WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Tomatin Fire

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, september 17, 2017 16:39:29

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Fire, OB 2016 6.000 bts
Kleur: vol goud
ABV: 46%

Suikerwafel

In hun nieuwe reeks 'Five Virtues' brengt Tomatin enkele NAS whisky's op de markt, versneden naar 46%. De reeks bevat de Earth, Fire, Metal, Water en Wood. Ik kon er twee van te pakken krijgen en die zet ik met plezier head-to-head. Ik begon met de Wood - die me erg aangenaam verraste - en proef nu de Fire. De Tomating Fire is gerijpt op zwaar geblakerde eiken vaten die in 2005 te slapen werden gelegd.

De neus is fris en gekaramelizeerd tegelijkertijd. Enerzijds frisse citrus- en honingtoetsen, anderzijds pomme d'amour en vers gebakken suikerwafels. Meringue die net uit de oven komt met wat amandelschaafsel erbovenop. Witte chocolade. Lekker.

Hij is mooi olieachtig, maar verrassend zacht. Amper kruiden, echt waar. Het is hier één en al zoetigheid en citrustonen. De zoetigheid vertaalt zich wederom naar meringue, witte chocolade, gesuikerde amandelen, vanille en wat gekonfijte sinasschillen.

In de middellange finish komt er nog wat meer citrus doorheen, zelfs wat zeste.

Dit is een vloeibaar dessert en erg verschillend van de Wood, minder complex maar minstens even leuk.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3808

Tomatin Wood

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, september 17, 2017 13:58:50

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Wood, OB 2016, 6.000 bts
Kleur: koper
ABV: 46%

Gember

In hun nieuwe reeks 'Five Virtues' brengt Tomatin enkele NAS whisky's op de markt, versneden naar 46%. De reeks bevat de Earth, Fire, Metal, Water en Wood. Ik kon er twee van te pakken krijgen en die zet ik met plezier head-to-head. Beginnen doen we met de Wood, straks volgt de Fire. De Wood is een assemblage van Tomatin gerijpt op Franse (70%), Amerikaanse (20%) en Hongaarse eik (10%). Het is een mix van Tomatin die te slapen werd gelegd in 1999 en 2006.

Hij heeft een donkerzoete neus met een bittertje. Ik moet denken aan toffee, leder en tabaksbladeren, maar ook aan bloedappelsienen en crème brûlée. Er zit tevens een herbaal kantje aan. Iets van groene tuinkruiden en zelfs een hint van anijs. Gember komt redelijk sterk opzetten.

Hij is erg romig, dat is mooi. Je kan hem bijna kauwen. Meteen mierzoet op karamel, kandijsuiker, opgelegde rozijnen, kersenlikeur, peperkoek, orangettes en vanille. Ja, dit werk prima, hoor. Er blijft nog steeds dat groene tintje dat ik niet anders kan omschrijven als gember.

In de afdronk krijg ik nog wat hazelnoten en keren de tabaksbladeren weer, maar dat groene element verdwijnt nooit helemaal.

Een mooi samenspel tussen het hout, het zoete en de kruiden op prima sterkte en met een geweldig romige body. Aangenaam verrast.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3807

Tomatin Legacy

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, september 16, 2017 18:36:37

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Legacy
Kleur: goud
ABV: 43%

Zomers Terras

De Tomatin Legacy - wat dus een NAS-release betreft - verwijst naar de belangrijke historische bijdrage die de distilleerderij aan het stadje met dezelfde naam heeft gegeven. Het was immers de komst van de distilleerderij die de stad op de kaart heeft gezet. Tientallen gezinnen kwam rondom de distilleerderij wonen, aangezien het hun werkgever werd.

De neus is bijzonder zoet op vanille en kokosnoot met frisse toetsen van citrus. Een karrenvracht aan smeuïge honing doet daar nog een schepje bovenop. Tot slot tovert hij nog een mooie dosis karamel tevoorschijn. Hij is absoluut niet complex - integendeel, erg eenvoudig - maar wel zomers en aangenaam.

Mooi olieachtig, rolt hij zijdezacht over de tong. Er zit nu een kleine kruidigheid aan vast als van een pepertje en wat zoethout. Het fruit van de neus keert weer, al ligt de nardruk nu eerder op citrus en steken frisse, groene appeltjes de kop op.

De afdronk is wel erg kort en vertoont een bittertje op het sterfbed.

Erg drinkbare Tomatin zonder franje. Typische 'drinking dram' die je zal verblijden als je op een zomers terras zit (zo schreef ik deze tasting notes in de Provence, terwijl het hier 30° is). En ja, doe er gerust een blokje ijs in.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 09-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3805

Tomatin Cù Bocàn 2005 Vintage Limited Edition

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, september 16, 2017 09:35:09

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Cù Bocàn 2005 Vintage Limited Edition, 11.400 bts
Kleur: vol goud
ABV: 50%

Hellehond

Tomatin heeft, naar aanleiding van het succes van zijn Cù Bocàn ook al enkele speciale edities van deze geturfde malt op de markt gebracht. Dit is er zo eentje, die in 2016 gebotteld werd op een iets hoger alcoholpercentage, namelijk 50%.

Hoewel de rokerigheid onmiskenbaar is, blijft het duidelijk Tomatin, want hij is heerlijk fruitig op de neus. Perzik, mango, appelsien en abrikoos... om maar enkele vruchtjes te noemen. Flink wat honing, ook. Iets wat me aan suikerspin en nougat doet denken. Hazelnoten. Ja, dit is best aangenaam.

Mooi olieachtig en opnieuw fruitig. Hij dartelt wat op de tong, moet ik zeggen. De turf is nu meer uitgesproken en zorgt voor een milde rookontwikkeling die ik best aangenaam vind.

De afdronk is dan weer eerder kort, op meer van 't zelfde.

Redelijk rechttoe-rechtaan whisky, zonder franje, maar best mooi. Zo'n 55 tot 65 EUR, wat niet weinig is voor deze fles, maar ook niet overdreven duur. En ze ziet er ook goed uit. Bedankt, Pat, voor het sample.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 08-01-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3804

Tomatin Cù Bocàn

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, september 15, 2017 06:44:54

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Cù Bocàn, Batch 1, OB 2013, 13.000 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Hellehond

Tijdens de laatste week van elk jaar gebruikt Tomatin geturfde malt voor whiskyproductie. Dat is dus zeer uitzonderlijk. Het levert jaarlijks slechts 60.000 liter op. Die wordt nadien gebotteld als Cù Bocàn (spreek uit 'koe-bochen'), genaamd naar een spectrale hellehond die de bewoners van het dorp Tomatin eeuwenlang schrik heeft aangejaagd. Of deze legende nog erg levendig is, weet ik niet, maar de Cù Bocàn rijpte alvast in een combinatie van virgin oak, sherry- en bourbonvaten en is gebotteld op 46%.

De neus is een flink citrusy met allerhande agrums en herbale, florale toetsen. Flink wat gember en hout, wat een betrekkelijk jonge leeftijd verraadt. Hooi en een hint van rook.

Op smaak krijg ik nu wel een mooie rookontwikkeling, maar de typische fruitigheid van Tomatin blijft wel achterwege. In de plaats krijg ik graankoekjes en noten, een beetje honing en flink wat kruiden. Peper en nootmuskaat, gember en een hint van anijs. Hier is volgens mij wel heel veel virgin oak aan te pas gekomen. Ik weet niet goed welke richting deze whisky uit wil...

Ook in de finish - die wel betrekkelijk lang is - krijg ik enkel rook en gember.

Jonge en eerder scherpe malt. Het verhaal errond is beter dan de inhoud van de fles. Net geen 40 EUR.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3803

Tomintoul Five Decades

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, september 14, 2017 07:23:29

Distilleerderij: Tomintoul
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Tomintoul Five Decades, OB 2015, 50th Anniversary of Tomintoul, 5.320 bts
Kleur: amber
ABV: 50%

Vijftig

De Tomintoul distilleerderij is betrekkelijk jong. Ze werd pas in 1965 opgericht. In 2015 vierde ze bijgevolg haar 50e verjaardag. Deze Five Decades werd gebotteld om dat te vieren. De whisky werd overigens, zoals de naam ook al aangeeft, samengesteld met malts uit 1965, 1975, 1985, 1995 en 2005. U begrijpt wellicht waarom ze niet gekozen hebben voor een leeftijdsaanduiding. En uiteraard werd hij versneden naar 50%. Hier is over nagedacht.

De neus is alvast erg aromatisch en rijk. Ik krijg zoet fruit - probleemloos tropisch te noemen - en een mooie mengeling aan noten (walnoten in de hoofdrol), maar hij heeft tevens iets van een sigarenkistje, weliswaar met echt goeie sigaren er in... Rozijntjes en pruimen verschijnen, maar worden al snel overstemd door sinaasappel en Turks Fruit. Alsof dat nog niet genoeg is krijg ik ook nog wat woodsmoke en iets stoffigs. Een tikkeltje old school, als u begrijpt wat ik bedoel. Ja, dit mag je gerust complex noemen. Wat lekker, zeg.

Hij is mooi romig, tikkeltje waxy, en wat kruidig. De eik laat zich verre van onbetuigd. Maar ook op de tong is het een prachtig panoply van smaken die een grote invloed van sherryvaten verraad. Flink wat noten, opnieuw, maar ook banaan en kokos. Gember, nootmuskaat en peper zijn de kruiden van dienst. Dit is erg, erg mooi.

De afdronk is lang, licht drogend en erg gekruid. Hij laat je een beetje verweest achter...

Dit is nog maar mijn 15e Tomintoul, maar het is wel één van de lekkerste die ik al proefde. Je gaat hier wel 400 EUR of meer voor moeten ophoesten... Dat is natuurlijk niet weinig.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3802

Tormore 18 Year Old 1996 Gordon & Macphail Reserve

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, september 13, 2017 07:21:35

Distilleerderij: Tormore
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Tormore 18 Year Old 1996/2015 Gordon & Macphail Reserve for Van Wees, refill bourbon barrel #5653, 270 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Lycheewijn

Achter de geklasseerde muren van de prachtige Tormore distilleerderij werd deze spirit in 1996 gestookt. Van Wees, de Nederlandse onafhankelijke bottelaar, tikte het vat op de kop bij Gordon & Machpail. Na 18 jaar slapen op een refill bourbon barrel, werd hij naar 46% versneden en gebotteld.

Smeuïge en honingzoete neus op toffee, vanille en wit boomgaardfruit. Luikse siroop. Hint van witte chocolade. Appelmoes. Hint van aardappelschil en zelfs wat herfstbladeren. Ik hou hier we van.

Op smaak is hij minder zoet, maar eerder kruidig en 'groen', als u begrijpt wat ik bedoel. Allerhande tuinkruiden, maar ook peper van de molen en gember gaan de appels vooraf. Er verschijnt wat ananas en pompelmoes. Lycheewijn, zoals ik die soms in een Chinees restaurant te drinken krijg. Niet onaangenaam.

De afdronk is lang en blijft zoet met een peperige bite op het sterfbed.

Nou, voor mijn tiende Tormore had ik het stukken slechter kunnen treffen, me dunkt.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-12-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3801

Tamnavulin 1977 Inchedemmie Dew

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, september 12, 2017 07:12:26

Distilleerderij: Tamnavulin
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Tamnavulin 1977 Inchedemmie Dew, Private Bottling for A. Gray Esq. Inchedemmie Villa, Forres, Elgin
Kleur: zonlicht
ABV: 40%

Esquire

Over deze botteling kon ik maar weinig informatie vinden. Blijkbaar liet een zeker meneer Gray deze bottelen voor zijn Inchedemmie Villa in Forres, nabij Elgin. Geen flauw idee wie meneer Gray is of was, maar aan de fles te zien werd dit reeds begin jaren '90 van de vorige eeuw gebotteld.

Hij ruikt betrekkelijk jong met zoete mout, gele appeltjes, perzik en paardenbloemen. Erg zacht en volledig verstoken van kruiden.

Hij is verrassend olieachtig en vertoont meteen een prikkel van het hout. Peper en gember, maar ook zoethout. De appeltjes keren weer en worden nu bijgestaan door enkele citrustoetsen. Grapefruit, zelfs. Een klein beetje vanille en hint van witte, droge sherry.

De afdronk is middellang op citrus en zoethout.

Ik ga er vanuit dat meneer Gray - die toch Esquire aan zijn naam mocht toevoegen, wat betekent dat hij een hoge sociale status geniet - dit als aperitief schonk aan de gasten op zijn villa. Ik heb al slechter dingen geproefd. Met dank aan The Green Man voor het sample.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-12-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3800

Tamnavulin 12 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, september 11, 2017 07:19:06

Distilleerderij: Tamnavulin
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Tamnavulin 12 Year Old, OB 2005
Kleur: zonlicht
ABV: 40%

Tam of delicaat?

Deze Speysider - waarvan Whyte & Mackay de eigenaar is - werd in 2005 gebotteld en is vandaag de dag nog wel te vinden, maar wordt niet meer vermarkt. Er zijn niet zo veel officiële bottelingen, maar bij de onafhankelijken vind je hem wel makkelijk. Dit is hoe dan ook een echte instapper.

De neus is erg braaf, zoet en een beetje tam, als u begrijpt wat ik bedoel. Zoet en toegankelijk, maar erg weinig aan de gang. Wat wit fruit en citrus, vanille, suikers en gummi bears. Gedroogd gras.

De body is erg licht, verstoken van kruidigheid (nou, met een beetje goede wil heb je helemaal op de achtergrond wel een beetje zoethout) en vooral zoet. En een tikkeltje herbaal. Ik zei het al: tam. Of moet ik dat politiek correct eerder delicaat noemen? Nee, hij is tam. Hier is echt weinig aan de gang.

In de middellange afdronk krijg ik nog graankoekjes met noten en wat honing.

Wie nog nooit een single malt geproefd heeft, kan je hiermee misschien nog wel een plezier doen. Maar voor mensen met een beetje ervaring is dit een teleurstelling.

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3799

Invergordon 29 Year Old 1988 for MMM

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, september 10, 2017 11:57:13

Distilleerderij: Invergordon
Regio: Schotland
Fles: Invergordon 29 Year Old 1988/2017 for Mark & Manny's Malt, 50bts
Kleur: goud
ABV: 46.9%

Popcorn

Invergordon werd in 1959 opgericht en is één van de twee graandistilleerderijen die niet in de Lowlands ligt (de andere is Cameronbridge). Ze is eigendom van Whyte & Mackay en ligt op een spreekwoordelijke steenworp van Dalmore van dezelfde eigenaars. Tussen 1965 en 1977 stond op dit terrein van zo'n 80 hectare ook even een kleine malt distilleerderij die naar de naam Ben Wyvis luisterde. Maar dit terzijde. Want het is hoog tijd om te laten weten dat Manny en ik dit uitzonderlijke bourbonvat met graanwhisky uit 1988 ontdekten en na een eerste kennismaking onmiddellijk beslisten dat we deze voor MMM wilden bottelen. Hij is net geen dertig jaar oud. Hij verscheen in de Galaxy-reeks en kreeg, in plaats van een planeet, de maan op zijn label.

Zoals het een goed gerijpte grain betaamt, offreert deze Invergordon flink wat onrijpe banaan en witte chocolade op de neus, aangevuld met houtlijm en vanille. Hij is geweldig rond en romig op kokosnoot, popcorn en honing.

Een heerlijke zoetigheid neemt bezit van je smaakpapillen, met flink wat kaneel. Hij wordt zelfs snoeperig, maar zonder te plakken. Er verschijnt wat tropisch fruit. Denk ananas, mango en abrikozen.

De afdronk is aan de korte kant en biedt nog wat kruiden alvorens hij een zoete dood sterft.

Wat kan grain whisky toch mooi zijn, als hij de kans krijgt om lang te rijpen op goed hout. Deze spendeerde ei zo na 3 decennia in een geweldig bourbonvat. We zijn dan ook in de wolken met deze grain. Het is meteen ook de oudste whisky die Manny en ik al bottelden. Kostprijs 115 EUR, maar wel beperkt tot 50 flessen.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-06-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).







  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3798

Glen Grant Collection – Tasting Notes

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, september 09, 2017 08:30:09

Zoals gisteren beloofd, deel ik graag met u mijn tasting notes van de zopas aangekondigde Glen Grant Collection van Gordon & Macphail, die zes flessen bevat van 1950 tot en met 1955.

Dus… sit back and relax en neem er even uw tijd voor. De malts zijn het meer dan waard.

Glen Grant 1950 (57 years old, bottled 2007), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', hogshead #853 & Sherry butt #2734, 668 bts – 40%

Neus: Heerlijk zoete neus op rood en geel fruit, maar ook gebakken appels. Doet wat aan Madeira denken. Erg rond en rijk. Hint van chocolade met een tikkeltje kruiden.

Smaak: Hij is olieachtig, lekker mondvullend, en offreert naast het fruit nu ook wat getoaste eik. De appels zijn nu moes en er zit flink wat kaneel doorheen. Gele pruimen, abrikozen en warme kruiden. Zalig spoortje woodsmoke, wat hem echt een geweldig old school karakter geeft. Dat is hij natuurlijk ook gewoon!

Finish: In de middellange afdronk is het vooral die woodsmoke die met de pluimen gaat lopen.

Commentaar: Mijn God, wat een geweldige Glen Grant. 1950... officieel de oudste whisky - qua vintage - die ik al aan de lippen zette. Niet minder dan 57 jaar gerijpt. Al tien jaar op fles. Liquid history. Wat een voorrecht. En hij duikelt meteen mijn persoonlijke top tien binnen! Bij La Maison du Whisky betaal je hier al gauw 4200 EUR voor! Maar echt waar, niet normaal lekker.

93/100

Glen Grant 1951 (61 years old, bottled 2013), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', Refill Sherry butt #2760 & First fill Sherry butt #3202, 358 bts – 40%

Neus: OMG! De neus is sexy, rond, succulent en simpelweg out of this world! Bijenwas, perzik, mango, apfelstrudel, geroosterde amandelnoten... maar zo helder, allemaal, het is verbazingwekkend.

Smaak: Op smaak is hij net iets minder fruitig, maar wel erg old school met flink wat kruiden (peper en kaneel) en een heerlijk, maar wel dominant, streepje woodsmoke. Alsof ik van een fruitcocktail geniet bij de open haard. Walnoten komen opzetten, terwijl iets van donkere chocolade op de achtergrond verschijnt. Het fruit wordt stilaan gekonfijt. Hint van Turks Fruit. Zalig met grote Z.

Finish: Lange finish op meer appelgebak en chocolade.

Commentaar: De neus alleen al is echt de max! Dit is - qua rijping - de oudste whisky die ik ooit al proefde. 61 jaar! En dan zo lekker zijn. Tja, ik ben even met verstomming geslagen. Hier wordt ik stil van. Laatst gezien voor zo'n 2600 EUR.

91/100

Glen Grant 1952 (59 years old, bottled 2012), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', First fill Sherry butt #378; First fill Sherry hogshead #1133; First fill American hogshead #1471 & Refill Sherry hogshead #3245, 665 bts – 40%


Neus: Hij is verrassend fris en helder met enerzijds lichte sherrytoetsen in de vorm van sultanas en Reine Claude pruimen, maar anderzijds ook wat verse kokos en wit fruit. Er zit iets van hars in, maar het werkt perfect. Vers geboende parket, iets van tijm en vers afgereden gras. Doe daar nog wat overrijpe banaan bij en je hebt een quasi perfecte neus.

Smaak: Op smaak mocht hij wat mij betreft wat meer body hebben. Dit is wat aan de lichte kant. Dat neemt niet weg dat het qua smaak meer dan goed zit. Een handjevol noten, butterscotch en iets wat me aan de betere Cognac doet denken. Enkele aardse toetsen en wat woodsmoke geven hem weer dat old school tintje dat ik zo erg kan appreciëren bij oudere Glen Grant.

Finish: De afdronk is middellang met hints van wit fruit, vanille en allspice.

Commentaar: Het beste wat twee types vaten te bieden hebben, me dunkt. Reken op een kleine 2400 EUR. Destijds bekroond door Jim Murray... één van de weinige keren dat Jim en ik het met elkaar eens zijn. Deze Glen Grant mag je gerust Glen Grand noemen!

90/100

Glen Grant 1953 (60 year old, bottled 2013), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', Refill Sherry butt #598-599 & Refill Sherry hogshead #1105, 517 bts – 40%


Neus: Hola! Alweer zo'n geweldig fruitige neus op sappige, tropische vruchten als ananas en appelsienmarmelade, hints van noten, bijenwas, marsepein, overrijpe bananen, vers geperst appelsiensap, sap van pijnbomen en appelmoes. Succulent is zelfs een understatement. Doe daar gerust nog vanille en een hint van cacao bij. En niet te vergeten: een beetje menthol. Dit is - om het met een Engels woord te zeggen - flabbergasting!

Smaak: Mooie body, prima kruidigheid, maar het is het fruitige karakter dat deze malt ook op de tong absoluut geweldig maakt. Al het fruit van de neus en meer, opgehemeld met een pittige toets van gember en witte peper. Woodsmoke ontbreekt ook hier niet, waardoor hij erg lijkt op de 1950, maar net iets helderder uit de hoek komt.

Finish: De finish is lang, fruitig met de nadruk op sappige appelsienen.

Commentaar: Man, man, man... hier zijn geen woorden voor. Alweer eentje in mijn top tien! Wat een feest! Helaas wel 2.400 EUR.

93/100

Glen Grant 1954 (59 years old, bottled 2014), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', First fill Sherry butt #1822, 610 bts – 40%


Neus: Deze neus is niet normaal. Allerhande vruchten met rozijnen op kop, gevolgd door aardbeien en frambozen, cantaloupe, gefermenteerd appelsap en tamme kastanjes. Jute, kamfer, een oude lederen fauteuil, sigarenkistje... Wat een complexiteit. Wat een diepgang!

Smaak: Prima body. Mondvullend. En dan komt het... een explosie van donker fruit met zowel gedroogde dadels als verse vijgen, zwarte thee maar ook Colombiaanse koffie, origine chocolade met een cacaogehalte boven de 90% waar niets zoets meer aan is, iets van menthol en pruimtabak... Gesuikerde schil van appelsien, gestoofde aardbeien... En er zit wat eikenhout in. Ja, een hint van tannine, maar het is een verrijking. Dit is... dit is... goh,dit is on-ge-loof-lijk!

Finish: De finish is middellang op aardse tonen en nog meer zwarte chocolade.

Commentaar: Ongehoord lekker! Dit is een prijsbeest dat een zilveren medaille kreeg van de Malt Maniacs, goud op de International Spirits Challenge in 2017 en Double Gold op de San Fransisco World Spirits Competition in 2017. Ik kijk er niet van op. Nog te vinden voor zo'n 2.300 EUR. Dit moet dringend gaan stoppen of mijn persoonlijke top tien gaat gedomineerd worden door oude Glen Grant.

93/100

Glen Grant 1955 (57 years old, bottled 2012), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', First fill Sherry butt #833, 484 bts

Neus: Is het al Kerstmis? Want daar doet deze neus me wel aan denken. Punch, Christmas cake, een warm dessert met pruimen, appels en appelsien, rozijnen en een beetje munt. Maar wel alles in het kwadraat! Zo'n geweldige fruitigheid, zeg. En met een goeie espresso erbij. Een tikkeltje waxy. En weer die woodsmoke. Dit is feestelijk lekker.

Smaak: Prima body en mooi gekruid. Peper, kruidnagel, kaneel - wederom Kerstmis. Wat moutsuikers gaan het fruit vooraf. Dat is één en al gesherried: rum-rozijnen, pruimen, vijgen, dadel, you name it! Flink wat zeste van appelsien en een handjevol noten.

Finish: De finish is erg lang, erg kruidig en erg donkerzoet. En erg lekker.

Commentaar: Zou de Kerstman deze onder mijn boom willen leggen alstublieft? Wat een whisky, zeg. Reken op zo'n 1.500 tot 2.200 EUR. OK, dan zijn we meteen goed voor de komende tien Kerstmissen...

92/100

Ja, 4 september zal een dag zijn die ik mij nog lang ga heugen. Ik proefde 6 bijzonder mooie Glen Grant malts, die stuk voor stuk 90+ in mijn boekje scoorden. Het zal erg moeilijk, zo niet onmogelijk, zijn om zo'n feestje te herhalen.

Aan Gordon & Macphail zeg ik 'hartelijk dank' voor de mogelijkheid om deze uitzonderlijke vintages te hebben mogen proeven. Liquid history!

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3796

Glenrothes 19 Year Old 1997 Claxton's

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, september 07, 2017 07:25:34

Distilleerderij: Glenrothes
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenrothes 19 Year Old 1997/2016, Claxton's, Sherry Butt 1610-7154, 669 bts
Kleur: mahonie
ABV: 53,7%

Donker en Mysterieus

Claxton's is een betrekkelijk nieuwe speler op de markt. De flessen zijn erg opvallend van vorm, die je nog het best kan vergelijken met een parfumfles. Maar wat er in zit, valt dikwijls erg mee. Vandaag zetten we hun 19-jarige Glenrothes aan de lippen, die een fantastische kleur heeft van het sherryvat.

Dit is wat ik 'diepe sherry' noem! Flink umami met rosbief, inclusief jus, donkere chocolade, pruimen en verse vijgen. Iets van fietsbanden (rubber, maar niet over de top) en tabaksbladeren. Erg lekker, hoor.

Mooi olieachtig en onmiddellijk flink gekruid op nootmuskaat, gember en zelfs wat kurkuma. Opnieuw die diepe sherrytoetsen die hem donker en mysterieus maken. Iets van hoestsiroop, rosbief komt terug, net als de tabak. Beef jerky, siroop en zoethout. Chocolade komt opzetten. Krachtpatser met een licht drogend effect.

De afdronk is heerlijk lang, maar wel erg droog. Op het sterfbed verschijnt een verassend zilte toets die de strijd aangaat met de chocolade. Nu heb ik een glas water nodig...

Wat een intense Glenrothes, zeg! Niet voor broekventjes.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 29-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3794

Glenrothes 9 Year Old 2007 Carn Mor

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, september 06, 2017 07:24:24

Distilleerderij: Glenrothes
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenrothes 9 Year Old 2007/2017, Carn Mor, 920 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Steenfruit

Deze 9-jarige Glenrothes uit 2007 werd dit jaar gebotteld van één enkel vat, dat 920 flessen opleverde. Hij rijpte op een sherry butt. De bottelaar is Morrison & Mackay. Deze Glenrothes werd uitgebracht in hun Carn Mor Strictly Limited-reeks en hij is erg bleekjes. Duidelijk een refill vat, dus.

Nou, deze neus zou ik niet meteen als zoet bestempelen. Flink wat aardse tonen, een kistje cigarillo's, flink wat tuinkruiden en iets van havermout gaan het gele fruit vooraf. Denk aan steenfruit (abrikoos, perzik) en een gele appel. Dat alles ondergedompeld in een toefje honing. Op de achtergrond een klassieke cake. Hoe langer je hem laat staan, echter, hoe zoeter hij wordt. Karamel komt groots opzetten als je hem even laat ademen.

Hij is zijdezacht, maar wel onmiddellijk een tikkeltje bitter. Wat houtkrullen, witte chocolade, terwijl het fruit van perzik naar pompelmoes gaat. De honing maakt plaats voor Graeffe suiker.

De afdronk is lang, dat wel. En kruidig tot op het laatst.

Niet de beste Glenrothes die ik al proefde. Dit vat was mijn inziens beter in de bekende Cutty Sark blend verdwenen. Laatst gezien voor minder dan 50 EUR.

79/100

Geproefd door Mark Dermul op 29-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3793

Glenrothes Sherry Cask Reserve

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, september 05, 2017 07:03:35

Distilleerderij: Glenrothes
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenrothes Sherry Cask Reserve, OB 2015
Kleur: koper
ABV: 40%

Droog

De officiële bottelingen van Glenrothes zitten sinds 1994 is die typische bolvormige flessen en worden als vintage gebotteld, dus met een jaartal in plaats van een leeftijdsaanduiding. Wij proeven echter de Sherry Cask Reserve die in 2015 op de markt kwam. Er wordt flink gebruik gemaakt van sherryvaten bij Glenrothes. Dit was hun eerste malt die voor 100% op first fill sherryvaten rijpte.

Het zal je niet verrassen dat deze neus mierzoet is, volledig beheerst door rozijnen, appelsien en een mandje vol noten, zowel amandelen als hazelnoten met een verloren gelopen okkernoot er bij. Dat gezegd zijnde, dan ik me niet van de indruk ontdoen dat de sherryinvloed kleiner is dan ik had gehoopt. Dit is alvast geen 'diepe sherry' zoals ik dat soms placht te noemen. Maar lekker, dat is hij wel.

Hij is mooi olieachtig, maar een tikkeltje droog. Ik krijg nu flink wat kruiden met gember en nootmuskaat op kop, gevolgd door een mespuntje kaneel en wat bakkerijkruiden. Hij is minder fruitig dan op de neus, maar nog steeds flink zoet. Echter, ik krijg midpalate toch wat tannine te verwerken, wat ik een beetje jammer vind.

Dat gaat rustig verder in de middellange afdronk die mijn mond droog achterlaat.

Ik moet bekennen dat ik hier niet kapot van ben. Ik had me meer aan smeuïge sherry verwacht, maar dat is deze alvast niet. Dan spendeer ik mijn 50 EUR liever aan iets anders.

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 29-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3792

Glenrothes Vintage Reserve

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, september 04, 2017 06:43:54

Distilleerderij: Glenrothes
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenrothes Vintage Reserve, OB 2014
Kleur: goud
ABV: 40%

Instapper

Glenrothes ligt in hartje Speyside en is één van de 5 distilleerderijen in Rothes. Ze werd opgericht in 1878 en staat bekend om haar fruitige whisky's. De Glenrothes Vintage Reserve is de instapversie van Glenrothes en bijgevolg de opvolger van de Select Reserve. Geen vintage, geen leeftijdsaanduiding en op de minimum drinksterkte gebotteld. Hij kost dan ook net geen 40 EUR. Maar krijg je ook waar voor je geld?

De neus is zacht op voornamelijk citrusfruit en vanille, met een goeie dosis honing. Iets van rode bessen op de achtergrond. Hij kan wel wat tijd gebruiken om rustig op adem te komen. Dan offreert hij ook een tikkeltje peper en wat toffee.

Hij is mooi romig - dat valt me zeer goed mee - en zacht. De rode bessen worden blauwe terwijl de citrus en de vanille nog steeds domineren. Er komen wat noten opzetten. Dit is alvast een step up van de Select Reserve, die een echt lichtgewicht was. Deze heeft gelukkig iets meer om het lijf.

De finish is echter erg kort en wordt op het sterfbed nog een tikkeltje bitter.

Foutloze maar niet echt uitdagende malt. Maar ja, het is dan ook de instapper voor weinig geld. En ja, dit is waar voor je geld, ook als is het geen topper.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 29-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3791

Sherry: Fortified Wine Montilla PX North Star Spirits

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, september 01, 2017 07:23:24

Bottelaar: North Star Spirits
Regio: Spanje
Fles: Fortified Wine Montilla PX, North Star Spirits, 150 bts
Kleur: koffie
ABV: 20%

Hoestsiroop

North Star Spirits heeft voor zijnde tweede reeks releases niet alleen fantastische single malt en single grain gebotteld, maar ook een heerlijke blended malt die naar de naam Vega luistert en een Tennessee whiskey. Alsof dat nog niet genoeg was, deden ze ook nog een uitstapje naar Spanje en brachten 150 flessen op de markt van een versterkte wijn - fortified wine - uit Montilla. Montilla is een wijnregio in het hart van Andalusië, gekend voor zijn zoete desertwijnen. Je kan het nog best vergelijken met een sherry. De Pedro Ximenez-druif is hier koning. North Star Spirits liet zijn Montilla echter twee jaar rijpen in Caol Ila-vaten! Het goedje is alleszins geweldig donker, als koffie. Nou, dat beloofd.

De neus is romig en zoet, maar met een flinke hoek af! Donker fruit (rozijnen op kop) en gezouten karamel gaan pure stroop vooraf. Er zit een geweldige herbale kant aan waar ik de vinger niet meteen op kan leggen. Dat is vast het vat waar voorheen Caol Ila op gerijpt heeft. Nootmuskaat en een hint van kruidnagel proberen door het zoete heen te priemen.

OMG... dit is siroop! Ongelooflijk dik en stroperig. Je kan deze bijna kauwen. En mierzoet. Christmas Cake, kersenconfituur en hoestsiroop. En achteraan een duidelijk hint van rook. Alsof er in de buurt een houtvuur knispert. Zalig.

En hij blijft lekker lang plakken in je mond. Is dat dan de finish? Heerlijk, zeg.

Volgens mij was deze Montilla sowieso al geweldig, maar dat extraatje van het Caol Ila-vat heeft hem zeker een bepaalde twist gegeven en ik vind hem absoluut zalig. Helaas bij ons niet te vinden. Jammer, want hier had ik graag wat extra flessen van op de kop getikt. Gelukkig heb ik toffe vrienden in het Heilige Land die me aan een doos konden helpen.

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3788

Tennessee USA 13 Year Old 2003 North Star Spirits

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, augustus 30, 2017 07:24:41

Bottelaar: North Star Spirits
Regio: USA
Fles: Tennessee USA 13 Year Old 2003/2017, North Star Spirits, 154 bts
Kleur: amber
ABV: 51,9%

Geroosterde Pindanoten

Ik beken dat ik verrast opkeek toen ik voor het eerst vernam dat North Star Spirits - vooral bekend van geweldige single casks, zowel malt als grain - een Tennessee whiskey op de markt zou brengen. En dan nog een 13-jarige ook. Dat is toch al een respectabele leeftijd voor bourbon. Maar opgelet! Het is geen gewone bourbon, het is een Tennessee whiskey. Dat betekent dus dat hij het zogenaamde Lincoln County Process heeft doorgemaakt. Dat is een proces waarbij de spirit eerst wordt gefilterd door de suikerahorn alvorens deze op vat gaat. Er zijn maar twee distilleerderijen die dat doen: Jack Daniel's en George Dickel. Dan moeten we niet al te ver gaan zoeken waar deze whiskey vandaan komt, toch?

Hola! Jawadde... mijn neus wordt onmiddellijk gevuld met een heerlijke hoeveelheid tropische vruchten van mango tot kersen tot gebakken peren. Een toefje vanille, wat karamel, snuiftabak... Geroosterde pindanoten - ongezouten welteverstaan! Ja, dit is echt wel een mooie, ronde en complexe neus, hoor!

Op smaak begint het zacht en zoet - opnieuw gebakken peren, maar ook een confituur van mango en abrikozen - alvorens de kruiden van de eik zich komen moeien. Midpalate nog hint van maïs op de barbecue en zelfs Italiaanse koffie. Hij heeft ook een licht florale kant. Dit is erg lekker.

De afdronk is lekker lang, warm en kruidig op meer van 't zelfde.

Hier wordt ik blij van. En als het George Dickel - oftewel de Cascade Distillery - blijkt te zijn, dan is dat mijn eerste, maar hopelijk niet de laatste ontmoeting. Aanrader!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3786

North British 21 Year Old 1995 North Star Spirits

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, augustus 28, 2017 07:01:51

Bottelaar: North Star Spirits
Regio: Schotland
Fles: North British 21 Year Old 1995/2017, North Star Spirits, 146 bts
Kleur: oud goud
ABV: 52,9%

Melkchocolade

North Star Spirits is hard op weg één van mijn favoriete bottelaars te worden. Alles wat ik totnogtoe van hen heb geproefd was allemaal erg lekker spul. In mei 2017 lanceerden ze een single grain van de Lowland distilleerderij North Britsh – net buiten Edinburgh – die maar liefst 21 jaar heeft gerijpt. North British heeft amper officiële bottelingen, omdat de productie volledig in blends verdwijnt.

Lekker zoet op vanille en een karrenvracht aan butterscotch met veel melkchocolade. Hints van jonge bananen, wat kaneel en iets wat me aan aarde doet denken. Een licht florale tint, ook. Een hint van vernis, maar helemaal niet zo prominent als je soms bij grain kan hebben. Dit is erg mooi.

Hij is heerlijk romig op de tong en onmiddellijk zoet van vanille en banaan. Opnieuw iets van aarde, wat me wel aanstaat, ook al kan ik er niet meteen de vinger op leggen. Kruidig warm, wel. Midpalate zelfs iets van vers gemalen koffiebonen. Langzaam maar zeker - vanaf de derde sip - krijg ik ook iets van tropisch fruit.

In de lange afdronk wordt ik nog verrast door meer tropische fruit - sultanas op kop - maar ook iets wat me aan pindakaas doet denken. Hoe maf is dat? Maar wel aangenaam.

Leuke grain, echt waar. Blij dat deze niet in J&B of Johnnie Walker verdwenen is.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3784

Vega 23 Year Old 1993 North Star Spirits

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, augustus 26, 2017 15:02:32

Bottelaar: North Star Spirits
Regio: Schotland
Fles: Vega 23 Year Old 1993 Blended Malt, North Star Spirits, 400 bts
Kleur: koper
ABV: 51.5%

Heldere Ster

North Star Spirits - het geesteskind van Iain Croucher - heeft zonet zijn tweede reeks gelanceerd. Daarin zitten wederom enkele leuke malts en grain, maar ook een Montilla Fortified Wine (die ik absoluut geweldig vond) en een Tennessee Whiskey. Maar wat mij vooral aantrok was hun nieuwe blended malt die de naam Vega meekreeg. Gedistilleerd in oktober 1993 en gebotteld in mei 2017, betreft het hier enkel Speyside malts die rijpten op Amerikaanse eik en sherryvaten. Het resultaat sloeg me met verstomming. Vega is trouwens een ster in de constellatie Lyra, de 5e helderste ster aan onze hemel op zo'n 25 lichtjaar van de aarde, twee keer zo groot en zo heet als onze zon. Gewoon een wist-je-dat-je voor je volgende familiekwis.

Heerlijke neus op karamel, hazelnoten, pruimen, rozijnen, abrikozen en vers appelsiensap. Op de achtergrond nog een hint van espresso en wat pruimtabak. Als je hem wat laat staan, wordt het een stoofpotje van fruit. Hint van mokka verschijnt. Ik vind het alvast geweldig.

Hij begint romig en flink kruidig. Krachtpatser op kruidnagel, zoethout en hint van kaneel. Opnieuw flink wat citrustoetsen (mandarijn!) aangevuld met karamel en pruimen, maar ook chocolade. Eén en al fruit, geen spoortje eik (behoudens de kruidigheid dan). Heerlijk.


Heerlijk lange afdronk waarin al het fruit de revue nog eens passeert - met de mandarijn op kop - alvorens hij met een licht bittertje uitdooft.

Bijzonder lekkere, gewaagde release van North Star Spirits. De naam is goed gekozen, want deze is een ster! Moeilijk te vinden, maar online kan je hem kopen voor zo'n 65 EUR. Dat is een prikje!

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3782

Rum: The Taylor of Panama 13 Year Old 2004 Kintra

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, augustus 25, 2017 06:56:04

Bottelaar: Kintra
Regio: Panama
Fles: The Taylor of Panama 13 Year Old 2004/2017, single cask rum, 249 bts
Kleur: brons
ABV: 59,3%

Kruidig en Droog

Deze rum werd door Erik Molenaar van Kintra gebotteld in zijn Rum Collection reeks. De fles heeft dezelfde vorm als zijn Wagging Finger gin, maar dit volledig terzijde. Deze Panamees rijpte van februari 2004 tot maart 2017 alvorens op een heuse 59,3% op fles getrokken te worden. Ik vraag me wel af waar de naam vandaan komt. Een knipoog naar de klassieke roman 'The Tailor of Panama'? Geen idee, net zomin als van de distilleerderij waar deze vandaan komt.

Lekker zoete neus, maar met een twist. Ik krijg iets van pure suikermelasse en zoethout, rood fruit, Italiaanse drop en gedroogde mango. Doe daar nog geroosterde pecannoten bij en iets van Arabische koffie. Erg, erg uitnodigende neus.

Hij is romig en erg kruidig. Hola, een explosie van kruiden op de tong met chilipeper, kruidnagel en kaneel op de voorgrond, terwijl het zoete, fruitige zijn uiterste best doet daar doorheen te priemen - en er in slaagt. Midpalate wordt hij wel erg droog.

Dat zet zich door in de bijzonder lange en kruidige afdronk, die je naar een glas water doet verlangen.

Phew! Krachtige jongen, hoor, deze Panamees. Maar o, zo lekker! Zo'n 55 EUR.

Geproefd door Mark Dermul op 25-06-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3781
« VorigeVolgende »