WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Rum: Worthy Park 12 Year Old 2005 Liquid Treasures & The Whisky Mercenary

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, augustus 24, 2017 07:04:25

Bottelaar: Worthy Park Distillery
Regio: Jamaica
Fles: Worthy Park 12 Year Old 2005/2017 Single Barrel Rum Liquid Treasures & The Whisky Mercenary, 226 bts
Kleur: vol goud
ABV: 53,4%

Waardig

Af en toe durf ik al wel eens van een rum genieten. En zeker als hij afkomstig is van Jamaica. Ik hoor daar niets dan goed van. Dus was ik er als de kippen bij om deze 12-jarige single barrel rum van Worthy Park te proeven, die gebotteld werd op vatsterkte voor het Duitse Liquid Treasures en onze eigen Jürgen Vromans - aka de Whisky Mercenary.

Hola... deze is helemaal niet zo mierzoet als je van een rum zou verwachten. Dit is... euh... apart! Ik krijg humus, rubber (in zijn meest natuurlijke vorm, wat best lekker ruikt) tijgerbalsem, banaan en vijgencompote. WTF? Dit is geweldig complex. Er zit zelfs een zilt randje aan! Wat is dat hier allemaal?

Erg romig en rond, maar meteen flink kruidig op kamfer, peper, kruidnagel... Pas als de kruiden wat genesteld zijn op je tong komt het fruitige er door heen. Banaan, gedroogde abrikoos, hint van appelsien. Maar ook iets mooi rokerigs. Woodsmoke? Het is meer dan dat, maar ik kan er de vinger niet op leggen. Wat ik wel weet is dat deze erg lekker is.

De afdronk duurt een eeuwigheid en prikkelt je verhemelte.

Wow, wat een fantastische rum is dit, zeg. Aanrader! Deze is echt wel worthy om in uw barkast te staan.

Geproefd door Mark Dermul op 25-06-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3780

Jenever: De Moor XO Founder's Reserve 12 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, augustus 23, 2017 07:00:32

Distilleerderij: Stokerij De Moor
Regio: België
Fles: De Moor 12 Year Old XO Founder's Reserve Single Malt Graanjenever
Kleur: amber
ABV: 43%

Peperkoek

Al sinds 1910 maakt Stokerij De Moor in Aalst jenever. Ondertussen maken ze ook gin, korenwijn en verschillende likeuren, zoals hun bekende Elexir; Voor het eeuwfeest in 2010 bottelden ze voor het eerst een single malt graanjenever die twaalf jaar had gerijpt op Bordeaux wijnvaten. Wacht even... single malt graanjenever... is dat niet gewoon whisky? Toen ik het de dame achter de stand van De Moor op de Global Spirits Expo vroeg, gaf ze toe dat dit aan alle wettelijke vereisten voldoet, maar dat ze het goedje - omwille van hun traditie en bekendheid - liever graanjenever noemen. De Moor wil deze single malt exclusief houden en bottelt daarom slechts 4 vaten per jaar, wat neerkomt op zo'n 700 flessen.

Peperkoek, anijs, rozijnen en overrijpe pruimen: dat is de neus in een nutshell. Daar komt nog wat overrijpe banaan bij, alsook iets van boter en op de achtergrond een hint van vermolmd hout. Apart, maar wel lekker.

Hij is lekker romig en rond met opnieuw flink wat peperkoek en overrijp fruit, maar ook toetsen van sherry en zoethout. Kruidnagel en opnieuw iets van gebrand hout. Lekker, maar wel apart.

De afdronk is betrekkelijk lang en licht gekruid. De peperkoek is nooit ver weg.

Hij is mooi in balans en houdt qua smaakprofiel het midden tussen een single malt en een roggewhisky. Maar het distillaat is 100% gemoute gerst. Straf. Maar zeker interessant.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 25-06-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3779

Dalmore Valour

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, augustus 22, 2017 17:20:22

Distilleerderij: Dalmore
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Dalmore Valour, OB 2015, Matusalem oloroso sherry butts, 1.000ml
Kleur: brons
ABV: 40%

Grote Moed

In 2015 werd de Dalmore Valour geïntroduceerd in de duty free range in Qatar (of all places), om later uit te rollen naar Europese luchthavens en uiteindelijk in de gewone winkel terecht te komen. Je kan hem vandaag de dag nog vinden voor zo'n 55 à 65 EUR. En hoewel op het label trots gewag wordt gemaakt van Matusalem oloroso sherry butts, is dat niet helemaal correct. Insiders weten dat de whisky - die geen leeftijdsaanduiding kreeg - werd gehuwd met bourbongerijpte Dalmore en dat het geheel nog een finish kreeg op portvaten.

De neus is romig en zoet. Flink wat butterscotch en honing, maar ook duidelijke hints van de portwijn, wat hem extra zoetigheid geeft. Iets van licht rottende appelsien... Daarnaast heeft hij een stoffig jasje met een licht herbale toets waar ik niet meteen de vinger op kan leggen. Ik moet bekennen dat ik hem best oké vind, maar dat ik absoluut niet onder de indruk ben.

De aanzet is zacht en een tikkeltje olieachtig, maar van een smaakexplosie is hier absoluut geen sprake. Eerder vlak op zoete mout en karamel met een lichte toets van de port. Van de sherryvaten merk ik weinig. Misschien nog een slok nemen en even geduld oefenen... (wait for it, wait for it...). Nee, het komt niet.

Erger nog, in de middellange afdronk wordt hij zelfs wat bitter en is de eik te overheersend.

Valour betekent 'grote moed'. Die heb je zeker nodig om hier 65 EUR voor neer te tellen. Het mooiste aan deze whisky is zijn kleur, maar daarmee is alles gezegd. Saaie boel. Toch bedankt voor het sample, Andy.

77/100

Geproefd door Mark Dermul op 09-06-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3778

The Deveron 12 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, augustus 22, 2017 06:44:42

Distilleerderij: Macduff
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: The Deveron 12 Year Old, OB 2017
Kleur: vol goud
ABV: 40%

Eenvoudig

Er is geen Deveron distilleerderij, maar we kennen wel Macduff Distillery als de distilleerderij achter deze malt, die tevens het hart vormt van menig blend, waaronder de wereldberoemde William Lawson's. In 2015 werd de single malt in een heel nieuw jasje gestoken en heet vanaf nu simpelweg The Deveron. Er is een 10-, 12- en 18-jarige. Toegegeven, de fles van gefumeerd glas ziet er strak uit. Het oog wil ook wat. Nu hopen dat de liquid ook lekker is.

Al vanaf de eerste ogenblikken dat je je neus in het glas steekt, weet je dat je met een lichtgewicht te maken hebt. Wat appeltjes en peren, iets van honing, vers afgereden gras, hooi, vanille en na enkele ogenblikken enkele verloren gelopen dadels. Alles bij elkaar fris en zomers, maar verre van complex.

De body valt me best mee. Dit is niet flets, hoor. En naast de aroma's van de neus, die hier mooi omgezet worden in smaak, wordt het geheel nog aangevuld met wat noten en verschijnt er een licht bittertje als van te lang getrokken thee.

De afdronk is erg kort en de bitterheid zet zich hierin door. Da's een beetje jammer. Een verrassend zilt randje maakt dan weer een en ander goed.

Bwah, dit heeft weinig om het lijf, hoor. Een fles kost je zo'n 30 EUR. Dat is het beste wat je hierover kan zeggen. Eenvoudige zomerwhisky.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3777

Mark’s Whisky Ramblings 171: Deveron 12 Year Old

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul ma, augustus 21, 2017 07:43:17

Er bestaat geen Deveron distilleerderij, maar in de vallei van de Deveron kan je wel de Macduff Distillery vinden, opgericht in 1962. Het is dus een betrekkelijk jonge onderneming, speciaal gebouwd om aan de stijgende vraag voor blends te kunnen voldoen. Macduff is immers de fingerprint malt in de wereldberoemde William Lawson's. Als malt werd de Macduff op de markt gebracht als Glen Deveron. Maar enkele jaren geleden besloot het bedrijf de verpakking te updaten, liet de Glen vallen en lanceerde een moderne malt: Deveron.

Er bestaat een 10-, 12- en 18-jarige versie. We proberen de 12 Year Old, gebotteld op 40%.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3776

Dailuaine 17 Year Old 1996 Highland Laird

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, augustus 20, 2017 15:45:27

Distilleerderij: Dailuaine
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Dailuaine 17 Year Old 1996/2014 Bartel Rawlings Int 'Highland Laird', bourbon hogshead
Kleur: zonlicht
ABV: 51,9%

Onbekend is Onbemind

Dailuaine is een beetje een nobele onbekende,omdat 98% van de productie in de blends van het moederbedrijf Diageo verdwijnt. Eigenlijk is dat spijtig, want Dailuaine kan echt lekker zijn. Degene die ik vandaag proef wordt vermarkt onder het label 'Highland Laird'. Leuke anekdote: Dailuaine was de eerste distilleerderij in Schotland die het typische pagodedak van architect Charles Doig bovenop zijn kiln kreeg.

De neus is fruitig, maar meteen ook een beetje stoffig. Banaan, perzik, Granny Smith appels, grassen, boterbloemen en hooi. Onmiddellijk daar onder ontwaar ik flink wat toffee, noten, nougat. Kamfer en kaneel. Elke keer als ik mijn neus in het glas steek, lijken de aroma's door elkaar gegooid. Leuke start.

De body is wat aan de zwakke kant, moet ik zeggen. Maar qua smaken zit het meer dan goed. Veel appel, limoensap, grapefruit en heus wat pepers en gember. Tintelt en danst op de tong. Zeer levendig. Midpalate komt er vanille opzetten, nog meer citrus en zoethout.

De finish mag er ook best wezen: middellang, warm en licht zoetzuur tot het laatste moment.

Wat een leuke Dailuaine. Onbekend is onbemind, ik weet het. Maar deze moet je toch eens proeven, hoor. Aanrader. Verkrijgbaar bij Anverness in Berchem. Met dank voor het sample, Peter!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 09-10-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3775

Dailuaine 11 Year Old 2004 SMWS

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, augustus 20, 2017 08:03:01

Distilleerderij: Dailuaine
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Dailuaine 11 Year Old 2004/2016 SMWS 41.72 'A Library of Spices', 1st fill bourbon barrel, 222 bts
Kleur: zonlicht
ABV: 60 %

Kruidig, Zoet & Fruitig

Terwijl de Scotch Malt Whisky Society zijn range ondertussen in een nieuw jasje gestoken heeft - met kleuren die niet naar regio's, doch naar smaakervaringen verwijzen - probeer ik nog een oude botteling van distilleerderij 41. Dat is Dailuaine in hartje Speyside. Het is het 72e vat van deze distilleerderij dat de SMWS bottelde en het leverde 222 flessen op een heuse 60%. Hij werd gedistilleerd op 11 mei 2004 en gebotteld op 23 maart 2016, dus net geen 12 jaar oud.

Kruidig, zoet en fruitig. In die volgorde ervaar ik deze malt op de neus. Kruidig als van gember, kruidnagel en zwarte peper, zoet als van roombollen en wat rietsuiker en fruitig als van pomelo en appels. Mooi, hoor.

De aanzet is stevig, maar zeker niet brandend. Zachtjes prikkelend, dat wel. Zelfde volgorde op de tong. Kruidig, zoet en fruitig. Maar nu ook flink romig. Doet me wat denken aan vanillevla of crème brûlée, maar dan geflankeerd met een kopje espresso met veel melkschuim.

De afdronk is lang en verrassend zacht. Nergens ook maar een spoortje eik te vinden, behoudens dan in de grote kruidigheid.

Ja, Dailuaine's eenvoud siert 'm. Met dank aan Gert voor het sample.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 09-06-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3774

Dallas Dhu 24 Year Old 1970 Rare Malts

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, augustus 19, 2017 09:19:57

Distilleerderij: Dallas Dhu
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Dallas Dhu 24 Year Old 1970, Rare Malts Selection
Kleur: oud goud
ABV: 60,6%

Tannine

Dallas Dhu is niet meer. De distilleerderij - die haar leven begon als Dallasmore en vooral bekendheid verwierf met de blends Roderick Dhu en Benmore - sloot in 1983 en verloor haar licentie in 1992. Vandaag de dag is het een museum in Forres, niet ver van Benromach, gerund door Historic Scotland (ik zal het niet gauw vergeten, die zondagmorgen toen ze me geen whisky wilden verkopen omdat het nog geen middaguur was... ik kwam naar huis met een Schotse sjaal!). Officiële bottelingen zijn few and far between. Deze 24-jarige, gestookt in mijn geboortejaar, verscheen in de Rare Malts Selection.

De neus is waxy en vertoont wat OBE, naar mijn mening. Ik krijg meubelpoets, maar ook metaalglansmiddel, alvorens het fruit zich laat ontdekken. Dat krijg ik in de vorm van appels, peren, kiwi en kokosnoot. Evolueert langzaam richting appelsien met wat grassige noten erdoorheen.

De aanzet is, mede omwille van het hoge ABV, krachtig en verrassend flink gepeperd. Best wat eikenhout dat ook nootmuskaat en kruidnagel, maar helaas ook flink wat tannine, oplevert. Toch krijgt het fruit nog een kans. Het is voornamelijk appelsien, maar wel van de gekonfijte variëteit.

De afdronk is lang en droog op peper en appelsien.

Zeer genietbare whisky en zeker liquid history, maar ik dronk al veel betere. Deze heeft teveel last van het eikenhout. Een fles is heden ten dagen bovendien onbetaalbaar geworden.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 09-10-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3773

Deanston 12 Year Old Un-Chill Filtered

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, augustus 18, 2017 17:33:21

Distilleerderij: Deanston
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Deanston 12 Year Old Un-Chill Filtered
Kleur: brons
ABV: 46,3%

Pomelo

Sinds Burn Stewart Distillers het merk Deanston overnam in 2009 wordt het - net als Tobermory, Ledaig en Bunnahabhain - op 46,3% gebotteld en niet koelgefilterd. De nieuwe (nou, ja) versie van de Deanston 12 Year Old vertoont dan ook trots Un-Chill Filtered op het label.

De neus is zoet en vertoont zowel kenmerken van bourbon- als van sherryvaten, wat me doet vermoeden dat beide werden gebruikt (doh!). Enerzijds mierzoet op karamel en vanille, maar anderzijds ook flink wat appelsienschillen, grapefruit, gedroogde abrikozen en confituur van perzik. Wat amandelnoten, honing en zonnebloemolie. Zeer aangenaam en uitnodigend.

De body is prima, zelfs aan de romige kant. Zuurzoet op pomelo, Seville appelsienen, dadels en een hint van donkere chocolade. Flink wat woodspice, wat hem een beetje pikant maakt. Wordt midpalate een tikkeltje bitter als van pompelmoes, maar nooit over the top. Prima, hoor.

De finish is langer dan verwacht, op appelsien en peper.

Prima whisky die makkelijk wegdrinkt, maar toch geen kaarterswhisky is. Stukken beter dan de oude versie, zoveel is zeker. Zo'n 40 tot 45 EUR. Eerlijke prijs en waar voor je geld.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 08-10-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3772

Drumguish Single Malt

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, augustus 18, 2017 07:21:50

Distilleerderij: Speyside
Regio: Schotland (Speyside)
Fles: Drumguish Single Malt
Kleur: goud
ABV: 40%

Smoelpap

Drumwatte? Nog nooit van gehoord? Geen zorgen, dat hoeft niet te verbazen. Het is een jonge malt van de Speyside distilleerderij, genoemd naar een dorp in de buurt, die een niet al te beste reputatie heeft. De eerste spirit liep pas in 1990 uit de stills bij vader en zoon Christie en in 1993 stond deze single malt al in de rekken. Hij past in hetzelfde straatje als andere expressies zoals Glentromie en Cu Dhub. Gelukkig gaan de meeste van deze flessen naar Korea en de USA. Maar alles voor de wetenschap, dus proeven we deze release ook maar.

Op de neus krijg ik vanillepudding, smoelpap, ontbijtgranen en noten. Hint van perzik en banaan. Eigenlijk valt dat best nog mee, hoor. Niet wereldschokkend, maar ook niets mis mee.

Op smaak is het een mierzoet beestje. Behoudens een beetje peper, heb ik alleen kristalsuiker, vanille en karamel. Peren? Banaan keert weer. Weinig body.

De finish is kort en zoet.

Nou, de verachtingen waren laag, maar werden toch ingelost. Zeker, het is geen grootse malt - verre van - maar uiteindelijk kost hij ook maar 25 EUR, dus krijg je toch waar voor je geld. Hun nieuwe producten, die sinds kort simpelweg The Spey worden genoemd, scoren veel beter. Merci, Pat.

75/100

Geproefd door Mark Dermul op 08-10-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3771

Dalwhinnie Distillers Edition 1980

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, augustus 17, 2017 07:26:39

Distilleerderij: Dalwhinnie
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Dalwhinnie Distillers Edition 1980/1997, Oloroso Sherry Casks Finish
Kleur: oud goud
ABV: 43%

Indrukwekkend

De Dalwhinnie Distillers Edition van 2000 sloeg me dik tegen, maar laat ik het nog eens proberen met een botteling van twintig jaar daarvoor. Dit is de Distillers Edition 1980 die in 1997 werd gebotteld.

Ook hier krijg ik op de neus heel wat donker fruit (denk gerust rozijnen, pruimen, vijgen en dadels), maar ook mooie hints van Turks Fruit, gekonfijte appelsienschillen en toffee. Hij vertoont ook en licht herbale toets van vers afgereden gras en vers gezaagde planken. Dit is mooi in balans en erg lekker.

Hij is heerlijk romig op de tong. Deze kan je bijna kauwen. Wauw! Ja, dit is prima. Pittige aanzet met een flinke kruidigheid als van peper en kruidnagel en dan meteen donkerzoet als van karamel, pruimenlikeur, appelsienconfituur en wine gums. Er komt een frisse toets van citroen, besprenkeld met smeuïge honing opzetten. En dan dat streepje woodsmoke. Dit is erg mooi.

De finish is middellang, mierzoet en een tikkeltje old school als u begrijpt wat ik bedoel.

Nou,dit is heel andere koek dan zijn recentere broertje. Gebalanceerd, heerlijke sherrytoetsen en vooral een prachtige body. Indrukwekkend.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3770

Dalwhinnie Distillers Edition 2000

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, augustus 16, 2017 07:21:14

Distilleerderij: Dalwhinnie
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Dalwhinnie Distillers Edition 2000/2016, Oloroso Sherry Casks Finish
Kleur: oud goud
ABV: 43%

Rabarbergebak

De jaarlijkse Distillers Edition van menig malt uit de Diageo stallen is steeds Double Matured, in het geval van Dalwhinnie op oloroso sherryvaten. Dit is de meest recente, gedistilleerd in 2000 en dit jaar op de markt gebracht.

De neus offreert naast vanille en honing vooral donker fruit als pruimen, rozijnen en zelfs een enkele verse vijg. Voorts wat marmelade van rabarber. Maak daar gerust een rabarbergebak van. Natte cake, hint van hazelnoot en zelfs peperkoek. Dit is een winterdram.

Helaas lijkt de body nergens naar. Dit is waterachtig. De malt is heel moutig met een karrenvracht aan karamel en honing, een beetje vanille en bijgevolg mierzoet. Het sherryvat doet daar nog een schepje bovenop met een zuurtje als van agrums. Licht gekruid. Denk nootmuskaat, kaneel en kruidnagel.

De finish is middellang.

Wie van zoet houdt, zal deze whisky zeker appreciëren, maar voor mij is het wat teveel van het goede.

79/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-11-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3769

Dalwhinnie Winter's Gold

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, augustus 15, 2017 08:41:45

Distilleerderij: Dalwhinnie
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Dalwhinnie Winter's Gold, OB 2015
Kleur: vol goud
ABV: 43%

Stroop

Toen ik de reclame voor deze NAS expressie van Dalwhinnie voor het eerst onder ogen kreeg, kon ik mijn ogen niet geloven. Er werd aanbevolen deze rechtstreeks uit de diepvriezer te schenken, wat hem romig en fruitig zou maken. Seriously? Sorry, maar zo drink ik mijn whisky echt niet. De kans is dus niet onbestaande dat mijn review de ware aard van deze malt niet weergeeft, want de mijn komt gewoon van het schap, zonder koeling.

Fris en fruitig op perzik, bergamot en vanille. Wat honing en gember. Een blaadje munt. Hint van koffie en verse karamel. Bruin brood. Leuke neus zonder echt groots te zijn.

Hij is best romig. Wel honingzoet. Het fruit is opnieuw vooral appelsien (licht bitter en zoetzuur), gevolgd door flink wat honing en houttoetsen. Denk gember en vanille. Perensiroop. Proeft betrekkelijk jong, wat niet per sé slecht is, maar deze heeft niet zo heel veel om het lijf.

De afdronk valt middellang uit, opnieuw bitterzoet en stroperig.

Ik had hier niet zo heel veel van verwacht, maar uiteindelijk valt het allemaal wel mee, hoor. Hij is nu al romig en fruitig, dus kan ik me voorstellen dat dit - door hem flink te koelen - uitvergroot wordt. Voor de zoetekauwen onder ons.

80/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-11-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3768

Dalwhinnie Triple Matured

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, augustus 14, 2017 07:28:51

Distilleerderij: Dalwhinnie
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Dalwhinnie Triple Matured, OB 2013, Friends of the Classic Malts
Kleur: koper tot brons
ABV: 48%

Baklava

Dalwhinnie is één van de eerste distilleerderijen die ik ooit bezocht (way back in 2010). Een mooie distilleerderij op een prachtige locatie. Maar veel whisky hebben ze niet echt. Naast de klassieke Dalwhinnie 15 is er enkel de jaarlijkse Distillers Edition en sinds kort de NAS-versie Winter's Gold. Af en toe is eer ook een speciale release, zoals deze. De Dalwhinnie Triple Matured werd op de markt gebracht voor de Friends of the Classic Malts in 2013. Welke drie types vaten gebruikt werd, is mij niet bekend.

Hola! Als je de neus wat tijd geeft, bloeit hij open tot een complexe dram met flink wat honing, zoete maar geroosterde mout, jelly beans, baklava, kruisbessen en wat florale toetsen met rozenwater op kop. Niet geparfumeerd, hoor! Wat geprakte banaan, aardappelpuree en - niet lachen - kruiden uit de Indische keuken. Dit staat mij heel erg aan. Wat een leuke verrassing.

De body is aan de lichte kant en de whisky is onmiddellijk mierzoet en gepeperd. Hij tintelt op je tong! Opnieuw kan ik baklava niet uit mijn hoofd krijgen. Zoet, gekruid, fruitig en hartig tegelijkertijd. Verschillende suikers worden hier door elkaar gebruikt, zo lijkt het wel. Opnieuw een goeie dosis honing. Het florale maakt nu plaats voor meer fruitigheid in de vermomming van aardbeien, perzik en banaan.

De afdronk is lang en geeft zelfs een hint van woodsmoke.

Ja, het is een whisky voor de zoetekauwen, maar verdorie - dit is lekker! Een vloeibaar dessert. Hij is nog te vinden en kost zo'n 75 tot 85 EUR. Ik ga me zo'n fles aanschaffen.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 08-10-2016
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3767

Mark’s Whisky Ramblings 170: Highland Black 8 Year Old Special Reserve

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, augustus 13, 2017 10:00:33

Er was afgelopen lente heel wat te doen over deze Highland Black 8 Year Old Special Reserve, omdat hij de ‘top award’ zou hebben gewonnen op verschillende competities, daarmee heel wat flessen die tot 4 keer zo veel kosten vlotjes voorbij stekend. Deze fles – die bij Aldi te koop is – kost minder dan 20 EUR. Maar is het ook echt een lekker blend? Hoe serieus zijn die awards eigenlijk?

Ik nam de proef op de som. De antwoorden zijn ‘neen’ en ‘niet’.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3766

Highland Black 8 Year Old Special Reserve

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, augustus 12, 2017 09:05:12

Highland Black 8 Year Old Special Reserve

Bottelaar: Aldi

Regio: Schotland

Fles: Highland Black 8 Year Old Special Reserve

Kleur: goud

ABV: 40%

Ongeloofwaardig

In de lente van 2017 ontstond er een beetje heisa over deze Highland Black 8 Year Old, een blend die volgens de internationale pers in een blinde tasting met ‘de hoofdprijs’ aan de haal ging. De hoofdprijs? Een zilveren medaille is toch niet de hoofdprijs? Deze fles is spotgoedkoop, niet eens 20 EUR, en is verkrijgbaar bij de discount supermarktketen Aldi. Nu ben ik van mening dat je altijd voorzichtig moet zijn met zo’n awards, zelfs (en misschien vooral) met de bekende International Spirits Challenge. Als je weet dat de jury Scottish Leader, Loch Lomond 12, Highland Park 25 en Talisker 10 een gouden plak toebedeelde – terwijl dit toch erg verschillende whisky’s zijn en slechts een greep van vier uit een lijst van meer dan 60 gouden medaillewinnaars! – kan je dit dan nog serieus nemen? Tja… dan is het volgens mij een slimme PR-man die er voor kan zorgen dat de Highland Black zulke pers haalt met zijn zilveren plak. Een whiskygabber uit Nederland daagde me uit om de fles te bespreken. Kom maar op, dacht ik. Dat deed hij. Ondertussen al dik spijt van.

Op de neus – die ik echt scherp vind – krijg ik flink wat nagellakverwijderaar (zeg maar aceton) en iets van brandnetels alvorens er wat onrijpe banaan en toffee passeert. Karamel, een mespuntje peper en iets van kaneel. Laat je hem voldoende ademen, dan vervliegt de aceton gelukkig... maar je moet er wel geduld voor hebben. Echt lekker is deze neus niet, hoor.

Op de smaak is het iets beter, maar niet veel. Erg zoet op moutsuikers, pomme d’amour, flink wat eik en een hint van pure chocolade, maar de body is wat flets. Tikkeltje pikant en wederom scherp. En er blijft toch iets chemisch hangen, wat ik erg onprettig vind.

Ook de finish is een tegenvaller. Veel te bitter met slechts een klein zoetje en jammer genoeg betrekkelijk lang.

Kom op, zeg, dit is een bottom shelf blend! Te mijden spul. Kijk, op dezelfde awards kreeg – om de vergelijking te maken met malts waar ik op zijn zachts gezegd wel een beetje mee vertrouwd ben - de Auchentoshan 12 goud, terwijl de Auchentoshan Three Wood, Blood Oak, 18 Year Old en 21 Year Old het met zilver moesten stellen (net als meer dan 150 andere flessen!). En flessen als de Ardmore Traditional Peated en Deanston 12 dropen af met brons. Qua geloofwaardigheid kan dat tellen. I rest my case… Dit zet ik je betaald, Marcel!

74/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-08-2017

(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3765

Boek: Whisky van de Lage Landen

MediaGeplaatst door Mark Dermul vr, augustus 11, 2017 07:11:59

Dit boek is een echte eye-opener voor elke Vlaamse en Nederlandse whiskyliefhebber. Want wie van ons had een idee dat er bijna 40 distilleerderijen actief zijn in de lage landen? Van de meeste had ik al wel eens gehoord – dankzij artikels van dezelfde auteur in het magazine Whisky Etc. – maar dankzij dit boek kon ik mij een veel beter beeld vormen van deze stokers en hun producten, al of niet reeds op de markt. Nu, ze zijn lang niet allemaal even professioneel bezig, zo blijkt, maar wel allemaal erg gepassioneerd. En dat gevoel heeft Wieger met een erg vlotte pen goed weten te vangen.

Wieger slaagt er in om het productieproces doorheen de pagina’s te strooien in beknopte paragrafen in erg klare taal, zodat alle aandacht kan gaan naar de 10 Belgische en 18 Nederlandse distilleerderijen. Van elke besproken stoker wordt eerst de geschiedenis in het kort uit de doeken gedaan, dan komt hun specifieke productieproces en soorten spirit aan de beurt, om af te sluiten met een proefnotitie. Voor die tasting notes kon Wieger rekenen op de welwillende medewerking van een aantal bekende whiskyexperten, zoals onze eigen Fernand Daquin, Chris Lauriers en de Nederlander Jan Beek.

Tussen de hoofdstukken in worden ook nog enkele leuke receptjes met whisky voorgesteld door onder andere Dennis Mulders, Guy Lippens en Bart Messiaen. Ze zijn eenvoudig te bereiden en lekker, dus wat houd u nog tegen?

Ondanks enkele typo’s (cask strenght moet natuurlijk cask strength zijn en de Famous Grouce is eigenlijk de Famous Grouse – maar dat is snel vergeven!) is dit een erg handzaam boek, vlot leesbaar, erg mooi vormgegeven en ruimschoots voorzien van leuke foto’s.

Enkele grappige details… Het boek werd voorgesteld bij Wagging Finger in Deventer. Deze stokerij werd niet in het boek opgenomen, maar dat heeft natuurlijk alles te maken met het feit dat Erik nog niet aan whisky stoken toe is. Maar tijdens die première, op 14 juni 2017, kondigde Erik aan hier volgende herfst mee van start te willen gaan. Wieger kan dus al aan een update beginnen. U herinnert zich dat Wagging Finger de distilleerderij is waar wij – Manny en ik – onze eerste Interludium Gin for MMM lieten stoken.

Daarnaast staat ook stokerij Jan Mertens in het hoofdstuk ‘Nog op het vat’ (dus nog geen whisky op de markt, maar al wel in het rijpingsmagazijn). We kijken reikhalzend uit naar zijn eerste whisky, die Jonasberg zal gedoopt worden – want we hebben al een paar keer mogen proeven van zijn whisky in wording. De reden waarom ik Jan vermeld is het feit hij de stoker is die onze tweede batch Interludium Gin for MMM stookte. Leuk is dat.

Tot slot kan ik niet onder stoelen of banken steken dat ik erg aangenaam verrast was om mijn naam in Wieger’s dankwoord te vinden (mijn bijdrage was nochtans eerder beperkt, meen ik) en ons boek Whisky Voor Iedereen in de lijst van geraadpleegde bronnen terug te vinden.

Bedankt en proficiat, Wieger, voor dit belangrijke naslagwerk. Aanrader!

Whisky van de Lage Landen
191 pagina’s, Nederlands
Wieger Favier
Forte Uitgevers
ISBN 978-9462501416
25 EUR



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3764

Gin: Pierde Almas Botanica +9

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, augustus 10, 2017 17:26:53

Distilleerderij: Pierde Almas
Regio: Mexico
Fles: Pierde Almas Botanica +9
Kleur: clear
ABV: 45%

Mezcal Gin

Ik liep onlangs PROOF binnen en werd een sample van deze spirit in de handen gedrukt. 'Moet je proeven!' was het devies. Maar is dit gin... of is dit mezcal? Een beetje van alle twee, zo blijkt. Hij wordt namelijk gemaakt via dubbele distillatie van Espadin agave als basis; dan worden er 9 klassieke botanicals aan toegevoegd en volgt er nog een derde distillatie. De 9 botanicals zijn jeneverbes, koriander, Engelenwortel, appelsien, orriswortel, cassiaschors, steranijs, venkel en nootmuskaat.

Nou, de neus is op z'n zachts gezegd heel apart. Ik krijg voornamelijk citrus en iets van rook. Dennenappels en iets wat me aan Spaanse pepers doet denken. Op de neus is het meer mezcal dan gin, moet ik zeggen, maar dat neemt niet weg dat ik 'm lekker en intrigerend vind.

Hij is erg, erg zacht op de tong, hoor. Nu komt de citrus eerst, onmiddellijk gevolgd door vanille en dennenappels. Hij wordt wat romig. Hars. De venkel laat van zich horen en midpalate wordt hij een tikkeltje kruidig. Ook de jeneverbes doet haar duit in het zakje, waardoor hij op smaak langzaam maar zeker van mezcal richting gin evolueert.

De afdronk is lang en een tikkeltje drogend en verrassend zoet.

Persoonlijk vind ik gin erg lekker, maar mezcal een moeilijke drank. De combinatie van beiden werkt wat mij betreft prima. Dit is een harmonieus geheel.

GIN & TONIC

Ik geef toe: ik ga op veilig spelen. Dus hou ik het eenvoudig bij wat citrusschillen en een karrenvracht aan ijs, alvorens er de Erasmus Bond botanical tonic aan toe te voegen. Het resultaat is verrassend. Zowel qua neus als smaak. Het is een mooi samenspel tussen enerzijds aardse tonen en anderzijds zoetzure, fruitige toetsen. Misschien dat deze, door zo atypisch te zijn, niet voor iedereen is weggelegd, maar ik vind 'm alvast geweldig.

Er is maar één nadeel aan deze fles en dat is dat ze zo'n 100 EUR kost. Laten we eerlijk zijn: dat is niet goedkoop. Maar je moet hem geproefd hebben (vooral puur).

Geproefd door Mark Dermul op 06-08-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(2)//blog.whivie.be/#post3763

Likeur: Flor Herbal G.I.N.

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, augustus 10, 2017 07:24:41

Distilleerderij: Flor
Regio: Beernem, België
Fles: Flor Herbal G.I.N.
Kleur: koper
ABV: 18%

Ceci n'est pas un gin!

De Flor Herbal G.I.N. is een West-Vlaams streekproduct. Hij wordt gestookt in Beernem. Maar het is wel met een korrel zout te nemen, die G.I.N. Want het is absoluut géén gin. In dit geval staat G.I.N. voor Genuine Infusion of Nature en is het eigenlijk eerder een likeurtje. Hij werd gemaakt met de infusie van tien kruiden en specerijen, maar wel gebotteld op amper 18%. Een braaf aperitiefje, dus. Dat hij wat troebel en koperkleurig is, bewijst dat hij niet van graan, maar van fruit werd gestookt. In die optiek vind ik de verpakking en benaming in alle eerlijkheid misleiden. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat Flor probeert mee te surfen op de golf van de ginhype, maar dat wel doet op een ongepaste manier. Hoe dan ook... aan de slag.

Op de neus krijg ik allerhande fruitige geuren, zowel zoet als zuur, die duidelijk afkomstig zijn van voornamelijk appels en misschien ook peren. Er zou citrus in de mix kunnen zitten, hoor. De geur valt best mee, maar gaat niet verder dan vers fruitsap.

Hij is erg waterachtig en bitterzoet tot erg zuur. Dit is absoluut niet lekker en wellicht niet bedoeld om puur te drinken. Wat een tegenvaller!

Van een finish is hier geen sprake, natuurlijk.

Toen ik de fles voor het eerst zag, was ik van mening dat dit wel degelijk een gin was, maar ik kwam - letterlijk en figuurlijk - bedrogen uit. Desalniettemin staat er op hun website wel degelijk een recept voor een G.I.N. & tonic, dus laat ik dat maar eens proberen.

GIN & TONIC

Nou, eigenlijk moet ik zeggen G.I.N. & tonic. Gezien het lage alcoholpercentage gaat de gewone hoeveelheid 5cl gin (het is geen gin, Mark!) met 15cl tonic hier niet op. Hier moet je toch wel gaan voor 10cl gin (fruitlikeur!) en 10cl tonic of iets in die aard. Het resultaat is een fruitig aperitiefje dat best aangenaam smaakt maar in de verste verte absoluut niets met gin & tonic te maken heeft.

Ik begrijp dat mensen - chauvinistisch als ze zijn - graag hun eigen streekproducten promoten. Maar dit is lekker noch gin. Ik voel me echt misleid. Dit is een dikke teleurstelling. Het was wellicht helemaal anders geweest als men dit had voorgesteld voor wat het werkelijk is. Gemixt met tonic valt het allemaal best mee, maar verwacht hier geen grootse dingen. Desalniettemin bedankt, Pat!

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3762

Gin: Gordon's London Dry Gin 1950s

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, augustus 09, 2017 21:09:58

Distilleerderij: Cameron Bridge
Regio: U.K.
Fles: Gordon's London Dry Gin, OB 1950s
Kleur: clear
ABV: 47,3%

Lentebloesems

Gordon's is nog steeds één van 's werelds best verkopende gins. En dat al decennia lang. Vandaag de dag wordt hij gestookt in de Cameron Bridge Distillery van Diageo naar een recept van 250 jaar geleden. Ik kreeg onlangs de kans te proeven van een oude fles uit de jaren '50 van de vorige eeuw. En hoewel de standaardsterkte van de gin vandaag de dag 37,2% is (ingevoerd in 1992) was dat toen nog 47,3%. Spijtig genoeg kreeg ik niet de kans hier een G&T mee te maken - wat ik uiteraard begrijpelijk vond. De fles was al bijna leeg, dus moest ik het met één sample stellen.

Een zachte, bitterzoete neus op jeneverbes en pompelmoes is mijn deel. Hij is licht floraal op lentebloesems en dennennaalden. Hij heeft ook iets stoffigs, maar dat is wellicht omdat hij al zo lang op een bijna lege fles zit. Een eerder klassiek profiel.

Hij is nog heerlijk romig en bitterzoet, zoals het een goeie gin betaamd. De jeneverbes zit duidelijk vooraan, samen met allerlei citrusfruit. Er zit een snoeperig kantje aan, ook. De kruidigheid is eerder zacht, met enkel een hint van koriander en wat peper.

De afdronk is langer dan verhoopt en mooi warmend. Een bitterzoet uiteinde met iets wat me aan mezcal doet denken.

Ja, een gin van meer 60 jaar geleden, het belandt toch niet elke dag in je glas. Bedankt, Emile!

Geproefd door Mark Dermul op 01-07-2017
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post3761
Volgende »