WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Mark’s Whisky Ramblings 233: Aberlour 15 Year Old Cuvée Marie d'Ecosse

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, januari 20, 2019 08:51:12

Tijdens mijn vakantie in Frankrijk bezocht ik leuke whisky shop in Marseille. Ik ontdekte dat de Aberlour 15 Year Old Cuvée Marie d'Ecosse daar een bestseller is. Ik schafte me een fles aan, zocht me een mooi plekje uit in het hartje van deze prachtige stad aan de Côte d'Azur en proefde de whisky.

Ondanks het feit dat hij slechts een sherry finish kreeg, offreert hij mooie gekonfijte toetsen en is het inderdaad een erg mooie whisky.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4425

Glen Moray 13 Year Old 2004 Private Cask

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, januari 19, 2019 15:13:53

Distilleerderij: Glen Moray
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glen Moray 13 Year Old 2004/2017 Private Cask, Vince Van Sele
Kleur: koper
ABV: 57%

Arabica

Naast een vaatje ter ere van zijn huwelijk met Vanessa, heeft Anthony ook nog een vaatje Glen Moray uit 2004 – deze keer weliswaar een marsala vat – aan de kant liggen op naam van zijn zoon Vince. Het zal nog jaren duren voordat Vince zijn eigen vaatje kan proeven. Gelukkig hoef ik zo lang niet te wachten. Ik ben Anthony dan ook erg dankbaar dat ik een sample kreeg. Dat vind ik een hele eer.

Hola, dit is een erg veelbelovende neus! De marsala is overigens perfect waarneembaar, wat resulteert in een zoete neus vol donker fruit, karamel en marsepein. Enkele herbale toetsen waar ik de vinger niet meteen op kan leggen. Turks Fruit en melkchocolade, zachte kruiden en de beste Arabische koffiebonen. Hoe langer je hem laat staan, hoe beter hij wordt. Ik ben fan!

Zalig zoet en rijk en rond en best pikant. Phew, niet voor broekventjes (sorry, Vince). Donker fruit, zowel vers als gedroogd, Arabica koffie en mokatine. Enkel groene tuinkruiden vullen het gehaal aan, terwijl kaneel en nootmuskaat voor een kruidige toets zorgen. De eik is present zonder te domineren. Dit is erg, erg lekker.

Zalig lange, kruidige en donkerzoete finish.

Dienen snotneus van Anthony en Vanessa staat er goed op, zeg! Ik wou dat mijn vader ook zoiets lekkers voor mij aan de kant had gelegd. Ik hoop van dit vaatje wel een fles te kunnen bemachtigen eens het gebotteld wordt.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4424

Glen Moray 13 Year Old 2004 Private Cask

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, januari 18, 2019 00:08:37

Distilleerderij: Glen Moray
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glen Moray 13 Year Old 2004/2017 Private Cask, Wedding Anthony & Vanessa
Kleur: brons
ABV: 59%

Butternut & Cuberdon

Mijn goeie vriend Anthony – gehuwd met zijn droomvrouw Vanessa – heeft een zwak voor Glen Moray. Een beetje zoals ik met Auchentoshan heb, zeg maar, dus ik begrijp hem volledig. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat hij bij zijn favoriete distilleerderij enkele vaatjes op zijn naam heeft liggen. Dit is een vat uit 2004 dat er nog steeds ligt te slapen – neergelegd ter ere van zijn huwelijk – dus ben ik toch wel een beetje trots dat hij mij een sample bezorgde om te proeven. Het kleurtje doet vermoeden dat het niet om een bourbonvat gaat, maar we weten allemaal dat Glen Moray in de periode voor 2008 flink wat verschillende vattypes (waaronder veel wijnvaten) gebruikte voor rijping. Benieuwd!

Heerlijk donkerzoete neus met gekonfijt en gedroogd fruit. Dadels, vijgen, butternut en bloedappelsien worden snel gevolgd door rumrozijnen, bijenwas en een snoeperige toets van cuberdons. Zacht gekruid. Ik vermoed een goed en actief sherryvat.

Romig en zacht, licht pikant op meer van hetzelfde met vijgen en dadels op kop. De kruiden van dienst zijn saffraan, kaneel, nootmuskaat en zwarte peper. Hint van Italiaanse espresso met chocoladeschaafsel.

De afdronk duurt een eeuwigheid en laat je mond droog achter.

Laat het aan Anthony over om een geweldig vat te kiezen. Eén van de beste Glen Moray die ik al proefde. Toch een kanttekening: deze is volgens mij op zijn hoogste niveau, dus niet te lang meer laten liggen, zou ik zeggen.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4423

Glen Moray 9 Year Old 2007 Kintra

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, januari 17, 2019 17:20:45

Distilleerderij: Glen Moray
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glen Moray 9 Year Old 2007, Kintra, Cask #6712, 138 bts
Kleur: licht goud
ABV: 55.4%

Parfum

Erik Molenaar, eigenaar van onafhankelijk bottelaar Kintra, selecteerde dit vat voor zijn Single Cask Selection en bottelde deze wel erg jonge Glen Moray op vatsterkte.

De neus is op zijn zachts gezegd apart. Ik krijg enerzijds moutsuikers, toffee en koffiegruis, maar anderzijds ook flink wat herbale toetsen met varens, plantenwortels en brandnetel. Na enkele minuten ademen wordt het wel beter. Vooral zoeter. En wat donkerder ook. Licht aangebrande karamel tot zelfs mokatine. Het loont de moeite hem even te laten staan.

De aanzet is bitterzoet, maar helaas ook wat geparfumeerd. Weinig tot geen fruit, des te meer herbale en florale toetsen die nogal snel naar parfum gaan neigen. Spijtig.

De afdronk is betrekkelijk lang en zoet, maar het licht zepige element verdwijnt niet, wat me naar een glas water doet grijpen.

Dit is absoluut niet mijn ding.

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4422

Glen Moray 16 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, januari 17, 2019 00:57:11

Distilleerderij: Glen Moray
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glen Moray 16 Year Old, OB 2014
Kleur: vol goud
ABV: 40%

Bloemenhoning

In hartje Speyside ligt de Glen Moray distilleerderij een beetje verscholen tussen de heuvels van Elgin. Deze Speysider – sinds 2008 eigendom van het Franse bedrijf La Martiniquaise – heeft flink wat single malt op de markt, hoewel het overgrote deel van de 2.5 miljoen liter jaarproductie toch voornamelijk naar de blenders gaat. Hij is de fingerprint malt in de populaire blend Label 5. Ik moet bekennen, Glen Moray staat helemaal niet op mijn radar, maar heeft me toch al een paar keer echt positief kunnen verrassen. Deze 16-jarige rijpte op bourbon barrels.

De neus offreert een goeie mix van zoete mout en gedroogd fruit. Denk aan abrikozen en perzik, maar ook dadels en enkele sultanas. Zachte bloemenhoning en flink wat vanille. Iets van eucalyptus en wat een hint van verschaald, bruin bier. Het geheel is best ok, zij het ietwat eenvoudig. Als je hem langer dan vijf minuten in je glas laat staan, krijg je verrassende toetsen van rosbief…

Hij komt best olieachtig binnen, zelfs een beetje vlezig. Het fruit is minder prominent, hoewel hij toch erg zoet blijft. Wat meer vanille en flink wat karamel. De eucalyptus tekent ook op smaak present. De eik zorgt voor een kruidig element, maar geeft vanaf de tweede slot net iets te veel tannine naar mijn gading, waardoor hij licht bitter wordt.

De afdronk is niet echt lang te noemen, op wederom flink wat zoete mout en gedroogde abrikozen.

Deze malt is prima, zonder potten te breken.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4421

Glentauchers 25 Year Old 1992 The Nectar of the Daily Drams

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, januari 16, 2019 01:23:42

Distilleerderij: Glentauchers
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glentauchers 25 Year Old 1992/2017 TNOTDD
Kleur: stro
ABV: 51.2%

Krachtig & Kruidig

Glentauchers is niet bepaald een ronkende naam, toch? Deze Speysider – opgericht in 1897 – richt zich vooral op het maken van flink wat filling voor blends met Black & White op kop. Maar ook Ballantines, Teachers en Chivas Regal zijn grote klanten. Officiële bottelingen? Amper. Dus is het maar wat fijn dat onafhankelijke bottelaars af en toe met een mooi vaatje komen opdraven. Neem nu deze Glentauchers van The Nectar. Een kwarteeuw gerijpt! Aan de slag.

De neus houdt het perfecte midden tussen mierzoet en umami, met flink wat aardappelpuree enerzijds en een karrenvracht aan lichtbruine Graeffe suiker anderzijds. Qua fruit krijg ik wat gele appeltjes, een enkel schijfje kiwi en sappige peren. Iets van groene thee en vers afgereden gras doen hun duit in het zakje. Lekker, zonder echt groots te zijn.

Op smaak, daarentegen, is hij wel een kanjer. Geel fruit, bloemsuiker, flink wat eik en woodsmoke. Zoethout en peper met een flinke zestiness van pompelmoes. Een klein bittertje geeft tegengas.

De afdrong is lang en allesbehalve subtiel. Krachtig en kruidig.


De neus deed absoluut niet vermoeden dat dit zo’n smaakbom ging zijn. Prachtige Glentauchers.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-09-2018
(om andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4420

Glentauchers 8 Year Old 2009 Asta Morris for Malt Monkeys

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, januari 15, 2019 10:05:42

Distilleerderij: Glentauchers
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glentauchers 8 Year Old 2009/2017 for Malt Monkeys, PX Sherry Cask #AM41, 60bts
Kleur: brons
ABV: 51.5%

Aardappelpuree met appelmoes

Asta Morris is met deze Glentauchers niet aan zijn proefstuk toe, hoewel de vorige release wel een pak ouder was (en bovendien gebotteld voor het Japanse Gaia Flow). Deze jongeling uit 2009 komt een uit PX vat en werd voor de Malt Monkeys (een whiskyclub uit Leuven) gebotteld. Ik verwacht me wel aan wat donker fruit. En wellicht is hier een hoek af. Het vat werd immers geselecteerd door ‘Zotte Bert’ Bruyneel.

Ooh, interessante neus! Mix van aardappelpuree en appelmoes, bakboter in de pan, donker bier, perensiroop, kersen en bijenwas. Deze lijkt in niets – absoluut niets! – op wat ik al eerder van Glentauchers mocht ruiken. Typisch Bert, natuurlijk.

Hij is romig op de tong met flink wat donker fruit, nu. Maar ook een bittertje als van Guinness en koffiegruis. Mooi kruidig, ook. Hij doet me vooral aan de herfst denken, vraag me niet waarom.

De lange afdronk gaat verder op hetzelfde elan. Gekarameliseerde appels op het sterfbed.


Apart, dat is het minste wat je van deze vatkeuze kan zeggen. Niet voor iedereen weggelegd, denk ik, maar daar malen de Malt Monkeys niet om, me dunkt. Geweldige vatkeuze.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-09-2018
(om andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4419

Aberfeldy 21 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, januari 15, 2019 02:11:07

Distilleerderij: Aberfeldy
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Aberfeldy 21 Year Old
Kleur: oud goud
ABV: 40%

Oranjebloesems

De oudere versie van de Aberfeldy 21 was uitsluitend op bourbonvaten gerijpt, maar deze recentere release – gelanceerd in 2014 – heeft ook wat sherrygerijpte whisky in de mix.

De neus is eerder gesloten. Ik krijg opnieuw flink wat mout(suikers) en donkere honing, maar weinig meer. Het duurt even voor hij zijn geheimen prijsgeeft. Hint van pruimtabak, gekonfijte sinaasschillen en wat florale elementen. Oranjebloesems. Hij heeft wel een leuk stoffig elementje, alsof ik op de zolder zit.

Helaas vind ik de aanzet wat aan de zwakke kant. De fruitigheid vertaalt zich nu vooral in bloedappelsien, pompelmoes en sultanas. Een toefje woodspices met kaneel en nootmuskaat op kop, gevolgd door een beetje gember en zoethout. Hint van chocolade en abrikozenconfituur.

De afdronk is teleurstellend kort. Hij begint redelijk zoet en aangenaam maar wordt licht bitter naar het einde toe.

Deze whisky zou volgens mij veel beter tot zijn recht komen op 43% of zelfs 46%. Nu is het allemaal best aangenaam, maar betrekkelijk dunnetjes.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 11-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4418

Aberfeldy 12 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, januari 14, 2019 20:30:42

Distilleerderij: Aberfeldy
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Aberfeldy 12 Year Old
Kleur: licht goud
ABV: 40%

Entry Level

Aberfeldy, eigendom van Dewar's & Sons, wordt als single malt al enige tijd op de markt gebracht, maar produceert toch voornamelijk om te voorzien in voldoende Highland-stijl malt voor hun bekende blend White Label. Maar in 2014 kreeg de malt een volledige nieuw jasje – zwart label, gouden letters – en werden er enkele nieuwe leeftijden op de markt gebracht. De entry level is nog steeds deze 12-jarige.

De neus verraadt een moutig hart dat vooral aan versgebakken koekjes doet denken. Sultanas, gebakken Granny Smith appels en iets van geroosterde en gesuikerde noten maken hem betrekkelijk zoet. Flink wat toffee en een scheutje ahornsiroop. Hint van cuberdons en droge sherry.

Hij is verrassend romig op smaak, maar opnieuw flink moutig en zoet. Honing, graankoekjes, rozijntjes, gekarameliseerde amandelen en gebakken appels. Wat dat betreft is het een prima verderzetting van de neus, maar wereldschokkend is het alvast niet.

De afdronk is verrassend lang met een streepje woodsmoke en wat gekonfijte appelsienschillen.

Prima whisky om een beginnend liefhebber mee over de streep te trekken, vooral omwille van de finish. Ik had er een flesje Uisge Source Water of Scotland van de Pitilie Burn bij om mijn Aberfeldy te voorzien van een dropje water, maar dat was absoluut niet nodig.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 11-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4417

AnCnoc Peatheart

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, januari 14, 2019 00:21:29

Distilleerderij: Knockdhu
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: AnCnoc Peatheart, OB 2017, bourbon barrels
Kleur: witte wijn
ABV: 46%

Fruitig & Floraal

De naam doet al vermoeden dat deze malt geturfd is. 40ppm is zelfs zwaar geturfd, hoor! Eens benieuwd of deze zijn naam eer aan doet. Maar bleek dat hij is, niet te geloven.

De neus geeft inderdaad onmiddellijk aan dat er flink wat turf aan te pas gekomen is. Rook, aarde, gedroogd gras met een beetje zilt. Maar eens je daar voorbij geraakt bent, is deze malt verrassend zoet, fruitig en floraal. Ik heb vanille, peer, appels, limoen, iets van drop en Haribo beertjes. Dit is ongetwijfeld erg jonge malt.

Ook op smaak kan hij zijn jonge leeftijd niet loochenen. Wit fruit, perensiroop, vers afgereden gras, groene aarde met de daarbij horende kruiden – kardemom, gember, peper & zout, heidekruid – gevolgd door iets wat me aan een ruiker bloemen doet denken, met viooltjes en lelies. Maar, het moet gezegd: het werkt wel.

De afdronk is middellang, floraal en zoet met wat verse citrus op het sterfbed.

Zeker geen slechte AnCnoc, deze Peatheart, maar de Peatlands viel mij beter mee.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4416

AnCnoc Black Hill Reserve

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, januari 13, 2019 14:34:21

Distilleerderij: Knockdhu
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: AnCnoc Black Hill Reserve, OB 2014, 1000ml
Kleur: witte wijn
ABV: 46%

Sprite

AnCnoc is de naam van de whisky die door de Knockdhu distillery op de markt wordt gebracht (de malt heet niet Knockdhu om de verwarring met Knockando te vermijden). U raadt het al: Knockdhu betekent ‘zwarte heuvel’ en daar is deze Black Hill Reserve dus naar genoemd. Hij verscheen in 2014 voor het eerst en is een Travel Retail Exclusive, gerijpt op 1st fill American Oak ex-bourbon casks.

Er toegankelijke neus op ontbijtgranen, croissants, krijtsnoep (u weet wel, die drop met een wit suikerlaagje rond, vooral in Nederland populair), munt, appel en citrus… Sprite! Ja, ik kan er niet aan doen, dit doet me aan die frisdrank denken. Verre van wereldschokkend, maar wel zomers en aangenaam.

De body mocht wel wat meer om het lijf hebben… De smaak ligt perfect in het verlengde van de neus, maar nog snoeperiger en met een bitter element van het hout. Hier is ook duidelijk wat turf aan te pas gekomen. Kaneel en kruidnagel gaan een beboterde croissant vooraf. Iets van appelsienconfituur en wat donkere suiker schemeren door.

De finish is nog he lekkerste deel van deze AnCnoc: lang, snoeperig maar met een donkerzoet randje.

Zet je deze zomer op je terras met vrienden, zet deze fles op tafel en voor de zon onder gegaan is, kan de lege fles in de glasbak. Zo tussen de 35 en 50 EUR, wat eigenlijk spotgoedkoop is voor een liter van deze whisky.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4415

Invergordon 53 Year Old 1964 The Nectar of the Daily Drams

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, januari 12, 2019 07:13:38

Distilleerderij: Invergordon
Regio: Schotland
Fles: Invergordon 53 Year Old 1964/2017, The Nectar of the Daily Drams, Rum Cask
Kleur: koper
ABV: 48.3%

Rum

Ik heb best al wat oude grain geproefd, zeker van Invergordon, de graandistilleerderij van Whyte & Mackay die pas in 1959 werd opgericht. Dit is dus een distillaat van hun beginjaren, dat meer dan een halve eeuw op een rumvat heeft geslapen. Het is de oudste Invergordon die ik ooit proefde, zowel qua distillatiejaar als qua jaren op vat. Hij werd vorig jaar gebotteld door onze vrienden uit Zolder. Ik ontdekte hem een klein jaar geleden op het Spirits in the Sky festival. Eindelijk vond ik de tijd om er even voor te gaan zitten.

De mierzoete neus is een heerlijke mix van mais op de barbecue, houtlijm, popcorn, donker fruit, groene banaan, witte chocolade met gepofte rijst (Galak Popri), kokosmelk, vanille en… rum! Yup, dit doet me een beetje aan Malibu denken, dus het rumvat heeft echt wel zijn stempel gedrukt en maakt deze grain best interessant en overheerlijk.

Hij is olieachtig, net niet romig, en onmiddellijk pikant en mierzoet. Pikant omwille van de mooie kruiden (nootmuskaat, pepers van allerlei slag en flink wat vanille) en mierzoet met toetsen van donker fruit en… yup, u raadt het al, flink wat suikers. Opnieuw kan ik niet anders dan besluiten dat het een actief rumvat moet geweest zijn, want het lijkt wel alsof ik de demerara suiker proef. Dat maakt ook dat deze grain minder astringent is dan je zou mogen verwachten. De chemische zoetheid blinkt uit in zijn afwezigheid. Dit is echt lekker!

De afdronk is verrassend lang en houdt die mooie rumtoetsen vast.

Blind zou je dit zelfs als een geweldige rum kunnen presenteren. Maar het is een geweldige grain, zoveel is zeker. Zo’n 360 EUR, wat niet goedkoop is, maar je krijgt er echt wel wat voor in de plaats. Hoeveel graanwhisky ken je die zo hoog scoort?

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4414

Cameronbridge 26 Year Old 1991 Douglas Laing Old Particular

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, januari 11, 2019 17:20:26

Distilleerderij: Cameronbridge
Regio: Schotland
Fles: Cameronbridge 26 Year Old 1991/2017 Douglas Laing, Old Particular, DL12233, 569 bts
Kleur: licht goud
ABV: 51.5%

Stille Neus

Cameronbridge – een van de weinige graandistilleerderijen in de Highlands – produceert voornamelijk voor de blenders. J&B, Bell’s, Johnnie Walker, Vat 69, White Horse… ze zijn allemaal klant. Maar af en toe kan je hem ook als single grain proeven, zoals bij Douglas Laing die deze grain bottelde na 26 jaar rijping. Douglas Laing heeft trouwens al 7 zustervaten van Cameronbridge 1991 gebotteld, allemaal in hun Old Particular reeks.

De neus begint alvast erg gesloten. Ik heb flink wat handwarmte en geduld nodig om hem aan de praat te krijgen. Wat marshmallow, vanille, houtschaafsel en appelsien verschijnen langzaam maar zeker. Maar in alle eerlijkheid weinig meer wat van deze grain in alle eerlijkheid een beetje een saaie bedoening maakt.

Hij zet kruidig, maar romig aan. Je kan hem bijna kauwen. Quasi stroperig. De kruiden zijn vooral witte peper, kalisse en iets van gember en nootmuskaat. Qua fruit denk ik vooral aan appelsien en kokosnoot met een hint van harde peer. Dit is veel beter dan de neus beloofde. Vanaf de tweede slok wordt hij zelfs wat snoeperig zoet.


De afdronk is lekker lang, gepeperd en licht drogend.

Een erg stille neus, maar op smaak maakt hij heel veel goed. Pakweg 70 EUR.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4413

Cambus 25 Year Old 1991 Liquid Treasures

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, januari 11, 2019 07:19:11

Distilleerderij: Cambus
Regio: Schotland
Fles: Cambus 25 Year Old 1991/2017, Liquid Treasures ‘Faces of Angkor’, sherry butt
Kleur: brons
ABV: 52.7%

Old School Sherry

Cambus is niet meer. Opgericht in 1813 was ze op een bepaald moment zelfs de grootste van Schotland, maar sinds 1993 is ze onherroepelijk dicht. Vandaag de dag is er enkel nog een – volledig geautomatiseerde – kuiperij. We proeven een distillaat uit 1991 dat een kwarteeuw rijpte op een sherryvat, iets wat je niet zo vaak tegenkomt. Het Duitse Liquid Treasures bottelde op vatsterkte.

Mocht je me dit blind voorgeschoteld hebben, zou ik – op de neus althans – niet meteen aan whisky denken. Dit heeft vooral veel weg van old school cognac of sherry. Muf en is mierzoet, aromatisch, rijk en rond op sigarenbladeren, belegen eik, walnoten, Luikse wafels, blauwe bosbessen, speculoos en nat zand. En… het is ronduit geweldig. Prima neus die erg oud aandoet (wat het met zijn 25 jaar ook wel is, natuurlijk).

Heerlijk romig en donkerzoet, hoewel hij betrekkelijk snel droog wordt. Opnieuw heel wat donkerzoete toetsen die eerder aan oloroso sherry doen denken dan aan whisky, maar wie maalt daar om als het zo lekker is? Luikse siroop, Colombiaanse koffiebonen, mais op de barbecue, gesuikerde popcorn, geroosterde noten… heerlijk… maar toch geen whisky? Tja, blijkbaar wel, hé.

Er lange, licht pikante, donkerzoete maar drogende afdronk.

Dit is een vloeibaar dessert dat me echt aangenaam verraste. Maar van het typische Cambus-profiel schiet absoluut niets over. So what? Zo’n 150 EUR, wat hij zeker waard is. Koop ‘m nu je nog kan!

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 07-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4412

Springbank 17 Year Old 2000 Refill Bourbon Cask Sample

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, januari 10, 2019 17:31:37

Distilleerderij: Springbank
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Springbank 17 Year Old 2000 Refill Bourbon Cask Sample
Kleur: witte wijn
ABV: 48.2%

Jute Zakken

Tijdens het distilleerderijbezoek aan Springbank vorig jaar naam een vriend van me – die niet nader genoemd zal worden – een cask sample mee van een refill bourbon vat dat al sinds 2000 ligt te rusten. Na 17 jaar rijpen op een refill bourbonvat gaf deze Springbank al flink wat af aan de engelen. Wat een bleke jongen!

Aparte maar heerlijke neus op baby-adem, vanille, limoensap en jute zakken. Gyproc platen. Iets van noten. Wordt een tikkeltje snoeperig op Wine Gums. Absoluut geen typische Springbank en voor de liefhebbers wellicht te braaf, maar ik vind hem geweldig ruiken.

De body is wel heel erg licht, bijna waterachtig. Da’s jammer. Maar op smaak is het allemaal prima. Nu komt die typische vuile toets van Springbank duidelijk naar voren. Kiezels, jute, zand en hooi. Prima rookontwikkeling. Zilte toets die doorheen het alom aanwezige zoete breekt. Prima.

De afdronk is middellang, zoet versus zilt met een streepje rook.

Op de neus atypisch, maar op smaak en in de finish kan hij zijn afkomst niet loochenen. Leuke Springbank!

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4411

Hazelburn 8 Year Old 2008 First Fill Sherry Cask Sample

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, januari 10, 2019 07:21:38

Distilleerderij: Springbank
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Hazelburn 8 Year Old 2008 First Fill Sherry Cask Sample
Kleur: amber
ABV: 53.4%

Pikant

Via-via kreeg ik dit cask sample in de handen geduwd. Het is niet geweten of dit vat al gebotteld werd dan wel nog steeds ligt te slapen. Wat we wel weten is dat het een Hazelburn betreft, de triple gedistilleerde whisky van bij Springbank en dat het een first fill sherryvat betrof. Het sample werd na 8 jaar rijping van het vat genomen.

Erg zoete neus op allerhande fruit. Denk wit fruit, maar ook abrikozen, kweepeer en vijg. Honing en marsepein. Ja, flink wat noten. Evolueert naar perensiroop en gebakken appeltjes met kaneel. Tamme kastanjes en espresso. Iets van hooi en zacht streepje rook. Mooi.

De aanzet is krachtig, doch niet brandend, maar de body is aan de lichte kant. Eerst pikant op kruidnagel, kaneel en iets van zwarte peper, dan mierzoet op donkere vruchten. Het sherryvat was duidelijk erg actief. Iets van kalk of grind, wat ik wel kan appreciëren. De rook deemstert snel weg.

Bijzonder lange, licht drogende afdronk op meer donker fruit dan ik kan opnoemen.

Mocht dit vat nog te slapen liggen, ben ik alvast erg geïnteresseerd! Toppertje.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4410

Longrow 14 Year Old 2003 Sherry Cask Matured

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, januari 09, 2019 17:22:03

Distilleerderij: Springbank
Regio: Schotland (Campbeltown)
Fles: Longrow 14 Year Old 2003/2018 Sherry Cask Matured, Refill Oloroso Sherry Casks, 9.000 bts
Kleur: oud goud
ABV: 57.8%

Moeilijk

Longrow is de zwaar geturfde whisky die bij Springbank wordt geproduceerd. De versie die ik vandaag proef is de nieuwe 14-jarige die op refill oloroso sherryvaten rijpte. Er werden 9000 flessen afgevuld. Wil je er eentje, reken dan op zo’n 100 EUR.

Ik heb ‘m nog maar net uitgeschonken of de kamer vult zich al met een heerlijk aroma. Donkerzoet, maar erg vuil van de turf. Iets van sulfer, ook, maar niet in die mate dat het begint te storen. Spek rond een dadel, gezouten karamel en kersen. Kruidige eik. Wordt wat zoetzuur. Iets van koffiegruis en chocolade, maar ook groene toetsen als van rozemarijn of dille. Mooie rokerigheid, maar minder intens dan verwacht. Maar laat hem niet te lang staan, want dan begint hij toch steeds meer te ruiken naar verwelkte bloemen en vaaswater. De sulfer wordt spijtig genoeg erg sterk na een minuut of tien.

De body is prima, bijna romig. Flink gepeperde en krachtige aanzet, hoor. Je speekselklieren worden stevig aan het werk gezet. Flinke rook rondom donkerzoete toetsen (chocolate, dadels, aangebrand spek), maar het geheel wordt redelijk snel zilt. Brak water met rood fruit in (wtf?). Het werkt wel, hoor. Midpalate wordt hij wat bitter en zelfs astringent. Het geheel blijft erg kruidig.

De afdronk is erg lang, kruidig en aan de droge kant.

Wat een moeilijke whisky, zeg. De ene slok valt me erg mee, de andere valt me tegen. Hij gaat wat op en neer van zoet naar zuur naar zout naar umami. Op het sterfbed eindigt hij (gelukkig) met een noot van donkere chocolade met crème vulling.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 22-12-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4409

Boek: The Distilleries of Campbeltown

MediaGeplaatst door Mark Dermul wo, januari 09, 2019 07:22:14

David Stirk kennen we vooral als onafhankelijk bottelaar van de Creative Whisky Company, dat hij in 2005 oprichtte. Daarvoor was hij werkzaam als tasting coordinator en journalist voor het prestigieuze Whisky Magazine en ook een tijdlang Brand Ambassador voor Cadenhead (die hun hoofdkwartier in Campbeltown hebben).

Met The Distilleries of Campbeltown – The Rise and Fall of the Whisky Capital of the World – is hij niet aan zijn proefstuk toe. Hij schreef eerder al The Malt Whisky Guide.

Maar deze Distilleries – uit 2005, maar nog steeds in druk, want mijn exemplaar dateert van 2017 – is fel bekritiseerd. En hoewel ik het begrijp (zie verder) is het toch ook een stuk onterecht.

Laten we beginnen met het goede nieuws. Het boek geeft een historische kijk op de verschillende distilleerderijen die Campbeltown rijk is geweest. Dat waren er in 1835 zelfs 29! We kennen allemaal Springbank, Glen Scotia en Glengyle, maar wie van ons had al gehoord van Kinloch, Caledonian, Dalaruan, Lochead, Longrown, Meadowburn, Burnside, Kintyre, Rieclachan, Union, Argyll, Glenramskill, Highland, Albyn, enzovoorts?

Na flink wat opzoekwerk in nationale archieven onthult David wie de movers & shakers waren in die tijd, die van Campbeltown het epicenter van de Schotse whisky maakten en hoe de val tot stand kwam. En dat had niets met de kwaliteit van de whisky te maken, zoals wel eens wordt beweerd. Historische documenten en een aantal afbeeldingen maken het boek compleet.

Maar daar ligt meteen ook het probleem van dit boek – en wellicht de reden van kritiek die velen al hebben geuit over de inhoud. Meer dan de helft van het boek is een copy/paste van die historische documenten en brieven (die niet zo makkelijk lezen in hun oud en erg formeel Engels). Niet minder dan 30 bladzijden zijn gewoon een weergave van Alfred Barnard’s bekende werk en wordt door velen ervaren als bladvulling. En dus ‘schreef’ David niet zo heel veel, maar verzamelde de info en gaf deze weer.

Desalniettemin vind ik het een nuttig boek voor wie de geschiedenis van Campbeltown wil ontdekken.

The Distilleries of Campbeltown
220 pagina’s, English
Paperback
David Stirk
Uitgeverij Angel’s Share
ISBN 9781903238844
20 EUR



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4408

Port Ellen 22 Year Old 1978 Rare Malts Selection

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, januari 08, 2019 17:18:11

Distilleerderij: Port Ellen
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Port Ellen 22 Year Old 1978/2000 Rare Malts Selection, 4580 bts
Kleur: goud
ABV: 60.5%

Dwangbuis

We gaan dit straatje Port Ellen afsluiten met een officiële botteling uit de befaamde Rare Malts Selection (de voorloper van de Diageo Special Releases). Hij heeft bijna zo lang in de fles doorgebracht als dat hij op het vat zat. Af en toe zie ik deze nog wel eens verschijnen op veilingen, maar dan mag je toch al makkelijk op zo’n 950 tot 1.500 EUR rekenen. Ga er maar even voor zitten.

Bijzonder complexe neus op vanille en amandelen, aangevuld met grapefruit, grafiet, dieselolie, okkernoten en de schil van Pink Lady appels. Dan volgen nog meer citrus, kaarsvet, natte stenen, karamel en wit fruit. Onverwachte hint van mokatine en koude koffie. Wordt best zilt na een paar minuten. Gezouten karamel, nougat, zoethout. Heerlijk.

OMG! O-M-F-G!! Wat een krachtpatser! Zoet versus zilt, maar zilt is duidelijk veel te sterk. Bijna brak, stevig en pittig op teer en diesel, citroen- en oestersap, kappertjes en dat alles in een dwangbuis van rook. Amai mijn klak, hier wordt ik erg vrolijk van.

De finish is een zalige verderzetting van de smaak, duurt een eeuwigheid en vervuld je met een gevoel van voldoening dat zijn weerga niet kent.

Ja, er is een god en hij zit gevangen in deze fles!

94/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-01-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4407

Port Ellen 24 Year Old 1982 Chieftain’s Choice

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, januari 08, 2019 07:24:22

Distilleerderij: Port Ellen
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Port Ellen 24 Year Old 1982/2006, Chieftain’s Choice, Hogshead #1519, 300 bts
Kleur: licht goud
ABV: 59.4%

Kauwgom

Chieftain’s is, zoals u wellicht weet, één van de labels van Ian Macleod Distillers – een onafhankelijk bottelaar die zelf ook distilleert, want eigenaar is van Tamdhu en Glengoyne en momenteel volop bezig met het nieuw leven in blazen van de Lowlander Rosebank. Deze Port Ellen werd in 2006 al op ons losgelaten en is bijgevolg nergens meer te vinden.

Mooi rokerig op de neus met hints van vuursteentjes, citroenzuur, hooi, wat zilt (maar niet zo veel als ik verwachtte) en het papier van een vers gedrukt boek. Ik meen de gist te ruiken, zonder dat het stoort. Gedroogde rozen, echt waar. Oranjebloesems en een hint van vaaswater. Opnieuw: het stoort allerminst. Dit is best intrigerend. Zoete mout en karamel verschijnen en worden verrassend groot, aangevuld met aardbeien kauwgom, waardoor de neus erg zoet wordt. Dit staat me heel er gaan.

Stroperig op de tong, maar erg groots qua smaak. Pikant op peper, zout, nootmuskaat en hints van curry. Citrus wordt nu dominant (limoen, citroen), terwijl zoethout en groene thee hun duit in het zakje doen. Dat alles tegen een rokerige achtergrond met een bittertje van het hout. Erg complex en bevredigend (ok, dat klinkt wat vreemd, maar u begrijpt wat ik bedoel, toch?).

De typische zilte noten van Port Ellen worden in deze lekkere afdronk wat verdrongen door citrus en hooi, maar de balans is perfect. Het bittere sterfbed is subliem.

Mijn god, dit is echt wel out of this world.

92/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-01-2019
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4406
Volgende »