WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Mark’s Whisky Ramblings 224: Arran Rum Cask Finish for Belgium

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, november 18, 2018 07:26:33

Eind 2017 lanceerde Arran een small batch van 900 flessen, exclusief voor België, van hun Arran 2007 Rum Cask Finish. Versneden naar 46% is dit een verrassend makkelijke malt, die – als u complexiteit zoekt – een beetje een teleurstelling is. Als u daarentegen op zoek bent naar een zachte, zoete after dinner dram, dan is dit voor u.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4320

Arran 1 Year Old 2016 Private Cask Vince Van Sele

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, november 17, 2018 16:25:00

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 1 Year Old 2016/2017, Private Cask Vince Van Sele – Van Balen
Kleur: witte wijn
ABV: 61.2%

Physalis

Vince weet het nog niet, maar papa Anthony en mama Vanessa hebben voor de kleine spruit een vaatje aan de kant gelegd bij Arran. En uiteraard gaan de ouders af en toe naar het whiskyeiland toe om hun vat te begroeten en te proeven. Ik ben vereerd dat Anthony mij een sample bezorgde. Ik proef hem met veel goesting. Na een jaartje in het vat heeft hij de kleur van witte wijn gekregen.

Hoewel de new make onmiskenbaar is (en dat vind ik natuurlijk geweldig, want ik heb een soft spot voor new make), heeft deze toch al flink wat fruitige toetsen. Ik krijg Pink Lady appels, gedroogde rozijntjes en physalis, ook wel bekend als ananaskers of goudbes. Enkele herbale toetsen steken de kop op. Denk hooi en verse gerst. En mais op de kolf.

Verrassend zacht en romig op de tong. En dit ondanks het hoge ABV. Ja, dat merk je wel, natuurlijk, maar hij is niet ondrinkbaar zonder water. Heet, dat wel, natuurlijk. Wat had je dan gedacht? Maar qua smaak krijg ik heerlijke citrustoetsen, vanille, rozijnen (maak daar maar sultanas van) en iets van cashewnoten. Flink wat kruiden, nu al. Een pepertje, wat gember en zoethout. Hints van Reine Claude pruimpjes. Iets wat me aan yoghurt doet denken. Roomboter. Dit gaat nu al de goeie kant uit.

Dat deze een eeuwigheid nazindert hoeft niet te verbazen. Zoet en kruidig, met die typische toets van perensiroop die ik wel meer heb bij spirit op de afdronk.

Dit gaat een grote jongen worden (en dan heb ik het over zowel deze whisky als Vince)! Wie weet maak ik het nog mee dat Vince zijn vaatje gebotteld wordt. En met een beetje geluk kan ik er nog een fles van te pakken krijgen ook (veel duidelijker kan ik mijn hints niet maken, Anthony).

Geproefd door Mark Dermul op 04-08-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4319

Arran à la Belge

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, november 17, 2018 09:53:36

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran à la Belge, 12 years old, finished in a Cantillon Kriek Cask, 350ml, 496 bts
Kleur: koper met een roze schijn
ABV: 55.3%

Arran Meets Kriek

Vier gelijkgezinden met een voorkeur voor de lekkere dingen des levens steken de koppen bij elkaar en komen tot de creatie van Arran à la Belge. C’est quoi ça? Het is een Arran met een Kriekbier finish. De Arran werd gedistilleerd op 11 oktober 2005 en rijpte 12 jaar op een refill bourbonvat. Dan werd hij – op een vatsterkte van 55.3% - overgeheveld op een Cantillon Kriek-vat op 18 september 2017. Op 2 februari 2018 werd hij gebotteld in flesjes van 350ml en gepresenteerd op MEUG. Ik miste hem omwille van een ski-ongeval, maar dankzij whiskyvriend Jeroen kreeg ik nog een sample te pakken. De rode schijn van de Oude Kriek is duidelijk te zien in mijn glas.

De neus is romig en zoetzuur met een zeer duidelijke invloed van de Cantillon Oude Kriek. Karnemelk en rood fruit domineren. Ik heb flink moeite om hierin Arran – of whisky tout court –te herkennen. Hints van chocolade en kersen (doh!) komen het sterkst naar voren. Mon Chérie met een zure toets, dus. Niet bepaald mijn ding, moet ik bekennen, hoe nobel en leuk het idee ook mag zijn. Versneden vind ik de neus stukken toegankelijker. Minder zuur en meer zoetheid. En het karakter van Arran begin er door te schemeren.

De mondgevoel is verrassend licht, maar qua smaak is het een bom! Kriekbier (tja, dat hoeft niet te verbazen) gaat een flink gepeperde whisky vooraf. Dit zet je mond in vuur en vlam! Wederom rood fruit in alle vormen, maar de chocolade is pleite. In diens plaats komt nu eerder iets snoeperigs zoet. Als ik de knop omzet van ‘ik ben een Arran aan het proeven’ naar ‘ik ben iets speciaals aan het proeven’, dan kan ik ‘m plots erg waarderen. Dit is waarlijk een unieke smaak. Uniek in de zin van ‘nooit eerder geproefd’. En lekker? Ja, eigenlijk wel. Zeker als je er wat water aan toevoegt. Dan krijg je ook wat vanille en wit fruit en wat meer whiskytrekjes van Arran.

De lange, zoetzure en pikante finish zindert nog na tot ik uiteindelijk naar een glas water moet grijpen.

Ik vond het niet eenvoudig, moet ik bekennen. Als Arran is het niet meteen mijn ding, maar als experiment kan ik het zeker waarderen. Kriekliefhebbers zullen hier wel hun gading in vinden. Whiskyliefhebbers gaan hier beter een goeie scheut water bij doen. Ondertussen al lang uitverkocht, natuurlijk, maar met een beetje geluk is er volgend jaar een nieuwe Whisky à la Belge. Fingers crossed! Bedankt, Jeroen.

Geproefd door Mark Dermul op 04-08-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4318

Arran 12 Year Old Cask Strength Batch 6

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, november 16, 2018 15:47:58

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 12 Year Old Cask Strength, Batch 6, OB 2016, 13800 bts
Kleur: vol goud
ABV: 52.4%

Gezouten Karamel

Deze in 2016 verschenen Arran 12 Year Old Cask Strength is de tot op heden laatste in zijn soort. In 2017 (en voorlopig ook niet in 2018, maar we zijn nog maar halverwege) verscheen er geen nieuwe Cask Strength. Het ziet er dus naar uit dat deze Batch 6 de laatste is.

Lekkere mix van zowel wit boomgaardfruit, sultanas, marsepein en Reine Claude pruimpjes, met een karrenvracht aan vanille. Iets van gezouten karamel. Wordt na enkele ogenblikken behoorlijk herbaal. Groene tuinkruiden, een snuifje peper en iets van boterbloempjes. Zacht en zomers. Als ik er water bij doe, verliest hij wat van zijn zoetigheid en is het vooral zijn groene kantje dat naar voren komt.

De aanzet is best krachtig – zelfs een tikkeltje alcoholisch – en flink pikant op witte peper en kaneel. Het fruit keert terug, aangevuld met een hint van banaan en flink wat bittere appelsienen. De gezouten karamel keert terug en rolt zijn spierballen. Tikkeltje drogend. Net een beetje te veel hout naar mijn mening, wat hem midpalate wat bitter maakt. Verdund is hij makkelijker te verdragen, maar het bittere kantje verdwijnt niet.

De afdronk is lang en bitterzoet, zelfs met water.

Batch 1 uit 2012 kostte nog 40 EUR. Voor deze zesde en laatste batch moet je al 50 EUR ophoesten. Maar hij is het nog meer dan waard, hoor, ook al vond ik de eerste batch net iets beter.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-08-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4317

Arran 10 Year Old 2007 Rum Finish – Small Batch

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, november 16, 2018 07:32:02

Distilleerderij: Isle of Arran
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Arran 10 Year Old 2007/2017 Rum Finish, OB for Belgium, 900 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Moutsuikers & Appel

Eind 2017 verscheen een small batch botteling van Arran op de Belgische markt, zo’n 900 flessen sterk, van hun whisky uit 2007 die na rijping op bourbonvaten nog een finish kreeg op rumvaten. Op kleur is daar alvast weinig van te merken.

De neus is zoet op moutsuikers en gebakken appels, maar helaas niets meer. Met een beetje fantasie krijg ik nog een verloren gelopen amandelnoot, maar daar houdt het mee op. Niets mis mee, maar verre van complex.

Romig is hij wel. Dat valt me goed mee. En ook een tikkeltje kruidig. Denken we maar aan zwarte en rode peperbolletjes en wat zoethout. Voorts opnieuw enkel zoete mout, appels en misschien een sultana (van de amandelen geen spoor, dus ik beeldde het mij misschien maar in?). Een mooi streepje woodsmoke van het hout, dat wel. Maar wederom weinig complex en niet uitdagend.

In de eerder korte finish wijzigt er niets: moutsuikers, appels en wat peper.

Redelijk eenvoudige Arran die vooral door de zoetekauwen onder ons gesmaakt zal worden. Pakweg 70 EUR.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 05-02-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4316

Miltonduff 9 Year Old 2009 Cadenhead’s for The Finest Notes

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, november 15, 2018 17:15:41

Distilleerderij: Miltonduff
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Miltonduff 9 Year Old 2009/2018, Cadenhead’s for The Finest Notes, 267 bts
Kleur: goud
ABV: 61.2%

Plakker

Dat de jongens en meisjes van de whisky club The Finest Notes over goede smaak beschikken, weten we al langer. Voor hun 10-jarig bestaan pakten ze uit met een geweldige Glen Keith. Maar dat is alweer 5 jaar geleden – wat vliegt de tijd toch. Om hun 15-jarige bestaan te vieren, zochten ze hun heil bij Cadenhead en tikten daar dit jonge vaatje Miltonduff op de kop. De whisky rijpte van 2009 tot 2015 op een bourbonvat, maar de laatste drie jaar mocht hij doorbrengen in een sherry hogshead. Voor mij is het alvast de 20e ontmoeting met deze Speysider.

De neus is verrassend zacht en zoet en verduiveld misleidend qua ABV. Ik heb niet de indruk dat ik een whisky van meer dan 60% zit te nosen. Erg fruitig, hoor. Ik krijg meloen, appelsien, abrikozen en vooral een karrenvracht aan zacht gebakken appels met een flinke snuif kaneel er over heen. Nog iets van geroosterde amandelnoten. Een mooie herfstneus, als u het mij vraagt. Maar als je er water aan toevoegt, wordt hij plots erg herbaal en krijg je allerhande plantengeuren er boven op.

Op smaak voel je het ABV natuurlijk meteen. Pittig! En flink gekruid. Het fruit wordt aangevuld met rabarberconfituur en iets wat me aan pruimen doet denken. En plots wordt hij wat drogend, maar storen doet dat alleszins niet. Mooie body, hoor, het is een plakker. Verdund is hij minstens even zoet, maar krijgt hij tevens een groen en licht zurig kantje.

De afdronk is lekker lang, pittig en deemstert zachtjes en zoet weg. Met wat water wordt vooral de kruidigheid extra in de verf gezet.

Mooie herfstwhisky, die water kan verdragen. Bedankt, Marc. En proficiat met jullie vatkeuze!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 12-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4315

Miltonduff 22 Year Old 1995 Liquid Treasures

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, november 15, 2018 12:19:36

Distilleerderij: Miltonduff
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Miltonduff 22 Year Old 1995/2017, Liquid Treasures, bourbon hogshead
Kleur: koper
ABV: 56.1%

Butterscotch & Pruimen

Miltonduff verkoopt het grootste gedeelte van haar moutwhisky aan de blenders. Ballantine’s is hun grootste afnemer, op de hielen gezeten door Teacher’s en Old Smuggler. En natuurlijk de huisblends van eigenaar Chivas Regal. Maar het Duitse Liquid Treasures kon de hand leggen op dit bourbon hogshead dat in 1995 te slapen was gelegd. Deze Miltonduff is bijgevolg 22 jaar oud.

De neus is erg rond en rijk met flink wat butterscotch, pruimpjes, gebakken banaan en bloedappelsien. Hij heeft ook een groen kantje. Denk hooi en vers afgereden gras, maar ook iets van kruisbessen en munt. Doe daar nog wat chocolade, kandijsuiker en sigarenbladeren bij en het plaatje is compleet. Dit is een bijzonder aangename neus, die uitnodigt tot verder ontdekken.

Op de tong is hij olieachtig, bijna romig, maar ondanks het hoge alcoholpercentage niet echt heet. Perfect drinkbaar zonder water. En dat vind ik prettig. Ik krijg heerlijke toetsen van bloedappelsien, gekonfijte vijgen en abrikozen, wederom banaan maar deze keer de groene variant en amandelpoeder. Donkerbruine suiker, munt, hint van anijs… Hier is erg veel aan de gang en hij blijft ontwikkelen. Erg aangenaam.

De afdronk is erg lang, kruidig en warm maar tegelijkertijd zalig zoet.


Ik kan probleemloos verkondigen dat dit één van de lekkerste Miltonduff is die ik al aan de lippen zette.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4314

Miltonduff 9 Year Old 2008 Duncan Taylor The Octave

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, november 15, 2018 06:18:28

Distilleerderij: Miltonduff
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Miltonduff 9 Year Old 2008, Duncan Taylor, The Octave #8316014
Kleur: goud
ABV: 53%

Hout

Duncan Taylor heeft een reeks ‘The Octave’, waarbij de whisky in een klein vat gerijpt wordt. Een octaaf is immers een vat dat maar 1/8e van een standaardvat betreft. Rijping gaat dus sneller, want er is meer contact met het hout. Dat verklaart wellicht waarom deze Miltonduff reeds op 9-jarige leeftijd werd gebotteld, net als enkele zustervaatjes.

De neus is erg herbaal en kruidig, maar tegelijkertijd fruitig zoet. Denk hooi en dennennaalden, opgeleukt met meloen, appels, amandelpasta en kaneel. Iets wat aan frangipane-gebak doet denken. Maar het hout neemt al snel het heft in handen en domineert met een flinke streep woodsmoke en eik. Hij ruikt na enkele ogenblikken een beetje muf, wat deze Miltonduff niet ten goede komt.

Hij is quasi-romig, maar wel betrekkelijk pikant. Ja, de houtkruiden zijn erg luid en verdringen het fruit voor een groot stuk. Ik krijg wederom appels en amandelen, maar nu ook wat rabarber en gedroogde abrikozen. Misschien zelfs pruimenconfituur, maar het blijft niet duren. De kruiden en het hout nemen onmiddellijk over en de tannine en kruidigheid (denk peper en nootmuskaat) verdrukken al de rest.

De afdronk is erg droog, middellang en opnieuw wat zoet.


Dit kleine vaatje was blijkbaar een tikkeltje te actief. De houtinvloeden zijn naar mijn mening te overheersend.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4313

Tomintoul 12 Year Old 2006 McShelfie #3

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, november 14, 2018 17:45:19

Distilleerderij: Tomintoul
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Tomintoul 12 Year Old 2006/2018 McShelfie, 84 bts
Kleur: goud
ABV: 54.0%

Vanillewafels

De derde en tot nu toe laatste clubbotteling van de McShelfie whiskyclub uit Hamme is deze Tomintoul uit 2006, gerijpt op een combinatie van refill hogsheads en refill oloroso hogsheads. Zo heel veel ervaring met Tomintoul heb ik nog niet. Dit is nog maar mijn 16e en de meeste die ik proefde hadden veel langer gerijpt, dus een echt vergelijkingskader heb ik niet.

Heerlijk zachte neus op moutsuikers, perzik, kokosnoot, kruisbes met een hint van vanillewafels en marsepein. Ahornsiroop, gele appels, een blaadje munt en een mespuntje kaneel. Er zit nog een zuurtje in waar ik niet meteen de vinger op kan leggen, maar het geeft hem alvast wat meer diepgang. Dit is erg aangenaam.

Op smaak is hij – ondanks zijn 54% - aangenaam drinkbaar. Naast het zoetzure van de neus, dat hier versterkt weerkeert, ben ik vooral verrast door de kruidigheid en de smaak van bloedappelsienen en verkoold hout. Flink wat woodsmoke en woodspice, wat hem best atypisch maakt. Tomintoul profileert zich als ‘the gentle dram’, maar deze is toch niet zo gentle, hoor. Dit is een krachtpatser. Nootmuskaat en witte peper vervoegen het kaneel.


De afdronk is erg lang, vertoont een heuse kruidigheid, opgefrist met munt en sterft een droge dood.

Stevige en aangename, doch ietwat atypische Tomintoul. Atypisch lijkt wel een thema voor de jongens en meisjes van McShelfie… Niet eens 60 EUR. De leden zijn gelukzakken.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4312

Islay Single Malt 8 Year Old 2008 McShelfie #2

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, november 14, 2018 12:10:26

Distilleerderij: Caol Ila
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Islay Single Malt 8 Year Old 2008/2017 Whisky Broker for McShelfie, 72 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 59.8%

Smoutebollen!

De tweede clubbotteling van de in Hamme gekwartierde whiskyclub McShelfie is een jonge Islay. Er werd mij ingefluisterd dat het om een Caol Ila zou gaan. Laat dat nou net mijn favoriete Islay zijn! Dit is al mijn 99e. En jonge Caol Ila kan echt wel erg, erg goed zijn. Dus de verwachtingen zijn hooggespannen.

Hola, wat is dat!? Smoutebollen! Echt waar, deze Caol Ila is beestig zoet! Ja, tuurlijk is de turf, het zilt, de citrus en de rots in de branding aanwezig, maar deze neus wordt toch vooral gedomineerd door smoutebollen met bloemsuiker. En weet je wat? Het is absoluut geweldig!

De body is olieachtig en ongelooflijk clean. Van de smoutebollen op de neus geen spoor meer. In de plaats krijg ik limoensap, grof zeezout, warme peperbolletjes en flink wat zoethout. Water? Geen denken aan. Gevaarlijk drinkbaar ondanks zijn bijna 60%. De rookontwikkeling is fantastisch. Wat een feest!


De afdronk duurt langer dan verhoopt – erg lang dus – en is een ware strijd tussen zoet en zout. Zoet komt als winnaar uit het gewoel. Maar het is de heerlijke warme rook die het langst blijft hangen.

Atypische neus, maar een schoolvoorbeeld van heerlijke, krachtige jonge Caol Ila op de tong. Goh, en dat voor 65 EUR. Zouden ze nog een fles hebben? Dan wil ik ze wel. Thx, Hendrik!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4311

Glensheil 5 Year Old 2011 McShelfie #1

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, november 14, 2018 06:17:12

Distilleerderij: Glenrothes
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glensheil 5 Year Old 2011/2017 Whisky Broker for McShelfie, Barrel 800914/2011, 72 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 46.1%

Herfst

McShelfie is een whiskyclub uit Hamme, opgericht in 2014 door drie vrienden: Bram, Hendrik en Jan. En zoals het elke goeie whiskyclub betaamt, hebben zij ook een clubbotteling. Drie tot nu toe en ik heb het voorrecht ze alle drie te mogen proeven. We beginnen met hun eerste: Glensheil 2011. Het is een vermomde, jonge en zeer bleke Glenrothes.

De neus is zacht en ruikt erg naar mout. Flink herbaal, moet ik zeggen. Niet bepaald wat ik van een Glenrothes verwacht. Niet zoet genoeg, zeg maar. Varens en netels, de schil van een kokosnoot en wat tamme kastanjes. Melkchocolade op de achtergrond. Doet me aan de herfst denken.

Op smaak is hij plots wel zoet en tevens flink kruidig. Vanille, peper, gember, zoethout en zelfs een mespuntje zout. De kokos heeft wat moeite erdoorheen te geraken. Honing en vanille en zelfs een hint van zachte bijenwas schemeren door. Een licht bittertje van de tannine verschijnt, maar blijft onder controle.


De afdronk is kort, kruidig en opnieuw – zoals de neus – ongezoet en licht drogend.

Apart, atypisch, maar wel aangenaam. De jonge leeftijd is duidelijk, maar stoort niet. En dit konden de leden voor slechts 45 EUR aanschaffen, wat wel een mooie deal is. Bedankt voor het proevertje, Hendrik.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4310

Mark’s Whisky Ramblings 223: Mortlach’s new range – 12, 16, 20 Year Old

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul di, november 13, 2018 07:18:25

Jarenlang was de Mortlach 16 Year Old in de Fauna & Flora reeks de enige die je kon krijgen. In 2015 werd die vervangen door een nieuwe reeks in 50cl flesjes… maar aan onbetaalbare prijzen. Reultaat: de flessen verzamelden stof op het schap. Diageo moest dringend zijn strategie rond The Beast of Dufftown herzien. Nu komt er een nieuwe reeks met een prijskaartje dat de gewone sterveling kan betalen. Hoera! Laten we de nieuwe reeks gauw ontdekken!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4309

Edinburgh Citytrip 2018 – deel 3 van 3

ReizenGeplaatst door Mark Dermul ma, november 12, 2018 07:23:34

Opstaan, stevig ontbijt, de tram naar Princes Street… het begon al flink te wennen. Maar voor onze laatste dag wilden we wel een beetje de natuur in. En in Edinburgh kan dat zeker!

We wandelden de Royal Mile af naar Holyrood Park (waar niet ver vandaan de nieuwe Holyrood Park Distillery momenteel wordt gebouwd), waarbij we dus ook het nieuwe Schotse parlement passeerden. We liepen door naar Queen’s Drive, wat toegang biedt tot het park.

Het is een behoorlijke klim naar de top die 251 meter hoger ligt. Arthur’s Seat is de naam en het uitzicht is ronduit spectaculair. Je kan zelfs meer dan 60 kilometer ver kijken als het weer meezit. En dat deed het. We zagen Edinburgh (uiteraard), maar ook de Forth Bridge, Portobello Beach, Musselburgh, de Pentland Hills en zelfs het Lomond Hills Regional Park.

Tijdens de wandeling – die duidelijk erg populair is, want je kon bijna over de koppen lopen – passeerden we de ruïne van St Anthony’s Chapel, de Salisbury Crags, Hunter’s Bog, Dunsapie Loch en St Margaret’s Loch.

Ik had hier graag een rambling opgenomen, maar dat liet de wind niet toe. Daarvoor moesten we terug naar beneden.

Terug beneden passeerden we eerst het Palace of Holyrood House, de officiële residentie van de monarch wanneer ze in Schotland is, met vlak daartegenover het nieuwe Schotse parlement, een erg modern gebouw dat in 1999 in gebruik werd genomen.

Maar wij zochten ons heil in een kleine zijstraat – een zogenaamde close – met een leuke whiskygeschiedenis. De White Horse Close is namelijk de plek waar de White Horse Inn gehuisvest was. Deze Inn, ooit nog eigendom van Peter Mackie, werd onsterfelijk gemaakt door in 1891 een blend ernaar te vernoemen. De blend bevat – ook vandaag nog – een flinke scheut Lagavulin.

Nu de rambling was vastgelegd konden we met een gerust hart gaan lunchen, alvorens onze volgende bezoek aan te vatten.

Our Dynamic Earth is een erg interactieve en hypermoderne tentoonstelling – erg geschikt voor kinderen – die ons kennis laat maken met de verschillende geologische en biologische kenmerken van onze wereld. Zeer aanschouwelijk gemaakt door knappe – met special effects gevulde – ruimtes. Aanrader!

Moe maar meer dan voldaan keerden we terug naar het hotel (na nog een laatste erg leuk avondmaal in een Spaanse tapasbar – hey, het kan niet altijd haggis zijn, toch?). We moesten vroeg onder de wol, want daags nadien hadden we een red eye vlucht terug naar de realiteit.

Edinburgh: natuur en cultuur, whisky, shoppen, wine & dine… voor elk wat wils.

Prachtige stad.

(meer foto’s op mijn persoonlijke Facebookpagina!).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4308

Mark’s Whisky Ramblings 222: Pittyvaich 28 Year Old 1989 Diageo Special Release 2018

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, november 11, 2018 08:16:39

Pittyvaich werd in 1974 gebouwd om de populaire blend Bell’s van voldoende malt te voorzien. De distilleerderij was echter geen lang leven beschoren. In 1993 ging ze onherroepelijk dicht, na 19 jaar operationeel te zijn geweest. Da’s dus minder lang dan deze malt in het vat heeft doorgebracht. Just sayin’. In 2009 verscheen als eens een 20-jarige in de Special Releases van Diageo. Nu brengen ze van hetzelfde jaar – 1989 – een nieuwe uit die 28 jaar lang rijpte. Voor mij de verrassing van de reeks dit jaar!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4307

Edinburgh Citytrip 2018 – deel 2 van 3

ReizenGeplaatst door Mark Dermul za, november 10, 2018 08:31:11

Na een hartig ontbijt (ja, inclusief witte bonen in tomatensaus, worstjes, ei en spek) sprongen we op de betrouwbare tram (er passeert er eentje om de 7 minuten!) richting centrum, maar maakten een tussenstop. Halverwege de rit ligt immers Murrayfield Stadium en – belangrijker! – de North British Distillery.

Murrayfield is de rugbytempel van de stad, gebouwd in 1925, met een capaciteit van bijna 68.000 zitjes. De nationale rugbyploeg speelt hier haar internationale wedstrijden. Het stadium werd ook gebruikt voor de wereldkampioenschappen rugby in 1991, 1999 en 2007.

Maar ik was meer geïnteresseerd in de graandistilleerderij aan de overkant van de straat: North British! Opgericht in 1885 door Andrew Usher – de ‘vader van de blend’ – is deze distilleerderij vandaag de dag een joint venture tussen Diageo en Edrington en voorziet hij beide bedrijven van graanwhisky voor hun blends.

Helaas is de distilleerderij niet open voor het publiek. En ondanks mijn zeer beleefde verzoek, werd ik de toestemming ontzegd om foto’s te maken. Begrijpelijk, natuurlijk. De geur van de distilleerderij maakte één en ander goed.

We sprongen dan maar terug op de tram richting centrum tot we aan Princes Street Gardens waren. Die tuinen – in het hart van de stad – zijn een verademing. Heerlijke kuieren bij dit mooie weer en ondertussen genieten van Scott Monument, een aantal monumenten en standbeelden.

Het was ook de ideale locatie voor een whisky rambling. Na een heerlijke lunch in La Piazza (Shandwick Place, nog zo’n aanrader) namen we dus bus naar de haven van Leith. Daar ligt immers de Royal Yacht Britannia aangemeerd.

De Britannia werd in 1953 gebouwd en voer de Britse monarch en haar familie verschillende malen de wereld rond. Meer dan 1 miljoen zeemijl (meer dan 2 miljoen kilometer!) heeft het 126 meter lange schip op de teller, alvorens het in 1997 uit de vaart werd genomen en als museum ingericht aan Ocean Terminal.

Een rondleiding met audiogids loodst je langs de luxueuze slaapvertrekken van de koninklijke familie, maar tevens langs de krappe kajuiten van de crew. De Rolce-Royce Phantom V zag er nog verrassend goed uit. Maar de State Dining Room was wel erg indrukwekkend. Hier ontving de Queen staatshoofden als Winston Churchill, Nelson Mandela, Ronald Reagan en Bill Clinton.

De bus zette ons een half uurtje later terug af aan Princes Street, waar we nog een streepje cultuur wilden meepikken. Immers, de National Gallery of Scotland is open tot 19u en volledig gratis te bezoeken. En het mag gezegd, er hangen enkele indrukwekkende doeken van meesters zoals Rubens, Rembrandt, Van Gogh, Degas, Gaugin, Cézanne en zo voort.

Maar één doek trok mijn speciale aandacht… het verhaalt immers de legende van Dalmore: Koning Alexander III wordt aangevallen door een Royal Stag, maar Mackenzie of Kintail velt het hert met zijn speer en redt het leven van zijn vorst. Uit dankbaarheid mag de Clan Mackenzie van dan af de hertekop als clanembleem gebruiken. We schrijven 1263. Afstammelingen van Mackenzie stichtten in 1867 de Dalmore distilleerderij en de hertekop is nog steeds hun trotse embleem. Het doek ‘The Death of the Stag’ is van de hand van de Amerikaanse schilder Benjamin West en werd in 1786 geschilderd.

De tweede dag werd afgerond met een familietraditie: lekker eten in het Hard Rock Café.

Wordt vervolgd… (meer foto’s op mijn persoonlijke Facebookpagina!).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4306

Mark’s Whisky Ramblings 221: Oban 21 Year Old 1996 Diageo Special Release 2018

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul vr, november 09, 2018 07:28:49

Van de Oban 21 uit de nieuwe Diageo Special Releases werd ik ingefluisterd dat hij ‘does not deliver’, wat ik jammer vind. Maar ik neem liever zelf de proef op de som. En wat blijkt: hij is een sluipschutter. Hij start gesloten, geniepig bijna, maar als je hem voldoende tijd geeft, blijkt hij wel degelijk een grootste malt te zijn!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4305

Edinburgh Citytrip 2018 – deel 1 van 3

ReizenGeplaatst door Mark Dermul do, november 08, 2018 07:19:41

Na een lange werkdag zette ik de computer uit om 17u en haastte me naar huis om zoonlief op te pikken (en de bagage). Dearly Beloved zou ons op Zaventem opwachten. Na een vlekkeloze check-in en een probleemloze vlucht naar het Beloofde Land landden we in Edinburgh rond 22u. We trokken onmiddellijk naar het hotel voor een goeie nachtrust.

Na het ontbijt sprongen we op de tram die ons van de luchthaven naar het centrum zou brengen. Het was lichtjes aan het regenen, maar dat kon ons enthousiasme niet drukken. Een half uur later stonden we op Princes Street en togen we meteen naar de hoofdattractie van de Schotse hoofdstad: Edinburgh Castle.

Dit kasteel is echt de moeite waard om te bezoeken. Het Gravensteen in het kwadraat, zeg maar, met ondermeer het National War Museum, de Royal Apartments, de Stone of Destiny (sinds 1996 terug in Schotland), St Margaret’s Chapel en Mons Meg. De Great Hall is echt indrukwekkend. Om maar te zwijgen van het uitzicht. Het kasteel ligt immers op de schier oninneembare Castle Rock, een vulkanische rots die al sinds 900 v. Chr. wordt bewoond.

De audiogids leidt je langs al deze plekken en je bent al makkelijk een uur zoet, maar zoals gezegd: een must!

Ondertussen was het gestopt met regenen en hadden we – voor de rest van de vakantie overigens – een prachtig zonnetje. Schotland houdt blijkbaar evenveel van ons als wij van Schotland! Ik maakte van de gelegenheid gebruik om een whisky rambling op te nemen.

Na wat kuieren langs de Royal Mile trokken we naar de Wiski Rooms voor een lichte lunch. Haggis, dat spreekt! Zo werd de innerlijke mens gesterkt voor het tweede bezoek dat we op de planning hadden: de Scotch Whisky Experience.

Ik had ze drie jaar geleden al eens bezocht, maar was aangenaam verrast vast te stellen dat de toer een mooie upgrade gekregen had. Na de korte, maar leuk uitgevoerde rondleiding kregen we de kans een dram te proeven. Het glas kregen we mee als souvenir. Terwijl we van de dram genoten kregen we de gelegenheid om even rond te kijken in één van ’s werelds grootste whiskyverzamelingen. Indrukwekkend!

De Royal Mile – die van het kasteel tot aan het Palace of Holyrood House loopt – is een panoply aan souvenirwinkels, whisky shops, restaurants, pubs en ga zo maar door. We wandelden ze een stukje af om zo via Grassmarket en Candlemaker Row tot op het kerkhof Greyfriars Kirkyard terecht te komen. JK Rowling deed hier duidelijk inspiratie op voor enkele van de personages uit haar Harry Potter reeks. Het kerkhof, dat al meer dan 400 jaar bestaat, was best een beetje griezelig, maar boeiend tegelijkertijd.

En natuurlijk is er de legende van Greyfriars Bobby, de Skyeterriër die 14 jaar lang naast het graf van zijn baasje, politieman John Gray, zou gewaakt hebben. Hij kreeg zelfs zijn standbeeld net buiten de poort van het kerkhof.

Terug richting Royal Mile passeerden we de indrukwekkende St Giles Cathedral en hielden onze obligate rustpauze in Starbucks. Yup, zoonlief was mee en hij is verslingerd aan hun koffie. Cannot blame him.

Dineren deden we in de Deacon Brodie Tavern (aanrader!), genaamd naar een locale politicus die er ’s nachts een dubbelleven op na hield als inbreker. Hij was overigens de inspiratie voor het hoofdpersonage uit The Strange Case of Dr Jeckyll & Mr Hyde (1886) van Schots romanschrijver Robert Louis Stevenson.

Dat was voor ons een mooi bruggetje naar de laatste activiteit van vandaag, de Famous Ghost Tour. Want Edinburgh bevat flink wat griezelige historie met zijn closes en behekste ondergrondse tunnels. Als je niet bang bent in het donker en tegen wat griezelen kan, is dit een leuke uitstap (ook met kinderen).

Het was een deugddoende wandeling terug naar de tramhalte – we passeerden ondertussen nog de Edinburgh Gin Distillery – om moe maar voldaan terug in het hotel aan te komen.

Wordt vervolgd… (meer foto’s op mijn persoonlijke Facebookpagina!).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4304

Mark’s Whisky Ramblings 220: Glenfiddich Experimental Series #4 Fire & Cane

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul wo, november 07, 2018 07:24:51

De meest recente release in de Experimental Series is deze Glenfiddich Fire & Cane. Dit wordt een erg atypische Glenfiddich – dus past perfect in deze reeks, zou ik zeggen – want gedurfd geturfd! Met een gehalte van 8ppm (vandaar de Fire) mag je je aan een rokerige Glenfiddich verwachten. De Cane verwijst naar het rumvat waarop deze Glenfiddich – na zijn reguliere rijping op bourbon – nog even mocht vertoeven.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4303

Glenfiddich Experimental Series #4 Fire & Cane

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, november 06, 2018 18:10:46

Distilleerderij: Glenfiddich
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenfiddich Fire & Cane
Kleur: koper
ABV: 43%

Brésilienne

De meest recente release in de Experimental Series (bij onze noorderburen al beschikbaar, maar bij ons pas vanaf januari 2019, volgen wie kan) is deze Glenfiddich Fire & Cane. Dit wordt een erg atypische Glenfiddich – dus past perfect in deze reeks, zou ik zeggen – want gedurfd geturfd! Met een gehalte van 8ppm (vandaar de Fire) mag je je aan een rokerige Glenfiddich verwachten. De Cane verwijst naar het rumvat waarop deze Glenfiddich – na zijn reguliere rijping op bourbon – nog even mocht vertoeven. Ik mocht hem in avant-première proeven op de Glenfiddich Experimental Series Tasting Experience op Brussel op 17 oktober en was erg aangenaam verrast.

De neus start erg zoet op moutsuikers, sappige perzik, gedroogde abrikozen, ananas uit blik en groene banaan. Dat komen er wat toetsen van bresilienne en gebakken peer, zachte kruiden van het hout en… daar is het: een delicate rokerigheid met zilte toets. Exotisch en atypisch en heerlijk.

Heerlijk romig en mond vullend, onmiddellijk zoet en kruidig (toffee, gebakken peren, appels met kaneel en kruidnagel) in een rokerig jasje. En je proeft echt de rumtoetsen. Dit is mooi gebalanceerd en een erg geslaagde combinatie.

De afdronk voert me mee naar een dovend kampvuur, waar ik een heerlijke kop mokka slurp met een stukje toffee. De kruiden blijven nog het langst hangen: nootmuskaat, peper en kruidnagel.

Dit is niet bepaald wat je van Glenfiddich verwacht. Geturfde Glenfiddich op een rumvat. Het moet niet veel gekker worden. Maar als hij zo lekker is, kan je enkel maar van een geslaagd experiment spreken. Flesje staat klaar om de koude winteravonden op te fleuren.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4302

Glenfiddich Experimental Series #3 Winter Storm

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, november 06, 2018 07:22:35

Distilleerderij: Glenfiddich
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Glenfiddich Winter Storm, Batch 02, 8.000 bts
Kleur: koper
ABV: 43%

IJswijn

Voor het derde experiment – de Winter Storm – liepen de fans echt storm (zag u wat ik daar deed?). In een mum van tijd was de eerste batch uitverkocht. Ook batch twee is nog amper te krijgen, maar wees gerust, batch 3 is ondertussen in productie. Wat deze Winter Storm zo bijzonder maakt is het feit dat deze Glenfiddich na 21 jaar op bourbonvat een finish kreeg van drie maanden op vaten waar voorheen ijswijn rijpte. Peller Estates uit het Canadese Niagara-on-the-Lakes (inderdaad, nabij de beroemde watervallen) plukt de druiven voor haar wijnen bij -10°C en maanlicht. Dat is geen folklore, maar een bewuste keuze, omdat de druiven dan van nature de hoogste concentratie aan suikers hebben. De Glenfiddich 21 mag drie maanden lang in zulke vaten overnachten om tot de subtiele single malt te komen die zo populair geworden is.

Delicate neus waarbij de typische zachte en zoete fruitigheid van de whisky nog eens versterkt wordt door de zoete wijn. Honing, blauw fruit en zachte kruiden maken dit een plezier om te nosen. Ik ben altijd een beetje op mijn hoede bij een wijnfinish, maar deze Glenfiddich is een schot in de roos. Absoluut zalige neus (in zijn genre).

Dat zet zich mooi door op de tong, maar… ik moet eerlijk zeggen dat hij de belofte van de neus toch niet helemaal kan waarmaken. Sterker, ik vind hem wat vlak worden. Nog altijd erg lekker, begrijp me niet verkeerd, maar niet van hetzelfde kaliber als de neus. De tweede slok is zelfs nog een pak minder. Wat karamel en kruiden die de wijntoetsen wat temperen. Oeps.

De afdronk is eerder kort en zoet, zacht gekruid en licht drogend naar het einde toe.

Toen ik hem voor het eerst proefde (met een glas van de betrokken ijswijn er naast en in combinatie met een crème brûlée van abrikozen) vond ik hem top. Nu ik hem thuis op mijn gemakje opnieuw proef is het een ander verhaal. Zo zie je maar; Een heerlijke nosing whisky, maar op smaak en in de afdronk laat hij het toch een beetje afweten. En als je weet wat deze fles tegenwoordig mag kosten (zo’n 300 tot 500 EUR, godbetert), dan laat ik deze liever aan mij voorbijgaan.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4301
Volgende »