Het ware interessanter geweest indien Robin en Michael meer de nadruk op de whisky hadden gelegd. Immers, daar was vraag naar. Maar goed…

Terwijl Wullie druk bezig was met het afrekenen van de klanten, fluisterde hij ons in dat we ons niet moesten haasten. Hij wilde ons immers nog een paar dingetjes laten proeven. Ah, die goeie ouwe Wullie toch. Want ja, wat we na de officiële tasting proefden was zeer interessant.

Zo proefden we een geweldige Arran 17 Year Old voor de Ben Nevis Club, die meteen werd gevolgd door een echt hybride whisky… BNC’s Linkphroaigh 2009. Deze malt is nooit publiekelijk verdeeld geweest, maar het verhaal er achter is wel leuk. Het vat Linkwood dat Wullie had liggen, was spontaan beginnen lekken. Het werd in allerijl overgestoken naar het eerste beste beschikbare lege vat… maar dat was er eentje van Laphroaig dat maar net was geleegd. Het resultaat is een – in alle eerlijkheid niet bepaald lekkere – Linkphroaigh. Ik zag bovendien een Auchentoshan op het schap staan die ik nog niet had geproefd. Een 19 jarige op Amontillado-vat van The Maltman. Lekker, hoewel het distilleerderijkarakter nog maar net te ontdekken viel (misschien juist daardoor, hoor ik u denken). Ik ben me daags nadien zo’n flesje gaan halen.

Maar het feest was nog niet gedaan. Ik proefde ook nog een Single Cask Exclusive – Lowland (cask ref AB no 001) van David Stirk’s Creative Whisky Company. Deze Ailsa Bay had weinig om het lijf, moet ik zeggen.

Maar toen Manny en ik zo rond een uur of half drie onze Bed & Breakfast binnenstrompelden, had mijn partner in crime nog een verrassing voor me klaarstaan. De Spice King Batch Strength was een meevaller, maar de BenRiach 2008 MOS Warehouseshop van Malts of Scotland, gebotteld in 2017 op 57.5% was een geweldig slaapmutsje. Zo rond een uur of 4 vonden we het welletjes en kropen we onder de wol.

Wat een memorable uitstap, zeg! Bedankt, Manny, voor de uitnodiging en het immer gezellige gezelfschap bedankt Wullie voor de heerlijke maaltijd.

Ik heb mezelf voorgenomen dat het nu géén 5 jaar zal duren voordat ik weer een bezoekje breng aan Alkmaar en restaurant The Hielander!

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3790

Mark’s Whisky Ramblings 175: Fortified Wine Montilla PX North Star Spirits

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul za, september 02, 2017 08:36:02

North Star Spirits, die we vooral kennen omwille van zijn geweldige single cask whisky’s, deed onlangs een uitstapje Spanje en bracht 150 flessen op de markt van een versterkte wijn - fortified wine - uit Montilla. Montilla is een wijnregio in het hart van Andalusië, gekend voor zijn zoete desertwijnen. Je kan het nog best vergelijken met een sherry. De Pedro Ximenez-druif is hier koning. North Star Spirits liet zijn Montilla echter twee jaar rijpen in Caol Ila-vaten!

Nou, ik ben geen sherry-drinker, maar deze zou me wel een kunnen bekeren!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3789

Sherry: Fortified Wine Montilla PX North Star Spirits

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, september 01, 2017 07:23:24

Bottelaar: North Star Spirits
Regio: Spanje
Fles: Fortified Wine Montilla PX, North Star Spirits, 150 bts
Kleur: koffie
ABV: 20%

Hoestsiroop

North Star Spirits heeft voor zijnde tweede reeks releases niet alleen fantastische single malt en single grain gebotteld, maar ook een heerlijke blended malt die naar de naam Vega luistert en een Tennessee whiskey. Alsof dat nog niet genoeg was, deden ze ook nog een uitstapje naar Spanje en brachten 150 flessen op de markt van een versterkte wijn - fortified wine - uit Montilla. Montilla is een wijnregio in het hart van Andalusië, gekend voor zijn zoete desertwijnen. Je kan het nog best vergelijken met een sherry. De Pedro Ximenez-druif is hier koning. North Star Spirits liet zijn Montilla echter twee jaar rijpen in Caol Ila-vaten! Het goedje is alleszins geweldig donker, als koffie. Nou, dat beloofd.

De neus is romig en zoet, maar met een flinke hoek af! Donker fruit (rozijnen op kop) en gezouten karamel gaan pure stroop vooraf. Er zit een geweldige herbale kant aan waar ik de vinger niet meteen op kan leggen. Dat is vast het vat waar voorheen Caol Ila op gerijpt heeft. Nootmuskaat en een hint van kruidnagel proberen door het zoete heen te priemen.

OMG... dit is siroop! Ongelooflijk dik en stroperig. Je kan deze bijna kauwen. En mierzoet. Christmas Cake, kersenconfituur en hoestsiroop. En achteraan een duidelijk hint van rook. Alsof er in de buurt een houtvuur knispert. Zalig.

En hij blijft lekker lang plakken in je mond. Is dat dan de finish? Heerlijk, zeg.

Volgens mij was deze Montilla sowieso al geweldig, maar dat extraatje van het Caol Ila-vat heeft hem zeker een bepaalde twist gegeven en ik vind hem absoluut zalig. Helaas bij ons niet te vinden. Jammer, want hier had ik graag wat extra flessen van op de kop getikt. Gelukkig heb ik toffe vrienden in het Heilige Land die me aan een doos konden helpen.

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3788

Mark’s Whisky Ramblings 174: Tennessee Bourbon 13 Year Old 2003 North Star Spirits

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul do, augustus 31, 2017 07:19:18

Ik keek wel een beetje op toen ik vernam dat onafhankelijk bottelaar North Star Spirits aankondigde een 13-jarige Tennessee Bourbon op de markt te gaan brengen. 13 jaar is al een behoorlijke leeftijd voor een bourbon, dus verwacht ik me aan een complexe whiskey. Hij werd gedistilleerd in 2003 en gebotteld in 2017, maar de naam van de distilleerderij wordt wel geheim gehouden.

Laten we eens kijken of we er achter kunnen komen waar deze jongen vandaan komt.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3787

Tennessee USA 13 Year Old 2003 North Star Spirits

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, augustus 30, 2017 07:24:41

Bottelaar: North Star Spirits
Regio: USA
Fles: Tennessee USA 13 Year Old 2003/2017, North Star Spirits, 154 bts
Kleur: amber
ABV: 51,9%

Geroosterde Pindanoten

Ik beken dat ik verrast opkeek toen ik voor het eerst vernam dat North Star Spirits - vooral bekend van geweldige single casks, zowel malt als grain - een Tennessee whiskey op de markt zou brengen. En dan nog een 13-jarige ook. Dat is toch al een respectabele leeftijd voor bourbon. Maar opgelet! Het is geen gewone bourbon, het is een Tennessee whiskey. Dat betekent dus dat hij het zogenaamde Lincoln County Process heeft doorgemaakt. Dat is een proces waarbij de spirit eerst wordt gefilterd door de suikerahorn alvorens deze op vat gaat. Er zijn maar twee distilleerderijen die dat doen: Jack Daniel's en George Dickel. Dan moeten we niet al te ver gaan zoeken waar deze whiskey vandaan komt, toch?

Hola! Jawadde... mijn neus wordt onmiddellijk gevuld met een heerlijke hoeveelheid tropische vruchten van mango tot kersen tot gebakken peren. Een toefje vanille, wat karamel, snuiftabak... Geroosterde pindanoten - ongezouten welteverstaan! Ja, dit is echt wel een mooie, ronde en complexe neus, hoor!

Op smaak begint het zacht en zoet - opnieuw gebakken peren, maar ook een confituur van mango en abrikozen - alvorens de kruiden van de eik zich komen moeien. Midpalate nog hint van maïs op de barbecue en zelfs Italiaanse koffie. Hij heeft ook een licht florale kant. Dit is erg lekker.

De afdronk is lekker lang, warm en kruidig op meer van 't zelfde.

Hier wordt ik blij van. En als het George Dickel - oftewel de Cascade Distillery - blijkt te zijn, dan is dat mijn eerste, maar hopelijk niet de laatste ontmoeting. Aanrader!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3786

Mark’s Whisky Ramblings 173: North British 21 Year Old 1995 North Star Spirits

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul di, augustus 29, 2017 07:26:49

North Star Spirits is hard op weg één van mijn favoriete bottelaars te worden. Alles wat ik totnogtoe van hen heb geproefd was allemaal erg lekker spul. In mei 2017 lanceerden ze een single grain van de Lowland distilleerderij North Britsh – net buiten Edinburgh – die maar liefst 21 jaar heeft gerijpt.

North British heeft amper officiële bottelingen, omdat de productie volledig in blends verdwijnt.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3785

North British 21 Year Old 1995 North Star Spirits

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, augustus 28, 2017 07:01:51

Bottelaar: North Star Spirits
Regio: Schotland
Fles: North British 21 Year Old 1995/2017, North Star Spirits, 146 bts
Kleur: oud goud
ABV: 52,9%

Melkchocolade

North Star Spirits is hard op weg één van mijn favoriete bottelaars te worden. Alles wat ik totnogtoe van hen heb geproefd was allemaal erg lekker spul. In mei 2017 lanceerden ze een single grain van de Lowland distilleerderij North Britsh – net buiten Edinburgh – die maar liefst 21 jaar heeft gerijpt. North British heeft amper officiële bottelingen, omdat de productie volledig in blends verdwijnt.

Lekker zoet op vanille en een karrenvracht aan butterscotch met veel melkchocolade. Hints van jonge bananen, wat kaneel en iets wat me aan aarde doet denken. Een licht florale tint, ook. Een hint van vernis, maar helemaal niet zo prominent als je soms bij grain kan hebben. Dit is erg mooi.

Hij is heerlijk romig op de tong en onmiddellijk zoet van vanille en banaan. Opnieuw iets van aarde, wat me wel aanstaat, ook al kan ik er niet meteen de vinger op leggen. Kruidig warm, wel. Midpalate zelfs iets van vers gemalen koffiebonen. Langzaam maar zeker - vanaf de derde sip - krijg ik ook iets van tropisch fruit.

In de lange afdronk wordt ik nog verrast door meer tropische fruit - sultanas op kop - maar ook iets wat me aan pindakaas doet denken. Hoe maf is dat? Maar wel aangenaam.

Leuke grain, echt waar. Blij dat deze niet in J&B of Johnnie Walker verdwenen is.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3784

Mark’s Whisky Ramblings 172: Vega 23 Year Old 1993 North Star Spirits

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, augustus 27, 2017 09:24:13

North Star Spirits lanceerde onlangs een blended malt, die ze Vega noemden. Hij werd gedistilleerd in oktober 1993 en gebotteld in mei 2017 en is samengesteld uit enkel Speyside malts die rijpten op Amerikaanse eik en sherryvaten. Het resultaat sloeg me met verstomming.

Vega is trouwens de 5e helderste ster aan onze hemel – in de Lyra-constellatie – zo’n 25 lichtjaar van ons verwijderd. De ster is twee keer zo groot en twee keer zo heet als onze eigen zon. ’t Is maar dat je het weet…



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3783

Vega 23 Year Old 1993 North Star Spirits

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, augustus 26, 2017 15:02:32

Bottelaar: North Star Spirits
Regio: Schotland
Fles: Vega 23 Year Old 1993 Blended Malt, North Star Spirits, 400 bts
Kleur: koper
ABV: 51.5%

Heldere Ster

North Star Spirits - het geesteskind van Iain Croucher - heeft zonet zijn tweede reeks gelanceerd. Daarin zitten wederom enkele leuke malts en grain, maar ook een Montilla Fortified Wine (die ik absoluut geweldig vond) en een Tennessee Whiskey. Maar wat mij vooral aantrok was hun nieuwe blended malt die de naam Vega meekreeg. Gedistilleerd in oktober 1993 en gebotteld in mei 2017, betreft het hier enkel Speyside malts die rijpten op Amerikaanse eik en sherryvaten. Het resultaat sloeg me met verstomming. Vega is trouwens een ster in de constellatie Lyra, de 5e helderste ster aan onze hemel op zo'n 25 lichtjaar van de aarde, twee keer zo groot en zo heet als onze zon. Gewoon een wist-je-dat-je voor je volgende familiekwis.

Heerlijke neus op karamel, hazelnoten, pruimen, rozijnen, abrikozen en vers appelsiensap. Op de achtergrond nog een hint van espresso en wat pruimtabak. Als je hem wat laat staan, wordt het een stoofpotje van fruit. Hint van mokka verschijnt. Ik vind het alvast geweldig.

Hij begint romig en flink kruidig. Krachtpatser op kruidnagel, zoethout en hint van kaneel. Opnieuw flink wat citrustoetsen (mandarijn!) aangevuld met karamel en pruimen, maar ook chocolade. Eén en al fruit, geen spoortje eik (behoudens de kruidigheid dan). Heerlijk.


Heerlijk lange afdronk waarin al het fruit de revue nog eens passeert - met de mandarijn op kop - alvorens hij met een licht bittertje uitdooft.

Bijzonder lekkere, gewaagde release van North Star Spirits. De naam is goed gekozen, want deze is een ster! Moeilijk te vinden, maar online kan je hem kopen voor zo'n 65 EUR. Dat is een prikje!

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3782

Rum: The Taylor of Panama 13 Year Old 2004 Kintra

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, augustus 25, 2017 06:56:04

Bottelaar: Kintra
Regio: Panama
Fles: The Taylor of Panama 13 Year Old 2004/2017, single cask rum, 249 bts
Kleur: brons
ABV: 59,3%

Kruidig en Droog

Deze rum werd door Erik Molenaar van Kintra gebotteld in zijn Rum Collection reeks. De fles heeft dezelfde vorm als zijn Wagging Finger gin, maar dit volledig terzijde. Deze Panamees rijpte van februari 2004 tot maart 2017 alvorens op een heuse 59,3% op fles getrokken te worden. Ik vraag me wel af waar de naam vandaan komt. Een knipoog naar de klassieke roman 'The Tailor of Panama'? Geen idee, net zomin als van de distilleerderij waar deze vandaan komt.

Lekker zoete neus, maar met een twist. Ik krijg iets van pure suikermelasse en zoethout, rood fruit, Italiaanse drop en gedroogde mango. Doe daar nog geroosterde pecannoten bij en iets van Arabische koffie. Erg, erg uitnodigende neus.

Hij is romig en erg kruidig. Hola, een explosie van kruiden op de tong met chilipeper, kruidnagel en kaneel op de voorgrond, terwijl het zoete, fruitige zijn uiterste best doet daar doorheen te priemen - en er in slaagt. Midpalate wordt hij wel erg droog.

Dat zet zich door in de bijzonder lange en kruidige afdronk, die je naar een glas water doet verlangen.

Phew! Krachtige jongen, hoor, deze Panamees. Maar o, zo lekker! Zo'n 55 EUR.

Geproefd door Mark Dermul op 25-06-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3781

Rum: Worthy Park 12 Year Old 2005 Liquid Treasures & The Whisky Mercenary

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, augustus 24, 2017 07:04:25

Bottelaar: Worthy Park Distillery
Regio: Jamaica
Fles: Worthy Park 12 Year Old 2005/2017 Single Barrel Rum Liquid Treasures & The Whisky Mercenary, 226 bts
Kleur: vol goud
ABV: 53,4%

Waardig

Af en toe durf ik al wel eens van een rum genieten. En zeker als hij afkomstig is van Jamaica. Ik hoor daar niets dan goed van. Dus was ik er als de kippen bij om deze 12-jarige single barrel rum van Worthy Park te proeven, die gebotteld werd op vatsterkte voor het Duitse Liquid Treasures en onze eigen Jürgen Vromans - aka de Whisky Mercenary.

Hola... deze is helemaal niet zo mierzoet als je van een rum zou verwachten. Dit is... euh... apart! Ik krijg humus, rubber (in zijn meest natuurlijke vorm, wat best lekker ruikt) tijgerbalsem, banaan en vijgencompote. WTF? Dit is geweldig complex. Er zit zelfs een zilt randje aan! Wat is dat hier allemaal?

Erg romig en rond, maar meteen flink kruidig op kamfer, peper, kruidnagel... Pas als de kruiden wat genesteld zijn op je tong komt het fruitige er door heen. Banaan, gedroogde abrikoos, hint van appelsien. Maar ook iets mooi rokerigs. Woodsmoke? Het is meer dan dat, maar ik kan er de vinger niet op leggen. Wat ik wel weet is dat deze erg lekker is.

De afdronk duurt een eeuwigheid en prikkelt je verhemelte.

Wow, wat een fantastische rum is dit, zeg. Aanrader! Deze is echt wel worthy om in uw barkast te staan.

Geproefd door Mark Dermul op 25-06-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3780

Jenever: De Moor XO Founder's Reserve 12 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, augustus 23, 2017 07:00:32

Distilleerderij: Stokerij De Moor
Regio: België
Fles: De Moor 12 Year Old XO Founder's Reserve Single Malt Graanjenever
Kleur: amber
ABV: 43%

Peperkoek

Al sinds 1910 maakt Stokerij De Moor in Aalst jenever. Ondertussen maken ze ook gin, korenwijn en verschillende likeuren, zoals hun bekende Elexir; Voor het eeuwfeest in 2010 bottelden ze voor het eerst een single malt graanjenever die twaalf jaar had gerijpt op Bordeaux wijnvaten. Wacht even... single malt graanjenever... is dat niet gewoon whisky? Toen ik het de dame achter de stand van De Moor op de Global Spirits Expo vroeg, gaf ze toe dat dit aan alle wettelijke vereisten voldoet, maar dat ze het goedje - omwille van hun traditie en bekendheid - liever graanjenever noemen. De Moor wil deze single malt exclusief houden en bottelt daarom slechts 4 vaten per jaar, wat neerkomt op zo'n 700 flessen.

Peperkoek, anijs, rozijnen en overrijpe pruimen: dat is de neus in een nutshell. Daar komt nog wat overrijpe banaan bij, alsook iets van boter en op de achtergrond een hint van vermolmd hout. Apart, maar wel lekker.

Hij is lekker romig en rond met opnieuw flink wat peperkoek en overrijp fruit, maar ook toetsen van sherry en zoethout. Kruidnagel en opnieuw iets van gebrand hout. Lekker, maar wel apart.

De afdronk is betrekkelijk lang en licht gekruid. De peperkoek is nooit ver weg.

Hij is mooi in balans en houdt qua smaakprofiel het midden tussen een single malt en een roggewhisky. Maar het distillaat is 100% gemoute gerst. Straf. Maar zeker interessant.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 25-06-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3779

Dalmore Valour

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, augustus 22, 2017 17:20:22

Distilleerderij: Dalmore
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Dalmore Valour, OB 2015, Matusalem oloroso sherry butts, 1.000ml
Kleur: brons
ABV: 40%

Grote Moed

In 2015 werd de Dalmore Valour geïntroduceerd in de duty free range in Qatar (of all places), om later uit te rollen naar Europese luchthavens en uiteindelijk in de gewone winkel terecht te komen. Je kan hem vandaag de dag nog vinden voor zo'n 55 à 65 EUR. En hoewel op het label trots gewag wordt gemaakt van Matusalem oloroso sherry butts, is dat niet helemaal correct. Insiders weten dat de whisky - die geen leeftijdsaanduiding kreeg - werd gehuwd met bourbongerijpte Dalmore en dat het geheel nog een finish kreeg op portvaten.

De neus is romig en zoet. Flink wat butterscotch en honing, maar ook duidelijke hints van de portwijn, wat hem extra zoetigheid geeft. Iets van licht rottende appelsien... Daarnaast heeft hij een stoffig jasje met een licht herbale toets waar ik niet meteen de vinger op kan leggen. Ik moet bekennen dat ik hem best oké vind, maar dat ik absoluut niet onder de indruk ben.

De aanzet is zacht en een tikkeltje olieachtig, maar van een smaakexplosie is hier absoluut geen sprake. Eerder vlak op zoete mout en karamel met een lichte toets van de port. Van de sherryvaten merk ik weinig. Misschien nog een slok nemen en even geduld oefenen... (wait for it, wait for it...). Nee, het komt niet.

Erger nog, in de middellange afdronk wordt hij zelfs wat bitter en is de eik te overheersend.

Valour betekent 'grote moed'. Die heb je zeker nodig om hier 65 EUR voor neer te tellen. Het mooiste aan deze whisky is zijn kleur, maar daarmee is alles gezegd. Saaie boel. Toch bedankt voor het sample, Andy.

77/100

Geproefd door Mark Dermul op 09-06-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3778

The Deveron 12 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, augustus 22, 2017 06:44:42

Distilleerderij: Macduff
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: The Deveron 12 Year Old, OB 2017
Kleur: vol goud
ABV: 40%

Eenvoudig

Er is geen Deveron distilleerderij, maar we kennen wel Macduff Distillery als de distilleerderij achter deze malt, die tevens het hart vormt van menig blend, waaronder de wereldberoemde William Lawson's. In 2015 werd de single malt in een heel nieuw jasje gestoken en heet vanaf nu simpelweg The Deveron. Er is een 10-, 12- en 18-jarige. Toegegeven, de fles van gefumeerd glas ziet er strak uit. Het oog wil ook wat. Nu hopen dat de liquid ook lekker is.

Al vanaf de eerste ogenblikken dat je je neus in het glas steekt, weet je dat je met een lichtgewicht te maken hebt. Wat appeltjes en peren, iets van honing, vers afgereden gras, hooi, vanille en na enkele ogenblikken enkele verloren gelopen dadels. Alles bij elkaar fris en zomers, maar verre van complex.

De body valt me best mee. Dit is niet flets, hoor. En naast de aroma's van de neus, die hier mooi omgezet worden in smaak, wordt het geheel nog aangevuld met wat noten en verschijnt er een licht bittertje als van te lang getrokken thee.

De afdronk is erg kort en de bitterheid zet zich hierin door. Da's een beetje jammer. Een verrassend zilt randje maakt dan weer een en ander goed.

Bwah, dit heeft weinig om het lijf, hoor. Een fles kost je zo'n 30 EUR. Dat is het beste wat je hierover kan zeggen. Eenvoudige zomerwhisky.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3777

Mark’s Whisky Ramblings 171: Deveron 12 Year Old

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul ma, augustus 21, 2017 07:43:17

Er bestaat geen Deveron distilleerderij, maar in de vallei van de Deveron kan je wel de Macduff Distillery vinden, opgericht in 1962. Het is dus een betrekkelijk jonge onderneming, speciaal gebouwd om aan de stijgende vraag voor blends te kunnen voldoen. Macduff is immers de fingerprint malt in de wereldberoemde William Lawson's. Als malt werd de Macduff op de markt gebracht als Glen Deveron. Maar enkele jaren geleden besloot het bedrijf de verpakking te updaten, liet de Glen vallen en lanceerde een moderne malt: Deveron.

Er bestaat een 10-, 12- en 18-jarige versie. We proberen de 12 Year Old, gebotteld op 40%.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3776

Dailuaine 17 Year Old 1996 Highland Laird

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, augustus 20, 2017 15:45:27

Distilleerderij: Dailuaine
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Dailuaine 17 Year Old 1996/2014 Bartel Rawlings Int 'Highland Laird', bourbon hogshead
Kleur: zonlicht
ABV: 51,9%

Onbekend is Onbemind

Dailuaine is een beetje een nobele onbekende,omdat 98% van de productie in de blends van het moederbedrijf Diageo verdwijnt. Eigenlijk is dat spijtig, want Dailuaine kan echt lekker zijn. Degene die ik vandaag proef wordt vermarkt onder het label 'Highland Laird'. Leuke anekdote: Dailuaine was de eerste distilleerderij in Schotland die het typische pagodedak van architect Charles Doig bovenop zijn kiln kreeg.

De neus is fruitig, maar meteen ook een beetje stoffig. Banaan, perzik, Granny Smith appels, grassen, boterbloemen en hooi. Onmiddellijk daar onder ontwaar ik flink wat toffee, noten, nougat. Kamfer en kaneel. Elke keer als ik mijn neus in het glas steek, lijken de aroma's door elkaar gegooid. Leuke start.

De body is wat aan de zwakke kant, moet ik zeggen. Maar qua smaken zit het meer dan goed. Veel appel, limoensap, grapefruit en heus wat pepers en gember. Tintelt en danst op de tong. Zeer levendig. Midpalate komt er vanille opzetten, nog meer citrus en zoethout.

De finish mag er ook best wezen: middellang, warm en licht zoetzuur tot het laatste moment.

Wat een leuke Dailuaine. Onbekend is onbemind, ik weet het. Maar deze moet je toch eens proeven, hoor. Aanrader. Verkrijgbaar bij Anverness in Berchem. Met dank voor het sample, Peter!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 09-10-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3775
« VorigeVolgende »