WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Tullibardine 1976 SIngle Cask Edition #3160

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, september 20, 2017 07:24:28

Distilleerderij: Tullibardine
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tullibardine 1976/2010, Single Cask Edition, hogshead #3160, 227 bts
Kleur: koper
ABV: 54,5%

Aciditeit

Voor mijn twintigste ontmoeting met Tullibardine koos ik voor een officiële botteling uit de Single Cask Edition. Hogshead #3160 leverde 227 flessen op vatsterkte op. Hij verscheen in 2010 en is ondertussen helaas nergens meer te vinden. Hoewel op het label louter 'hogshead' staat, is een seconde met de neus in het glas voldoende om je te laten beseffen dat het waarschijnlijk om een sherryvat ging.

Heerlijk zoete neus op appelsienmarmelade, melkchocolade, gesmolten boter, menthol en hazelnoten. Daaronder sluimeren wel enkele aroma's als van rozenwater, tabak en zelfs wat olijfolie, maar ze storen niet. Wil je echt picky worden - en waarom ook niet? - zou je zelfs kunnen stellen dat je iets van plastic en hars kan waarnemen. Maar er bestaat geen twijfel over: dit is een geweldige neus.

Hij is erg krachtig op de tong en onmiddellijk zoetzuur en kruidig. Denk appelsienen, Turks Fruit en flink wat agrums, maar ook peper, nootmuskaat en kinine. Zoethout. Rond en zeer smaakvol. Ik zou nu durven zweren dat het misschien zelfs een wijnvat was, zoveel aciditeit (zonder over de top te gaan, gelukkig).

In de lange afdronk komt er plots uit het niets een leuke zilte noot opzetten.

Toppertje, ondanks de kleine onvolkomenheden op de neus. Erg interessant en gewoonweg heerlijk na een winterse wildschotel.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-12-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3814

Tullibardine 26 Year Old 1989 WhiskyBroker

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, september 19, 2017 15:03:10

Distilleerderij: Tullibardine
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tullibardine 26 Year Old 1989/2015, WhiskyBroker, Hogshead #1933, 227 bts
Kleur: goud
ABV: 53,7%

Kokosnoot

WhiskyBroker is één van de weinige onafhankelijke bottelaars die betrekkelijk oude single casks aan een aantrekkelijk prijs op de markt blijft brengen. Deze Tullibardine 1986 is meer dan een kwarteeuw oud en kwam in 2015 op de markt voor minder dan 100 EUR. Waar vind je dat nog?

Hoewel de neus zeker fruitig kan genoemd worden (denken we maar aan kokosnoot en gebakken appels, maar ook een verloren gelopen mirabelle), is hij vooral herbaal en verrassend mineraal. Komijn, kamfer en kiezelstenen - daar moet ik vooral aan denken als ik deze aan de neus zet. Daarnaast is er ook een toets van nat krantenpapier, wat ik dan weer iets minder vind.

Ook op smaak wordt het fruitige overstemt door allerhande vreemde smaken die ik niet meteen met whisky zou associëren. Ja, tuurlijk is er het fruit opnieuw, alsook wat typische woodspices en zelfs een streepje woodsmoke, maar het natte krantenpapier wordt nu vervoegd door vermolmd hout en plantenresten.

In de afdronk maakt de kokosnoot een triomfantelijke terugkeer en maakt toch nog één en ander goed.

Nou, iets te veel offnotes om echt van te kunnen genieten zonder de wenkbrauwen even te fronsen.

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-12-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3813

Tullibardine 22 Year Old 1993 Highland Laird

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, september 19, 2017 11:29:27

Distilleerderij: Tullibardine
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tullibardine 22 Year Old 1993/2015, Highland Laird, bourbon hogshead
Kleur: goud
ABV: 51,1%

Kalissehout

Tullibardine langs de A9, halverwege tussen Stirling en Perth, mag gerust het lelijke eendje onder de distilleerderijen genoemd worden. Pagoda-loos lijkt het meer op een blokkendoos dan een distilleerderij. Dat zegt natuurlijk weinig - zeg maar niets - over de kwaliteit van hun spirit. Deze werd gestookt in 1993 en na 22 lange jaren gebotteld op vatsterkte in de Highland Laird-reeks van Bartel Rawlings International.

De neus is fruitig op ananas, roze pompelmoes en kokosnoot, maar vertoont tevens een erg herbaal kantje. Eén en al kalissehout. Flink wat zoete mout en een heel klein beetje Pink Lady appels.

Hij heeft een mooie, ietwat ruwe structuur op de tong, met flink wat hout en kruiden, alvorens het fruit erdoor heen kan priemen. Peper, zoethout, komijn en kruidnagel gaan vooraf aan pompelmoes en appels. In die zin is het een prima verder zetting van de neus, maar dan met een grootse kruidigheid.

De afdronk is middellang op meer van hetzelfde.

Zeker geen slechte Tullibardine, vooral op smaak mooi in balans, maar nogal eentonig en weinig verrassend. Bedankt voor het sample, Peter.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-12-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3812

Tomatin 14 Year Old 2002 Selected Single Cask Bottling

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, september 19, 2017 07:23:19

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin 14 Year Old 2002/2016, Selected Single Cask Bottling, Cask #33198, 300 bts
Kleur: brons
ABV: 57,3%

In Bedwang

Dit single cask werd speciaal voor Premium Spirits gebotteld, de Belgische importeur van Tomatin. Het betreft een Tomatin die in 2002 te slapen werd gelegd op een bourbonvat, maar nog wel een finish kreeg op een rode wijnvat en gebotteld werd op vatsterkte in 2016. Hij heeft al vast een zeer mooi kleurtje gekregen.

De neus is erg aromatisch op kweepeer, marsepein, gedroogde abrikozen en iets van rabarber. Ik krijg ook een mooie kruidigheid met kaneel en nootmuskaat in de hoofdrol. Hij is ook een beetje waxy, wat ik wel op prijs kan stellen. Dit is erg uitgesproken en zoet, maar wel heerlijk.

Hij is erg romig en flink pikant bij aankomst. De kruidigheid is erg luid op nootmuskaat, zwarte peper, kaneel en zoethout, maar het fruit komt er mooi doorheen. Ik krijg pruimen, verse vijg, abrikozen, een beetje gekarameliseerde appelsienschillen en een bittertje alsof ik op een druivenpit heb gebeten. Maar het mooie is dat alle smaken hier prima geïntegreerd zijn, wat van deze Tomatin een waar plezier maakt.

De afdronk ik lang, drogend en wat bitter van de tannine op het sterfbed.

De invloed van de wijn is overduidelijk - vooral in de finish - maar de spirit houdt de wijn absoluut in bedwang en zet hem aan het werk in zijn voordeel.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3811

Tomatin 8 Year Old 2007 Gordon & Macphail CASK

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, september 18, 2017 13:56:51

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin 8 Year Old 2007/2016 Gordon & Macphail CASK, 1st Fill Bourbon Barrels 4908-4911
Kleur: zonlicht
ABV: 60%

Eentonig

CASK is een reeks van Gordon & Macphail waarin ze single cask whisky bottelen op vatsterkte. Klinkt logisch, ik weet het. Dit is echter wel een erg jonge Tomatin, toch? Slechts 8 jaar oud, gerijpt op first fill bourbonvaten. De botteling werd samengesteld met vier vaten die in 2007 te slapen werden gelegd.

Frisse neus op zoet mout en allerhande suikers, veel vanille en iets van gebakken appeltjes. Erg zomers, alvast. Er zit nog een licht florale hint aan als van vers afgereden gras en wilde heidebloemen.

Hij heeft een licht olieachtige body en is meteen mierzoet. Een karrenvracht aan vanille en karamel waar het witte fruit van op de neus nog weinig kans ziet zich te manifesteren. Hij is zacht gekruid op witte peper, zoethout en gember. Maar als ik heel eerlijk mag zijn, vind ik hem nogal eentonig.

De afdronk is middellang op meer van hetzelfde met licht drogende tannine op het sterfbed.

Foutloze malt met typische trekjes van first fill bourbonvaten, maar een beetje te eentonig om echt te entertainen.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3810

Tomatin 7 Year Old 2007 Kintra

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, september 18, 2017 04:20:47

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin 7 Year Old 2007/2014 Kintra, sherry butt #900046, 142 bts
Kleur: oud goud
ABV: 52,1%

Nutella

Deze jonge Tomatin rijpe op een sherry butt en werd na 7 jaar gebotteld op vatsterkte door onafhankelijk bottelaar Kintra - u weet wel: Erik Molenaar, eigenaar van de Wagging Finger distilleerderij, bekend van de gelijknamige gin. Erik kon zich slechts 142 flessen toe-eigenen, zo blijkt. Als mijn info klopt, zou de rest van het vat naar Duitsland vertrokken zijn. Dit terzijde.

Op de neus kan hij zijn jonge leeftijd maar moeilijk verbergen. Maar goed, dat hoeft ook niet. Ik krijg wat lichte kruiden, maar vooral appel en limoen en wat... euh... Nutella chocopasta. Nog een hint van tabaksbladeren en heidegras. Dit valt mij best mee.

De body is prima, de sterkte ook. Iets meer kruidigheid nu, maar vooral heerlijke zoete tonen van noten, pruimen en abrikozen, blauwe bessen en bitter appelsienen. Lijkt er sterk op de Tomatin Wood, moet ik zeggen, maar iets meer uitgesproken.

De finish is verrassend lang voor zo'n jongeling, met een flink bittertje op het sterfbed.

Deze jonge Tomatin voldoet volledig aan de verwachtingen. Vooral de neus kon mij erg bekoren.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)




  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3809

Tomatin Fire

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, september 17, 2017 16:39:29

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Fire, OB 2016 6.000 bts
Kleur: vol goud
ABV: 46%

Suikerwafel

In hun nieuwe reeks 'Five Virtues' brengt Tomatin enkele NAS whisky's op de markt, versneden naar 46%. De reeks bevat de Earth, Fire, Metal, Water en Wood. Ik kon er twee van te pakken krijgen en die zet ik met plezier head-to-head. Ik begon met de Wood - die me erg aangenaam verraste - en proef nu de Fire. De Tomating Fire is gerijpt op zwaar geblakerde eiken vaten die in 2005 te slapen werden gelegd.

De neus is fris en gekaramelizeerd tegelijkertijd. Enerzijds frisse citrus- en honingtoetsen, anderzijds pomme d'amour en vers gebakken suikerwafels. Meringue die net uit de oven komt met wat amandelschaafsel erbovenop. Witte chocolade. Lekker.

Hij is mooi olieachtig, maar verrassend zacht. Amper kruiden, echt waar. Het is hier één en al zoetigheid en citrustonen. De zoetigheid vertaalt zich wederom naar meringue, witte chocolade, gesuikerde amandelen, vanille en wat gekonfijte sinasschillen.

In de middellange finish komt er nog wat meer citrus doorheen, zelfs wat zeste.

Dit is een vloeibaar dessert en erg verschillend van de Wood, minder complex maar minstens even leuk.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3808

Tomatin Wood

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, september 17, 2017 13:58:50

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Wood, OB 2016, 6.000 bts
Kleur: koper
ABV: 46%

Gember

In hun nieuwe reeks 'Five Virtues' brengt Tomatin enkele NAS whisky's op de markt, versneden naar 46%. De reeks bevat de Earth, Fire, Metal, Water en Wood. Ik kon er twee van te pakken krijgen en die zet ik met plezier head-to-head. Beginnen doen we met de Wood, straks volgt de Fire. De Wood is een assemblage van Tomatin gerijpt op Franse (70%), Amerikaanse (20%) en Hongaarse eik (10%). Het is een mix van Tomatin die te slapen werd gelegd in 1999 en 2006.

Hij heeft een donkerzoete neus met een bittertje. Ik moet denken aan toffee, leder en tabaksbladeren, maar ook aan bloedappelsienen en crème brûlée. Er zit tevens een herbaal kantje aan. Iets van groene tuinkruiden en zelfs een hint van anijs. Gember komt redelijk sterk opzetten.

Hij is erg romig, dat is mooi. Je kan hem bijna kauwen. Meteen mierzoet op karamel, kandijsuiker, opgelegde rozijnen, kersenlikeur, peperkoek, orangettes en vanille. Ja, dit werk prima, hoor. Er blijft nog steeds dat groene tintje dat ik niet anders kan omschrijven als gember.

In de afdronk krijg ik nog wat hazelnoten en keren de tabaksbladeren weer, maar dat groene element verdwijnt nooit helemaal.

Een mooi samenspel tussen het hout, het zoete en de kruiden op prima sterkte en met een geweldig romige body. Aangenaam verrast.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3807

Mark’s Whisky Ramblings 177: Tomatin Legacy

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, september 17, 2017 06:10:20

Op een hoogte van 315 meter in de Monadliath Mountains, werd in 1897 de Tomatin Distillery opgericht. In 1906 sloot ze omwille van de Pattison Crash, maar werd in 1909 al heropend. Tussen 1956 en 1974 werd het aantal stills uitgebreid van 3 naar... 23! Het was één van de grootste producenten op dat moment. In 1986 werd het tevens de eerste distilleerderij die in Japanse handen kwam. Onder dat leiderschap werd het aantal stills teruggebracht naar 12 en werd Tomatin als single malt op de markt gepositioneerd.

The Legacy, een entry-level malt zonder leeftijdsaanduiding, werd enkele jaren geleden toegevoegd aan de core range en is een ode aan het feit dat de distilleerderij het stadje Tomatin op de kaart zette, door werkgelegenheid te verschaffen en onderdak te bieden aan de gezinnen van de werknemers.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3806

Tomatin Legacy

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, september 16, 2017 18:36:37

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Legacy
Kleur: goud
ABV: 43%

Zomers Terras

De Tomatin Legacy - wat dus een NAS-release betreft - verwijst naar de belangrijke historische bijdrage die de distilleerderij aan het stadje met dezelfde naam heeft gegeven. Het was immers de komst van de distilleerderij die de stad op de kaart heeft gezet. Tientallen gezinnen kwam rondom de distilleerderij wonen, aangezien het hun werkgever werd.

De neus is bijzonder zoet op vanille en kokosnoot met frisse toetsen van citrus. Een karrenvracht aan smeuïge honing doet daar nog een schepje bovenop. Tot slot tovert hij nog een mooie dosis karamel tevoorschijn. Hij is absoluut niet complex - integendeel, erg eenvoudig - maar wel zomers en aangenaam.

Mooi olieachtig, rolt hij zijdezacht over de tong. Er zit nu een kleine kruidigheid aan vast als van een pepertje en wat zoethout. Het fruit van de neus keert weer, al ligt de nardruk nu eerder op citrus en steken frisse, groene appeltjes de kop op.

De afdronk is wel erg kort en vertoont een bittertje op het sterfbed.

Erg drinkbare Tomatin zonder franje. Typische 'drinking dram' die je zal verblijden als je op een zomers terras zit (zo schreef ik deze tasting notes in de Provence, terwijl het hier 30° is). En ja, doe er gerust een blokje ijs in.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 09-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3805

Tomatin Cù Bocàn 2005 Vintage Limited Edition

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, september 16, 2017 09:35:09

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Cù Bocàn 2005 Vintage Limited Edition, 11.400 bts
Kleur: vol goud
ABV: 50%

Hellehond

Tomatin heeft, naar aanleiding van het succes van zijn Cù Bocàn ook al enkele speciale edities van deze geturfde malt op de markt gebracht. Dit is er zo eentje, die in 2016 gebotteld werd op een iets hoger alcoholpercentage, namelijk 50%.

Hoewel de rokerigheid onmiskenbaar is, blijft het duidelijk Tomatin, want hij is heerlijk fruitig op de neus. Perzik, mango, appelsien en abrikoos... om maar enkele vruchtjes te noemen. Flink wat honing, ook. Iets wat me aan suikerspin en nougat doet denken. Hazelnoten. Ja, dit is best aangenaam.

Mooi olieachtig en opnieuw fruitig. Hij dartelt wat op de tong, moet ik zeggen. De turf is nu meer uitgesproken en zorgt voor een milde rookontwikkeling die ik best aangenaam vind.

De afdronk is dan weer eerder kort, op meer van 't zelfde.

Redelijk rechttoe-rechtaan whisky, zonder franje, maar best mooi. Zo'n 55 tot 65 EUR, wat niet weinig is voor deze fles, maar ook niet overdreven duur. En ze ziet er ook goed uit. Bedankt, Pat, voor het sample.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 08-01-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3804

Tomatin Cù Bocàn

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, september 15, 2017 06:44:54

Distilleerderij: Tomatin
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tomatin Cù Bocàn, Batch 1, OB 2013, 13.000 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Hellehond

Tijdens de laatste week van elk jaar gebruikt Tomatin geturfde malt voor whiskyproductie. Dat is dus zeer uitzonderlijk. Het levert jaarlijks slechts 60.000 liter op. Die wordt nadien gebotteld als Cù Bocàn (spreek uit 'koe-bochen'), genaamd naar een spectrale hellehond die de bewoners van het dorp Tomatin eeuwenlang schrik heeft aangejaagd. Of deze legende nog erg levendig is, weet ik niet, maar de Cù Bocàn rijpte alvast in een combinatie van virgin oak, sherry- en bourbonvaten en is gebotteld op 46%.

De neus is een flink citrusy met allerhande agrums en herbale, florale toetsen. Flink wat gember en hout, wat een betrekkelijk jonge leeftijd verraadt. Hooi en een hint van rook.

Op smaak krijg ik nu wel een mooie rookontwikkeling, maar de typische fruitigheid van Tomatin blijft wel achterwege. In de plaats krijg ik graankoekjes en noten, een beetje honing en flink wat kruiden. Peper en nootmuskaat, gember en een hint van anijs. Hier is volgens mij wel heel veel virgin oak aan te pas gekomen. Ik weet niet goed welke richting deze whisky uit wil...

Ook in de finish - die wel betrekkelijk lang is - krijg ik enkel rook en gember.

Jonge en eerder scherpe malt. Het verhaal errond is beter dan de inhoud van de fles. Net geen 40 EUR.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3803

Tomintoul Five Decades

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, september 14, 2017 07:23:29

Distilleerderij: Tomintoul
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Tomintoul Five Decades, OB 2015, 50th Anniversary of Tomintoul, 5.320 bts
Kleur: amber
ABV: 50%

Vijftig

De Tomintoul distilleerderij is betrekkelijk jong. Ze werd pas in 1965 opgericht. In 2015 vierde ze bijgevolg haar 50e verjaardag. Deze Five Decades werd gebotteld om dat te vieren. De whisky werd overigens, zoals de naam ook al aangeeft, samengesteld met malts uit 1965, 1975, 1985, 1995 en 2005. U begrijpt wellicht waarom ze niet gekozen hebben voor een leeftijdsaanduiding. En uiteraard werd hij versneden naar 50%. Hier is over nagedacht.

De neus is alvast erg aromatisch en rijk. Ik krijg zoet fruit - probleemloos tropisch te noemen - en een mooie mengeling aan noten (walnoten in de hoofdrol), maar hij heeft tevens iets van een sigarenkistje, weliswaar met echt goeie sigaren er in... Rozijntjes en pruimen verschijnen, maar worden al snel overstemd door sinaasappel en Turks Fruit. Alsof dat nog niet genoeg is krijg ik ook nog wat woodsmoke en iets stoffigs. Een tikkeltje old school, als u begrijpt wat ik bedoel. Ja, dit mag je gerust complex noemen. Wat lekker, zeg.

Hij is mooi romig, tikkeltje waxy, en wat kruidig. De eik laat zich verre van onbetuigd. Maar ook op de tong is het een prachtig panoply van smaken die een grote invloed van sherryvaten verraad. Flink wat noten, opnieuw, maar ook banaan en kokos. Gember, nootmuskaat en peper zijn de kruiden van dienst. Dit is erg, erg mooi.

De afdronk is lang, licht drogend en erg gekruid. Hij laat je een beetje verweest achter...

Dit is nog maar mijn 15e Tomintoul, maar het is wel één van de lekkerste die ik al proefde. Je gaat hier wel 400 EUR of meer voor moeten ophoesten... Dat is natuurlijk niet weinig.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3802

Tormore 18 Year Old 1996 Gordon & Macphail Reserve

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, september 13, 2017 07:21:35

Distilleerderij: Tormore
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Tormore 18 Year Old 1996/2015 Gordon & Macphail Reserve for Van Wees, refill bourbon barrel #5653, 270 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Lycheewijn

Achter de geklasseerde muren van de prachtige Tormore distilleerderij werd deze spirit in 1996 gestookt. Van Wees, de Nederlandse onafhankelijke bottelaar, tikte het vat op de kop bij Gordon & Machpail. Na 18 jaar slapen op een refill bourbon barrel, werd hij naar 46% versneden en gebotteld.

Smeuïge en honingzoete neus op toffee, vanille en wit boomgaardfruit. Luikse siroop. Hint van witte chocolade. Appelmoes. Hint van aardappelschil en zelfs wat herfstbladeren. Ik hou hier we van.

Op smaak is hij minder zoet, maar eerder kruidig en 'groen', als u begrijpt wat ik bedoel. Allerhande tuinkruiden, maar ook peper van de molen en gember gaan de appels vooraf. Er verschijnt wat ananas en pompelmoes. Lycheewijn, zoals ik die soms in een Chinees restaurant te drinken krijg. Niet onaangenaam.

De afdronk is lang en blijft zoet met een peperige bite op het sterfbed.

Nou, voor mijn tiende Tormore had ik het stukken slechter kunnen treffen, me dunkt.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-12-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3801

Tamnavulin 1977 Inchedemmie Dew

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, september 12, 2017 07:12:26

Distilleerderij: Tamnavulin
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Tamnavulin 1977 Inchedemmie Dew, Private Bottling for A. Gray Esq. Inchedemmie Villa, Forres, Elgin
Kleur: zonlicht
ABV: 40%

Esquire

Over deze botteling kon ik maar weinig informatie vinden. Blijkbaar liet een zeker meneer Gray deze bottelen voor zijn Inchedemmie Villa in Forres, nabij Elgin. Geen flauw idee wie meneer Gray is of was, maar aan de fles te zien werd dit reeds begin jaren '90 van de vorige eeuw gebotteld.

Hij ruikt betrekkelijk jong met zoete mout, gele appeltjes, perzik en paardenbloemen. Erg zacht en volledig verstoken van kruiden.

Hij is verrassend olieachtig en vertoont meteen een prikkel van het hout. Peper en gember, maar ook zoethout. De appeltjes keren weer en worden nu bijgestaan door enkele citrustoetsen. Grapefruit, zelfs. Een klein beetje vanille en hint van witte, droge sherry.

De afdronk is middellang op citrus en zoethout.

Ik ga er vanuit dat meneer Gray - die toch Esquire aan zijn naam mocht toevoegen, wat betekent dat hij een hoge sociale status geniet - dit als aperitief schonk aan de gasten op zijn villa. Ik heb al slechter dingen geproefd. Met dank aan The Green Man voor het sample.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-12-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3800

Tamnavulin 12 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, september 11, 2017 07:19:06

Distilleerderij: Tamnavulin
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Tamnavulin 12 Year Old, OB 2005
Kleur: zonlicht
ABV: 40%

Tam of delicaat?

Deze Speysider - waarvan Whyte & Mackay de eigenaar is - werd in 2005 gebotteld en is vandaag de dag nog wel te vinden, maar wordt niet meer vermarkt. Er zijn niet zo veel officiële bottelingen, maar bij de onafhankelijken vind je hem wel makkelijk. Dit is hoe dan ook een echte instapper.

De neus is erg braaf, zoet en een beetje tam, als u begrijpt wat ik bedoel. Zoet en toegankelijk, maar erg weinig aan de gang. Wat wit fruit en citrus, vanille, suikers en gummi bears. Gedroogd gras.

De body is erg licht, verstoken van kruidigheid (nou, met een beetje goede wil heb je helemaal op de achtergrond wel een beetje zoethout) en vooral zoet. En een tikkeltje herbaal. Ik zei het al: tam. Of moet ik dat politiek correct eerder delicaat noemen? Nee, hij is tam. Hier is echt weinig aan de gang.

In de middellange afdronk krijg ik nog graankoekjes met noten en wat honing.

Wie nog nooit een single malt geproefd heeft, kan je hiermee misschien nog wel een plezier doen. Maar voor mensen met een beetje ervaring is dit een teleurstelling.

78/100

Geproefd door Mark Dermul op 04-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3799

Invergordon 29 Year Old 1988 for MMM

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, september 10, 2017 11:57:13

Distilleerderij: Invergordon
Regio: Schotland
Fles: Invergordon 29 Year Old 1988/2017 for Mark & Manny's Malt, 50bts
Kleur: goud
ABV: 46.9%

Popcorn

Invergordon werd in 1959 opgericht en is één van de twee graandistilleerderijen die niet in de Lowlands ligt (de andere is Cameronbridge). Ze is eigendom van Whyte & Mackay en ligt op een spreekwoordelijke steenworp van Dalmore van dezelfde eigenaars. Tussen 1965 en 1977 stond op dit terrein van zo'n 80 hectare ook even een kleine malt distilleerderij die naar de naam Ben Wyvis luisterde. Maar dit terzijde. Want het is hoog tijd om te laten weten dat Manny en ik dit uitzonderlijke bourbonvat met graanwhisky uit 1988 ontdekten en na een eerste kennismaking onmiddellijk beslisten dat we deze voor MMM wilden bottelen. Hij is net geen dertig jaar oud. Hij verscheen in de Galaxy-reeks en kreeg, in plaats van een planeet, de maan op zijn label.

Zoals het een goed gerijpte grain betaamt, offreert deze Invergordon flink wat onrijpe banaan en witte chocolade op de neus, aangevuld met houtlijm en vanille. Hij is geweldig rond en romig op kokosnoot, popcorn en honing.

Een heerlijke zoetigheid neemt bezit van je smaakpapillen, met flink wat kaneel. Hij wordt zelfs snoeperig, maar zonder te plakken. Er verschijnt wat tropisch fruit. Denk ananas, mango en abrikozen.

De afdronk is aan de korte kant en biedt nog wat kruiden alvorens hij een zoete dood sterft.

Wat kan grain whisky toch mooi zijn, als hij de kans krijgt om lang te rijpen op goed hout. Deze spendeerde ei zo na 3 decennia in een geweldig bourbonvat. We zijn dan ook in de wolken met deze grain. Het is meteen ook de oudste whisky die Manny en ik al bottelden. Kostprijs 115 EUR, maar wel beperkt tot 50 flessen.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 17-06-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).







  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3798

Mark’s Whisky Ramblings 176: Invergordon 29 Year Old 1988 for MMM

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, september 10, 2017 08:31:30

Invergordon werd in 1959 opgericht en is de enige graandistilleerderij die niet in de Lowlands ligt. Ze is eigendom van Whyte & Mackay die ook Dalmore in portefeuille hebben. Die distilleerderij ligt op de spreekwoordelijke steenworp. Manny en ik ontdekten een exceptioneel bourbon cask met grain uit 1988 en na een korte onmoeting met de liquid besloten we onmiddellijk dat we deze wilden bottelen voor MMM.

Hij verscheen in de Galaxy Series en kreeg de Maan op het label.





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3797

Glen Grant Collection – Tasting Notes

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, september 09, 2017 08:30:09

Zoals gisteren beloofd, deel ik graag met u mijn tasting notes van de zopas aangekondigde Glen Grant Collection van Gordon & Macphail, die zes flessen bevat van 1950 tot en met 1955.

Dus… sit back and relax en neem er even uw tijd voor. De malts zijn het meer dan waard.

Glen Grant 1950 (57 years old, bottled 2007), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', hogshead #853 & Sherry butt #2734, 668 bts – 40%

Neus: Heerlijk zoete neus op rood en geel fruit, maar ook gebakken appels. Doet wat aan Madeira denken. Erg rond en rijk. Hint van chocolade met een tikkeltje kruiden.

Smaak: Hij is olieachtig, lekker mondvullend, en offreert naast het fruit nu ook wat getoaste eik. De appels zijn nu moes en er zit flink wat kaneel doorheen. Gele pruimen, abrikozen en warme kruiden. Zalig spoortje woodsmoke, wat hem echt een geweldig old school karakter geeft. Dat is hij natuurlijk ook gewoon!

Finish: In de middellange afdronk is het vooral die woodsmoke die met de pluimen gaat lopen.

Commentaar: Mijn God, wat een geweldige Glen Grant. 1950... officieel de oudste whisky - qua vintage - die ik al aan de lippen zette. Niet minder dan 57 jaar gerijpt. Al tien jaar op fles. Liquid history. Wat een voorrecht. En hij duikelt meteen mijn persoonlijke top tien binnen! Bij La Maison du Whisky betaal je hier al gauw 4200 EUR voor! Maar echt waar, niet normaal lekker.

93/100

Glen Grant 1951 (61 years old, bottled 2013), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', Refill Sherry butt #2760 & First fill Sherry butt #3202, 358 bts – 40%

Neus: OMG! De neus is sexy, rond, succulent en simpelweg out of this world! Bijenwas, perzik, mango, apfelstrudel, geroosterde amandelnoten... maar zo helder, allemaal, het is verbazingwekkend.

Smaak: Op smaak is hij net iets minder fruitig, maar wel erg old school met flink wat kruiden (peper en kaneel) en een heerlijk, maar wel dominant, streepje woodsmoke. Alsof ik van een fruitcocktail geniet bij de open haard. Walnoten komen opzetten, terwijl iets van donkere chocolade op de achtergrond verschijnt. Het fruit wordt stilaan gekonfijt. Hint van Turks Fruit. Zalig met grote Z.

Finish: Lange finish op meer appelgebak en chocolade.

Commentaar: De neus alleen al is echt de max! Dit is - qua rijping - de oudste whisky die ik ooit al proefde. 61 jaar! En dan zo lekker zijn. Tja, ik ben even met verstomming geslagen. Hier wordt ik stil van. Laatst gezien voor zo'n 2600 EUR.

91/100

Glen Grant 1952 (59 years old, bottled 2012), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', First fill Sherry butt #378; First fill Sherry hogshead #1133; First fill American hogshead #1471 & Refill Sherry hogshead #3245, 665 bts – 40%


Neus: Hij is verrassend fris en helder met enerzijds lichte sherrytoetsen in de vorm van sultanas en Reine Claude pruimen, maar anderzijds ook wat verse kokos en wit fruit. Er zit iets van hars in, maar het werkt perfect. Vers geboende parket, iets van tijm en vers afgereden gras. Doe daar nog wat overrijpe banaan bij en je hebt een quasi perfecte neus.

Smaak: Op smaak mocht hij wat mij betreft wat meer body hebben. Dit is wat aan de lichte kant. Dat neemt niet weg dat het qua smaak meer dan goed zit. Een handjevol noten, butterscotch en iets wat me aan de betere Cognac doet denken. Enkele aardse toetsen en wat woodsmoke geven hem weer dat old school tintje dat ik zo erg kan appreciëren bij oudere Glen Grant.

Finish: De afdronk is middellang met hints van wit fruit, vanille en allspice.

Commentaar: Het beste wat twee types vaten te bieden hebben, me dunkt. Reken op een kleine 2400 EUR. Destijds bekroond door Jim Murray... één van de weinige keren dat Jim en ik het met elkaar eens zijn. Deze Glen Grant mag je gerust Glen Grand noemen!

90/100

Glen Grant 1953 (60 year old, bottled 2013), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', Refill Sherry butt #598-599 & Refill Sherry hogshead #1105, 517 bts – 40%


Neus: Hola! Alweer zo'n geweldig fruitige neus op sappige, tropische vruchten als ananas en appelsienmarmelade, hints van noten, bijenwas, marsepein, overrijpe bananen, vers geperst appelsiensap, sap van pijnbomen en appelmoes. Succulent is zelfs een understatement. Doe daar gerust nog vanille en een hint van cacao bij. En niet te vergeten: een beetje menthol. Dit is - om het met een Engels woord te zeggen - flabbergasting!

Smaak: Mooie body, prima kruidigheid, maar het is het fruitige karakter dat deze malt ook op de tong absoluut geweldig maakt. Al het fruit van de neus en meer, opgehemeld met een pittige toets van gember en witte peper. Woodsmoke ontbreekt ook hier niet, waardoor hij erg lijkt op de 1950, maar net iets helderder uit de hoek komt.

Finish: De finish is lang, fruitig met de nadruk op sappige appelsienen.

Commentaar: Man, man, man... hier zijn geen woorden voor. Alweer eentje in mijn top tien! Wat een feest! Helaas wel 2.400 EUR.

93/100

Glen Grant 1954 (59 years old, bottled 2014), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', First fill Sherry butt #1822, 610 bts – 40%


Neus: Deze neus is niet normaal. Allerhande vruchten met rozijnen op kop, gevolgd door aardbeien en frambozen, cantaloupe, gefermenteerd appelsap en tamme kastanjes. Jute, kamfer, een oude lederen fauteuil, sigarenkistje... Wat een complexiteit. Wat een diepgang!

Smaak: Prima body. Mondvullend. En dan komt het... een explosie van donker fruit met zowel gedroogde dadels als verse vijgen, zwarte thee maar ook Colombiaanse koffie, origine chocolade met een cacaogehalte boven de 90% waar niets zoets meer aan is, iets van menthol en pruimtabak... Gesuikerde schil van appelsien, gestoofde aardbeien... En er zit wat eikenhout in. Ja, een hint van tannine, maar het is een verrijking. Dit is... dit is... goh,dit is on-ge-loof-lijk!

Finish: De finish is middellang op aardse tonen en nog meer zwarte chocolade.

Commentaar: Ongehoord lekker! Dit is een prijsbeest dat een zilveren medaille kreeg van de Malt Maniacs, goud op de International Spirits Challenge in 2017 en Double Gold op de San Fransisco World Spirits Competition in 2017. Ik kijk er niet van op. Nog te vinden voor zo'n 2.300 EUR. Dit moet dringend gaan stoppen of mijn persoonlijke top tien gaat gedomineerd worden door oude Glen Grant.

93/100

Glen Grant 1955 (57 years old, bottled 2012), Gordon & Macphail 'Glen Grant Collection', First fill Sherry butt #833, 484 bts

Neus: Is het al Kerstmis? Want daar doet deze neus me wel aan denken. Punch, Christmas cake, een warm dessert met pruimen, appels en appelsien, rozijnen en een beetje munt. Maar wel alles in het kwadraat! Zo'n geweldige fruitigheid, zeg. En met een goeie espresso erbij. Een tikkeltje waxy. En weer die woodsmoke. Dit is feestelijk lekker.

Smaak: Prima body en mooi gekruid. Peper, kruidnagel, kaneel - wederom Kerstmis. Wat moutsuikers gaan het fruit vooraf. Dat is één en al gesherried: rum-rozijnen, pruimen, vijgen, dadel, you name it! Flink wat zeste van appelsien en een handjevol noten.

Finish: De finish is erg lang, erg kruidig en erg donkerzoet. En erg lekker.

Commentaar: Zou de Kerstman deze onder mijn boom willen leggen alstublieft? Wat een whisky, zeg. Reken op zo'n 1.500 tot 2.200 EUR. OK, dan zijn we meteen goed voor de komende tien Kerstmissen...

92/100

Ja, 4 september zal een dag zijn die ik mij nog lang ga heugen. Ik proefde 6 bijzonder mooie Glen Grant malts, die stuk voor stuk 90+ in mijn boekje scoorden. Het zal erg moeilijk, zo niet onmogelijk, zijn om zo'n feestje te herhalen.

Aan Gordon & Macphail zeg ik 'hartelijk dank' voor de mogelijkheid om deze uitzonderlijke vintages te hebben mogen proeven. Liquid history!

May the Malt be with you!



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3796

Gordon & Macphail's Glen Grant Collection

AankondigingenGeplaatst door Mark Dermul vr, september 08, 2017 07:27:13

Gordon & Macphail is één van 's Schotlands oudste onafhankelijke bottelaars, actief sinds 1895. Hun bekende winkel op South Street in Elgin is nog steeds te vinden op dezelfde locatie en een must see voor wie in de buurt is.

Ze staan bekend omwille van hun verschillende reeksen (Connoisseurs Choice, CASK, Private Collection, Rare Old, Rare Vintage, Speymalt enzovoort), maar hebben ook heel wat bottelingen onder licentie uitgebracht. Semi-officiële bottelingen dus.

Een distilleerderij waarvan Gordon & Macphail alvast een bijzonder groot aantal bottelingen op zijn actief heeft, is Glen Grant. En daar zitten heel wat oudjes tussen.

Op 4 september 2017 kondigde G&M een erg speciale editie aan, namelijk de Glen Grant Collection. In een luxedoos verschijnen 6 single malts van deze Speyside distilleerderij van opeenvolgende jaren: 1950, 1951, 1952, 1953, 1954 en 1955. Deze prachtige eiken luxebox - waarvan er maar 75 exemplaren werden samengesteld - bevat dus whisky's die allen tussen de 57 en 61 jaar gerijpt hebben. De prijs is dan ook navenant: RRP £9.995. Omgerekend komt dat neer op zo'n slordige 11.000 EUR.

Maar vergis u niet: er zit geen enkele 'nieuwe' release tussen. Alle 6 bottelingen zijn reeds eerder verschenen, tussen 2007 en 2014 en komen uit een veel grotere oplage. De prijs is eigenlijk een meevaller als je die vergelijkt met de prijzen van de individuele flessen op dit ogenblik. Immers, je kan deze flessen nog online vinden voor prijzen tussen de 1500 en 4500 EUR en dus ben je al gauw een pak meer kwijt als je ze afzonderlijk aanschaft. Dat neemt natuurlijk niet weg dat het een heuse investering is.

Dit kan je in de box terugvinden:

Glen Grant 1950 - 57 Year Old b2007 – cask 853 & 2734 – 40% - 668 bts

Glen Grant 1951 - 61 Year Old b2013 – cask 2760 & 3202 – 40% - 358 bts

Glen Grant 1952 - 59 Year Old b2012 – cask 378 & 1133 & 1471 & 3245 – 40% - 665 bts

Glen Grant 1953 - 60 Year Old b2013 – cask 598-599 & 1105 – 40% - 517 bts

Glen Grant 1954 - 59 Year Old b2014 – cask 1822 – 40% - 610 bts

Glen Grant 1955 - 57 Year Old b2012 – cask 833 – 40% - 484 bts

Kwatongen zouden kunnen zeggen 'oude wijn in nieuwe zakken' (oftwel oude bottelingen in een nieuw kistje), maar kapitaalkrachtige liefhebbers kunnen zich toch in de handen wrijven.

Dat kan ik ook, want dankzij G&M werd ik in het bezit gesteld van een sample van elk van deze bottelingen! Ik zie het als een voorrecht om deze golden oldies te kunnen gaan proeven.

U mag zich de morgen dan ook aan de tasting notes verwachten van deze Glen Grant Collection.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3795
Volgende »