WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Octomore 5 Year Old 2010 07.3/169 Ochdamh-mòr

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, december 13, 2018 07:14:18

Distilleerderij: Bruichladdich
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Octomore 07.3/169 Ochdamh-mòr, OB 2015, Bourbon Barrels & Ribera del Duero Wine Casks
Kleur: goud
ABV: 63.0%

Jar Jar Binks

Deze proefde ik voor het eerst in de distilleerderij zelve! Toen we Islay bezochten in september 2017 liet ik me verleiden tot het proeven van deze Octomore in het bezoekerscentrum, omwille van de Spaanse Ribera del Duero wijnvaten. Vandaag kan ik hem op mijn gemak opnieuw proeven.

Hola, deze neus is wel apart. Ja, de typische Octomore-trekjes tekenen present, maar dit wordt aangevuld met flink wat hazelnoten, Werther’s Original, nougat, olijfolie, hint van dadels, verbrand hooi en verse tabaksbladeren. Doe daar nog wat sandwich-deeg bij, iets van munt en zeezout en Jar Jar Binks zou zeggen: ‘mesa like theez’.

Je kan hem bijna kauwen, zo romig is deze malt. De rokerigheid komt eerst – en is vrij groots – gevolgd door heel wat vegetale elementen: plantenwortels, hooi, hout. Dan verschijnt er een zoetje in de vorm van bosbesjes, moutsuikers, karamel, mais op de barbecue en verkoold hout. Lichtjes kruidig op gember en zoethout. Tannine verschijnt, die hem wat droog maakt.

De afdronk is lang en rokerig, maar een tikkeltje scherp, bitter en droog. De tannine wordt erg luid.

Minder goed dan ik me herinnerde, wat bewijst dat de emotie van het moment een belangrijke factor is. Met dank aan Timon voor het sample.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4363

Octomore 5 Year Old 2009 07.1/258 Ochdamh-mòr

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, december 12, 2018 18:13:23

Distilleerderij: Bruichladdich
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Octomore 07.1/258 Ochdamh-mòr, OB 2015, American Oak Casks
Kleur: goud
ABV: 59.5%

Vanille & Kokosmelk

Goh, ik heb net een geweldige Octomore achter de kiezen (06.3) en kijk er eerlijk gezegd een beetje tegenop om meteen nog één te proeven uit schrik dat hij dan wat gaat tegenvallen, maar alles voor de wetenschap! Het is net leuk om ze op een rijtje te zetten. Zo kan je immers goed vergelijken. Dus niet langer gedraald, proeven die handel! Deze Octomore is eveneens vijf jaar oud en rijpte exclusief op Amerikaanse eik. PPM? 258, alstublieft.

Nou, die neus valt me alleszins erg goed mee. Flink wat zoets in de vorm van vanille en… nog meer vanille. En kokosmelk, echt waar! Daarnaast wat boerenboter, schelpen op het strand en zoete turf. Hint van plasticine. Deze heeft maar een klein zilt trekje. Wat smeulend hout op de achtergrond. Niet zo complex als de 06.3, maar minstens even lekker op de neus, zij het wel heel anders.

Hola! Op smaak laat hij zijn ABV wel gelden, zeg. Alcoholische turfbom, als je het mij vraagt. Er schiet nog weinig over van de zachte, zoete neus. Dit is eerder astringent op citrus, turf, olijfolie, assen en teer met een grote rokerigheid. Een krachtpatser, maar wel een tikkeltje ééndimensionaal.

De afdronk is lang, warm, rokerig, maar… een tikkeltje astringent.

De neus was mijn favoriete deel van deze malt. Op smaak en in de finish vind ik hem iets te scherp. Desalniettemin een leuke Octomore, versta me niet verkeerd. Thanks, Timon!

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4362

Octomore 5 Year Old 2009 06.3/258 Islay Barley

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, december 12, 2018 07:30:59

Distilleerderij: Bruichladdich
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Octomore 06.3/258 Islay Barley, OB 2015, Lorgba Field, Octomore Farm, 18.000 bts
Kleur: goud
ABV: 64.0%

Knisperend

Zopas lanceerde Octomore zijn Diagolos-reeks – 5-jarige malts met nummers 09.1 tot 09.3, met binnenkort nog een 10-jarige 09.4 – maar ik loop wat achter op schema en heb nog wat 06, 07 en 08-versies te proeven. Laat ik daar maar gauw werk van maken. Beginnen doe ik met deze 06.3 Islay Barley, Lorgba Field, Octormore Farm die ik cadeau kreeg van mijn Canadese vriend Robert.

De neus is farmy, maar tegelijkertijd verrassend zoet met flink wat boter, hooi, moutsuikers, jonge appeltjes en vanille. Ondanks de 64% kan ik mijn neus probleemloos in het glas steken. De rook is trouwens helemaal niet te groot, ondanks de 258ppm. Na enkele ogenblikken krijg is wat assen en iets wat me aan geitenkaas doet denken. Pijptabak? Pompelmoes? Een erg mooie neus, deze Octomore!

Op smaak voel je het ABV wel, maar toch niet in die zin dat je naar een glas water wil grijpen, hoor. De alcohol is mooi geïntegreerd en maakt van deze Octomore een zoet en romig feestje. Licht gekruid op peper en zoethout, iets van pannenkoekendeeg met honing. Doet me denken aan een knisperende appel op een stok boven het kampvuur. En dan zelfs iets van kersen. Blijft goed plakken, zo zoet is hij. Lekker, hoor!

De afdronk is ronduit schitterend. Rokerig zoet met wat kruiden en de nasmaak van gerookte ham rond een verse vijg met zelfs nog iets van licht gezouten chocolade. Moh, how, seg! En lang, erg lang.

Ik heb nog maar een stuk of tien Octomore geproefd, maar ik deze komt wel bovenaan in mijn lijstje. Thank you, Robert!

89/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4361

Bruichladdich 12 Year Old 2005 The Whisky Mercenary

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, december 11, 2018 17:51:05

Distilleerderij: Bruichladdich
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Bruichladdich 12 Year Old 2005/2017 The Whisky Mercenary
Kleur: licht goud
ABV: 52.6%

Spirit-driven

Ik had deze Laddie 2005 van The Whisky Mercenary al eerder geproefd, maar telkens op een festival of een tasting en kwam er dus niet toe er een note van te publiceren. Maar ik vind ‘m zo lekker dat ik het toch met jullie wil delen, dus nam ik ook een sample mee, waar ik nu even voor ga zitten. Het label is een leuke verwijzing naar Sons of Anarchy en werd (wellicht) in een zatte bui bedacht.

Verrassend zoete neus op vanille, gesuikerde citroenschillen en ananas. Ik heb zelfs wat boterbloempjes. Toefje eik, zilt randje, amper turf. Klassieke Laddie, maar met een gesuikerd randje, wat hem heel aantrekkelijk maakt. Zoete mout en een hint van – niet lachen – babykots (wat géén offnote is!).

Hij is erg spirit-driven­, wat in dit geval betekent dat hij clean is, krachtig, licht olieachtig, fruitig en zoet met een mooie rookontwikkeling, zij het wel delicaat. Wit fruit en citrus blijven de boventoon voeren.

De afdronk is dan weer lekker lang en rokerig, wat een glimlach op mijn gezicht tovert.

Zeer mooie, zoetzilte (Mark, dat woord bestaat niet!), maar gevaarlijk drinkbare Laddie. Was destijds 115 EUR, maar nu nog amper te vinden.

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 28-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4360

Boek: Whisky Dream – Waking a Giant

MediaGeplaatst door Mark Dermul di, december 11, 2018 07:20:43

Dit boek uit 2008 vertelt het uitzonderlijke verhaal van voormalig wijnhandelaar Mark Reynier en diens zakenpartner Simon Coughlin, Master Distiller Jim McEwan en marketing guru Andrew Gray over de perikelen waarmee ze geconfronteerd werden om de Bruichladdich distilleerderijen op Islay te heropenen, alsook hun plannen om Port Charlotte na bijna een eeuw uit zijn as te doen herrijzen.

Het boek is natuurlijk gedateerd, zoveel is duidelijk. Immers, Bruichladdich is ondertussen alweer verkocht (in juli 2012 nam Rémy Cointreau de boel over, dik tegen de zin van Mark Reynier) en het plan om Port Charlotte opnieuw op te bouwen is nooit uitgevoerd. Desalniettemin is het een erg amusant en onderhoudend boek en geeft het flink wat behind-the-scenes info over deze heren en mag je het gerust als een stukje whiskygeschiedenis beschouwen.

Het boek bulkt van de anekdotes, zowel grappig als schrijnend, waarin zowel de successen als de tegenslagen uit de doeken worden gedaan. Wat heeft de CIA met Bruichladdich te maken? Waar komt die gele duikboot vandaan? U komt dit – en nog veel meer – te weten in deze vlot geschreven kroniek.

Nestel je in de zetel met een goed glas Laddie en geniet van dit verhaal. En wie weet? Misschien verschijnt over enkele jaren een nieuw boek over Mark Reynier en zijn nieuwe Waterford Distillery in het zuiden van Ierland.

Whisky Dream – Waking a Giant
214 pagina’s, Engels
Paperback
Stuart Rivans
Uitgeverij Birlinn
ISBN 978-1-84158-681-6
15 EUR

  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4359

Mark’s Whisky Ramblings 228: Bowmore No 1

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul ma, december 10, 2018 18:48:07

De Bowmore No. 1 mag gerust gezien worden als de nieuwe entry level malt. Hij is erg vriendelijk geprijsd, gebotteld op drinksterkte en makkelijk verkrijgbaar. Hij heeft geen leeftijdsaanduiding, maar dat is al lang geen issue meer, toch? Hij rijpte exclusief op first fill bourbonvaten.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4358

Bowmore 14 Year Old 1981 Wilson & Morgan

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, december 10, 2018 07:24:25

Distilleerderij: Bowmore
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Bowmore 14 Year Old 1981/1995 Wilson & Morgan, hogshead #4410, 422 bts
Kleur: zonlicht
ABV: 57.1%

Jonge Oude

Dit is een jonge, oude Bowmore. U begrijpt wat ik bedoel als ik zeg dat hij amper 14 jaar gerijpt heeft, maar wel gedistilleerd werd in 1981. Ik was 11. Deze zit al meer dan 20 jaar op fles, dus. Ik bemachtigde het sample bij mijn Italiaanse collega Enrico, die wel meer van die gouden oudjes heeft staan.

Hij heeft een gezellig vuile neus op flink wat grassen, plantenwortels, machineolie en kiezelsteentjes. Daaronder loert citroen en appel, marsepein en wat zachte kamfer. Licht floraal met een zoetje en een heel klein beetje OBE. Alsof ik hem uit een blik geschonken heb.

De aanzet is erg krachtig. Het florale komt nu eerst en neigt zelfs wat naar zeep, aangevuld met flink wat witte peper en kruidnagel. De citrus is overduidelijk en dominant, terwijl het witte fruit langzaam de aftocht blaast. De turf wordt betrekkelijk groot, wat voor flink wat rook zorgt.

De afdronk duurt een eeuwigheid, op gesuikerde citroenschillen en turf.

Een jonge oude die wat met parfum flirt, maar net die grens niet overschrijdt. Gelukkig maar. Thanks, Enrico!

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 25-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4357

Signatory 30th Anniversary Tasting

EventsGeplaatst door Mark Dermul zo, december 09, 2018 13:55:10

Het was al de 14e keer dat Jan Visser in zijn Single Malt Whisky Shop te Zammel (of all places) zijn zogenaamde Old Timer Tasting organiseerde.

Ik beken: het is voor mij wat ver rijden, dus heb ik er nog geen enkele meegemaakt. Ik vind het nogal lastig om zo’n 100km te rijden nà een whisky tasting.

Maar voor deze editie maakte ik graag een uitzondering. Immers, Jan had niemand minder gestrikt dan de Big Chief van importeur The Nectar – Mario Groteklaes – en de line-up was zonder weerga. Het thema van deze tasting was immers de 30e verjaardag van Signatory. Andrew Symington en zijn team hebben namelijk heel wat uitzonderlijke single casks op de markt gebracht, in absoluut mooie verpakking, om die drie decennia Signatory in de verf te zetten.

Niet minder dan 7 whisky’s zouden we gaan proeven – allen op vatsterkte – waarbij de jongste reeds 23 jaar op de teller had staan en de oudste niet minder dan 35 jaar! En de grote finale was de bijzondere – maar flink geprijsde – Port Ellen 35 Year Old 1982. Ja… daar komt een mens al eens voor buiten. De waarde van de flessen die vanavond plopperdeplop zouden gaan doen, was niet minder dan 4.500 EUR. Ik heb even getwijfeld om een das aan te trekken.

Na een rit van net geen twee uur – de regen en de vrijdagavondspits deden hun naam weer alle eer aan – arriveerde ik in het verre Zammel, waar mijn Hollandse whiskygabber Imanuel mij al opwachtte. Nadat iedereen zijn plekje had ingenomen en Jan de introductie had gedaan, stak Mario van wal met een powerpointpresentatie. Hij deed dat in zijn unieke Duitse tongval, doorspekt met straffe verhalen en goeie humor.

Dan was het tijd om de eerste dram te schenken… het begin van een geweldige proefavond!

Linkwood 27 Year Old 1990, Signatory 30th Anniversary, Hogshead #9735, 233 bts, 50.3%

Met zijn mooie bronzen kleur bracht hij reeds menigeen in vervoering. De neus was een tikkeltje stoffig met rozijnen en appelsienmarmelade, een toefje eik en flink wat geroosterde amandelen. Op smaak viel hij op door heerlijke waxy te zijn, terwijl pruimen, abrikozen en walnoten je tong streelden. Een flinke kruidigheid maakte hem warm, terwijl wat munt hem tegelijkertijd frisheid gaf. De afdronk was lang, intens en waxy met wat melkchocolade op het sterfbed.

Amai mijn klak! Wat een opener! Een erg intense en krachtige smaakbom na een frisse, ietwat gesloten neus. Schitterend! 426 EUR (86/100).

Bladnoch 25 Year Old 1993, Signatory 30th Anniversary, Hogshead #777, 239 bts, 54.4%

Deze goudkleurige Lowlander had wat tijd nodig. De neus opende op grenenhout, yoghurt, kweepeer, babyadem, druivensuiker en een hint van gras, vanille en Turks Fruit. Maar ik vond hem wat droog. Op smaak bleek dat ook het geval. Droog, waxy op kinine en zoethout, karnemelk, peper en gember. De middellange afdronk bracht wat citrus en meer wit fruit met zich mee.

Een typische Bladnoch, maar met een extra droge afdronk. Deze kon echt wel wat water gebruiken. 334 EUR (84/100).

Glenturret 30 Year Old 1988, Signatory 30th Anniversary, Hogshead #532, 234 bts, 52.4%

Glenturret kennen we voornamelijk van The Famous Grouse. Tot voor kort had niemand echt oog voor deze distilleerderij, maar sinds kort zijn er enkele single casks op de markt gekomen die wel op bijval konden rekenen. Ik was dan ook maar wat benieuwd naar deze Glenturret en kwam verre van bedrogen uit. Hij was erg fruitig – zelfs een beetje weeïg – en zoet. Snoeperig zoet zelfs. Denk cuberdons, maar overgoten met appelcider. Flink wat karamel en een beetje hout. Op smaak bleek hij lekker romig en snoeperig (suikerstok). Erg expressief met karamel, leder en hout. De lange kruidige afdronk maakte het plaatje compleet.

Een erg leuke, speelse en snoeperig Glenturret, maar met een brutaal kantje. De verrassing van de avond voor mij. 358 EUR (85/100).

Caperdonich 23 Year Old 1995, Signatory 30th Anniversary, Refill Sherry Hogshead #95050, 265 bts, 58.4%

Een vergane glorie leidt altijd tot hoge verwachtingen. De neus was waxy, maar had toch last van een flinke rubbertoets in de neus. Tuinslang, zeg maar. Gelukkig ook flink wat abrikozenpastei (carré confituur), munt en chocolade (After Eight) en een herbale toets. Je kon hem bijna kauwen, zo stroperig is deze whisky. Flink wat donker fruit en munt. Maar hoewel de afdronk erg lang en kruidig was, liet hij de mond ook kurkdroog achter. Water hielp ‘m echter niet.

Een zware, donkere Caper als fruit in een Tupperware doos. Leuk, krachtig, maar niet de beste Caper die ik al proefde. 460 EUR (84/100).

Ben Nevis 27 Year Old 1990, Signatory 30th Anniversary Sherry Butt #1505, 593 bts, 59.4%

Ik zal maar met de deur in huis vallen: dit was de tegenvaller van de avond voor mij. De neus was erg groen op rottende planten, koeienvlaai, varens en Oxo kruidenbouillon. Er zat iets van zwavel in de neus dat me echt niet kon bekoren. Hij was erg krachtig en kruidig op de tong en een tikkeltje umami. Wat mij betreft ontbeerde hij een broodnodig zoetje. De afdronk duurde een eeuwigheid, maar was net iets te umami naar mijn zin.

Op de neus was dit echt erg schrikken. En hoewel hij op smaak mooi ontwikkelt, bleef het voor mij een moeilijke whisky. Deze kan flink wat water verdragen! 462 EUR (81/100).

Highland Park 30 Year Old 1988, Signatory 30th Anniversary, Hogshead #755, 220 bts, 49.7%

Dit was wellicht de reden waarom Manny uit Nederland was afgezakt. Hij is immers zot van Highland Park. En gelijk heeft hij, want deze is absolute top! Een spirit-driven neus, close to the grain zoals dat heet, met citrus, heide en zachte turf. Een ‘no frills’ Highland Park. Pure klasse op de neus! Op smaak gaat dat gewoon door. Iets van karton (in de goeie zin), graan, heide en citrus en nog veel meer, lekker waxy en machtig. De middellange afdronk is erg smaakvol.

Goh, dat zo’n HP vaatjes nog bestaan. Schitterend en het beste wat ik vanavond geproefd heb (nou, ja, de laatste was gewoon buiten categorie). 525 EUR (90/100).

Port Ellen 35 Year Old 1982, Signatory 30th Anniversary, Refill Sherry Butt #2040, 567 bts, 50.3%

Hoe vaak komt het nog voor dat je een Port Ellen aan de lippen kan zetten? Een legendarische whisky. Een cult-whisky, zeg maar. En hoewel ik al het geluk gehad heb er een 40-tal te proeven, was dit voor mij reden genoeg om af te zakken naar Zammel. En hij was het helemaal waard! Zalige neus op visolie, wit fruit, krijt, jute, schelpjes op het strand, zeewier en citrus. Zacht op de tong met die typische kiezels en citrus, olijfolie en zelfs een druppeltje balsamico. De turf is zo mooi verweven dat je er lyrisch van zou worden. De bijzonder lange afdronk is simpelweg stunning.

Lang geleden dat ik nog zo’n lekkere Port Ellen tegengekomen ben. Wow! Helaas is de prijs er ook naar. 1980 EUR (92/100).

Er werd nog even nagekaart, gewikt en gewogen, meningen uitgewisseld en ondertussen flink wat afgelachen. Wat een toffe bende was dit. En een leuk extraatje (dit had ik nog nooit eerder meegemaakt) werd nog op tafel gezet na afloop van de tasting. Een heerlijk bord stoverij met brood. Ongetwijfeld klaargemaakt met een donkere Flierefluiter. Hoe dan ook, het was heerlijk.

Maar die Port Ellen bleef maar door mijn kop spoken. Hij was echt absoluut geweldig. Het was moeilijk afscheid nemen.

Bedankt, Jan, voor deze geweldige line-up.
Bedankt, Mario, voor je ongeëvenaarde presentatie en straffe verhalen.
Bedankt, Manny, om mij uw sample van de Port Ellen door te schuiven.

Op een uurtje was ik weer in Gent.
Vrouwlief vroeg me ‘hoe was’t?’ en het eerste wat ik zei was ‘ik heb een zalige Port Ellen geproefd!’.
‘Ah, en heb je een fles gekocht, dan?’
‘Schat, ze kost bijna 2.000 EUR!’

Wikken… wegen… het is toch veel geld… Da’s 125 EUR per keer ik mij daar een stevig glas (5cl) van inschenk. Fuck it! Ik heb mij toch maar een fles besteld. You only live once.

May the Malt be with you!









  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4356

Caol Ila 7 Year Old 2007 Signatory Un-Chillfiltered for The Nectar

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, december 09, 2018 08:16:05

Distilleerderij: Caol Ila
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Caol Ila 7 Year Old 2007/2015, Signatory Un-chillfiltered for The Nectar, bourbon barrel #315321, 314 bts
Kleur: witte wijn
ABV: 46%

Gedoofd Kampvuur

Jonge Coal Ila kan mij meestal bekoren. Toen ik deze fles zag staan twijfelde ik dan ook geen ogenblik, want ze is bovendien gebotteld voor The Nectar. Die gasten weten van wanten. Laten we er verder geen woorden aan vuil maken en meteen aan het proeven gaan.

Yup, het is van dattum. Een schoolvoorbeeld van jonge Caol Ila, volledig naar verwachting: citrus, zeewier, wit fruit, een gedoofd kampvuur en een hint van assen. Zachte rookontwikkeling. Alles wat een jonge Caol Ila moet zijn.

Lichte body, maar meteen krachtig op smaak. Mooie verderzetting van de klassieke neus, maar met een extra zoetje. Alsof er een handjevol kristalsuiker in de fles werd gedropt. Afgezien daarvan: klassiek, wat in dit geval synoniem is voor prima.

De middellange afdronk is eveneens klassiek: rokerig, zacht geturfd en op flink wat citroensap.

Er zijn nog zekerheden in het leven…

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4355

Islay Single Cask Exclusive LNB013 Creative Whisky Company

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, december 08, 2018 19:07:30

Distilleerderij: Caol Ila
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Islay Single Malt Single Cask Exclusives LNB013 (Caol Ila), Creative Whisky Company
Kleur: goud met een roze schijn
ABV: 50%

Verroest Werktuig

Sinds kort heeft David Stirk zijn Creative Whisky Company verkocht, maar zelf blijft hij wel nog aan het roer en kiest hij nog steeds de vaten. Dit single cask van Islay betreft een Caol Ila. LNB slaat immers op Loch Nam Burn, wat de waterbron is voor deze distilleerderij. Geen leeftijdsaanduiding en geen bijkomende info over het vat, enkel dat het om vat 13 gaat. Hopelijk brengt dat geen ongeluk. Na een rijping op bourbon hogshead, kreeg deze Caol Ila nog een finish op een portovat, wat de roze schijn verklaart.

Oh, deze neus is een beetje vreemd. Het karakter van Caol Ila is onmiskenbaar, maar dat wordt aangevuld met iets wat me aan bloed en een verroest werktuig doet denken. Doe daar nog wat rood fruit bij (aardbeien en frambozen), vanille en een snuifje keukenzout en het plaatje is compleet. Oh, ja, bijna vergeten… er is ook een mooie, discrete rookontwikkeling. Wordt beter naarmate je hem even laat ademen.

De body is prima en de aanzet enerzijds zacht en anderzijds toch krachtig. Volgt u nog? Mooi kruidig op zoethout, vanille en peper, maar meteen krijg ik flink wat turfrook, zoetzure toetsen en een krachtige rookontwikkeling. Veel krachtiger dan de neus deed vermoeden, althans. Verrassend zoet vanaf de tweede slok, terwijl het zilte randje steeds aanwezig blijft. Heel erg mooi!

De afdronk is erg clean en rokerig en duurt best wel lang.

Ik verdenk deze Coal Ila ervan om best wel jong te zijn, maar als hij zo lekker is kan me dat geen bal schelen.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 19-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4354

Caol Ila New Make Spirit

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, december 08, 2018 10:47:48

Distilleerderij: Caol Ila
Regio: Schotland (Islay)
Fles: Caol Ila New Make Spirit
Kleur: clear
ABV: 63.5%

Two Veg

Een zwak hebben voor new make en dan een flesje te pakken krijgen (via-via, dat spreekt) van de spirit van je favoriete distilleerderij op Islay? Ja, dubbel feest dus. Deze new make is niet commercieel verkrijgbaar, maar ik geef u toch met heel veel goesting mijn mening.

Erg cleane neus op rauwe gerst en – niet lachen – erwtjes en worteltjes uit blik. De Schotten noemen dat ‘two veg’, verwijzen naar de twee groenten. Maar nu al is er een mooie toets van rook aanwezig, alsook iets wat me aan de schil van aardappelen doet denken. Maar clean dat het geen naam heeft.

Op smaak keert dat allemaal weer, maar wordt het aangevuld met een zoetje en flink wat aardse tonen. Wederom is de ruwe gerst gewoon te proeven en het staat me erg aan. Ik wordt zo getransporteerd naar de moutvloer (hoewel ze die bij Caol Ila niet hebben, maar laten we ons niet verliezen in details). En water heeft deze absoluut niet nodig, hoor. Dit gaat vlotjes binnen. Iets te vlot, misschien, maar dat kan ook aan mij liggen.

Lange, cleane en zacht gerookte afdronk.

Er is een reden dat ik zo zot ben van new make. Dit is een mooi voorbeeld daarvan. Mochten ze dit op fles trekken, ik zou dat kopen. Grappig detail: het is precies mijn 100e ontmoeting met Caol Ila.

Geproefd door Mark Dermul op 19-11-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be)



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4353

Mark’s Whisky Ramblings 227: Talisker 18 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, december 07, 2018 07:36:23

‘Talisker, the only distillery on the Isle of Skye.’ Tja… Het lijkt me dat Diageo binnenkort nieuwe labels zal moeten bestellen, aangezien Torabhaig in januari 2017 de deuren opende. Ze kunnen het woord ‘only’ simpelweg vervangen door ‘oldest’. Dat gezegd zijnde, zijn de whisky’s van Talisker zonder meer top en ik heb het geluk hun 18-jarige aan de lippen te zetten.

Hij is – zoals de meeste expressies van Talisker – gebotteld op 45.8%.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4352

Isle of Skye 12 Year Old

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, december 06, 2018 15:40:29

Bottelaar: Ian Macleod
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Isle of Skye 12 Year Old
Kleur: koper
ABV: 40%

Verkoold Hout

Isle of Skye is een blend die wordt samengesteld met malts uit de Speyside en de Islands (en grain) en we mogen er – omwille van de naam – van uit gaan dat er ook flink wat Talisker in verwerkt zit. Een fles kost amper 35 EUR, dus hou uw enthousiasme in toom. Aan het kleurtje te zien is er ook flink wat gesherriede whisky gebruikt.

De neus offreert in eerste instantie toch duidelijke hints van de graanwhisky. Daar is niks mis mee, ware het niet dat de malts in de mix daardoor wat meer moeite krijgen om zich te tonen. Dat vertaalt zich naar vanille, honing, belegen eikenhout opgesmukt met gebakken peren en overrijp fruit. Een heel licht toefje rook en een mespuntje zout is het enige wat me enigszins aan Talisker doet denken. Nog wat Oosterse kruiden. Alles bij elkaar is dit een aangename, maar veel te eenvoudige neus.

De aanzet is lichtjes olieachtig. Hij is onmiddellijk zoet en kruidig met een karrenvracht aan karamel, maar nog weinig fruitige toetsen. Nu krijg ik wel meer rook – zilte turf, zeg maar – en meer kruiden en iets wat me aan verkoold hout doet denken.

De afdronk is eerder kort op vanille en zachte turfrook. Net iets te zoet naar mijn gading.

Leuke blend om op tafel te zetten tijdens de zomerse barbecue, maar weinig meer.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 02-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4351

Talisker New Make Spirit

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, december 06, 2018 07:19:20

Distilleerderij: Talisker
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Talisker new make spirit
Kleur: clear
ABV: 70.5%

Herkenbaar

Talisker heeft geen new make op de markt, dus kon ik deze enkel bemachtigen via-via… ik mocht geen namen noemen, dus doe ik dat ook niet. Maar liefst 70.5%, dus deze komt rechtstreeks van de still en werd nog niet verdund om op vat te gaan. Laat ik nog even in herhaling vallen: ik hou van new make, dus dit is er weer eentje die ik van mijn lijstje kan schrappen. Het distillaat dateert van de zomer 2018.

Heerlijk cleane neus die de klassieke karakteristieken van een new make tentoon spreidt (gekookte groenten, gemalen graan, gist), maar daar meteen een heleboel bovenop kiepert. Ik heb nu al een mooie kruidigheid, flink wat zilt, enkele aardse tonen en zelfs iets wat me aan gedroogde koeienmest doet denken (is géén offnote!). Er zit tevens een fris element in dat ik nog het best kan vergelijken met een muntsnoepje gemixt met wat Engelse drop.

Die komt zacht binnen zeg… ja, warm, uiteraard… Met zo’n alcoholpercentage zou je denken dat je bek in vuur en vlam komt te staan, maar dat is niet het geval. Hij is erg zacht en olieachtig en vol en rond en… amai, mijn klak, hier wordt ik even stil van. Zilt en zoet tegelijkertijd, met flink wat aardse tonen, iets van plantenwortels en witte peper. Bloemig en pikant gaan hier hand in hand. Erg mooi en Talisker is echt herkenbaar, wat ik wel kan smaken.

De afdronk gaat verder op hetzelfde elan – zelfs een grootste kruidigheid – en deemstert erg langzaam weg.

Deze duikelt verdorie probleemloos mijn top drie in van favoriete new makes. Niet moeilijk dat Talisker zo’n geweldige whisky maakt. Het begint immers allemaal met dit prachtige basisproduct. Bedankt, A.D.!

Geproefd door Mark Dermul op 02-10-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4350

SingleMaltSamples.be

AankondigingenGeplaatst door Mark Dermul wo, december 05, 2018 07:19:00

Stel: je bent gek op whisky. Je beslist een toertje Schotland te maken. Blijkt dat dit de liefde voor het land en zijn gouden nectar alleen maar aangewakkerd heeft. Dan kan je al bijna niet anders dan iets actiefs te gaan doen met whisky, toch? Dat is wat Sophie en Davy overkwam.

Ze gingen niet over één nacht ijs, maar besloten uiteindelijk een webshop te openen waar liefhebbers een sample kunnen kopen. Hun betrachting is namelijk om beginnende liefhebbers op pad te helpen en meer ervaren proevers een mooi assortiment van onafhankelijke bottelingen aan te bieden. Niet veel later was SingleMaltSamples.be geopend.

De shop draait dus vooral om samples, maar het koppel pakt het slim aan en biedt ook pakketjes aan waarin telkens 6 samples van 4cl (dus twee keer proeven) worden samen gebracht. Voor de beginnende liefhebbers zijn er het Discovery Pakket en het Explorer Pakket. Maar er worden ook 2 exclusieve pakketten aangeboden voor zij die al klaar zijn voor de volgende stap. Het Independent Pakket bevat bijzondere whisky van onafhankelijke bottelaars, terwijl het Superior Pakket werd samengesteld met 6 topwhisky’s.

Ben je eerder avontuurlijk aangelegd en wil je je laten verrassen? Dan is het Mystery Pakket iets voor jou. Tot slot is er nog Special Pakket dat uit een mix van bovenstaande bestaat. En alle pakketjes zien er wel bijzonder fraai uit, het mag gezegd. Ideaal als geschenk, me dunkt.

Maar Sophie en Davy gaan graag nog een stap verder. Zo hebben ze zelfs enkele whiskyproeverijen samengesteld die liefhebbers in staat stelt om thuis zelf een heuse tasting in elkaar te steken. Er zijn pakketjes voor 4, 6 of 8 personen en alles wordt netjes per post bezorgd met de nodige uitleg.

De keuze aan samples is momenteel nog eerder beperkt (43 open flessen op het ogenblik van schrijven), maar ze zijn dan ook nog meer net gestart. Schrijf je daarom in op hun newsletter, zodat je als eerste te weten komt wanneer een nieuw sample beschikbaar komt.

Ik zou zeggen: bezoek hun (zeer fraai vormgegeven) website op https://singlemaltsamples.be en ontdek het aanbod. Want het is fijn om whisky te proberen vooraleer een hele fles aan te schaffen toch? Immers, zoals Sophie en Davy al aangeven op hun homepage: Life’s too short for average whisky!

May the Malt be with you!





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4349

Tullibardine The Murray Chateauneuf-du-Pape Finish

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, december 04, 2018 17:34:31

Distilleerderij: Tullibardine
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tullibardine The Murray Châteauneuf-du-Pape Finish, OB 2018
Kleur: koper
ABV: 46%

Bitterzoetzuur

In 2016 lanceerde Tullibardine de zogenaamde Marquess Collection, een eerbetoon aan Lord William Murray, de markies van Tullibardine. In dit geval gaat het om een whisky die in 2005 werd gedistilleerd en na een reguliere rijping nog even de binnenkant van een mooi wijnvat uit de bekende streek Châteauneuf-du-Pape mocht kussen. Zo’n 12 jaar gerijpt, dus. Hij verscheen begin 2018.

Op de neus krijg ik, naast wat zomers fruit, een erg snoeperige neus op gummibeertjes en zuurtjes. Het fruit – in de vorm van mango en mandarijn – komt daar niet zo makkelijk overheen, maar dat neemt niet weg dat de neus best aangenaam is. Ik moet bekennen dat ik van het wijnvat maar weinig terug kan vinden, tenzij een ietwat droge toets op de achtergrond.

De aanzet is mooi olieachtig en best pittig. Gember en chilipepers gaan het zoete vooraf en nu meen ik wel iets van de wijn te ontwaren. Het geeft hem een droge, bitterzoete toets, die me wel aanstaat, want voldoende tegengas geeft tegen het snoeperig zoete. Voeg daar nog wat eik bij en je hebt een best gebalanceerde malt. Vanaf de tweede slok wordt hij wat zoetzuur, wat ik vertaal naar ‘het wijnvat drukt zijn stempel’. Maar het werkt wel.

De afdronk ik behoorlijk lang, zoetzuur en kruidig.

Best interessante malt die met zijn prijskaartje van om en bij de 50 EUR gerust een plaatsje verdiend in mijn barkast.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4348

Tullibardine Pure Pot Spirit

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, december 04, 2018 07:31:08

Distilleerderij: Tullibardine
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Tullibardine Pure Pot Spirit, OB 2018, 50cl
Kleur: clear
ABV: 69.0%

Cavaillon Meloen

Tullibardine – de Highland distilleerderij die in 1949 pas werd opgericht – geeft de liefhebbers de mogelijkheid om hun new make spirit te proeven. Enkele maanden geleden verscheen hun zogenaamde Pure Pot Spirit, weliswaar in flesjes van 50cl, maar wel op een stevige 69% ABV. Ik hou mijn water alvast klaar. Weeral een spirit die ik van mijn bucket list kan halen.

Ooh, wat kan new make toch schoon zijn… heerlijke toetsen van graan, brooddeeg, rauwe boontjes, smeerboter en pas geschilde aardappelen. Maar…! Wat me erg bekoort is dat deze nu al erg zoet en bijna fruitig is. Denk groene banaan en perzik, maar ook mooie hints van cavaillon meloen. Als ik er water aan toevoeg, laat hij vooral een flink herbale kant zien, maar wordt hij tevens nog zoeter en een tikkeltje romig.

Hij komt vanzelfsprekend stevig binnen. Verschroeiend, bijna. Dat hoeft niet te verbazen. Opnieuw die hints van meloen en perzik, maar ook flink wat grassen. Heerlijk is dit! En kruidig, echt waar. Allerhande pepers en groene kruiden. Dat verrast toch wel een beetje, zij het in erg aangename zin. Met water wordt hij erg romig en zoeter, wat hem erg drinkbaar maakt.

De afdronk is lekker kruidig en zoet, zelfs verdund.

Leuke new make die het volgens mij, dankzij de zoete karaktertrekken, ook erg goed zal doen in cocktails (is dat vloeken in de kerk?). Merci, Marcel.

Geproefd door Mark Dermul op 18-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4347

Orkney 15 Year Old 2002 for MMM

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, december 03, 2018 07:32:29

Bottelaar: Mark & Manny's Malts
Regio: Schotland (Islands)
Fles: Orkney 15 Year Old 2002 for Mark & Manny's Malts, 50 bts
Kleur: vol goud
ABV: 53.2%

Viking

Voor de vierde en laatste botteling in onze Antarctica Series – met opnieuw een prachtig label dankzij de scherpe lens van fotografe Ilse Everaert – gingen we onze heil zoeken bij een distilleerderij op Orkney. Het sherryvaatje dat we vonden lag al 15 jaar te rijpen en offreert een prachtige malt die barst van het fruit, maar tevens heel erg dicht bij het distilleerderij karakter blijft. Met zijn ABV van 53.2% zet hij zelfs het hart van een Viking in vuur en vlam!

Heerlijk fruitige en heldere neus op abrikozen en perzik, aangevuld met wat bittere appelsienen, maar al gauw komen de typische en maritieme kenmerken van deze eiland distilleerderij naar boven. Denk aarde, heide, zachte turf en een zilt randje. De rokerigheid op de achtergrond is heel discreet maar oh, zo hartverwarmend.

De body is geweldig. Rond en rijk en, ondanks het hoge alcoholpercentage, niet brandend. Vergeet water, dit wil je niet verdunnen. Hoewel het typische zilte randje nu eerst komt, samen met de mooie turfrook, geeft het fruit hem een zalige zoete kant die onweerstaanbaar wordt. Confituurgebak, gedroogde abrikozen, appelsien en een hint van ananas op de barbecue. Man, man, man.

In de bijzonder lange en heerlijk kruidige afdronk bewijst hij dat hij perfect gebalanceerd is.

Wat zijn Manny en ik blij dat we u deze malt kunnen presenteren. Die gaat menig winteravond op tafel komen, daar zijn we zeker van. Een waardige afsluiter van de Antarctica Series.

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-08-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4346

Mark’s Whisky Ramblings 226: Orkney 15 Year Old 2002 for MMM

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul zo, december 02, 2018 09:35:31

Voor de vierde en laatste botteling in onze Antarctica Series – met opnieuw een prachtig label dankzij de scherpe lens van fotografe Ilse Everaert – gingen we onze heil zoeken bij een distilleerderij op Orkney. Het sherryvaatje dat we vonden lag al 15 jaar te rijpen en offreert een prachtige malt die barst van het fruit, maar tevens heel erg dicht bij het distilleerderij karakter blijft. Met zijn ABV van 53.2% zet hij zelfs het hart van een Viking in vuur en vlam!

Een waardige afsluiter van de Antarctica Series.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4345

Cotswolds Inaugural Release

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, december 01, 2018 16:18:14

Distilleerderij: Cotwolds
Regio: Engeland
Fles: Cotswolds Single Malt, Inaugural Release, OB 2014/2017, 4000 bts
Kleur: vol goud
ABV: 46%

Engelse Ier

Deze eerste single malts van deze Engelse distilleerderij betreft een distillaat van september 2009 dat rijpte op Kentucky bourbon barrels (70%) en voormalige rode wijnvaten (30%). Wijlen Jim Swan had eigenaar Daniel Szor deze combinatie aangeraden. In oktober 2017 werd de eerste batch – vandaar Inaugural Release – op het grote publiek losgelaten, 4000 flessen sterk op drinksterkte.

De neus is aangenaam romig en zoet op allerhande geel en oranje fruit (mandarijnen, perzik, ananas en banaan) met flink wat vanille en iets wat me aan zure room doet denken. Doet een beetje denken aan de betere Ierse whiskey.

Prima mondgevoel met weer dat romige element. Fruitig zoet met een betrekkelijk intense kruidigheid. Banaan en ananas komen nu eerst, gevolgd door citrus en gebakken appeltjes. Iets van noten, waar ik niet meteen de vinger op kan leggen. Moutig hart met wat hout naar het einde toe, waardoor hij licht drogend wordt. Wederom moet ik aan een Ierse whiskey denken.

De korte afdronk begint zoet, maar wordt snel droog. Hij blijft kruidig tot op het eind.

Nou, voor zo’n jong beestje is dit een erg aangename whisky, moet ik zeggen. En hoewel hij duidelijk Engels is, vertoont hij vele gelijkenissen met Ierse whiskey. Een Engelse Ier. Dat gaat Mr Szor niet graag horen, tenzij je er bij vertelt dat hij aan het betere Ierse werk doet denken.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 23-09-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4344
Volgende »