WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Gin: Interludium Batch 03 - Scotland

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, juni 02, 2018 09:42:21

Bottelaar: Mark & Manny's Malts
Regio: U.K.
Fles: Interludium Gin, Mark & Manny’s Malts, Batch 03 – Scotland – 50 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Robuust

De zomer staat voor de deur, dus is het hoog tijd voor een heerlijke Gin & Tonic, toch? Laten we nu net een prachtige nieuwe gin ontdekt hebben. Na de succesvolle Hollandse en Belgische versies is het nu tijd voor Batch 03 van onze populaire (al zeggen we het zelf) Interludium Gin. Speciaal aan deze gin – volgens het London Dry procedé geproduceerd – is dat hij nog eens 8 maanden heeft mogen doorbrengen in Schotland, op een vat dat voorheen een geweldige Speyside whisky heeft gebaard. Welke whisky, vraagt u zich af? We could tell you, but we’d have to kill you. Wat we wel kunnen meegeven is dat hij hierdoor niet alleen een prachtig kleurtje heeft meegekregen, maar bovendien ook een heerlijk smaakprofiel ontwikkelde. Hij werd niet koel gefilterd en gebotteld op 46%.

De neus is erg aromatisch en doet zeker denken aan een whisky. Naast citrus, jeneverbes en koriander is het de prachtige hint van toffee en vanille die hier met de aandacht gaat lopen. In de verte krijg je zelfs een streepje woodsmoke! Dat moet wel van het whiskyvat zijn.

Hij is erg vol op smaak. Robuust, zelfs! Naast de typische toetsen die je van een London Dry gin mag verwachten, krijg je opnieuw een heerlijk zoetje van vanille.

Een licht bittertje wordt vergezeld van zoete eik op de erg lange afdronk.

Wat een zalige, zoete, fruitige gin met een rokerige twist. Een echte geniet-gin, zeg maar. Deze leent zich heel, heel erg tot puur drinken.

Gin & Tonic

Maar in putje zomer kunnen we toch niet weerstaan aan de verfrissende roep van een goeie G&T. Gezien het karakter van onze gin, kiezen we voor een eerder neutrale tonic en zo min mogelijk garnituur. Het gaat misschien wat pretentieus klinken, maar zelf vinden we dit de perfect serve: 7cl Interludium III, 20cl neutrale tonic en flink wat ijs. Een enkele schijf limoen dient eerder ter versiering dan om smaak toe te voegen. En dan genieten maar!

Zoals steeds is het aantal flessen gin beperkt tot 50, dus je moet er wel snel bij zijn als je zo’n flesje wil bemachtigen. Te krijgen op mmmalts.com tegen 40 EUR, zolang de voorraad strekt.

Geproefd door Mark Dermul op 22-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4108

Mark’s Whisky Ramblings 205: Interludium Gin Batch 03 - Scotland

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul vr, juni 01, 2018 07:34:13

De zomer staat voor de deur, dus is het hoog tijd voor een heerlijke Gin & Tonic, toch? Laten we nu net een prachtige nieuwe gin ontdekt hebben. Na de succesvolle Hollandse en Belgische versies is het nu tijd voor Batch 03 van onze populaire (al zeggen we het zelf) Interludium Gin. Speciaal aan deze gin – volgens het London Dry procedé geproduceerd – is dat hij nog eens 8 maanden heeft mogen doorbrengen in Schotland, op een vat dat voorheen een geweldige Speyside whisky heeft gebaard.

Wat we wel kunnen meegeven is dat hij hierdoor niet alleen een prachtig kleurtje heeft meegekregen, maar bovendien ook een heerlijk smaakprofiel ontwikkelde. Hij werd niet koel gefilterd en gebotteld op 46%.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4107

Johnnie Walker King George V

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, mei 31, 2018 07:21:33

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker King George V
Kleur: goud
ABV: 43%

Koninklijk

Koning George V regeerde een eeuw geleden – van 1910 tot 1936 om precies te zijn. Twee jaar voor zijn dood (hij overleed aan bronchitis) ontving John Walker & Sons een zogenaamde Royal Warrant en werden ze dus hofleverancier. Het duurde tot 2007 (!) voordat dit feit in de bloemetjes werd gezet met een ‘koninklijke blend’, samengesteld met whisky’s van distilleerderijen die tijdens dat vijfentwintigjarige bewind van George V actief waren (nou, dat zijn natuurlijk de meesten die vandaag de dag nog altijd operationeel zijn). Sommigen daarvan bestaan niet meer, denken we maar aan Glen Albyn, Cambus en Port Ellen, drie van de whisky’s die in deze blend verwerkt zijn. Uit goede bron vernam ik dat er ook Cardhu en Royal Lochnagar in gingen. De fles komt in een prachtige, handgeblazen fles, oogstrelende verpakking en doet het geheel er erg duur uitzien. Dat is het dan ook, een fles kost maar liefst 500 EUR.

Hij is erg zacht op de neus, maar wel prachtig gelaagd. Het begint op noten en rijp fruit, voornamelijk van de rode variant. Flink herbaal met toetsen van tijm en rozenblaadjes. Wat moutsuikers en lichte houttoetsen geven hem diepgang. Geroosterde noten en donkere chocolade. Hint van zoete rook. Imposant.

Hij is erg rijk op de tong. Best kruidig met gember, kaneel en witte peper – een hint van nootmuskaat niet vergeten – maar een blaadje munt houdt hem fris en geeft voldoende ruimte aan het citrusfruit om zich te tonen. Sinaasappel, vooral. Het geheel is minder complex dan gehoopt, maar wel zijdezacht en weelderig.

Hij wordt licht droog in de middellange afdronk. Een toets van munt op het sterfbed.

Wederom een erg, erg mooie luxeblend die de term ‘koninklijk’ zeker mag dragen. Maar voor die prijs koop ik 4 flessen Blue Label of 2 flessen Ghost & Rare. Sorry, majesteit.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4106

Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare (Brora & Rare)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, mei 30, 2018 05:55:31

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare (Brora & Rare)
Kleur: koper
ABV: 46%

Meesterwerk

De Johnnie Walker Blue Label is het paradepaardje van het huis. Hij is razend populair als geschenk, komt in een eindeloze stroom special editions en… gelukkig… is absoluut heerlijk. Maar in 2017 pakte Johnnie Walker uit met een nieuwe, gelimiteerde editie van hun ‘blauwe’: de Johnnie Walker Ghost & Rare. In deze eerste uitgave draait het om Brora. Maar ook Pittyvaich en Cambus – eveneens gesloten distilleerderijen – spelen een rol. Daarnaast krijgen we ook Clynelish, Royal Lochnagar, Glenlossie, Glenkinchie en Cameronbridge. Het resultaat is een fles van 250 EUR, weliswaar in een oogstrelende verpakking. Ik heb lang getwijfeld of ik me hiervan een fles moest aanschaffen. Totdat ik ‘m op een festival kon proberen. De twijfel was meteen weg en twee flessen kwamen op de bestellijst.

Het komt niet vaak (of toch veel te weinig) voor dat ik een OMG-moment beleef wanneer ik voor het eerst een whisky ruik. Dit is er zo eentje. Erg rijke en aromatische, complexe neus op geroosterde ananas, perzik en appelsienen, aangevuld met aardse tonen, alsof ik in een dunnage warehouse met aarden vloer sta te nosen. En hoewel het erg moeilijk inschatten is hoeveel Brora er precies in deze vatting werd gebruikt, kan ik met de hand op het hart zeggen dat ik ‘m ruik! Ook de typische waxiness van Clynelish is prominent aanwezig. Flink wat noten (amandelen en hazelnoten) en een toefje honing zorgen voor een extra zoete twist. Op de achtergrond is hij zelfs licht tropisch met wat banaan en kokosnoot. Hint van eucalyptus. Mocht u het nog niet door hebben: dit is erg complex!

De aanzet is erg zoet, een tikkeltje kruidig en best rokerig. Geel en groen fruit evolueren zachtjes naar moutsuikers en noten, aangevuld met munt, pijptabak, tuinkruiden, donkere chocolade, suikerspin en crème brûlée. De rokerigheid wordt langzaamaan groter.

De afdronk begint rokerig, maar maakt dan snel plaats voor subtiele zoete, fruitige toetsen en wat eik op het sterfbed.

Dit is een bijzonder lekker Blue Label, waar de som echt wel veel meer is dan de onderdelen. Een meesterwerk van de blenders. Oh ja… de tweede uitgave staat ook al in de steigers. Die zou dan draaien rond die andere trophy malt van Diageo. U raadt het al: Port Ellen. Ik ben al te sparen.

90/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4105

Johnnie Walker Premier

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, mei 29, 2018 07:19:02

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Premier
Kleur: brons
ABV: 43%

Rijk & Rokerig

De Johnnie Walker Premier kom je in onze contreien amper tegen. Hij werd in eerste instantie immers voor de Aziatische markt geproduceerd. Hij werd gelanceerd in 1995, ter herdenking van 175 jaar blenderskunst. De bedoeling van Johnnie Walker was om met deze blend, die volgens de verpakking werd samengesteld uit een selectie van de oudste malt en grainwhisky’s, het authentieke karakter van een Scotch uit de 19e eeuw te evoceren. Klinkt mooi, maar smaakt het ook?

Op de neus krijg ik zoete aroma’s, flink wat kruiden, maar ook iets van zwavel en het duurt even voordat helemaal weggetrokken is. Het maakt plaats voor donker fruit, een karrenvracht aan appelsien, zoethout en fudge, maar ook maritieme toetsen als oestersap en zeewier. Rijk en rokerig.

Best romig en een stevige aankomst op de tong. Hij is meteen zowel zoet als zilt tegelijkertijd. Zoet in de vorm van citrus- en donker fruit, zilt als van turf en zeezout. Hij wordt zelfs best brak naar het einde toe, zonder over the top te gaan, wat hem best een complex karakter geeft.

De afdronk is middellang en behoudt het evenwicht tussen zoet en zilt. Op het sterfbed komt daar nog een mooi bittertje aan te pas.

Apart, dat is het minste wat je van deze blend kan zeggen. Of hij in de buurt komt van een 19e eeuwse Scotch zal ik nooit weten, maar lekker is hij alleszins.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4104

Johnnie Walker Swing Superior

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, mei 28, 2018 07:09:45

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Swing Superior, bottled 1980s
Kleur: koper
ABV: 43%

Pittig

De Johnnie Walker Swing Superior is de ‘grote broer’ van de Swing. Het verschil is drieledig. Ten eerste bevat hij iets meer Islay whisky, ten tweede is hij op een hoger alcoholpercentage gebotteld en ten derde… hij wordt niet meer geproduceerd. Ik schonk een fles uit de 1980s op mijn Keep Walking Masterclass.

Op de neus is het een heel ander verhaal dan bij zijn kleine broertje Swing. Deze vertoont veel meer pit in de vorm van kruidigheid, turf en fruitigheid. Hij is meer uitgesproken en dat maakt hem stukken aantrekkelijker. Donker fruit, aangevuld met Sevilla appelsienen en Turks Fruit. Dit is erg lekker.

Hij heeft iets meer oomph omwille van het hogere alcoholpercentage, maar is minder romig. Dat gezegd zijnde vertoont hij op smaak gelijkaardige toetsen van fruit en moutsuikers, maar ook een ietwat scherp randje dat hem wat diepgang geeft. Dat zal de Islay wel zijn, zeker?

De finish is middellang en verrassend gekruid.

Lekkere, old school blend die best naast menig single malt kan staan.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4103

Johnnie Walker Swing

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, mei 27, 2018 10:04:17

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Swing, bottled 1990s
Kleur: koper
ABV: 40%

Swing

In 1932 bracht Alexander II – kleinzoon van John Walker – deze bijzondere fles voor het eerst op de markt. Het is een fles die zachtjes over en weer kan rollen zonder om te vallen. Vandaar de naam. Eersteklas passagiers op de grote ocean liners tussen Glasgow en New York konden op die manier probleemloos genieten van hun dram. Ik proefde eerder al een botteling uit de jaren 1970, die ik echt geweldig vond. Deze is zo’n twee decennia later op de markt gekomen (maar toch ook al een behoorlijke twintig jaar oud). De Swing is trouwens vandaag de dag nog steeds verkrijgbaar.

De neus is best gelaagd en redelijk ‘zwaar’, als u begrijpt wat ik bedoel. Flink wat zoete honing, vanille, sherrytoetsen, zoete kruiden, een beetje bourbon-y tegelijkertijd en zelfs een hint van turf, zij het weliswaar op de achtergrond. Doet wel een beetje old school aan, wat ik op prijs stel.

Hij is romig op de tong. Best mondvullend. Het begint allemaal op appelsienen, abrikozen, moutsuikers, pruimen en andere donkere fruitjes, terwijl hij langzaam maar zeker evolueert naar een iets droger profiel met zilt randje. Je zou dit zowaar bijna complex durven noemen.

De afdronk is echter aan de korte kant en eindigt op een bittertje.

Hij is behoorlijk lekker en gevaarlijk drinkbaar, maar kan niet tippen aan de versie van twee decennia eerder.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4102

Mark’s Whisky Ramblings 204: Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul za, mei 26, 2018 09:04:00

De Johnnie Walker Blue Label is het paradepaardje van het huis. Hij is razend populair als geschenk, komt in een eindeloze stroom special editions en… gelukkig… is absoluut heerlijk. Maar in 2017 pakte Johnnie Walker uit met een nieuwe, gelimiteerde editie van hun ‘blauwe’: de Johnnie Walker Ghost & Rare. In deze eerste uitgave draait het om Brora. Maar ook Pittyvaich en Cambus – eveneens gesloten distilleerderijen – spelen een rol. Daarnaast krijgen we ook Clynelish, Royal Lochnagar, Glenlossie, Glenkinchie en Cameronbridge.

Het resultaat is een fles van 250 EUR, weliswaar in een oogstrelende verpakking. Maar is hij het ook waard?



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4101

Johnnie Walker Blender’s Batch Espresso Roast

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, mei 25, 2018 07:11:34

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Blender’s Batch Espresso Roast, 50cl
Kleur: koper
ABV: 43.2%



Stoutbier

De Espresso Roast verscheen in de nieuwe Blender’s Batch reeks en is, net als de Rum Cask Finish, gebotteld in flesjes van een halve liter. Van brouwerij Guinness (eveneens eigendom van Diageo) keken ze af welke invloed geroosterde mout had op het bier en dat was reden genoeg om het ook eens te proberen voor hun whisky. Ze zijn daarin trouwens niet de eersten, want Glenmorangie deed het hen jaren geleden al voor met hun Signet. Hij werd gebotteld op een iets hoger alcoholpercentage.

Op de neus ontwaar ik vanille, kruiden en de beloofde hint van chocolade. Hij is very easy-going op de neus. Een echte allemansvriend, wat me doet vermoeden dat er flink wat Cardhu in verwerkt is. Hij doe me zelfs een beetje aan een stoutbier denken, maar met flink wat houttoetsen.

Hij is een tikkeltje te zacht op de tong, naar mijn gading. Mocht wel wat meer body hebben. Maar de smaak valt goed mee. Appelsienlikeur, nootmuskaat, chocolade, subtiele vanille en wat woodsmoke.

De afdronk is best lang en warmend, met de nadruk op de kruidigheid. Hij tintelt nog lang na op de tong.

Wat mij betreft de beste van de Blender’s Batches (althans van de drie die ik al geproefd heb), ondanks de lichte body. De finish is zijn troef.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4100

Johnnie Walker Blender’s Batch Rum Cask Finish

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, mei 24, 2018 07:18:54

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Blender’s Batch Rum Cask Finish, 50cl
Kleur: zonlicht
ABV: 40.8%



Ananas

In de Blender’s Batch verschenen al verschillende experimenten, zoals een Bourbon & Rye, een Wine Cask Blend, een Sherry Cask Finish. Maar ook deze Rum Cask Finish hoort in dat rijtje thuis. Let wel: dit is een flesje van 50cl en een éénmalig experiment, dus op is op. Deze blend werd samengesteld met whisky uit de Lowlands en Speyside en kreeg een narijping op rumvaten waar voorheen pot still gestookte Caraïbische rum op rijpte.

De neus start in alle eerlijkheid nogal gesloten. Het duurt even voordat er wat citrusfruit doorschemert in de vorm van limoen en wat sappige partjes mandarijn. Ananassnoepjes! Hint van witte chocolade, alsook een heel klein beetje woodsmoke, maar dat zit wel helemaal op de achtergrond.

Hij is zijdezacht, maar erg romig. Nu krijg ik naast de ananas en de citrus ook wat marsepein en munt. Best kruidig, op witte peper en een toefje kaneel.

De afdronk is middellang en mierzoet.

Op zich vind ik ‘m maar zo-zo, maar als je hier een Scotch Mojito mee maakt ben je in de zevende hemel.

79/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4099

Johnnie Walker Blender’s Batch Red Rye Finish

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, mei 23, 2018 12:28:47

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Blender’s Batch Red Rye Finish
Kleur: koper
ABV: 40%

Rogge

Johnnie Walker lanceerde in 2017 de zogenaamde Blender’s Batch reeks, waarin verschillende innovatieve en experimentele whisky’s worden gebotteld. De eerste in deze reeks is deze Red Rye Finish, die werd samengesteld uit een klein aantal malt en grain whisky’s, allemaal gerijpt of first fill bourbonvaten en nadien een finish van 6 maanden kreeg op vaten waarop voorheen – zoals de naam al doet vermoeden – roggewhiskey had voortgebracht.

Op de neus is hij onmiddellijk erg ‘boubon-y’, met flink wat zoete rogge, flink wat karamel, nootmuskaat en peper en citrusfruit. Blind zou je dit makkelijk kunnen verwarren met een Amerikaan.

Hij is erg makkelijk drinkbaar omwille van zijn zoetheid. Vanille, karamel, wat kruidigheid van de rogge en een hint van chocolade.

In de middellange finish krijg ik nog meer vanille en kruiden.

Een erg drinkbare – en spotgoedkope – Walker, die het zeker goed doet in een cocktail, maar ook puur verrassend genietbaar is.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4098

Ballechin 10 Year Old 2007 Signatory for The Nectar

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, mei 22, 2018 18:50:51

Distilleerderij: Edradour
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Ballechin 10 Year Old 2007/2017 Signatory UCF for The Nectar, Refill Sherry Butt #8, 683 bts
Kleur: brons
ABV: 60.4%

Verleider

Ook deze 10-jarige Ballechin werd geselecteerd door The Nectar uit Zolder. Het is geweten dat Mario en zijn team een zeer goeie band hebben met Signatory, eigenaar van Edradour. Deze rijpte op een refill sherry butt en heeft een prachtig kleurtje. Hij is gebotteld op vatsterke. Ik kijk er naar uit.

Oh, my! Heerlijk donkerzoet op een karrevracht aan toffee. Werther’s Originals. Maar dan omfloerst met een streepje rook. Mokatine. Arabische koffie. Iets van rozijnen en tabak, maar vooral allerhande variaties op karamel. Voor de zoetekauwen onder ons. Ik ben er zo eentje.

Ondanks het hoge ABV komt hij zoetjes binnen zonder je tong te verbranden. Hoewel de speekselklieren in overdrive gaan, proef ik nu flink wat citrusfruit en abrikozen, dadels en appelsien. De karamel tekent ook present. En kruidig dat hij is! Nootmuskaat, kruidnagel en kaneel. Allemaal lekker donker en lekker zoet, gewikkeld in een rokerig jasje. De rook wordt trouwens met elke slok intenser. Hij is zelfs een tikkeltje umami. Rosbief? Heerlijk.


De afdronk duurt langer dan een aflevering van Temptation Island en is bovendien een pak interessanter en sexyer (ja, dat is een bestaand woord, zoek het maar op).

Bangelijk lekkere Ballechin die me naar een tweede glas doet verlangen. Verleider!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4097

Ballechin 12 Year Old 2005 Signatory for The Nectar

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, mei 22, 2018 06:40:59

Distilleerderij: Edradour
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Ballechin 12 Year Old 2005/2017 Signatory UCF for The Nectar, Bordeaux Cask #155, 335 bts
Kleur: koper
ABV: 46%

Troefkaart

Ballechin is de geturfde versie (50 ppm) van Edradour, die haar naam ontleent aan de voormalige distilleerderij Ballechin (1810-1927) die op de spreekwoordelijke steenworp van het huidige Edradour te vinden was. Dit vat werd speciaal door Belgisch importeur The Nectar geselecteerd. Een Bordeaux wijnvat, nota bene. Ik ben benieuwd!

Erg mooie en zoete neus op allerhande rood fruit van frambozen tot aardbeien met wat herbale toetsen erdoorheen als van herfstbladeren. Een toefje kaneel maakt hem een beetje snoeperig.

Hij is zijdezacht en rond, fruitig zoet (opnieuw flink wat rood fruit, maar nu ook wat mandarijntjes) en een tikkeltje spicy. Denk gember, kaneel en iets van kruidnagel. Zachte tannine maakt hem een licht drogend, maar dit is verre van oaky. Een lichte rokerigheid (die ik overigens amper waarnam op de neus) verspreid zich hier in de mond. Dit is prima spul.


Vooral in de finish laten de turf en de wijn zich gelden, maar het werkt erg goed.

De neus vond ik erg mooi, de smaak geweldig, maar de finish is de troefkaart! Dit is mijn tiende Ballechin tot nu toe en ik blijf ze lekker vinden. Ik was een beetje benauwd, want wijn finishes zijn niet zo eenvoudig, laat staan een volledige rijping. Maar deze heeft het hout mooi weerwerk gegeven. Aanrader.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4096

Edradour 12 Year Old 2004 Straight from the Cask #365

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, mei 21, 2018 07:03:56

Distilleerderij: Edradour
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Edradour 12 Year Old 2004/2017 Straight from the Cask, Sauternes Cask #365, 50cl, 397 bts
Kleur: brons
ABV: 53.5%

Donkerzoet

De tijd dat Edradour smalend Edrasour werd genoemd, ligt gelukkig al lang achter ons. Sinds Andrew Symington en zijn team de boel overnamen in 2002, heb ik niets dan lekker spul van deze distilleerderij uit Pitlochry aan de lippen mogen zetten. Laat ik daarom deze 12-jarige op vatsterkte (SFTC op het label betekent immers Straight from the Cask) meteen proeven. Oh, ja, hij rijpte op een Sauternes wijnvat. Wat een prachtig kleurtje!

Zalig fruitige neus met een hoek af. Ik verklaar mij nader. Eerst krijg ik een heleboel fruit in de vorm van abrikoos, perzik, gekonfijte ananas en zelfs een hint van overrijpe mango, maar dat wordt snel gevolgd door een takje frisse munt, iets van mosterdzaad en zelfs een hint van curry. En lekker dat het is!

De body is prima en de smaak is dat ook! Beter dan de al behoorlijke neus deed vermoeden. Donkerzoet op allerhande citrus, gedroogde abrikozen, bruine banaan, gesuikerde appelsienschillen, Turks Fruit en notenlikeur. Hij is ook best kruidig op kaneel, nootmuskaat en kruidnagel. De tannine heeft een licht drogend effect, maar deze is zo succulent dat hij het best kan verdragen.


De afdronk is lang, erg lang. En donkerzoet.

Nou, voor mijn 25e ontmoeting met Edradour kan ik wel zeggen dat het een juweeltje is. Pakweg 80 EUR voor een flesje van 50cl. Dat is niet goedkoop, maar wat een whisky!

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4095

Keep Walking Masterclass

EventsGeplaatst door Mark Dermul zo, mei 20, 2018 09:54:08

Ik beken, ik liep al heel lang rond met het idee een tasting te organiseren met flessen van Johnnie Walker. Want dit wereldmerk wordt door menig whiskyliefhebber schuin bekeken. De schuldige is natuurlijk de Red Label, die – laten we eerlijk zijn – niet veel om het lijf heeft, ook als is het de best verkopende whisky ter wereld.

Maar Johnnie Walker is zoveel meer.

Geen enkele whiskyclub of bar had de ballen – excusez le mot – om zich aan de Striding Man uit Kilmarnock te wagen, dus… deed ik het maar zelf.

Op 18 mei organiseerde ik mijn Keep Walking Masterclass in de prachtige Rolf Benz Lounge in de Ghelamco Arena te Gent.

Ik wilde met deze tasting aantonen dat Johnnie Walker echt wel goed spul op de markt heeft en naar aanleiding van de reacties tijdens en na de tasting ben ik verheugd te kunnen zeggen dat ik in mijn opzet geslaagd ben.

Dit was de line-up:

Johnnie Walker Blender’s Batch Red Rye Finish
Johnnie Walker Blender’s Batch Rum Cask Finish
Johnnie Walker Blender’s Batch Espresso Roast
Johnnie Walker Swing
Johnnie Walker Swing Superior
Johnnie Walker Premier
Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare
en nog een leuke surprise aan het eind… lees verder!

De Red Rye Finish, zoals de naam doet vermoeden, is een erg drinkbare – en spotgoedkope! – blend, die een finish meekreeg op first fill vaten waar voorheen roggewhiskey op gerijpt had. Hij werd unaniem goedgekeurd. Wat een mooie entree. Ik was zelf ook heel aangenaam verrast.

De Rum Cask Finish begon erg gesloten, maar offreerde nadien mooie toetsen van geel fruit (vooral ananas) en had een pittige finish, terwijl de Espresso Roast heerlijke toetsen van chocolade en appelsien op de neus gaf.

Alle drie de Blender’s Batches waren prima drinkbaar op zich, maar doen het vooral uitstekend in een leuke cocktail – iets waarvoor ze immers speciaal samengesteld werden.

De Swing heeft een leuk verhaal, natuurlijk. Bedacht in 1932 door kleinzoon Alexander II, werd deze fles speciaal ontworpen om op de grote ocean liners geschonken te worden. Ongeacht de deining van het schip, konden de eersteklaspassagiers toch rustig genieten van hun dram, want de fles schommelt gezellig mee zonder om te vallen. Een erg smakelijk blend, hoor. Hoewel ik moet bekennen dat de vorige batch die ik proefde (uit 1978!) stukken beter was. Deze fles uit de jaren ’90 van de vorige eeuw moest alvast erg de duimen leggen aan de veel lekkerdere Swing Superior. Niet alleen is die op een iets hoger alcoholpercentage (43% tegenover 40%) gebotteld, het aandeel Islay whisky is ook groter en dat resulteerde in een meer gelaagde en pittigere whisky dan zijn ‘kleine broer’. Hij eindigde vanavond meer dan terecht op de derde plaats. Hoewel de Swing vandaag de dag nog steeds wordt geproduceerd, is dat niet het geval voor de Swing Superior, wat jammer is. Maar in veilingen kan je hem nog wel een tegen het lijf lopen.

Na de pauze proefden we eerst een botteling die enkel in Azië verkrijgbaar is. China, Taiwan, Japan, het zijn allemaal zeer belangrijke afzetmarkten voor Johnnie Walker en consoorten. De Johnnie Walker Premier is er zo eentje, die in 1995 voor het eerst verscheen. De samenstelling zou een reflectie moeten zijn van hoe de blend in de 19e Eeuw smaakte. En hoewel we daar enkel maar naar kunnen raden, was iedereen het er wel over eens dat hij bijzonder lekker was, wat hem meteen ook op de tweede plaats deed belanden.

Maar het moment suprème – althans, dat is wat de proevers dachten – kwam met de splinternieuwe Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare, die samengesteld is met whisky’s uit Brora, Pittyvaich en Cambus – alle drie gesloten, vandaar de Ghost – aangevuld met uitzonderlijke whisky’s (vandaar de Rare) uit Royal Lochnagar, Clynelish, Glenkinchie, Glenlossie en Cameronbrigde. En het mag gezegd… deze fles – die toch maar even 250 neurootjes moet kosten – is een absolute topwhisky. Het is een whisky waarvan je stil wordt. Niet voor niets eindigde deze – met voorsprong – op de eerste plek. Oh, ja… de Ghost & Rare II staat al in de steigers en heeft Port Ellen als hoofdrolspeler… Begin maar al te sparen.

De proevers waren flink onder de indruk, maar little did they know dat er hen nog een vloeibare verrassing stond te wachten. Niemand minder dan Arno Dobbels – Brand Ambassador van Diageo – was namelijk aanwezig op de tasting en had een klein flesje in een grote doos meegebracht. Toen hij onthulde welke whisky we nog als toemaatje geschonken zouden krijgen, vielen de monden (in vele gevallen letterlijk) open! Arno had namelijk de fantastische (maar best dure, met zijn prijskaartje van om en bij de 500 EUR) Johnnie Walker King George V meegebracht. Deze blend, die in 2007 op de markt kwam, is een eerbetoon aan de Royal Warrant die Johnnie Walker in 1934 ontving. En de whisky is samengesteld met oudere grains, Royal Lochnagar, het onvolprezen Cardhu en… Port Ellen.

Nou, nou, nou… hoe decadent kan je een Johnnie Walker Masterclass maken? Needless to say dat zij die erbij waren met een brede glimlach naar huis gingen. De oude boutade maakt haar naam weer helemaal waar: de afwezigen hadden ongelijk!

Wat mij nog het meest deugd deed was het feit dat verschillende mensen me kwamen vertellen dat ze deze tasting een eye-opener vonden, dat ze geen idee hadden dat Johnnie Walker zo’n prachtige whisky op de markt had en dat ze van plan waren om verder te kijken dan de Red Label. En dat is maar goed ook, want onze jongen uit Kilmarnock is na bijna 200 jaar nog altijd flink in de goeie richting aan het lopen.

Met dank aan Vanderwaerden om de Rolf Benz Lounge wederom ter beschikking te stellen (u moet daar echt eens gaan kijken, wat een prachtige salons!), aan Arno Dobbels voor de ongelooflijke verrassing, aan de bezoekers voor hun aanwezigheid en aan Dearly Beloved, mijn rots in de branding.

May the Malt be with you!

PS. U mag zich binnenkort aan mijn uitgebreide tasting notes verwachten op het blog.











  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4094

Boek: Wort, Worms & Washbacks

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul za, mei 19, 2018 08:57:19

Hoewel dit boek al dateert van oktober 1999 en dus best wel gedateerd is, vond ik het toch een heerlijk stukje whiskygeschiedenis, gezien door de ogen van John McDougall. Immers, John heeft een ongelooflijke loopbaan in de whiskyindustrie achter de rug – nou, ja, hoewel hij al lang op pensioengerechtigde leeftijd is, is hij nog steeds heel erg actief in de whiskywereld (één van zijn laatste wapenfeiten is bijvoorbeeld het ontwerp van de Box Destilleri in Zweden!).

Het boek verhaalt de onwaarschijnlijke carrière van John, die in december 1963 begon bij Aultmore. Daarna zou hij nog verantwoordelijkheden dragen bij Knockdu, Banff, Teaninich, Balmenach, Imperial, Dailuaine, Balvenie, Ladyburn, Girvan, Laphroaig (zie foto), Tormore en Springbank. Hij verliet Sprinbank uiteindelijk in 1996 – niet in de beste omstandigheden, om het zacht uit te drukken – en werd zelfstandig whisky broker (met de ‘Golden Casks’ als meest recente reeks van zijn bedrijf House of MacDuff).

Het is onwaarschijnlijk hoe het er aan toe ging in de distilleerderijen in de jaren 1960-2000 met diefstallen, botsingen met de accijnsambtenaren, problemen bij de productie, tegenstrijdige belangen tussen aandeelhouders en whiskymakers en ga zo maar door. Dit alles, doorspekt met flink wat humor van John zelve, leest als een trein en is echt een aanrader.


Je kan John ook online vinden op http://johncmcdougall.com, waar hij tevens een blog onderhoudt.

Wort, Worms & Washbacks – Memoirs from the Stillhouse
215 pagina’s, Engels
Paperback
John McDougall & Gavin D. Smith
Uitgeverij The Angel’s Share
ISBN 978-1-897784-65-1
15 EUR



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4093

Mark’s Whisky Ramblings 203: Wolfburn Aurora

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul vr, mei 18, 2018 07:40:39

In Thurso, een stadje met slechts 9000 inwoners in het hoge noorden van Schotland, werd in 2013 voor het eerst een vat afgevuld met spirit door de Wolfburn Distillery. De eerste whisky verscheen dan ook pas in 2016. Na de initiële release van hun 3-jarige single malt verscheen deze Wolfburn Aurora. Dit is een single malt die in maar liefst drie types vaten heeft gerijpt: 40% in second fill quarter casks, 40% op first fill bourbon casks en de overige 20% op first fill oloroso hogsheads.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4092

Wolfburn The Kylver Series 2

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, mei 17, 2018 07:03:34

Distilleerderij: Wolfburn
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Wolburn The Kylver Series 2, OB 2017, 1.450 bts
Kleur: vol goud
ABV: 50%

Idiosynchratisch

De Kylver Stone is een oude grafsteen uit de 5de Eeuw die op het eiland Gotland – ten zuiden van Zweden in de Baltische Zee – werd gevonden. Hij is gegraveerd met oude Germaanse runen. Je kan de runetekens terugvinden op de labels van deze reeks van Wolfburn, waarvan wij de tweede proeven, die in 2017 gelanceerd werd. De rune op dit label betekend ‘aurochs’, wat een ondertussen uitgestorven koebeest betrof. De whisky is een mix van 2 ex-bourbon van 200 liter en 1 ex-oloroso vat van 500 liter (second fill) en gebotteld op 50%.

Erg frisse en fruitige neus op allerhande steenvruchten zoals mango en perzik, maar ook sappige peren en meloen, een enkele schijf limoen en zelfs groene banaan. Bijna tropisch, maar net niet door de toets van aarde en turf. Desalniettemin is dit een erg aangename en uitnodigende neus die me echt kan bekoren. Na verloop van enkele minuten gaat het fruit de gekonfijte richting uit, komen ananas en kokosnoot sterk opzetten en verschijnt een flinke toets van licht verbrande bruine suiker. I like!

Hij is mooi olieachtig, bijna pikant (flink wat gember en peper) met een mooie rokerige toets. De turf tekent onmiskenbaar present, waardoor het fruit wat in de verdrukking komt. Maar toch krijg ik mooie toetsen van vijgen, ananas en sultanas. Vanille en karamel, kaneel en getoaste eik geven hem diepgang. Maar de quasi-tropische toets is hij wel kwijt. Hij krijgt zelfs een zilt randje.

De afdronk is lang en warm met de nadruk op gember en kaneel, terwijl de rook op de achtergrond blijft hangen. Een zilte opstoot op het sterfbed.

Hoewel de vaten hun werk hebben gedaan, blijft deze Wolfburn toch idiosyncratisch. Op geen enkel moment verliest hij zijn eigen identiteit. Hier ga je wel bijna 200 EUR voor moeten neertellen, wat ik wel duur vind.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4091

Wolfburn Morven

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, mei 16, 2018 06:30:30

Distilleerderij: Wolfburn
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Wolburn Morven, OB 2017
Kleur: stro
ABV: 46%

Kalk

De Wolfburn Morven is een licht geturfde versie van deze Highlander uit Thurso, die in september 2017 gelanceerd werd. Hij kwam er vooral omdat de small batch Wolfburn No 128 zo’n succes was. Deze Morven is bijgevolg nu onderdeel van de core range van deze in noordelijke distilleerderij. Morven is overigens de hoogste berg in het graafschap Caithness, waarin Thurso gelegen is. De whisky is wel erg bleekjes.

De neus is verrassend zacht (zeker na de No 128) en geeft behalve een licht streepje rook wat jonge appels en peren. Best mineralig (kalk!) en duidelijk jong. Dat hoeft geen probleem te zijn, maar deze Wolfburn is toch minder intrigerend op de neus. Een zilt randje brengt ons naar de woeste kust. Gezouten karamel en pijnboompitten met enkele florale accenten.

Ook op smaak is hij erg fris en doet hij best jong aan. Limoensap met peper, vanille en gebakken appeltjes. Perensiroop. De turf is overduidelijk, maar wat mij betreft on the side, dus niet echt geïntegreerd. Moutsuikers, getoaste eik en opnieuw flink wat florale toetsen, waardoor hij zijn leeftijd absoluut niet kan wegsteken. Hoeft niet, maar dit jong spul proeft ook echt jong.

De afdronk is middellang met flink wat gember. Hij begint licht zoet, gaat dan naar bitter om uiteindelijk met flink wat rook weg te deemsteren.

Morven is oké, maar ook niet meer dan dat (en de No 128 – die als voorloper voor deze release mag gezien worden – is stukken beter). Pakweg 60 EUR.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4090

Wolfburn No 128

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, mei 15, 2018 06:24:55

Distilleerderij: Wolfburn
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Wolburn No 128, OB 2017, 6.000 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Aarde

De Wolfburn No 128 is de eerste zogenaamde ‘small batch’ (hoewel het toch om 6000 flessen gaat). De benaming verwijst naar de plek waar de kleine 100-litervaten van Woodford Reserve lagen te rijpen, nl. warehouse 1, stow 28. De vaten werden met licht geturfde (10ppm) spirit afgevuld en te slepen gelegd in 2014. De whisky is niet gekleurd en niet koelgefiltered, maar wel versneden naar een drinksterkte van 46%.

Oh, deze neus is wel erg lekker. Fris en monter met flink wat vanille, ontbijtkoeken en een licht streepje rook. Daaronder een hint van pijptabak, limoensap, jonge appeltjes en heidebloemen. Dit is best aangenaam en een flinke step up van de Aurora die ik eerder probeerde.

Hij is heerlijk olieachtig en vertoont flink wat aardse tonen, gevolgd door citroentaart, honing, allerlei grassen en gedroogde abrikozen. Anijszaad? Vooral de aarde is hier dominant, maar erg charmant. Het geeft hem een maturiteit die zijn jonge leeftijd maskeert. Knap.

In de lange finish is het overduidelijk dat dit geturfde malt betreft – ondanks slechts 10ppm – waardoor het fruit dat zich nog wil manifesteren het wat moeilijk heeft. Maar roze pompelmoes en limoen zijn onmiskenbaar. Best kruidig, ook.

Indrukwekkende release, moet ik zeggen, wetende hoe jong dit beestje eigenlijk is. Aanrader. Eigenlijk is dit de voorloper van de Wolfburn Morven.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4089
« VorigeVolgende »