WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

J&B Jet

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, oktober 19, 2018 12:33:19

Bottelaar: Justerini & Brooks
Regio: Schotland
Fles: J&B Jet
Kleur: koper
ABV: 43%

Donkerzoet

J&B – Justerini & Brooks – wordt al wel eens smalend Junk & Bullshit genoemd (ik beken, ik ben ook niet zot van hun ‘Rare’ die duidelijk enkel bedoeld is om te mixen), maar deze Jet sprak toch een beetje tot de verbeelding. De strakke, zwarte verpakking… Ik vind ze mooi. De inhoud is een blend van niet minder dan 32 verschillende whisky’s (voornamelijk Speyside) die allemaal minstens 12 jaar gerijpt hebben. Maar een geweldig succes zal het niet geweest zijn, want hij wordt ondertussen al niet meer gemaakt (maar is nog wel her en der te koop). Er was zowel een versie op 40% als op 43%. We proeven – gelukkig – de laatste.

Stop the press! Deze neus is erg aangenaam! Donkerzoet doch helder op gebakken appels, appelsienlikeur, nougat, walnoten en gekarameliseerde gember. Wat honing en karamel (natuurlijk, zou ik bijna zeggen), pruimen en dadels. Maar ook een droge kruidigheid en wat hout, die roet in het eten komen gooien.

Dat wordt verdergezet op smaak, maar helaas heb ik nu veel meer tannine dan de neus deed vermoeden, wat het donkerzoete er snel doet evolueren naar een flinke bitterheid. Dju! De kruiden zijn ook luider dan zou mogen. Deze blend schreeuwt een beetje. Vanaf de tweede slok – nadat de smaakpapillen het geweld een beetje gewoon zijn – merk je dat hij toch interessant is. Complex durf ik hem niet noemen, maar aangenaam? Dat zeker wel.

De afdronk is verrassend lang, donkerzoet en pittig.

J&B is niet echt mijn ding, maar deze vind ik wel lekker. En ik ben er zeker van dat hij het erg goed zou doen in een cocktail (een goeie Rusty Nail, bijvoorbeeld).

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4271

Holt’s Buff Label

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, oktober 18, 2018 17:52:44

Bottelaar: Stanley Holt & Son Ltd
Regio: Schotland
Fles: Holt’s Buff Label, b1966
Kleur: oud goud
ABV: 43%

Droge Sherry

Stanley Holt & Son bracht in de periode 1950-1972 een blend op de markt onder Holt’s Buff Label, waarvan de whisky 100% op sherryvaten heeft gerijpt. Het bedrijf werd in 1963 overgenomen door Long John Distillers Ltd, die het merk in 1972 afvoerden. Dit was allemaal lang voor het tijdperk van het internet, waardoor er verder maar weinig over te vinden is. Ik liet me vertellen dat de blend mogelijks Aberlour als fingerprint malt bevat. Whiskygabber Marcel had zo’n fles uit 1966 via een veiling te pakken gekregen en stuurde me een sample.

Lekker donkerzoete neus op rozijnen, amandelcake, parafine, gebakken Granny Smith en kaneel, met een druppeltje wijnazijn en een mooie hint van turf. Lekker old school en best aangenaam. Deze kan vlotjes naast de blends van vandaag staan, hoor.

Op smaak is het wat minder. Hij is nogal waterachtig en licht. Maar, wacht… na een tweede slok begint hij toch te bekoren met donkere toetsen van droge sherry, flink wat turf en peper en lijkt hij meer body te krijgen. Vreemd, maar wel prettig.

De korte finish zet je mond wel helemaal droog.

Liquid history, ondertussen zo goed als onvindbaar en eigenlijk een leuk ervaring. Merci, Marcel.

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4269

Glendower 12 Year Old 1975 Pure Malt

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, oktober 18, 2018 12:17:56

Bottelaar: John Maclaren & Sons
Regio: Schotland
Fles: Glendower 12 Year Old 1975 Pure Malt
Kleur: vol goud
ABV: 40%

Guimauve

Glendower is een blended malt die enkele decennia geleden furore (nou, ja) maakte. Toen heette dat natuurlijk nog een Pure Malt, wat zoveel mooier klinkt dan blended malt, toch? Er was een 3-, 8- en 15- én 21-jarige, maar exclusief voor de Franse markt werd er ook een 12-jarige uit 1975 gebotteld. Dat moet dus ergens eind jaren 1980 op de markt verschenen zijn. Cuvée Spéciale 1975 - 12 ans d’age staat er mooi op het label. Ik proef uit een miniatuurtje.

Heldere neus met een pittige kruidigheid, die nougat, citrus, banaan en zoete moutsuikers offreert en me erg aangenaam verrast. Na enkele minuten evolueert dit naar wine gums en ander gummi snoepgoed. Erg zoet dus.

De aanzet is zacht, de textuur eerder licht, maar niet onaangenaam. Mierzoet op de tong, met guimauve en Haribo beertjes. De zoetigheid is volledig snoeperig en niks komma nul fruitig. Da’s toch een tikkeltje jammer. Zachte kruiden proberen de meubelen te redden, maar het kalf is al verdronken (note to self: minder gezegdes, uitdrukkingen en spreekwoorden gebruiken).

De afdronk is meer van hetzelfde, zo mogelijks nog zoeter, maar wel erg kort – wat in dit geval geen probleem is, want deze wil je niet te lang in je mond laten hangen.

Het begon eigenlijk best goed op de neus, maar daarmee is alles ook gezegd.

67/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4268

Drovers Dram West Highland Walkway

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, oktober 18, 2018 07:23:28

Bottelaar: Drovers Inn
Regio: Schotland
Fles: Drovers Dram – West Highland Walkway
Kleur: goud
ABV: 40%

Curiosum

De Drovers Inn is een hotel aan de noordelijke kant van het Loch Lomond en de Trossachs en een goeie uitvalsbasis om een wandeling te maken langs de bekende West Highland Walkway. Deze wandeling werd bedacht door Tom Hunter uit Glasgow in 1974 en werd in 1980 officieel geopend door Lord Mansfield, waardoor het meteen het eerste officiële long distance hiking trail in Schotland werd. Omdat het hotel smak in het midden van dit trail ligt, is het niet onlogisch dat ze hun eigen miniatuurtjes hebben om dit in de verf te zetten. Insiders beweren dat het een Lowland single malt bevat.

De neus is licht en granig op wit fruit, flink wat eikenhout en iets van citrus. Ik zou er mijn pink om verwedden dat het alvast géén Auchentoshan is. Na enkele ogenblikken in het glas begint hij fruitiger en minder houterig te worden. Iets van marsepein verschijnt, samen met en hint van wilde heidebloemen. Hoe langer hij ademt, hoe bloemiger hij wordt… en op Glenkinchie begint te trekken.

Helaas is de aanzet zwak. Erg zwak, zelfs. Een flauwe malt die erg bloemig is, licht gekruid, alsmaar zoeter wordt op honing en kristalsuiker en qua fruit enkel wat appelsien en een hint van jonge appels offreert.

De afdronk is zoet en genadig kort.

Een niemendalletje, curiosum, leuk aandenken als je de wandeling gedaan hebt, maar meer niet.

69/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4267

Crafword’s 3 Star Special Reserve

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, oktober 17, 2018 17:24:32

Bottelaar: Crawfords
Regio: Schotland
Fles: Crawford’s 3 Star Special Reserve Blended Scotch Whisky, bottled 1960s
Kleur: koper
ABV: 70 proof

Textuur

A & A Crawford werd in 1860 opgericht in Leith en bracht deze 3 Star Special Reserve uit (in 1920 zouden ze daar nog de 5 Star aan toevoegen). In 1944 was het zelfs de meest populaire blend in Schotland. DCL had dit ook begrepen en lijfde het bedrijf in om dan het merk naar de achtergrond te verwijzen, ten voordele van Johnnie Walker, Dewar’s en White Horse. In 1986 echter, ging het merk over naar Whyte & Mackay, maar die konden het geen second lease on life geven. Vandaag de dag dus nagenoeg onvindbaar geworden. Ik proef uit een fles van de jaren ’60 van de vorige eeuw!

Soepele en licht neus op honing, appeltjes, zoete mout en lichte kruiden… en een zuurtje dat ik aan de leeftijd verwijt.

Hij is pittig op de tong, met een mooi olieachtige textuur. Nu krijg ik toffee, noten, appelsienschillen met een mooi bittertje. Er zit ook een streepje rook in dat me echt bevalt.

Op de middellange afdronk zijn het de appelsien en de rook die de plak zwaaien.

Mooie, oude blend. Jammer van dat zuurtje op de neus, maar dat is ‘m vergeven na meer dan een halve eeuw op fles.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-08-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4266

Clan Campbell 5 Year Old Light Blended Scotch Whisky

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, oktober 17, 2018 12:15:23

Bottelaar: Muir McKenzie & Co
Regio: Schotland
Fles: Clan Campbell 5 Year Old Light Blended Scotch Whisky
Kleur: oud goud
ABV: 43%

Rozenwater

Clan Campbell is één van de bekendste, grootste en oudste clans uit het Schotse noorden, sinds de 13e eeuw. Het is dan ook niet onlogisch dat er een whisky naar hen zou genoemd worden. Sinds 1948 is de blend Clan Campbell op de markt. Vandaag de dag is het merk in handen van Chivas en is het één van de grootste verkopers in Fankrijk. Ik vond nog een oud miniatuurtje in mijn kelder – met leeftijdsaanduiding! – op 43%.

De neus is een mix van rood fruit en fietsbanden, gevolgd door dieselwalm en pomme d’amour. Wat grappig. Maar verre van onaardig. Hint van Turks Fruit en perzik. Ik vind ‘m meer dan leuk.

Helaas is hij bij aanzet zeer zwak, bijna waterachtig. Gelukkig maakt hij op smaak één en ander goed, hoewel hij wel flink zoet is. Karamel, suikerwater, rozenwater (veel!), gebakken appels met kaneel. En een metalige hint, die wellicht een variant op de OBE is, in dit geval. Mooie kruidigheid. Kaneel en kruidnagel. Volgens mij ging hier toch wel wat sherrygerijpte whisky in.

De afdronk is zoet, zoeter, zoetst. En kort, het dient gezegd.

Stukken beter dan zijn huidige tegenhanger, maar daar is niet veel voor nodig. Verre van een hoogvlieger, maar toch een leuke oude blend.

73/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4265

Clan Campbell Blended Scotch Whisky

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, oktober 17, 2018 06:32:26

Bottelaar: Muir McKenzie & Co
Regio: Schotland
Fles: Clan Campbell Blended Scotch Whisky
Kleur: zonlicht
ABV: 40%

Suikerwater

De Clan Campbell blend die vandaag de dag op de markt verkrijgbaar is heeft Glenallachie als fingerprint malt. Hij is genoemd naar de clan van Sir Colin Campbell, die in 1266 dapper vocht tegen de Engelsen. Sindsdien wordt de Duke of Argyll, het clanhoofd van de Campbells, de eretitel ‘MacCailein Mor’ toebedeeld, wat zoveel betekent als ‘zoon van de grote Colin’. Sinds 1984 is deze blend een bestseller in… Frankrijk.

Erg zomerse en frisse neus op appeltjes, vanille en florale toetsen. Maar daarmee is echt alles gezegd. Heel eenvoudig, heel toegankelijk en heel licht.

Euh… dit is erg zoet alsof ik suikerwater op steroïden drink. Doe daar vanille bij, romige karamel en een enkele Golden Delicious appel. Meer heeft het niet om het lijf.

De afdronk is eerder kort, zachtjes gekruid en vertoont een erg licht streepje woodsmoke.

Verwacht twee keer niks en je zal niet teleurgesteld zijn. Mixen, die handel.

68/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4264

Chivas The Century of Malts

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, oktober 16, 2018 20:44:52

Bottelaar: Chivas Brothers
Regio: Schotland
Fles: Chivas The Century of Malts
Kleur: koper
ABV: 43%

Quatre Quart

In 1995 verraste Chivas met deze Century of Malts, een blended malt (toen nog vatted malt, by the way) van niet minder dan 100 maltwhisky’s, waaronder – volgens het bijgeleverde boekje – toch wel enkele die ondertussen niet meer bestaan. Vandaag de dag is de fles nog amper te vinden. Mijn eerste reactie is echter… waarom zou je in godsnaam 100 malt whisky’s willen mengen? What good can come of this? Maar misschien zal ik zodadelijk van gedachten veranderen?

De neus is mierzoet en in alle eerlijkheid niet zo verschillend (helaas!) van de gewone 12 Year Old (ik proefde zopas ook de ‘speciale’ Millennium release en het verschil is echt miniem). Hij vertoont eveneens weinig fruitigheid behoudens een beetje appelsien. Ook hier vooral suikers en honing met slechts een hint van marsepein en een klassieke quatre quart cake. Het grootste verschil zit ‘m in het feit dat deze een mooi streepje rook vertoont. Ik zou al in het boekje moeten gaan kijken welke Islay whisky daarvoor in aanmerking komt, maar ik kan het in alle eerlijkheid niet opbrengen. Nou, hier had ik toch wel veel meer van verwacht.

Ah, op smaak is het wel iets anders. Da’s al veel beter! Ja, hier zit wél diepgang in. Eerst zoet op graankoekjes met amandelen en honing, gevolgd door orangettes en dan iets van heide en hooi, maar het geheel is wel mooi gewikkeld in een flink rokerig jasje. De kruiden beginnen ook hun rol te spelen. Ik krijg nog iets van mokka, espresso met chocoladeschaafsel en slagroom, mokatine, geroosterde hazelnoten, groene druiven (pit incluis) en kastanje. Dit lust ik wel.

De afdronk is betrekkelijk lang, betrekkelijk kruidig en rokerig. Aangenaam warm.

De neus leek nergens op, maar dat maakte deze Century of Malts meer dan goed op smaak en in de aangename afdronk. En toch blijf ik het zot vinden om 100 malts te mixen (tenzij je een Frankendram aan het maken bent, natuurlijk).

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4263

Chivas Regal 12 Year Old 1988 Millennium

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, oktober 16, 2018 17:46:39

Bottelaar: Chivas Brothers
Regio: Schotland
Fles: Chivas 12 Year Old 1988, b 2000
Kleur: vol goud
ABV: 40%

Suiker

In 1988 kon je je inschrijven op een speciale release van Chivas Regal 12 Year Old die tijdens de Millenniumviering zou gelanceerd worden. Inschrijven in 1988, je fles ontvangen in 2000. Je moet er het geduld maar voor hebben. Mijn vriend Marc is blijkbaar zo’n geduldig man.

Erg zoete, gekarameliseerde neus op perzik, honing, pomme d’amour en marsepein. Iets van stopverf doet wat afbreuk aan het geheel, maar voor de rest is deze neus – voor een gewone blend, zeg maar – best ok en zelfs beter dan ik me de Chivas 12 kan herinneren.

Hij is verrassend romig, maar wel mierzoet. Honing, karamel… helaas weinig fruitige toetsen. Het is eerder allemaal varianten op suiker. Een zachte kruidigheid schermt daar nog doorheen.

De finish is kort en offreert niets meer.

Ik heb nooit veel gehad voor de Chivas Regal 12 en deze speciale (is dat wel zo?) Millennium release heeft daar geen verandering in gebracht. Thx, Marc.

77/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4262

Chivas Regal 12 Year Old – bottled 1987

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, oktober 16, 2018 07:13:27

Bottelaar: Chivas Brothers
Regio: Schotland
Fles: Chivas 12 Year Old, b1987, Seagram’s, Rotation 87/1117
Kleur: goud
ABV: 43%

Mooie viscositeit

De blend Chivas Regal 12 Year Old staat niet bepaald hoog op mijn radar, moet ik bekennen. Ik heb ‘m al een paar keer geproefd van verschillende tijdperken en heb er nog geen enkele gevonden die ik echt lekker vond. Sorry, het is niet anders. Maar mijn whiskyvriend Benny had twee flessen op de kop kunnen tikken, eentje gebotteld in 1987 en eentje gebotteld in 2006. Of ik ze eens naast elkaar wilde zetten. Kijk, voor zo’n experimentjes ben ik altijd te vinden. Beginnen doen we met die uit 1987, toen Seagram’s nog op he label stond en de liquid gebotteld werd op 43%.

Erg gekarameliseerde neus op graankoekjes, vanille, honing en wat perzik. Verrassen fris na zoveel jaren op fles. Hint van chocolade en marsepein. Beter dan de huidige versie en nog geen klein beetje ook. Aangenaam, maar daarom niet complex.

Helaas mierzoet met een grote bitterheid op de tong. Nog weinig fruit (een enkele perzik), maar vooral honing, suikers en wat kruidigheid in de vorm van witte peper en eikenhout. Jammer, de neus beloofde net dat tikkeltje meer. De body is echter prima. Goed mondgevoel. Mooie viscositeit.

Afdronk is middellang, honingzoet en deemstert zachtjes weg.

Nog steeds verre van een grootse blend, maar naar mijn (on)bescheiden mening de beste Chivas 12 die ik al aan de lippen mocht zetten. Bedankt, Benny!

74/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4261

Black & White (b1950s)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, oktober 15, 2018 17:44:15

Bottelaar: James Buchanan
Regio: Schotland
Fles: Black & White Old Choice Scotch Whisky
Kleur: brons
ABV: 43%

Rook & Munt

Black & White heette eerst House of Commons, maar toen de leden van het Lagerhuis naar de fles refereerde met de kleuren (zwarte fles, wit label), duurde het niet lang totdat James Buchanan zijn merk herdoopte. De hondjes – Bobby & Fanny – kwamen pas veel later. Ik kon dankzij mijn vriend Emile de hand leggen op een fles uit de jaren ’50 van de vorige eeuw. Liquid history, dus. En hij heeft een prachtige bronzen kleurtje, zeg.

Toegegeven, de neus vertoont wel wat OBE. Maar dat neemt niet weg dat hij vooral donkerzoet ruikt, met een streepje rook. Bittere chocolade, appelsien die lichtjes aan het rotten is (géén off-note!), mokatine en een zuurtje als van kruisbessen. Gelaagd, zoet en zeer aangenaam.

Een licht metalen toets gaat donkerzoet fruit vooraf op smaak. Mooi gekruid, wel. Kruidnagel en zelfs een mespuntje kaneel. Donkere honing, gekonfijte appelsien, gedroogde abrikozen. Midpalate ontwikkelt zich een beetje rook en krijgt hij zelfs een zilt randje. Erg, erg aangenaam. Ik ben blij verrast.

De finish mag dan al aan de korte kant zijn, de pret kan alvast niet meer op. Rook en munt vormen het orgelpunt.

Deze is verre van ‘kapot’ ondanks meer dan een halve eeuw op fles en veel smaakvoller en complexer dan de hedendaagse versie. Bedankt, Emile!

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4260

Black Bull Kyloe

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, oktober 15, 2018 07:09:12

Bottelaar: Duncan Taylor
Regio: Schotland
Fles: Black Bull Kyloe
Kleur: licht goud
ABV: 50%

Doordeweeks

Black Bull is een range van onafhankelijk bottelaar Duncan Taylor. Ik proefde eerder hun 30- en 40-jarige, die ik beide erg kon waarderen. Deze Kyloe werd in 2014 voorgesteld en is een blend met een hoge ratio van maltwhisky’s. Hoeveel precies, laat staan dewelke, wordt niet prijsgegeven. Hij is genoemd naar de Kyloe, het woeste koeienras dat de koude winters op de Highlandse vlakte doorstaat dankzij de dikke vacht.

Op de neus is hij snoeperig zoet op Haribo beertjes en wine gums met enkele fruitige hints van peren en appels, een enkele lychee en kruisbes. Jonge eik met een zachte kruidigheid tracht hem wat diepgang te geven, maar faalt.

Ook op smaak is hij zoet, zij het wel niet meer snoeperig. Eerder fruitig zoet, maar tevens met een zuurtje. Grapefruit, honing, iets van noten en een beetje citroensap. De kruidigheid is nog steeds aanwezig, maar minder krachtig dan verwacht. Vanille verschijnt vanaf de tweede slok en maakt hem nog wat zoeter dan hij al was.

De afdronk is één en al vanille.

Nou, misschien lagen de verwachtingen te hoog? Maar deze kan me niet echt bekoren, hoor. Erg doordeweekse blend. Zo’n 25 EUR voor een fles, dus da’s niet zo erg. Bedankt, Pat!

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4259

The Antiquary

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, oktober 14, 2018 13:53:34

Bottelaar: Tomatin
Regio: Schotland
Fles: The Antiquary
Kleur: goud
ABV: 40%

Spirity

The Antiquary – een blend die door de eigenaars van Tomatin op de markt wordt gebracht – kreeg onlangs een overhaul. De fles is nog steeds wat ‘diamant’-vormig, maar iets slanker en dus moderner. Naast de klassieke 12- en 21-jarige is er ook eentje zonder leeftijdsaanduiding, die ik vandaag probeer. Spotgoedkoop, alvast. Naast Tomatin en graanwhisky, zou deze ook andere Highland, Speyside en zelfs Lowland whisky bevatten.

Zoete mout, graankoekjes, tuinkruiden, vanille, appelsien en verschaalde pils. Dat is eigenlijk de neus van deze Antiquary in een notedop. En ik moet zeggen: ik ben er niet kapot van. Verre van.

De body is meer dan ok, dat wel. Maar op smaak krijg ik nu eerst de pils en dan wat citrus en wit fruit, gevolgd door wat peper, gember en iets wat me aan varens doet denken. Lichtjes pikant en zelfs een tikkeltje spirity.

In de korte afdronk krijg ik meer wit fruit en een beetje woodsmoke.

In 2015 ging deze nog met een zilveren medaille naar huis, gewonnen op de IWSC. Ik ben echter niet onder de indruk. Ligt het aan het feit dat ik ‘m proef op de warmste dag van de afgelopen eeuw?

65/100

Geproefd door Mark Dermul op 27-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4258

Johnnie Walker White Walker

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, oktober 13, 2018 15:16:58

Bottelaar: John Walker & Sons
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker White Walker – Game of Thrones Edition
Kleur: vol goud
ABV: 41.7%

Winter is Here

Wie van de geweldige reeks Game of Thrones houdt, kan al bijna niet anders dan deze fles proeven – of kopen – zeker? Ik vind het idee en de verpakking geweldig, de timing iets minder. Het vorige GOT seizoen is al een jaar geleden, het laatste seizoen is pas voor mei 2019. Maar goed, Johnnie Walker verzacht het wachten met deze speciale White Walker op 41.7%. Op de fles staat dat het aanbevolen wordt om hem uit het vriesvak te serveren. Dus deed ik dat ook, maar zette er tevens een glas ‘van het schap’ naast. Want whisky afkoelen is geen goed idee. Toch? Remember Dalwhinnie Winter’s Gold of The Snow Grouse… not my cuppa.

VRIEZER

De neus…. Euh… wacht even… euh…. Welke neus? Ik ruik niks! Dit doet me nog het meest denken aan een vodka, moet ik zeggen. Pas na enkele ogenblikken – is dat misschien de icy reveal waarvan sprake op het label? – krijg ik flink wat graanwhisky met die typische chemische zoetheid en een karrenvracht aan karamel en vanille. Maar weinig meer. Dat valt me tegen.

Hij is ijskoud (doh!), maar wel lekker vettig. Dat mondgevoel is prettig, maar op smaak is het wederom van dattum: chemische zoetheid, veel karamel, vanille en slechts een heel klein beetje fruit. Ik denk aan banaan en mango. Gelukkig brengen wat pittige kruiden leven in de brouwerij. Maar wederom moet ik eerder aan een vodka dan aan een whisky denken. Spijtig.

Van een afdronk is amper sprake op lage temperatuur. Zoet en kruidig, maar erg kort.

SCHAP

Op kamertemperatuur geeft de neus veel meer prijs. Dat wil niet zeggen dat hij veel lekkerder is. De aroma’s worden gewoon uitvergroot, me dunkt. Naast karamel en vanille krijg ik nu wel aangename toetsen van rode bessen, mango en stekelbessen, terwijl de zoetheid van de graanwhisky een pak minder dominant is. Zelfs het chemische randje is amper waarneembaar. Een frisse toets van menthol rondt het geheel af. Stukken beter, dus, zonder groots te zijn.

Hij is best olieachtig, maar niet langer vettig. Dat stoort niet. Een pak ronder en pittiger (meer uitgesproken kruiden als kaneel, kruidnagel en een mespuntje peper), maar echt fruitig durf ik deze niet noemen. Zoet, zeker, maar dan van karamel en vanille. Hint van chocolade, maar je moet je verbeelding aan het werk zetten en er voor werken.

De afdronk is middellang, maar neigt weer erg snel naar die zoetigheid die zo typisch is voor graanwhisky.

Ik begrijp niet zo goed waarom er aanbevolen wordt deze uit de vriezer te serveren. Dan lijkt hij nergens naar. Op kamertemperatuur valt het nog mee, maar groots is hij zeker niet. En de icy reveal is helaas niets meer dan de tekst ‘Winter is here’ die op de zijkant van de fles verschijnt bij het afkoelen, dankzij het gebruik van thermo-chromatische inkt op het label. Pakweg 40 EUR. Leuk collectors’ item, maar weinig meer. Wellicht net goed genoeg om de Night’s Watch te verwarmen…

77/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).









  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4256

White Horse (b1980s)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, oktober 12, 2018 12:49:32

Bottelaar: White Horse Distillers Ltd
Regio: Schotland
Fles: White Horse, bottled 1980s
Kleur: oud goud
ABV: 40%

Ballen

Ik proefde zopas een botteling van deze legendarisch blend uit de jaren 1970s. Die was lekker old school. Gelukkig bezig ik nog een fles, weliswaar van een decennium later. Ik ben eens benieuwd of deze White Horse uit de jaren 1980 mij evenzeer kan bekoren. Hij is alvast op een lager alcoholpercentage gebotteld en is een pak lichter van kleur.

Ik beken dat ik de neus van deze White Horse nog lekkerder vind dat die uit de jaren 1970s. Hij is helderder, als u begrijpt wat ik bedoel. Nog steeds old school, hoor. Meer appelsienen, honing en vanille en iets minder rook (wat minder Lagavulin?), maar ook wit fruit en perzik. Doet een beetje aan appelsienlikeur denken, maar dan met ballen aan zijn lijf. Bij de tweede snuif komt daar nog wat Italiaanse koffie met chocoladeschaafsel bij. Hoewel het hart, de essentie, van deze White Horse te vergelijken is met de oudere botteling, is het toch tevens een heel andere ervaring. Deze heeft duidelijk zijn eigen karakter, dat zachter en zoeter is. En absoluut heerlijk.

Prima body, bijna romig, en onmiddellijk erg zoet. Sinaasappelsap, perzik en toffee. Vanaf de tweede slok komen de kruiden opzetten. En daar is de turf! Ja, heerlijk, vanaf de tweede slok is de Lagavulin haast herkenbaar. Wat een mooie ontwikkeling!

De afdronk is lang. De afdronk is zoet en rokerig. De afdronk is absoluut genieten.

Wat een feest! White Horse… als je een oudere fles ziet (en ze zijn vaak best betaalbaar), niet twijfelen!

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 25-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4254

White Horse (b1970s)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, oktober 12, 2018 07:01:25

Bottelaar: White Horse Distillers Ltd
Regio: Schotland
Fles: White Horse, bottled 1970s
Kleur: koper
ABV: 43%

Roest

White Horse is een blend met een rijke geschiedenis. Hij werd gelanceerd door Mackie & Co, die op dat ogenblik zowel de Craigellachie als de Lagavulin distilleerderijen in eigendom had. Hij is genoemd naar een herberg in Edinburgh’s Canongate en kwam in de 1880s voor het eerst op de markt. Het is leuk om weten dat die herberg – The White Horse Inn – van 1650 tot 1917 in handen van de Mackie familie is geweest. In 1927 nam DCL (voorloper van Diageo) de boel over. In 2010 liquideerden ze zelfs het bedrijf White Horse Distillers Ltd, hoewel de blend ook vandaag de dag nog wordt geproduceerd. Ik proef vandaag en fles uit mijn geboorteperiode, de jaren ’70 van de vorige eeuw. Hij is gebotteld op 43%.

OMG! Wat een heerlijke old school neus! Gelaagd en intrigerend. Seville appelsienen, espresso, karamel op bruine toast, roest (I kid you not), oude boeken, stoffige kelder, geroosterde walnoten, tamme kastanjes en meubelpoets. Het zou me niks verbazen mocht hier niet allen flink wat Lagavulin in zitten (daar ben ik vrij zeker van), maar ook dat de meeste malts echt wel tijd gekregen hebben om te rijpen. Vergeet immers niet dat dit gebotteld werd in een periode dat het whisky loch volop aan het vollopen was!

Hij is lekker olieachtig, zacht gekruid, maar vooral donkerzoet met een rokerig randje. De appelsienen gaan de gekonfijte kant op, terwijl het old school effect alsmaar sterker wordt. Het is een perfecte verderzetting van de al prima neus.

De afdronk verzacht de zeden, brengt een glimlach op mijn gezicht… totdat ik me realiseer dat het de laatste druppel was die ik nog had.

Ofwel had ik erg veel geluk met mijn fles, ofwel is dit simpelweg een fantastische blend. Kudos!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 25-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4253

Blackstone 8 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, oktober 11, 2018 20:33:53

Bottelaar: Aldi
Regio: Schotland
Fles: Blackstone 8 Year Old
Kleur: licht goud
ABV: 40%



Plakkerig

De Blackstone 8 Year Old in een single malt, waarvan winkelketel Aldi de verdeler is. De distilleerderij wordt angstvallig geheim gehouden. Het betreft een Highland single malt, dus niet te verwarren met de Canadese Blackstone whisky.

De neus offreert koekjesdeeg, citrus, vanille en nougat, met een licht florale hint. Witte chocolade? Helaas ook een flink beetje karton. Niet meteen naar mijn gading.

De smaak is aan de lichte kant, verstoken van enige kruidigheid op wat munt na, en zoet op citrus en Golden Delicious appels. Maar het geheel wordt jammer genoeg wat overstemt door een soort chemische zoetheid, die hem bovendien wat plakkerig maakt vanaf de tweede slok. Toch wel wat teleurstellend.

De afdronk is middellang, maar op meer van hetzelfde, wat niet bepaalt toe te juichen valt.

Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de distilleerderij zijn minder goede vaten aan deze discountketen verkocht (en er inderdaad absoluut niet zijn eigen naam aan wil verbinden). Dit is een niemendalletje met een chemische off-note. Toch bedankt, Pat.

64/100

Geproefd door Mark Dermul op 25-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4252

Label 5

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, oktober 11, 2018 07:22:41

Bottelaar: Label Five
Regio: Schotland
Fles: Label 5 ‘Classic Black’
Kleur: goud
ABV: 40%

Snel Vergeten

La Martiniquaise, een Frans bedrijf, is eigenaar van deze spotgoedkope blend. Je vind hem ook bij ons erg makkelijk in de supermarkt. De blend werd in 1969 voor het eerst gelanceerd. Sinds 2008 is Glen Moray – de distilleerderij werd toen gekocht van Glenmorangie PLC – een belangrijk onderdeel gaan uitmaken van deze blend. In 2009 was dit een top 10 verkopende blend, waarbij de grootste afzetmarkt het thuisland – Frankrijk – bleek te zijn. In 2010 opende La Martiniquaise zelfs de Starlow Grain Distillery om onafhankelijk te kunnen blijven bottelen. Je betaalt amper 15 EUR voor een fles.

De neus offreert maar drie dingen: cavaillon, honing en butterscotch. Oh, wacht. Ik krijg nog kandijsuiker en wat bakkerijkruiden. Hij voldoet aan de verwachtingen omdat die erg laag gespannen zijn.

Het mondgevoel is nergens naar. Waterachtig en dunnetjes van smaak. Ik krijg een beetje meloen, wat suikers en iets floraal, maar ook iets erg metaligs dat al snel al de rest overstemt. Jammer, maar dit gaat heel erg snel bergaf.

De afdronk is nog korter dan de tijd die het peloton nodig heeft om je caravan te passeren (Tour de France op tv, weet u wel?).

De neus was twee keer niets, de smaak viel tegen en de afdronk… welke afdronk? Eentje om snel te vergeten. Maar ja, wat had je dan verwacht?

62/100

Geproefd door Mark Dermul op 25-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4251

Langs Surpreme

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, oktober 10, 2018 17:16:37

Bottelaar: Lang Brothers Ltd
Regio: Schotland
Fles: Langs Supreme
Kleur: goud
ABV: 40%

Reine Claude

Van de Langs Supreme – die al sinds 1861 op de markt is – wordt gezegd dat hij uit 25 malt- en graanwhisky’s werd samengesteld, waarvan de jongste 5 jaar oud is. De blend krijgt dan nog 9 maanden tijd om te huwen, alvorens hij op fles gaat. Op het miniatuurtje dat ik voor mij heb staan, staat bovendien Glengoyne Distillery vermeld (alsook een afbeelding van deze Highlander). Lijkt me logisch dat die malt dan ook een belangrijk deel uitmaakt van deze blend.

Leuke neus op popcorn, kastanjes en carré confituur. Moutsuikers en bosbessen, melkchocolade en iets van graankoekjes. Da’s best een leuke neus, hoor.

De aanzet is zoet, maar zwak. Jammer, zeker na die leuke neus. Zoete mout, wat fruit in de vorm van appels, abrikozen en Reine Claude pruimpjes. Hier ging zeker wat sherry in de mix. En mierzoete grain. De smaak is licht en toegankelijk en erg zomers.

De afdronk is verrassend lang op zoete mout en abrikozen, maar zet na enkele ogenblikken je mond onverbiddellijk droog.

Prima neus, goeie smaak en lange finish. Dit is het betere werk van de blenders zonder groots te zijn.

77/100

Geproefd door Mark Dermul op 25-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4250

Stewarts Cream of the Barely (b1980s)

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, oktober 10, 2018 07:14:37

Bottelaar: Stewart & Sons Ltd
Regio: Schotland
Fles: Stewarts Cream of the Barely, bottled 1980s
Kleur: vol goud
ABV: 40%

Cream no Cream

Deze wereldberoemde blend werd in 1831 voor het eerst op de markt gebracht door Stewart & Son of Dundee. Vreemd genoeg is hij vooral in Ierland razend populair, ook vandaag nog. Hij wordt samengesteld met niet minder dan 50 whisky’s en geniet de reputatie om flink wat malt te bevatten, waaronder malts uit Islay. De fingerprint malt echter, is de Highlander Glencadam. Ik vond in mijn kast no een fles uit de jaren 1980.

Ai, deze ga ik even moeten laten staan. De neus barst van het OBE, waardoor ik in eerste instantie vooral wordt getrakteerd op putgeurtje en ongewassen sokken, verwelkte bloemen en zure room. Dju. Het duurt toch dik vijf minuten voordat de OBE vervlogen is en vervangen door geflambeerde banaan, vanille en gekonfijte citrusschillen.

Ik had iets meer romigheid verwacht (hey, het is tenslotte cream of the barley), maar hij is slechts lichtjes olieachtig. Cream? No cream. Bruine suiker domineert, gevolgd door graankoekjes met stukjes chocolade. Wat gedroogde appelsienen en lichte rokerigheid. Het aandeel Islay lijkt me eerder beperkt.

De finish is zijn grootste troef. Een in een rokerig jasje gewikkelde zoetigheid van appelsien en chocolade blijft aangenaam lang hangen en red de meubelen, wat mij betreft.

Misschien had ik hier te veel van verwacht?

79/100

Geproefd door Mark Dermul op 25-07-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4249
Volgende »