WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Box The Explorer

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, februari 05, 2018 07:18:22

Distilleerderij: Box Destilleri
Regio: Zweden
Fles: Box The Explorer, OB 2015, The Early Day's Collection, 500ml, 10.549 bts
Kleur: goud
ABV: 48.3%

Aangename verrassing

De Box Destillerie in het hoge noorden van Zweden bestaat sinds 2010. Zoals elke nieuwe distilleerderij zijn ze er als de kippen bij om hun product ook op jonge leeftijd op de markt te brengen, kwestie van geld in het laatje te krijgen. De meeste van die jonge whisky's zijn als het ware experimentele bottelingen, in afwachting van de standaardrange wanneer die op leeftijd is gekomen. Deze Explorer uit de Early Days Collection - de naam zegt het al - werd samengesteld met 3-jarige malt die rijpte op bourbonvaten van 40, 100 en 130 liter.

Ik ben aangenaam verrast op de neus door enerzijds fruitige toeten als van ananas, appelsien (zeste incluis) en flink wat acaciahoning, maar anderzijds ook door de lichte turftoetsen. Ja, hier is ongetwijfeld wat geturfde malt in de mix gegaan. Hij heeft zelfs een licht zilt randje, wat me erg bekoort. Hij doet me zelfs even aan een jonge Ledaig denken.

Hij is best olieachtig. Erg zoet, dat wel. Opnieuw appelsienen en honing, maar nu ook best wat groene appels, gember en zoethout. De turf is op smaak nog beter vertegenwoordigd dan op de neus. Hij is ook mooi gepeperd, waardoor hij minder jong aandoet dan zijn 3 jaar. Ik zou blind op 7 jaar gegokt hebben, maar wie ben ik?

De afdronk is middellang en wat drogend op perensiroop, maar hij blijft verrassend rokerig.

De finish verraadt toch wel de jonge leeftijd, maar hij is zeker niet te jong om te drinken. Aangename verrassing. Wat gaat dat geven als de whisky 10 jaar of meer is? Iets om naar uit te kijken. Maar 80 EUR voor een flesje van 500ml van 3-jarige whisky is natuurlijk vreselijk duur.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 15-10-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3984

Box Distillery

DistilleerderijenGeplaatst door Mark Dermul zo, februari 04, 2018 09:47:55

Box Destillerie AB

Sörviken 140
872 96 Bjartra
Zweden
Tel +46 612 530 60

info@boxwhisky.se

www.boxwhisky.se

Houtzagerij

Box Destillerie begon haar leven in een voormalige houtzagerij aan de rand van de Angerman rivier in het noorden van sweden. De houtzagerij maakte houten kisten (boxes in het Engels), vandaar de naam. Om ’s werelds grootste boomstammen – die via de rivier werden aangeleverd – te bewerken, was energie nodig. Die werd voorzien dankzij de in 1912 opgerichte krachtcentrale in het prachtige rode bakstenen gebouw dat tot 1960 in bedrijf bleef.

De broers Per en Mats de Wahl vonden het gebouw de ideale locatie om een kleinschalige distilleerderij in onder te brengen. De prachtige omgeving was daarbij zeker ook een factor. Ze brachten de fondsen bij elkaar, renoveerden het gebouw, lieten stills en ander materiaal aanrukken en op 2 december 2010, om 10u18 om precies te zijn, liep de eerste druppel spirit uit de alambiek. Vandaag de dag – met een productie van zes dagen per week – produceert Box zo’n 100.000 liter

Ankare

Voor haar productie gebruikt Box het heldere – en ijskoude – water van de Angerman rivier. De moutsoort is Pilsner Malt, die ze betrekken van Vikingmalt in Halmstad, terwijl ze hun geturfde mout importeren van Schotland. De gist komt dan weer uit Frankrijk. Het fermenteren duurt erg lang bij Box, om zoveel mogelijk smaak te creëren.

Box gebruikt voormalige bourbon- en oloroso sherryvaten, maar voor haar Private Casks maakt de distilleerderij haar eigen unieke 39,25 litervaten. Dit zijn traditionele Zweedse vaten die de naam Ankare meekrijgen. Het spreekt voor zich dat de spirit in deze kleine Ankare sneller rijpt.

Range

Box heeft een bezoekerscentrum dat het hele jaar door geopend is. Ze organiseren ook een week lange cursus ‘Box Whisky Academy’ onder leiding van hun Master Blender Roger Mellander. En de laatste zaterdag van juni houden ze een prettig Box Whisky Festival.

De range is best uitgebreid. De eerste botteling – die Advanced Masterclass No 1 werd gedoopt – verscheen al in november 2013. De meest recente is de 3e batch van Dálvve. Je kan het volledige overzicht hier raadplegen.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3983

Aultmore 14 Year Old 2002 MMM

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, februari 03, 2018 10:16:31

Distilleerderij: Aultmore
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Aultmore 14 Year Old 2002/2017 for MMM Mark & Manny’s Malts, Antarctica Series, bourbon hogshead, 50 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 49.6%

Neko Harbour

Aultmore is een minder bekende Speysider, die pas enkele jaren geleden nieuw leven werd ingeblazen door de eigenaars Dewar’s & Sons in de zogenaamde Last Great Malts reeks. Voor Mark & Manny’s Malts is het een eer om dit jaar te mogen samenwerken met fotografe (en hartsvriendin) Ilse Everaert, die op Antarctica een reeks fantastische foto’s maakte en ons in de mogelijkheid stelde die te gebruiken op onze labels. Vandaar dat we in 2018 de Antarctica Series lanceren. Het eerste label toont Neko Harbour, een schiereiland in Andvord Bay op de westkust van Graham Land. Neko Harbour werd ontdekt door de Belg Adrien de Gerlache en is genoemd naar de Schotse walvisvaarder Neko, die daar tussen 1911 en 1924 actief was. Het label is zodanig ontworpen dat de tekst op rugzijde van de fles verschijnt, waardoor alle aandacht naar de prachtige foto kan gaan.

Een frisse neus op Turks Fruit, suikerspin en kruisbessen, met een toefje witte chocolade en een hint van limoen. Deze lichte spirit maakt zich onmiddellijk populair met zijn zachte neus, waardoor hij ideaal als aperitief kan dienen.

Hij is zacht en zoet op peren, licht gekruid (peper, nootmuskaat en een hint van bakkerijkruiden) met opnieuw kruisbessen. Delicaat en toegankelijk, met toch een onderliggende kracht die de neus niet verried.

De afdronk is middellang en zoet, waarbij de kruiden – die toch betrekkelijk stevig geworden zijn – zachtjes wegdeemsteren.

Heerlijk aperitief. Mark noemde hem zelfs een ontbijtwhisky, maar Manny vond dat wat onhandig klinken en iemand moet hem toch onder controle houden… Verkrijgbaar via mmmalts.com vanaf 3 februari. Een fles kost 85 EUR.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 03-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3982

Gin: Eaglesburn Earl Darjeelgin

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, februari 02, 2018 06:51:24

Distilleerderij: Eaglesburn
Regio: Doesburg, Nederland
Fles: Eaglesburn Earl Darjeelgin
Kleur: clear
ABV: 45%

Hibiscus

Vorig jaar maakte ik voor het eerst kennis met de spirits van Eaglesburn Distillery in Nederland. Ondertussen is eigenaar Bart Joosten niet stil blijven zittten. Na zijn Dry Gin, Navy Strength Gin en Barrel Aged Gin, komt hij nu met de Eaglesburn Earl Darjeelgin op de proppen. Nee, dat is geen typo, maar wel een knipoog naar Earl Darjeeling, want dat is één van de ingrediënten, naast onder meer orris- en iriswortel, kattenklauw, zee-eik, hibiscus, zonneroosjes, wakame, valeriaan, appelsien, bergamot en – uiteraard - jeneverbes. Phew, een hele resem minder bekende kruiden en planten, als u het mij vraagt. Het label leest een beetje als de bijsluiter van een medicijn. Ik ben benieuwd.

De neus is fris op citrus en best juniper-driven­, zoals dat zo mooi gezegd wordt, maar hij heeft ook best een bijzonder – ik zou het bijna donker durven noemen – kantje waar ik niet meteen weg mee weet. Om één of andere bizarre reden vind ik deze zelfs wat umami (ik kan het idee van een sneetje rosbief niet uit mijn geestesoog krijgen) en lichtjes maritiem. Wat is dat hier allemaal?

Hij is erg romig en mondvullend, meteen een tikkeltje pikant en warmend, maar wel erg aangenaam zoet. De hibiscus is onmiskenbaar en erg lekker. Ik kan me bij de andere kruiden/planten absoluut niets voorstellen, maar merk wel dat deze gin wat tintelt op de tong. Prettig gevoel.

In de afdronk wordt hij lichtjes bitter, wat ik bij een gin altijd een goed teken vind.

GIN & TONIC

Dat dit een atypische gin is – zeker op de neus – doet me besluiten hem te mixen met een klassieke tonic. Het wordt de Thomas Henry. Als garnituur gebruik ik enkel wat citroen- en limoenschillen. Flink wat ijs, maar dat spreekt voor zich. Nou, dat is erg verfrissend en nog steeds wat atypisch – geen rosbief meer, maar wel groene kruiden – met een vleugje druivensuiker. Doet wat aan Dextro Energy tabletten denken.

Verdorie, Bart, je doet het weer! Je hebt me totaal verrast met deze Earl Darjeelgin.

Geproefd door Mark Dermul op 27-01-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3981

Eddu Silver

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, februari 01, 2018 17:40:51

Distilleerderij: Distillerie des Menhirs
Regio: Frankrijk
Fles: Eddu Silver, OB, French Oak Casks
Kleur: zonlicht
ABV: 40%

Hep ijin, nep krouadur

Naast de Eddu Grey Rock - een blended grain - heeft de distilleerderij ook nog de Grey Rock Brocéliande, Silver, Silver Brocéliande, Gold en Ed Gwenn. We proberen de Silver, die een single grain is, want voor 100% uit boekweit gestookt.

De neus is snoeperig zoet en vertoont naast vanille en zilte olijfolie vooral... euh... appelcider! Zou het kunnen dat ze hun spirit op hun eigen Franse vaatjes laten rijpen die ze voorheen gebruikten voor hun cider? Dat is niet eens zo vergezocht, toch? Maar het resultaat is er dan ook naar.

Erg zoet op smaak, maar meteen wederom met dat vreemde zilte randje. Best leuk, ware het niet dat er ook onmiddellijk een chemische zoetheid naar boven komt. Iets van appels en litchi met wat steranijs en kaneel. Gaat helaas vanaf de tweede slok richting rozenwater en parfum.

De afdronk is genadig kort op litchi, honing, nootmuskaat, kaneel en... cognac.

'Hep ijin, nep krouadur' is Bretoens voor 'zonder verbeelding, geen creatie'. Maar hoewel het idee van een boekweitwhisky me wel intrigeert, doet de smaak dat allerminst. 40 EUR die ik veel liever aan iets anders besteed.

68/100

Geproefd door Mark Dermul op 12-11-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3980

Eddu Grey Rock

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, februari 01, 2018 07:24:11

Distilleerderij: Distillerie des Menhirs
Regio: Frankrijk
Fles: Eddu Grey Rock, Blended Grain
Kleur: zonlicht
ABV: 40%

Boekweit

De Franse Distillerie des Menhirs ligt in Plomelin, Bretagne, iets ten zuiden van Quimper en niet zo gek heel ver van de Golf van Biskaje. Ze werd reeds in 1986 opgericht door Guy de Lay, die er pommeau en ciders stookte van de locale appels. In 1998 begonnen ze ook met het stoken van whisky, maar in plaats van gerst te gebruiken, is de ter plekke verbouwde boekweit het hoofdingrediënt. Eddu is Bretoens voor boekweit, vandaar. Deze Grey Rock is een blended grain, wat betekent dat er ook andere granen in de mix zitten. Hij rijpt in kleine vaten van Franse eik.

De neus is erg licht en floraal, met toetsen van vanille en jasmijn. Een klein beetje honing en wat bruine suiker. Erg zoet, zelf een beetje te zoet naar mijn gading.

De body is best aangenaam. Ook op smaak erg zoet met hints van appelsien en abrikoos, maar er zit ook iets chemisch in dat eerder aan medicijnen doet denken. Hoestsiroop, maar licht gekleurde als u begrijpt wat ik bedoel. Niet bepaald mijn ding.

De afdronk is eerder kort met een toets kaneel en zelfs een licht ziltje dat me wat verrast.

Een snoeperig zoete grain, die je zo'n 35 EUR zal kosten. Lijkt me prettig om zulks op vakantie in Bretagne op tafel te zetten, maar ook niet meer.

66/100

Geproefd door Mark Dermul op 12-11-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3979

Likeur: Amarula

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, januari 31, 2018 06:29:54

Bottelaar: Southern Liqueur Co
Regio: Zuid-Afrika
Fles: Amarula cream liqueur
Kleur: beige
ABV: 17%

Citroenijs

Eén van mijn medewerkers is een verwoed Afrika-liefhebber en ze brengt steevast haar jaarlijks een vakantie door op het machtige continent. Vorige zomer kwam ze weer met een fles Amarula, die in Phalaborwa (Zuid-Afrika) - aan de rand van het bekende Kurgerpark - wordt gemaakt (hoewel hij ook bij ons makkelijk te krijgen is). Het is een roomlikeur die gemaakt wordt van een Marula-distillaat verrijkt met verse room. De Marula is een boom waarvan de olifanten zich erg graag van de bessen bedienen. Daarom wordt hij soms ook de olifantenboom genoemd. Dat de olifant gekozen werd als logo op het label hoeft dan ook niet te verbazen. Het distillaat rijpt twee jaar op kleine Franse eiken vaten, alvorens de room wordt toegevoegd. Hij verscheen voor het eerst op de markt in september 1989.

De neus is verrassend fris op citrustoetsen en niet zo vettig als de meeste roomlikeuren. Daarnaast zijn de klassieke toetsen van chocolade en karamel natuurlijk nooit ver weg. Ook flink wat vanille en een hint van koffie.

In de mond is hij romig (note to self: no shit, Sherlock!) maar toch fris. Opnieuw ben ik aangenaam verrast door de sprankelende citrus. Doet wat denken aan citroenijs met chocoladesaus.

Geen sprake van een finish bij dit drankje.

Anders door zijn zoet-frisse citrus, wat ik wel leuk vind. Dit gaat lekker bij de koffie of bij het dessert (of zelfs op een bolletje roomijs), maar ik kan me ook voorstellen dat je hier prima cocktails mee kan maken. Een fles kost zo rond de 20 EUR. Bedankt, Miranda!

Geproefd door Mark Dermul op 14-01-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3978

Mark’s Whisky Ramblings 195: Compass Box Double Single

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul di, januari 30, 2018 07:24:17

Compass Box is geen distilleerderij, geen bottelaar, maar een blender. En zelfs die benaming is ze wat oneer aandoen, want eigenlijk zijn het blending kunstenaars. Immers, hun blends zijn ietwat atypisch, soms wat provocerend, maar bijna altijd erg interessant. Neem nu deze Double Single. Hij werd gemaakt met 1 single malt (72% Glen Elgin van 24 jaar oud) en 1 single grain (28% Girvan, zo mogelijks nog ouder). Vandaar de naam.

Laat ons eens kijken of het ‘enfant terrible’ van de whiskyindustrie ons weer kan verrassen.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3977

Compass Box Double Single

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, januari 29, 2018 07:19:25

Bottelaar: Compass Box
Regio: Schotland
Fles: Compass Box Double Single, Third Edition, 2017, 5838 bts.
Kleur: goud
ABV: 46%

Vloeibaar Dessert

We kennen Compass Box natuurlijk vooral van de Spice Tree, The Peat Monster en dergelijke release, maar enfant terrible van de whiskyindustrie John Glaser heeft al heel wat meer leuks op zijn palmares staan. Vandaag proeven we de derde editie van zijn zogenaamde Double Single, een blend die werd samengesteld met één single malt en één single grain - vandaar de naam. De malt is 24-jarige Glen Elgin (zie zo'n 72% van deze blend uitmaakt), de grain is afkomstig van Girvan en nog ouder.

Bijzonder zoete en fruitige neus met vanille op kop gevolgd door frisse appels, sappige peren en cashewnoten. Mandarijn en appelsien, ook. Ja, dit is Fanta Orange op steroïden! Een mespuntje peper en een mooie toets van het eikenhout. Betrekkelijk fris, allemaal. Doet me een beetje aan winegums denken.

Mooi mondgevoel: lekker olieachtig en bijna romig. Opnieuw veel appels en peren, maar nu ook flink wat kruiden in de vorm van gember, peper & zout en blaadje munt. Mooi rond en rijk, zeg. Komt een tikkeltje snoeperig over.

De afdronk is verrassend lang met wat Orangettes op het sterfbed.

Een vloeibaar dessert, als u het mij vraagt. Wel megalekker. Maar zo'n kleine 200 EUR vind ik er toch net iets over.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 26-11-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3976

Compass Box Tasting – PROOF 21/11/2017

EventsGeplaatst door Mark Dermul zo, januari 28, 2018 07:37:18

Compass Box Tasting – PROOF 21/11/2017

Ik ben rijkelijk laat met dit verslagje, maar dat heeft alles te maken met de zeer drukke eindejaarsperiode en de publicatie van al die heerlijke Islay notes, computerproblemen en… eigenlijk was ik het wat uit het oog verloren… Toch wil ik het u niet onthouden, want het was weer erg de moeite.

Op 21 november (ja, ja, ondertussen meer dan twee maanden geleden) zakte ik af naar PROOF in Gent voor een heuse Compass Box tasting onder begeleiding van de immer charmante Celine Tétu.

Compass Box is een blender werd opgericht in 2000 onder impuls van John Glaser, die eerder zijn sporen verdiende als marketingdirecteur bij Johnnie Walker. Maar hem gewoon een blender noemen, is hem oneer aandoen, meen ik. Immers, John Glaser en zijn team maken dan wel blends, maar je kan ze bezwaarlijk typische blends noemen. Het zijn stuk voor stuk kleine kunstwerkjes. Denken we maar aan hun whisky’s met ronkende namen als Spice Tree, Eluthera, Great King Street, Hedonism, Canto Cask, Asyla, Oak Cross en ga zo maar door. Ik heb er al een groot aantal van geproefd en ze stellen quasi nooit teleur, wel integendeel. Dus wilde dit zeker niet missen, want line-up vanavond was veelbelovend.

De debatten werden geopend met een aperitiefwhisky met een knipoog naar de typische Franse tafelwijnen.

Whisky de Table, 40%

De whisky bevat vier malts (Clynelish, Linkwood, Benrinnes en Caol Ila) en offreert een fruitige neus op ananas, ontbijtgranen en jonge appeltjes. Op smaak is wit fruit dominant met wat peper en enkele zachte houttoetsen, wat zich doorzet in de eerder korte finish. In alle eerlijkheid vond ik dit een braaf niemendalletje, maar dat is dat ook de bedoeling geweest. 47 EUR.

Great King Street, Experimental Series TR-06, 43%

Met Great King Street ‘The Artist Blend’ introduceerde Compass Box een leuke whisky, maar om hun volgende release te maken konden ze niet beslissen tussen een versie op sherry of een versie met turf en brachten ze twee experimentele blends uit en lieten het publiek kiezen. Naar mijn mening een geslaagde marketingtruuk. Volgens Celine waren de resultaten 49% tegenover 51% en was er dus geen duidelijke winnaar, dus kwam de Glasgow Blend op de markt, een vatting van beiden. Wij proefden vanavond het geturfde experiment, dat ik al eerder had geproefd (zie mijn notes hier). Voor de anoraks onder ons: hij bestaat voor 33% uit grain (Cameronbrigde) en 67% malt (Caol Ila, Laphraoig, Clynelish en Glen Ord). 40 EUR.

The Spice Tree, 46%

Ook de Spice Tree had ik al eerder geproefd (dus lees de notes gerust na), maar het blijft een leuk verhaal. Deze controversiële whisky had het einde kunnen betekenen van het toen nog jonge, innovatieve bedrijf. John had hem immers gemaakt door duigen Franse eik aan de binnenkant van zijn Amerikaanse vaten te bevestigen. De SWA kon hier niet mee lachen en verplichte Compass Box deze whisky niet meer te maken (gelukkig mochten ze hun beperkte stocks toch verkopen, anders bestond het bedrijf vandaag wellicht niet meer). De huidige versie van de Spice Tree wordt gemaakt door hybride vaten te gebruiken: duigen van Ameikaanse eik met spiegels van Franse eik. Het effect, dat met de ‘illegale praktijken’ op amper drie maand werd bereikt, heeft nu zo’n 2 jaar nodig. De Spice Tree is nog steeds één van de belangrijkse sellers van Compass Box en daar zit de originele controverse zeker voor iets tussen. 57 EUR.

The Peat Monster, 46%

Velen – mezelf incluis – vinden deze een beetje verkeerd genaamd, want zo’n turfmonster is het eigenlijk niet (ondanks het feit dat hij werd samengesteld met Laphroaig, Caol Ila en Ardmore). Maar je moet het zien in de juiste context. Deze werd immers gelanceerd toen de hype rond geturfde whisky nog lang niet op zijn hoogtepunt was. Vandaag is het eerder een turfbeestje. Desalniettemin – zie mijn meest recente notes hier – blijft het een geweldige whisky. 58 EUR.

The Double Single, 3rd Edition, 46%

De Double Single is precies dat: een blend samengesteld uit 1 single malt (Glen Elgin van 24 jaar oud) en 1 single grain (Girvan die nog ouder is). De verhouding is 72% malt en dus 28% grain. Geef toe: een atypische blend. De verpakking is ook weer oogstrelend, het mag gezegd. En de whisky… ja… dit is echt super en wat mij betreft de topper van de avond. Mandarijn en kersen, noten en mango, wine gums… zalige neus. Hij is succulent op smaak, bijna snoeperig met een zalig lange finish op orangettes. 199 EUR is absoluut niet goedkoop, maar je krijgt er wel iets voor. U mag van dit juweeltje binnenkort uitgebreide tasting notes en een Rambling verwachten. Wat een topper!

No Name, 48,9%

Het is niet de eerste keer dat Compass Box met een mysterieuze whisky op de markt komt. Deze ziet er niet alleen geweldig uit, hij heeft ook nog eens een vreemde naam gekregen en is gelimiteerd tot 15.000 exemplaren (die ondertussen al zo goed als uitverkocht zijn, ondanks het prijskaartje van 140 EUR). Maar dat hij lekker is, dat kan ik u ronduit bevestigen. Een complexe, waxy, zoete maar erg geturfde neus op citrus, wit fruit, assen en appels. Dat zet zich mooi verder in de mond, terwijl daar op de lange finish nog een mooi zilt randje aan wordt toegevoegd. Als ik u verklap dat hij voor 75% uit Ardbeg bestaat, beginnen velen onder jullie wellicht al te watertanden. Daarnaast nog wat Clynelish en Caol Ila, met een top dressing van hun eigen Spice Tree whisky. Uitzonderlijk en aanbevelenswaardig!

Nou, nou, dit was weer een superavondje, hoor.

May the Malt be with you!

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3975

Glen Ord 23 Year Old 1974 Rare Malts Selection

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, januari 27, 2018 18:36:37

Distilleerderij: Glen Ord
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Glen Ord 24 Year Old 1974/1998 Rare Malts Selection
Kleur: zonlicht
ABV: 60.8%

Rottende Appelsienen

Glen Ord werd opgericht in 1838 op het Black Isle, zo'n 15 kilometer ten noordwesten van Inverness. Slechts een 20% van de productie is bestemd voor single malt releases, de rest gaat naar de blends van Diageo, met Johnnie Walker en Dewar's op kop. In 1998 werd deze 23-jarige Glen Ord uit 1974 op de markt gebracht in de Rare Malts serie.

OMG, dit is een erg interessante neus, hoor! Flink wat gedroogd geel fruit, toffee, koffiegruis, aardbeienconfituur en munt. Doet wat aan After Eight denken. En vooral - iets wat niet goed klink, maar echt mooi kan zijn in een whisky - rottende appelsienen. Een zacht streepje woodsmoke. Erg leuke neus waar ik gerust nog een kwartier mee bezig kan zijn.

Klets! Boem! Paukenslag! Erg krachtige aanzet - wat niet hoeft te verbazen, natuurlijk - met een erg waxy kantje. Flink wat menthol, kinine, gedroogde abrikozen, mandarijntjes, aardbeien (opnieuw), snoepkersen en kokosnoot. Earl Grey thee (na de koffie op de neus is dat toch grappig, nee?). Flink kruidig op nootmuskaat en zwarte peper. Zoet, droog, gebalanceerd en old school. Om kort te gaan: geweldig!

De lange, warme afdronk geeft zelfs de indruk dat hier wel een turf aan te pas zou zijn kunnen gekomen. Zou het?

Ik proefde eerder al de Glen Ord 1973 uit de Rare Malts reeks, maar deze is toch stukken beter. Je moet voor een fles ondertussen toch zo'n 300-400 EUR over hebben. Met grote dank aan Chris Lauriers voor het sample!

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-12-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3974

Glen Albyn 26 Year Old 1975 Rare Malts Selection

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, januari 27, 2018 08:47:34

Distilleerderij: Glen Albyn
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Glen Albyn 26 Year Old 1975/2002 Rare Malts Selection
Kleur: licht goud
ABV: 54.8%

Agave

Het lot dat Glen Albyn onderging is zo mogelijks nog erger dan dat van Glen Mhor. Deze distilleerderij - eveneens in Inverness - werd ook gesloten in 1983 en werd ook plat gesmeten om plaats te maken voor een shopping center. Enige verschil: het B&Q complex op de terreinen van Glen Albyn staat op zijn beurt ook al enkele jaren te verkommeren. Officiële bottelingen zijn er niet met één uitzondering: deze Glen Albyn 1975 in de Rare Malts Selection. Het is nog maar mijn vierde en bovendien is het al 4 jaar geleden dat ik nog eens een Glen Albyn aan de lippen zette.

De neus is redelijk gesloten en offreert in eerste instantie enkel wat heide, menthol en harde peren. Woodsmoke en iets van peper, maar ook honing na enkele ogenblikken. Hij moet wel wat kunnen ademen alvorens iets prijs te geven. Betrekkelijk stoffig met een flinke aciditeit, wat me nog niet over de streep kan trekken.

Op de tong is hij wel mooi olieachtig en onmiddellijk betrekkelijk pikant. Flink wat grassen, groene kruiden (kardemom!) en pepers alvorens er ook maar iets van fruitigheid aan te pas komt. Agave? Ja, echt waar. Dat had ik niet verwacht. Wat citrus (citroen, appelsien) en zoethout. Peren en Granny Smith appels. Het hout wordt wel heel snel heel luid.

De finish is lang en romig, de pepers zetten je mond helemaal droog en de eik zorgt voor een warm, bijna branderig, gevoel met een zilt orgelpunt.

Glen Albyn blijft moeilijk. Ik wil hem graag beter vinden, maar het lukt me niet. Met grote dank aan Chris Lauriers voor het sample!

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3973

Coleburn 21 Year Old 1979 Rare Malts Selection

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, januari 26, 2018 17:40:15

Distilleerderij: Coleburn
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Coleburn 21 Year Old 1979/2000 Rare Malts Selection
Kleur: goud
ABV: 59.4%

Waxy

Opgericht in 1896 op een steenworp van Longmorn en BenRiach, is deze Speyside distillery al lang verdwenen in de geschiedenisboeken. Immers, Coleburn was ook één van de 28 slachtoffers die in 1983 gesloten werd door eigenaar Diageo. De site is ondertussen verkocht aan projectontwikkelaars Winchester Brothers. Deze Coleburn 1979 is de enige officiële release die van deze teloor gegane distilleerderij werd uitgebracht. Voor mij is het nog maar de derde ontmoeting met deze whisky.

De neus begint een beetje herbaal/floraal op wilde heidebloemen en netels. Citroengras. Ook een milde toets van rubber, maar die vervliegt betrekkelijk snel om plaats te maken voor mooie fruitige toetsen als van gekonfijte appelsien en kokosnoot. Hij wordt snel een tikkeltje waxy. Citrus wordt groots. Ananas komt er bij. Wine gums. Wordt alsmaar zoeter. Erg mooi, moet ik zeggen.

Heerlijk romig op de tong. Prikkelt wel een beetje. Erg waxy op kinine, citrus, munt, appelsap, gesuikerde limoenschillen met flink wat kruiden als gember, zoethout en een zilt randje. Het hout laat zich ook niet onbetuigd, hoor. Woodsmoke en tannine. Deze kan je rustig complex noemen.

De finish is zijn enige tekortkoming, als ik dat zo mag uitdrukken. Kort, drogend en bitter - zelfs bijna astringent.

De twee Coleburn die ik eerder proefde, kunnen niet tippen aan deze Rare Malt, hoor. Hij heeft wat weg van Clynelish, eigenlijk. Wat een aangename verrassing. Met grote dank aan Chris Lauriers voor het sample!

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3972

Glen Mhor 22 Year Old 1979 Rare Malts Selection

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, januari 26, 2018 08:40:04

Distilleerderij: Glen Mhor
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Glen Mhor 22 Year Old 1979/2001 Rare Malts Selection
Kleur: goud
ABV: 61.0%

Modder & Roest

Van de Glen Mhor distilleerderij is vandaag de dag geen spoor meer te vinden. Nadat ze werd gesloten in 1983, moest ze vijf jaar later al plaats maken voor shopping center. Behoudens deze Rare Malts uit 2001 zijn er geen officiële bottelingen van Glen Mhor te vinden. Ik proefde eerder dan ook slechts 5 onafhankelijke bottelingen met sterk uiteenlopende resultaten.

Hola, dit is lekker en apart! De neus is herbaal (heide, gras) en floraal (narcissen, netels) met flink wat fruit. Denk kweepeer, groene pruimen, onrijpe banaan, appelsien en limoen. Een streepje rokerigheid van de getoaste eik, dieselwalm, modder en roest! Dit is leuk, hoor.

Op de tong is hij best krachtig, maar dat hoeft niet te verbazen met zo'n alcoholpercentage. Opnieuw flink floraal (denk rozenwater) en fruitig op ananas, appelsien en pruimpjes. Het hout laat zich niet onbetuigd en levert een mooie bitterheid af, zonder over the top te gaan. Vanille, gember, zoethout... maar dat waxy kantje - denk kaarsvet - geeft hem toch een mooi karakter en complexiteit.

De afdronk is zoet en drogend tegelijkertijd en duurt een eeuwigheid! Op het sterfbed krijg ik nog een onverwachte zilte opstoot.

Wat een leuke, complexe Glen Mhor. En erg, erg lekker! Hoera! Met grote dank aan Chris Lauriers voor het sample!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3971

Banff 21 Year Old 1982 Rare Malts Selection

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, januari 25, 2018 08:42:39

Distilleerderij: Banff
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Banff 21 Year Old 1982/2004 Rare Malts Selection
Kleur: licht goud
ABV: 57.1%

Zilverpoets

In 1983 werd Banff definitief het zwijgen opgelegd. Officiële bottelingen zijn op één hand te tellen en dit is er zo eentje: de Banff 1982 in de Rare Malts Selection, gebotteld in 2004. Voor mij is het nog maar de 7e ontmoeting met deze vergane glorie uit de Speyside.

De neus is erg clean en offreert in eerste instantie eigenlijk niet zo heel veel aroma... ik krijg wat citrusfruit, papier en havermout. Pas na enkele ogenblikken wordt dat aangevuld met honing, vanille en sappige peren. Geef hem gerust nog vijf extra minuutjes om op zijn plooi te komen en hij zal je belonen met wat ananas, meloen en iets van zilverpoets. Ja, uiteindelijk valt dit nog best mee, maar je moet wat geduld hebben.

Op smaak begint het best fruitig en licht pikant, maar al snel gaat het hout overheersen en wordt hij flink bitter. Hoewel hij zoet blijft (vanille, kristalsuiker) en een tikkeltje waxy is, verschijnt er tevens een zure noot als van grapefruit en kinine. Maar het is vooral de tannine van het hout die roet in het eten gooit. Hij blijkt toch wat scherp te zijn, maar water brengt niet meteen soelaas.

Op de middellange afdronk wordt de bitterheid nog eens extra in de verf gezet, wat hem niet ten goede komt.

Prima neus - mits het nodige geduld - maar op smaak en vooral in de finish laat het hout zich te veel gelden. Met grote dank aan Chris Lauriers voor het sample!

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3970

Glendullan 26 Year Old 1978 Rare Malts Selection

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, januari 24, 2018 08:40:31

Distilleerderij: Glendullan
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glendullan 26 Year Old 1978/2005 Rare Malts Selection
Kleur: licht goud
ABV: 56.6%

Woodspice

De oorspronkelijke Glendullan Distillery werd in 1897 gebouwd in hartje Speyside. Maar in 1972 werd op de site een volledig nieuwe fabriek neergepoot, groter dan zijn voorganger waardoor de capaciteit werd verdrievoudigd. Vreemd genoeg waren beide distilleerderijen gelijktijdig in productie van 1972 tot 1985, waardoor het niet uit te maken is of deze nu in de nieuwe of oude stills werd gestookt. Hoe dan ook, deze verscheen in 2005, het laatste jaar waarin de Rare Malts werden uitgebracht.

Fruitig kan je de neus niet echt noemen. Hoewel er heel wat geel fruit en citrus present tekent, wordt de neus toch gedomineerd door de schil van aardappelen, moutsuikers, leder, ontbijtgranen, wilde bloemen, ananassnoepjes, perzik in eigen nat en waterkers (ik denk dat dit de eerste keer is dat ik dat tegen kom in een malt). Zeer leuk, hoor.

Olieachtig, mondvullend, zoet en flink punchy. De nadruk ligt nu vooral op het fruit (abrikozen, perziken, bergamot, kiwi en meloen), gevolgd door honing en zoethout, vanille en wat woodspice. Hij prikkelt op de tong, zoveel is zeker. Maar hij blijft mooi zoet en fruitig en krijgt zelfs en mooie waxiness, als u begrijpt wat ik bedoel. Wat dat betreft krijgt hij toch een mooi old school karakter dat ik echt wel op prijs kan stellen.

In de lange afdronk evolueert hij van zoet naar licht bitter en laat hij je mond droog achter.

Ik proefde eerder nog maar 4 Glendullan en de resulaten lagen ver uit elkaar. Maar deze is - volledig volgens verwachting, overigens - een grootse Glendullan. Probleemloos de beste Glendullan die ik al proefde. Met grote dank aan Chris Lauriers voor het sample!

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3969

Convalmore 24 Year Old 1978 Rare Malts Selection

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, januari 23, 2018 08:22:01

Distilleerderij: Convalmore
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Convalmore 24 Year Old 1978/2003 Rare Malts Selection
Kleur: goud
ABV: 59.4%

Waxy

Convalmore is al dicht sinds 1985. De site staat te verkommeren. Hoewel het merk Convalmore in handen bleef van Diageo, werden de gebouwen verkocht aan William Grants & Sons die vandaag de da enkel nog gebruik maken van de warehouses. Deze Rare Malts release verscheen in 2003 en is zijn naam waardig. Immers, er zijn amper officiële releases, maar ook bij de onafhankelijke bottelaars is hij amper te vinden.

De neus is erg waxy en uitnodigend. Ik krijg allerhande citrusfruit (mandarijn, limoen, bloedappelsien en een hint van roze pompelmoes), aangevuld met kokosnoot, honing en iets van dieselolie. Op de achtergrond nog wat sultanas en groene thee, iets van menthol en chocolade. Amandelnoten? Je mag deze gerust complex noemen.

Hij is mondvullend, rond en olieachtig en doet me onmiddellijk aan bijenwas, honing en tabaksbladeren denken, terwijl het fruit langzaam boven komt drijven. Bijna tropisch, hoor. Lekker fruitig op citrus zoals in de neus, aangevuld met kruidenthee en mango. De menthol keert weer en gaat vooraf aan een streepje woodsmoke, wat me erg aanstaat. Hij doet me een beetje denken aan een kruising tussen Clynelish (zelfs Brora!), Mannochmore en Bladnoch, eerlijk gezegd. Lekker old school, ook. Heerlijk.

De afdronk duurt lekker lang, blijft waxy en fruitig, maar de menthol en de woodsmoke voeren de boventoon.

Mooie, complexe Convalmore, maar helaas onbetaalbaar geworden. Dit is nog maar mijn derde kennismaking met Coleburn, maar wat een mooie ontmoeting, zeg! Met grote dank aan Chris Lauriers voor het sample!

90/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3968

Caol Ila 23 Year Old 1978 Rare Malts Selection

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, januari 22, 2018 09:09:58

Distilleerderij: Caol Ila
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Caol Ila 23 Year Old 1978/2002 Rare Malts Selection
Kleur: goud
ABV: 61.7%

Tropi-caol Ila

In 1995 werd de Rare Malts Selection in het leven geroepen door de Scottish Malt Distillers, de voorloper van Diageo. Ze bestond in eerste instantie voornamelijk uit releases van jaren '70, '80 en '90 distillaten van voornamelijk gesloten distilleerderijen en waren stuk voor stuk minstens 18 jaar oud. De reeks hield het 10 jaar uit alvorens opgevolgd te worden door de jaarlijkse Special Releases van Diageo. Dankzij Chris Lauriers - Belgisch whisky ambassadeur par excellence - kan ik er 8 op een rijtje zetten. We beginnen met een 23-jarige Caol Ila die in 2002 het levenlicht zag.

Oh, de neus is erg fris en clean op allerhande citrusvruchten - met gekonfijte citroen in een glansrol - met flink wat gras en iets van tijgerbalsem. Flirt met tropisch fruit, wat hem iets atypische maar wel erg charmants geeft. De turf speelt niet eens tweede viool en geeft vooral het fruitige, zoete karakter van deze Caol Ila het voetlicht. Ik ben nu al fan!

Ook op smaak is hij verrassend zoet en fruitig, maar nu komen assen en roet opzetten, alsook flink wat zilt. Mooie kruidigheid ook op zwarte peper, nootmuskaat en zoethout. Het fruit wordt nog tropischer dan op de neus met citrus, mango en een hint van ananas. En water heeft hij absoluut niet nodig.

De lange afdronk biedt een zoete rokerigheid.

Zalige Caol Ila waar een groot deel van de turf als is uitgerijpt, waardoor het bijna een fruitbommetje wordt. Met grote dank aan Chris Lauriers voor het sample!

90/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-12-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3967

Boek: De Beste Distilleerderijen Van Schotland

MediaGeplaatst door Mark Dermul za, januari 20, 2018 17:11:02

Oorspronkelijk werd dit boek in 2015 uitgebracht onder de Engelse titel Spirit of Place. Het is van de hand van de gerenommeerde Schotland-kenner en -schrijver Charles Maclean. Het is wat je een coffee table book noemt, zo’n kanjer die de salontafel siert, wat vooral de prachtige foto’s (van Lara Platman en Allen MacDonald) mooi doet uitkomen.

Niet minder dan 59 distilleerderijen passeren de revue. Dus lang niet alle distilleerderijen, wat voor een deel al verklapt wordt door de Nederlandse titel ‘De Beste Distilleerderijen van Schotland’.

Het boek is erg fraai vormgegeven. Aan het begin van elk hoofdstuk staat een mooi kaartje, waarop de besproken distilleerderijen zijn aangegeven. Jammer genoeg is het kaartje op pagina 26 niet accuraat. Caol Ila en Bunnahabhain worden jammer genoeg op de verkeerde kust op Islay weergegeven. Een kemel, als u het mij vraagt. Maar graag vergeven.

De hoofdstukken zijn de volgende:

1. Lowlands

2. Islay

3. Central Highlands

4. Nothern Highlands

5. Eastern Highlands

6. Western Highlands

7. Speyside

8. Islands

De eerst besproken distilleerderij is dan ook Auchentoshan, wat bij mij een glimlach op de lippen tovert.

Voor wie enkele van deze distilleerderijen reeds bezocht, is het wellicht een leuk weerzien, maar voor wie nog nooit voet op Schotse bodem heeft gezet, is het een mooie virtuele reis. Want de teksten zijn beknopt, maar terzake (en geven flink wat historische informatie) en de 250 foto’s maken het een plezier om in te bladeren. Niet alleen de distilleerderijen zelf, maar ook de prachtige landschappen werden sfeervol vastgelegd op de gevoelige lens.

Dit is niet weer zomaar een boek over whisky, maar een mooi werk dat ik graag en regelmatig ter hand neem, met een goeie dram erbij.

De Beste Distilleerderijen Van Schotland
288 pagina’s, Nederlands
Hardback, gebonden
Charles Maclean, Lara Platman & Allan MacDonald
Uitgeverij Libero
ISBN 978-90-8998-870-6
25 EUR





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3966

Porto: Graham's 40 Year Old Tawny Port

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, januari 19, 2018 17:30:04

Bottelaar: W&J Graham's
Regio: Portugal
Fles: Graham's Port 40 Year Old Tawny Port
Kleur: roodbruin
ABV: 20%

Delicaat

Deze port werd - net als zijn jongere broers - samengesteld door Master Blender Charles Symington met wijnen die te slapen werden gelegd door zijn vader, grootvader en zelfs overgrootvader. Het is de oudste Tawny die Graham's uitbrengt. Hij werd samengesteld met ports van volgende druivensoorten: Touriga Francesca, Touriga Nacional, Tinta Barroca en Tinta Roriz. Hij wordt best geserveerd op 12° tot 15° (dus zet hem nog even in je koelkast alvorens te schenken). Net als de 30-jarige werd ook deze met een zilveren plak beloond op de International Wine Challenge 2013 (alsook op de Decanter Wine Awards in hetzelfde jaar).

Hmmmm, je ruikt de leeftijd gewoon. Erg complexe en ietwat van aarde doorspekte neus met allerhande gedroogde vruchten met rozijnen en pruimen op kop, gevolgd door noten, een hint van espresso met melkschuim en chocoladeschaafsel. Dit is een neus waar je even bij stil wil blijven staan.

Hij is delicaat en fruitig met meer rood fruit en rozijnen, noten en geroosterde koffie, maar ook toffee en chocolade. Lekker zoet zonder mierzoet te worden. Complex.

De afdronk is het sterkste element van deze heerlijke port. Die verraadt opnieuw zijn leeftijd en duurt bovendien verrassend lang.

Ik kocht een flesje voor Dearly Beloved's kerst maar moet bekennen dat ik een dubbele agenda had. Ik lust hier ook best een glaasje van! Ja, deze is 135 EUR, maar hij loont echt de moeite voor wie een goeie, ouwe port op prijs kan stellen. Het grote voordeel tegenover de (nog betere) Vintage Port is dat je er na opening nog een week of 8 van kan genieten (terwijl een Vintage of LBV na een week zijn kracht verliest).

Geproefd door Mark Dermul op 26-12-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3965
« VorigeVolgende »