WhivieBlog

WhivieBlog

Whisky voor iedereen!

'Whivie' staat voor Whisky voor iedereen. Het is een site waarvan we hopen dat hij u zal helpen whisky in al zijn facetten te leren appreciëren. Je kan alle informatie terugvinden op onze website whivie.be en op deze blog publiceren we graag de laatste nieuwtjes alsook de tasting notes, evenementen en ga zo maar door. Uw suggesties zijn natuurlijk van harte welkom!

Johnnie Walker Blender’s Batch Espresso Roast

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, mei 25, 2018 07:11:34

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Blender’s Batch Espresso Roast, 50cl
Kleur: koper
ABV: 43.2%



Stoutbier

De Espresso Roast verscheen in de nieuwe Blender’s Batch reeks en is, net als de Rum Cask Finish, gebotteld in flesjes van een halve liter. Van brouwerij Guinness (eveneens eigendom van Diageo) keken ze af welke invloed geroosterde mout had op het bier en dat was reden genoeg om het ook eens te proberen voor hun whisky. Ze zijn daarin trouwens niet de eersten, want Glenmorangie deed het hen jaren geleden al voor met hun Signet. Hij werd gebotteld op een iets hoger alcoholpercentage.

Op de neus ontwaar ik vanille, kruiden en de beloofde hint van chocolade. Hij is very easy-going op de neus. Een echte allemansvriend, wat me doet vermoeden dat er flink wat Cardhu in verwerkt is. Hij doe me zelfs een beetje aan een stoutbier denken, maar met flink wat houttoetsen.

Hij is een tikkeltje te zacht op de tong, naar mijn gading. Mocht wel wat meer body hebben. Maar de smaak valt goed mee. Appelsienlikeur, nootmuskaat, chocolade, subtiele vanille en wat woodsmoke.

De afdronk is best lang en warmend, met de nadruk op de kruidigheid. Hij tintelt nog lang na op de tong.

Wat mij betreft de beste van de Blender’s Batches (althans van de drie die ik al geproefd heb), ondanks de lichte body. De finish is zijn troef.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4100

Johnnie Walker Blender’s Batch Rum Cask Finish

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, mei 24, 2018 07:18:54

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Blender’s Batch Rum Cask Finish, 50cl
Kleur: zonlicht
ABV: 40.8%



Ananas

In de Blender’s Batch verschenen al verschillende experimenten, zoals een Bourbon & Rye, een Wine Cask Blend, een Sherry Cask Finish. Maar ook deze Rum Cask Finish hoort in dat rijtje thuis. Let wel: dit is een flesje van 50cl en een éénmalig experiment, dus op is op. Deze blend werd samengesteld met whisky uit de Lowlands en Speyside en kreeg een narijping op rumvaten waar voorheen pot still gestookte Caraïbische rum op rijpte.

De neus start in alle eerlijkheid nogal gesloten. Het duurt even voordat er wat citrusfruit doorschemert in de vorm van limoen en wat sappige partjes mandarijn. Ananassnoepjes! Hint van witte chocolade, alsook een heel klein beetje woodsmoke, maar dat zit wel helemaal op de achtergrond.

Hij is zijdezacht, maar erg romig. Nu krijg ik naast de ananas en de citrus ook wat marsepein en munt. Best kruidig, op witte peper en een toefje kaneel.

De afdronk is middellang en mierzoet.

Op zich vind ik ‘m maar zo-zo, maar als je hier een Scotch Mojito mee maakt ben je in de zevende hemel.

79/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4099

Johnnie Walker Blender’s Batch Red Rye Finish

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, mei 23, 2018 12:28:47

Bottelaar: Johnnie Walker
Regio: Schotland
Fles: Johnnie Walker Blender’s Batch Red Rye Finish
Kleur: koper
ABV: 40%

Rogge

Johnnie Walker lanceerde in 2017 de zogenaamde Blender’s Batch reeks, waarin verschillende innovatieve en experimentele whisky’s worden gebotteld. De eerste in deze reeks is deze Red Rye Finish, die werd samengesteld uit een klein aantal malt en grain whisky’s, allemaal gerijpt of first fill bourbonvaten en nadien een finish van 6 maanden kreeg op vaten waarop voorheen – zoals de naam al doet vermoeden – roggewhiskey had voortgebracht.

Op de neus is hij onmiddellijk erg ‘boubon-y’, met flink wat zoete rogge, flink wat karamel, nootmuskaat en peper en citrusfruit. Blind zou je dit makkelijk kunnen verwarren met een Amerikaan.

Hij is erg makkelijk drinkbaar omwille van zijn zoetheid. Vanille, karamel, wat kruidigheid van de rogge en een hint van chocolade.

In de middellange finish krijg ik nog meer vanille en kruiden.

Een erg drinkbare – en spotgoedkope – Walker, die het zeker goed doet in een cocktail, maar ook puur verrassend genietbaar is.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 21-05-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4098

Ballechin 10 Year Old 2007 Signatory for The Nectar

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, mei 22, 2018 18:50:51

Distilleerderij: Edradour
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Ballechin 10 Year Old 2007/2017 Signatory UCF for The Nectar, Refill Sherry Butt #8, 683 bts
Kleur: brons
ABV: 60.4%

Verleider

Ook deze 10-jarige Ballechin werd geselecteerd door The Nectar uit Zolder. Het is geweten dat Mario en zijn team een zeer goeie band hebben met Signatory, eigenaar van Edradour. Deze rijpte op een refill sherry butt en heeft een prachtig kleurtje. Hij is gebotteld op vatsterke. Ik kijk er naar uit.

Oh, my! Heerlijk donkerzoet op een karrevracht aan toffee. Werther’s Originals. Maar dan omfloerst met een streepje rook. Mokatine. Arabische koffie. Iets van rozijnen en tabak, maar vooral allerhande variaties op karamel. Voor de zoetekauwen onder ons. Ik ben er zo eentje.

Ondanks het hoge ABV komt hij zoetjes binnen zonder je tong te verbranden. Hoewel de speekselklieren in overdrive gaan, proef ik nu flink wat citrusfruit en abrikozen, dadels en appelsien. De karamel tekent ook present. En kruidig dat hij is! Nootmuskaat, kruidnagel en kaneel. Allemaal lekker donker en lekker zoet, gewikkeld in een rokerig jasje. De rook wordt trouwens met elke slok intenser. Hij is zelfs een tikkeltje umami. Rosbief? Heerlijk.


De afdronk duurt langer dan een aflevering van Temptation Island en is bovendien een pak interessanter en sexyer (ja, dat is een bestaand woord, zoek het maar op).

Bangelijk lekkere Ballechin die me naar een tweede glas doet verlangen. Verleider!

88/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4097

Ballechin 12 Year Old 2005 Signatory for The Nectar

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, mei 22, 2018 06:40:59

Distilleerderij: Edradour
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Ballechin 12 Year Old 2005/2017 Signatory UCF for The Nectar, Bordeaux Cask #155, 335 bts
Kleur: koper
ABV: 46%

Troefkaart

Ballechin is de geturfde versie (50 ppm) van Edradour, die haar naam ontleent aan de voormalige distilleerderij Ballechin (1810-1927) die op de spreekwoordelijke steenworp van het huidige Edradour te vinden was. Dit vat werd speciaal door Belgisch importeur The Nectar geselecteerd. Een Bordeaux wijnvat, nota bene. Ik ben benieuwd!

Erg mooie en zoete neus op allerhande rood fruit van frambozen tot aardbeien met wat herbale toetsen erdoorheen als van herfstbladeren. Een toefje kaneel maakt hem een beetje snoeperig.

Hij is zijdezacht en rond, fruitig zoet (opnieuw flink wat rood fruit, maar nu ook wat mandarijntjes) en een tikkeltje spicy. Denk gember, kaneel en iets van kruidnagel. Zachte tannine maakt hem een licht drogend, maar dit is verre van oaky. Een lichte rokerigheid (die ik overigens amper waarnam op de neus) verspreid zich hier in de mond. Dit is prima spul.


Vooral in de finish laten de turf en de wijn zich gelden, maar het werkt erg goed.

De neus vond ik erg mooi, de smaak geweldig, maar de finish is de troefkaart! Dit is mijn tiende Ballechin tot nu toe en ik blijf ze lekker vinden. Ik was een beetje benauwd, want wijn finishes zijn niet zo eenvoudig, laat staan een volledige rijping. Maar deze heeft het hout mooi weerwerk gegeven. Aanrader.

86/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4096

Edradour 12 Year Old 2004 Straight from the Cask #365

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, mei 21, 2018 07:03:56

Distilleerderij: Edradour
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Edradour 12 Year Old 2004/2017 Straight from the Cask, Sauternes Cask #365, 50cl, 397 bts
Kleur: brons
ABV: 53.5%

Donkerzoet

De tijd dat Edradour smalend Edrasour werd genoemd, ligt gelukkig al lang achter ons. Sinds Andrew Symington en zijn team de boel overnamen in 2002, heb ik niets dan lekker spul van deze distilleerderij uit Pitlochry aan de lippen mogen zetten. Laat ik daarom deze 12-jarige op vatsterkte (SFTC op het label betekent immers Straight from the Cask) meteen proeven. Oh, ja, hij rijpte op een Sauternes wijnvat. Wat een prachtig kleurtje!

Zalig fruitige neus met een hoek af. Ik verklaar mij nader. Eerst krijg ik een heleboel fruit in de vorm van abrikoos, perzik, gekonfijte ananas en zelfs een hint van overrijpe mango, maar dat wordt snel gevolgd door een takje frisse munt, iets van mosterdzaad en zelfs een hint van curry. En lekker dat het is!

De body is prima en de smaak is dat ook! Beter dan de al behoorlijke neus deed vermoeden. Donkerzoet op allerhande citrus, gedroogde abrikozen, bruine banaan, gesuikerde appelsienschillen, Turks Fruit en notenlikeur. Hij is ook best kruidig op kaneel, nootmuskaat en kruidnagel. De tannine heeft een licht drogend effect, maar deze is zo succulent dat hij het best kan verdragen.


De afdronk is lang, erg lang. En donkerzoet.

Nou, voor mijn 25e ontmoeting met Edradour kan ik wel zeggen dat het een juweeltje is. Pakweg 80 EUR voor een flesje van 50cl. Dat is niet goedkoop, maar wat een whisky!

87/100

Geproefd door Mark Dermul op 14-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4095

Keep Walking Masterclass

EventsGeplaatst door Mark Dermul zo, mei 20, 2018 09:54:08

Ik beken, ik liep al heel lang rond met het idee een tasting te organiseren met flessen van Johnnie Walker. Want dit wereldmerk wordt door menig whiskyliefhebber schuin bekeken. De schuldige is natuurlijk de Red Label, die – laten we eerlijk zijn – niet veel om het lijf heeft, ook als is het de best verkopende whisky ter wereld.

Maar Johnnie Walker is zoveel meer.

Geen enkele whiskyclub of bar had de ballen – excusez le mot – om zich aan de Striding Man uit Kilmarnock te wagen, dus… deed ik het maar zelf.

Op 18 mei organiseerde ik mijn Keep Walking Masterclass in de prachtige Rolf Benz Lounge in de Ghelamco Arena te Gent.

Ik wilde met deze tasting aantonen dat Johnnie Walker echt wel goed spul op de markt heeft en naar aanleiding van de reacties tijdens en na de tasting ben ik verheugd te kunnen zeggen dat ik in mijn opzet geslaagd ben.

Dit was de line-up:

Johnnie Walker Blender’s Batch Red Rye Finish
Johnnie Walker Blender’s Batch Rum Cask Finish
Johnnie Walker Blender’s Batch Espresso Roast
Johnnie Walker Swing
Johnnie Walker Swing Superior
Johnnie Walker Premier
Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare
en nog een leuke surprise aan het eind… lees verder!

De Red Rye Finish, zoals de naam doet vermoeden, is een erg drinkbare – en spotgoedkope! – blend, die een finish meekreeg op first fill vaten waar voorheen roggewhiskey op gerijpt had. Hij werd unaniem goedgekeurd. Wat een mooie entree. Ik was zelf ook heel aangenaam verrast.

De Rum Cask Finish begon erg gesloten, maar offreerde nadien mooie toetsen van geel fruit (vooral ananas) en had een pittige finish, terwijl de Espresso Roast heerlijke toetsen van chocolade en appelsien op de neus gaf.

Alle drie de Blender’s Batches waren prima drinkbaar op zich, maar doen het vooral uitstekend in een leuke cocktail – iets waarvoor ze immers speciaal samengesteld werden.

De Swing heeft een leuk verhaal, natuurlijk. Bedacht in 1932 door kleinzoon Alexander II, werd deze fles speciaal ontworpen om op de grote ocean liners geschonken te worden. Ongeacht de deining van het schip, konden de eersteklaspassagiers toch rustig genieten van hun dram, want de fles schommelt gezellig mee zonder om te vallen. Een erg smakelijk blend, hoor. Hoewel ik moet bekennen dat de vorige batch die ik proefde (uit 1978!) stukken beter was. Deze fles uit de jaren ’90 van de vorige eeuw moest alvast erg de duimen leggen aan de veel lekkerdere Swing Superior. Niet alleen is die op een iets hoger alcoholpercentage (43% tegenover 40%) gebotteld, het aandeel Islay whisky is ook groter en dat resulteerde in een meer gelaagde en pittigere whisky dan zijn ‘kleine broer’. Hij eindigde vanavond meer dan terecht op de derde plaats. Hoewel de Swing vandaag de dag nog steeds wordt geproduceerd, is dat niet het geval voor de Swing Superior, wat jammer is. Maar in veilingen kan je hem nog wel een tegen het lijf lopen.

Na de pauze proefden we eerst een botteling die enkel in Azië verkrijgbaar is. China, Taiwan, Japan, het zijn allemaal zeer belangrijke afzetmarkten voor Johnnie Walker en consoorten. De Johnnie Walker Premier is er zo eentje, die in 1995 voor het eerst verscheen. De samenstelling zou een reflectie moeten zijn van hoe de blend in de 19e Eeuw smaakte. En hoewel we daar enkel maar naar kunnen raden, was iedereen het er wel over eens dat hij bijzonder lekker was, wat hem meteen ook op de tweede plaats deed belanden.

Maar het moment suprème – althans, dat is wat de proevers dachten – kwam met de splinternieuwe Johnnie Walker Blue Label Ghost & Rare, die samengesteld is met whisky’s uit Brora, Pittyvaich en Cambus – alle drie gesloten, vandaar de Ghost – aangevuld met uitzonderlijke whisky’s (vandaar de Rare) uit Royal Lochnagar, Clynelish, Glenkinchie, Glenlossie en Cameronbrigde. En het mag gezegd… deze fles – die toch maar even 250 neurootjes moet kosten – is een absolute topwhisky. Het is een whisky waarvan je stil wordt. Niet voor niets eindigde deze – met voorsprong – op de eerste plek. Oh, ja… de Ghost & Rare II staat al in de steigers en heeft Port Ellen als hoofdrolspeler… Begin maar al te sparen.

De proevers waren flink onder de indruk, maar little did they know dat er hen nog een vloeibare verrassing stond te wachten. Niemand minder dan Arno Dobbels – Brand Ambassador van Diageo – was namelijk aanwezig op de tasting en had een klein flesje in een grote doos meegebracht. Toen hij onthulde welke whisky we nog als toemaatje geschonken zouden krijgen, vielen de monden (in vele gevallen letterlijk) open! Arno had namelijk de fantastische (maar best dure, met zijn prijskaartje van om en bij de 500 EUR) Johnnie Walker King George V meegebracht. Deze blend, die in 2007 op de markt kwam, is een eerbetoon aan de Royal Warrant die Johnnie Walker in 1934 ontving. En de whisky is samengesteld met oudere grains, Royal Lochnagar, het onvolprezen Cardhu en… Port Ellen.

Nou, nou, nou… hoe decadent kan je een Johnnie Walker Masterclass maken? Needless to say dat zij die erbij waren met een brede glimlach naar huis gingen. De oude boutade maakt haar naam weer helemaal waar: de afwezigen hadden ongelijk!

Wat mij nog het meest deugd deed was het feit dat verschillende mensen me kwamen vertellen dat ze deze tasting een eye-opener vonden, dat ze geen idee hadden dat Johnnie Walker zo’n prachtige whisky op de markt had en dat ze van plan waren om verder te kijken dan de Red Label. En dat is maar goed ook, want onze jongen uit Kilmarnock is na bijna 200 jaar nog altijd flink in de goeie richting aan het lopen.

Met dank aan Vanderwaerden om de Rolf Benz Lounge wederom ter beschikking te stellen (u moet daar echt eens gaan kijken, wat een prachtige salons!), aan Arno Dobbels voor de ongelooflijke verrassing, aan de bezoekers voor hun aanwezigheid en aan Dearly Beloved, mijn rots in de branding.

May the Malt be with you!

PS. U mag zich binnenkort aan mijn uitgebreide tasting notes verwachten op het blog.











  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4094

Boek: Wort, Worms & Washbacks

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul za, mei 19, 2018 08:57:19

Hoewel dit boek al dateert van oktober 1999 en dus best wel gedateerd is, vond ik het toch een heerlijk stukje whiskygeschiedenis, gezien door de ogen van John McDougall. Immers, John heeft een ongelooflijke loopbaan in de whiskyindustrie achter de rug – nou, ja, hoewel hij al lang op pensioengerechtigde leeftijd is, is hij nog steeds heel erg actief in de whiskywereld (één van zijn laatste wapenfeiten is bijvoorbeeld het ontwerp van de Box Destilleri in Zweden!).

Het boek verhaalt de onwaarschijnlijke carrière van John, die in december 1963 begon bij Aultmore. Daarna zou hij nog verantwoordelijkheden dragen bij Knockdu, Banff, Teaninich, Balmenach, Imperial, Dailuaine, Balvenie, Ladyburn, Girvan, Laphroaig (zie foto), Tormore en Springbank. Hij verliet Sprinbank uiteindelijk in 1996 – niet in de beste omstandigheden, om het zacht uit te drukken – en werd zelfstandig whisky broker (met de ‘Golden Casks’ als meest recente reeks van zijn bedrijf House of MacDuff).

Het is onwaarschijnlijk hoe het er aan toe ging in de distilleerderijen in de jaren 1960-2000 met diefstallen, botsingen met de accijnsambtenaren, problemen bij de productie, tegenstrijdige belangen tussen aandeelhouders en whiskymakers en ga zo maar door. Dit alles, doorspekt met flink wat humor van John zelve, leest als een trein en is echt een aanrader.


Je kan John ook online vinden op http://johncmcdougall.com, waar hij tevens een blog onderhoudt.

Wort, Worms & Washbacks – Memoirs from the Stillhouse
215 pagina’s, Engels
Paperback
John McDougall & Gavin D. Smith
Uitgeverij The Angel’s Share
ISBN 978-1-897784-65-1
15 EUR



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4093

Mark’s Whisky Ramblings 203: Wolfburn Aurora

Mark's Whisky RamblingsGeplaatst door Mark Dermul vr, mei 18, 2018 07:40:39

In Thurso, een stadje met slechts 9000 inwoners in het hoge noorden van Schotland, werd in 2013 voor het eerst een vat afgevuld met spirit door de Wolfburn Distillery. De eerste whisky verscheen dan ook pas in 2016. Na de initiële release van hun 3-jarige single malt verscheen deze Wolfburn Aurora. Dit is een single malt die in maar liefst drie types vaten heeft gerijpt: 40% in second fill quarter casks, 40% op first fill bourbon casks en de overige 20% op first fill oloroso hogsheads.



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4092

Wolfburn The Kylver Series 2

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, mei 17, 2018 07:03:34

Distilleerderij: Wolfburn
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Wolburn The Kylver Series 2, OB 2017, 1.450 bts
Kleur: vol goud
ABV: 50%

Idiosynchratisch

De Kylver Stone is een oude grafsteen uit de 5de Eeuw die op het eiland Gotland – ten zuiden van Zweden in de Baltische Zee – werd gevonden. Hij is gegraveerd met oude Germaanse runen. Je kan de runetekens terugvinden op de labels van deze reeks van Wolfburn, waarvan wij de tweede proeven, die in 2017 gelanceerd werd. De rune op dit label betekend ‘aurochs’, wat een ondertussen uitgestorven koebeest betrof. De whisky is een mix van 2 ex-bourbon van 200 liter en 1 ex-oloroso vat van 500 liter (second fill) en gebotteld op 50%.

Erg frisse en fruitige neus op allerhande steenvruchten zoals mango en perzik, maar ook sappige peren en meloen, een enkele schijf limoen en zelfs groene banaan. Bijna tropisch, maar net niet door de toets van aarde en turf. Desalniettemin is dit een erg aangename en uitnodigende neus die me echt kan bekoren. Na verloop van enkele minuten gaat het fruit de gekonfijte richting uit, komen ananas en kokosnoot sterk opzetten en verschijnt een flinke toets van licht verbrande bruine suiker. I like!

Hij is mooi olieachtig, bijna pikant (flink wat gember en peper) met een mooie rokerige toets. De turf tekent onmiskenbaar present, waardoor het fruit wat in de verdrukking komt. Maar toch krijg ik mooie toetsen van vijgen, ananas en sultanas. Vanille en karamel, kaneel en getoaste eik geven hem diepgang. Maar de quasi-tropische toets is hij wel kwijt. Hij krijgt zelfs een zilt randje.

De afdronk is lang en warm met de nadruk op gember en kaneel, terwijl de rook op de achtergrond blijft hangen. Een zilte opstoot op het sterfbed.

Hoewel de vaten hun werk hebben gedaan, blijft deze Wolfburn toch idiosyncratisch. Op geen enkel moment verliest hij zijn eigen identiteit. Hier ga je wel bijna 200 EUR voor moeten neertellen, wat ik wel duur vind.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4091

Wolfburn Morven

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul wo, mei 16, 2018 06:30:30

Distilleerderij: Wolfburn
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Wolburn Morven, OB 2017
Kleur: stro
ABV: 46%

Kalk

De Wolfburn Morven is een licht geturfde versie van deze Highlander uit Thurso, die in september 2017 gelanceerd werd. Hij kwam er vooral omdat de small batch Wolfburn No 128 zo’n succes was. Deze Morven is bijgevolg nu onderdeel van de core range van deze in noordelijke distilleerderij. Morven is overigens de hoogste berg in het graafschap Caithness, waarin Thurso gelegen is. De whisky is wel erg bleekjes.

De neus is verrassend zacht (zeker na de No 128) en geeft behalve een licht streepje rook wat jonge appels en peren. Best mineralig (kalk!) en duidelijk jong. Dat hoeft geen probleem te zijn, maar deze Wolfburn is toch minder intrigerend op de neus. Een zilt randje brengt ons naar de woeste kust. Gezouten karamel en pijnboompitten met enkele florale accenten.

Ook op smaak is hij erg fris en doet hij best jong aan. Limoensap met peper, vanille en gebakken appeltjes. Perensiroop. De turf is overduidelijk, maar wat mij betreft on the side, dus niet echt geïntegreerd. Moutsuikers, getoaste eik en opnieuw flink wat florale toetsen, waardoor hij zijn leeftijd absoluut niet kan wegsteken. Hoeft niet, maar dit jong spul proeft ook echt jong.

De afdronk is middellang met flink wat gember. Hij begint licht zoet, gaat dan naar bitter om uiteindelijk met flink wat rook weg te deemsteren.

Morven is oké, maar ook niet meer dan dat (en de No 128 – die als voorloper voor deze release mag gezien worden – is stukken beter). Pakweg 60 EUR.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4090

Wolfburn No 128

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, mei 15, 2018 06:24:55

Distilleerderij: Wolfburn
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Wolburn No 128, OB 2017, 6.000 bts
Kleur: goud
ABV: 46%

Aarde

De Wolfburn No 128 is de eerste zogenaamde ‘small batch’ (hoewel het toch om 6000 flessen gaat). De benaming verwijst naar de plek waar de kleine 100-litervaten van Woodford Reserve lagen te rijpen, nl. warehouse 1, stow 28. De vaten werden met licht geturfde (10ppm) spirit afgevuld en te slepen gelegd in 2014. De whisky is niet gekleurd en niet koelgefiltered, maar wel versneden naar een drinksterkte van 46%.

Oh, deze neus is wel erg lekker. Fris en monter met flink wat vanille, ontbijtkoeken en een licht streepje rook. Daaronder een hint van pijptabak, limoensap, jonge appeltjes en heidebloemen. Dit is best aangenaam en een flinke step up van de Aurora die ik eerder probeerde.

Hij is heerlijk olieachtig en vertoont flink wat aardse tonen, gevolgd door citroentaart, honing, allerlei grassen en gedroogde abrikozen. Anijszaad? Vooral de aarde is hier dominant, maar erg charmant. Het geeft hem een maturiteit die zijn jonge leeftijd maskeert. Knap.

In de lange finish is het overduidelijk dat dit geturfde malt betreft – ondanks slechts 10ppm – waardoor het fruit dat zich nog wil manifesteren het wat moeilijk heeft. Maar roze pompelmoes en limoen zijn onmiskenbaar. Best kruidig, ook.

Indrukwekkende release, moet ik zeggen, wetende hoe jong dit beestje eigenlijk is. Aanrader. Eigenlijk is dit de voorloper van de Wolfburn Morven.

85/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4089

Wolfburn Aurora

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, mei 14, 2018 06:25:03

Distilleerderij: Wolfburn
Regio: Schotland (Highlands)
Fles: Wolburn Aurora, OB 2016
Kleur: zonlicht
ABV: 46%

Kastanjes

In Thurso, een stadje met slechts 9000 inwoners in het hoge noorden van Schotland, werd in 2013 voor het eerst een vat afgevuld met spirit door de Wolfburn Distillery. De eerste whisky verscheen dan ook pas in 2016. Na de initiële release van hun 3-jarige single malt verscheen deze Wolfburn Aurora. Dit is een single malt die in maar liefst drie types vaten heeft gerijpt: 40% in second fill quarter casks, 40% op first fill bourbon casks en de overige 20% op first fill oloroso hogsheads.

De neus begint betrekkelijk moutig met wat lichte sherry invloeden. Denk ananas en leder, bittere appelsienen, sappige peer en iets van meloen. Hint van koude koffie. Krieken. Valt best mee, maar wel wat aan de lichte kant, wat mij betreft.

Op smaak is hij onmiddellijk aan de bittere kant, zonder astringent te worden. Ik moet eerder denken aan het vruchtvlees van roze pompelmoes, opnieuw wat appelsien, iets van stekelbessen en kastanjes. Wat noten in de mix (pecan, cashew en een enkele pistache) en een klein beetje honing. Er zit ook een licht rokerig kantje aan. Opnieuw, best mooi, maar zonder groots te zijn.

De afdronk is zijn grote troef. Die is lekker lang, kruidig, bitter, rokerig en erg clean.

Mocht ik niet gelezen hebben dat een deel rijpte op oloroso sherryvaten, zou ik gezworen hebben dat het fino of manzanilla was. Hoe dan ook, lekker, maar niet groots. Maar dat is misschien ook wat te hoog gegrepen voor een malt van amper 4 jaar oud. Tussen de 50 en 60 EUR.

82/100

Geproefd door Mark Dermul op 13-04-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4088

Bladnoch 8 Year Old 2009 CaskAid

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul zo, mei 13, 2018 09:19:35

Distilleerderij: Bladnoch
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Bladnoch 8 Year Old 2009/2017 CaskAid, Barrel 7/2009, 42 bts
Kleur: oud goud
ABV: 58.1%

Ranzig Zout

CaskAid is een vzw die mooie single casks uitzoekt, bottelt en de opbrengst aan goeie doelen schenkt. Whisky drinken ten voordele van een goed doel? Beste excuus ooit! Eén van hun bottelingen is deze jonge Bladnoch, uit 2009, waarvan ze amper 54 flesjes op de markt brachten.

Verdorie, het is weer van dattum! Ik krijg dezelfde noten van babykots op de neus, die ik ook bij de nieuwe officiële releases had! Gaat richting plasticine en rotte eieren. Sorry, maar zelfs de grote invloed van het bourbonvat kan dit niet tegengaan. Ja, er zit citrus in, zelfs wat kokosnoot, maar stopverf en rubber nemen het heft in handen en dat staat me echt niet aan. Het duurt zeker een minuut of vijf voor dat de off-notes vervlogen zijn en er wat vanille en moutsuikers doorkomen. Uiteindelijk lijkt het na een minuut of tien nog het meest op citroensap op steroïden. Maar de gymschoentjes zijn nooit veraf.

Hij komt fameus pikant binnen, maar is wel mooi romig. Opnieuw dat ranzige randje, dat plots erg, erg, erg zilt wordt. Dit is plots een mix van Caol Ila en Ledaig in plaats van Bladnoch. Wat is hier aan de gang? Het lijkt wel alsof het oestersap geworden is. Weg zijn de zoete noten. Deze is brak, maar… potvolkoffie, hij wordt lekker! Dat kan niet. Dat kan niet!! Toch? Alsof het een mix van zoete en zoute boter is, met wat citroensap erdoorheen. Vanille wordt groots. En witte peper niet vergeten.

De afdronk is lang, zoet, zilt en bitter tegelijkertijd. Wat een gekkenhuis is dit! Droog op het sterfbed.

Deze malt is zo zot als een deur. Stinken op de neus, razend brak op smaak en een drogende finish. Maar wel erg grappig en daarom scoort deze beter dan de officiële Bladnoch, ondanks de off-notes op de neus.

81/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4087

Bladnoch 15 Year Old Adela

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul za, mei 12, 2018 07:11:39

Distilleerderij: Bladnoch
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Bladnoch 15 Year Old Adela, OB 2016
Kleur: brons
ABV: 46.7%

Gruyèrekaas

Toen David Prior – die zijn fortuin verdiende met de verkoop van yoghurt – Bladnoch overnam in 2015, zaten er 2500 vaten rijpende whisky in de deal. Deze Adela werd samengesteld met vaten die al minstens 15 jaar lagen te rijpen. Amerikaanse eik en Spaanse oloroso sherryvaten hebben de spirit minstens 15 jaar lang op bezoek gehad. Adela zou synoniem staan voor ‘nobel’.

De neus is een pak aangenamer dan de Samara, met donkerzoete toetsen van kersen en amandelcake, maar toch zit er weer zo’n kantje aan dat me niet erg aanstaat. Iets van sulfer, dat langzaam maar zeker toch weer richting babyk… nou, in dit geval baby-adem, zeg maar. Het valt nog mee. Doet een beetje aan zweetvoeten denken. Gruyèrekaas! Dat kan toch niet de bedoeling zijn… Nog wat citroengras en appelsienschillen, godzijdank. Ik ben alvast niet overtuigd.

De body is prima, romig en rond, maar de smaak is onmiddellijk pikant op nootmuskaat en peper, kamfer en… hola… het donkerzoete fruit is nog maar net aan de oppervlakte gekomen of de tannine komt opzetten als geen ander en maakt hem meteen betrekkelijk bitter.

De afdronk is betrekkelijk lang, maar te bitter om te bekoren.

Wat is er aan de hand met Bladnoch? De Samsara en deze Adela kunnen me echt niet bekoren. Ze zijn te vuil, maar op een onaangename manier. De weinige donkerzoete schoonheid die de oloroso vaten tentoon spreiden, worden onmiddellijk de kop ingedrukt door sulfer en tannine, waardoor deze astringent en droog wordt. Zo’n 115 EUR. Nee, dank u.

74/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4086

Bladnoch Samsara

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul vr, mei 11, 2018 07:37:49

Distilleerderij: Bladnoch
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Bladnoch Samsara, OB 2017
Kleur: koper
ABV: 46.7%

Babykots

Samsara is de entry level malt van het ‘nieuwe’ Bladnoch dat sinds 2015 in handen is van de Australische zakenman David Prior. Het betreft dus een NAS-whisky, maar uiteraard samengesteld met de stocks die destijds nog door Raymond Armstrong werden aangelegd. Het alcoholpercentage staat me wel aan, op het eerste zicht. Insiders laten verstaan dat de inhoud minstens acht jaar gerijpt heeft op bourbonvaten en rode wijnvaten uit Californië. Samara is overigens oud Germaans en betekent ‘wedergeboorte’. U begrijpt waarom.

De neus is toch even schrikken. Dit doet me denken aan babykots, I kid you not. Boterachtig, zoetzuur en met flink wat appelsien. Nee, echt, dit is er over. Als het doenbaar is, schrijf ik eerder baby-adem, maar dit is simpelweg kots. I’m sorry, het is niet anders. Bah!

Hij is flink romig op smaak, maar de wijn heeft zijn stempel te fel gedrukt. Pruimen, viooltjes, aardbeienconfituur en zoete mout. Maar hij gaat de grens van het wijnachtig zijn vlotjes over en dat staat me absoluut niet aan. Ik moet bekkentrekken.

De afdronk is jammer gonoeg erg lang, bitter en drogend

Ouch, deze doet me erg denken aan die Dalmore 1994 op Medoc wijnvaten uit 2005. Het feit dat ik het mij herinner spreekt boekdelen. Pakweg 80 EUR. Da’s niet goedkoop, toch? Te mijden.

69/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4085

Pure Scot Blended Scotch Whisky

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul do, mei 10, 2018 06:25:30

Distilleerderij: Bladnoch
Regio: Schotland (Lowlands)
Fles: Pure Scot, Blended Scotch Whisky
Kleur: koper
ABV: 40%

Mooi aan de Buitenkant

In 2000 werd Bladnoch heropend door de Ier Raymond Armstrong, maar die moest de boel verkopen van de rechter omwille van een dispuut met zijn broer. In juli 2015 werd ze overgenomen door de Australische zakenman David Prior, die ondertussen de Bladnoch Samara (NAS), Adela 15 Year Old en Talia 25 Year Old op de markt bracht. Recenter verbaasde Prior de wereld met een Bladnoch 29 Year Old voor maar liefst 5.000 pond. Deze laatste bestaat uit maar 200 flessen op 41.2% en betreft een Bladnoch uit 1988 die eerst op oloroso sherryvaten rijpte en dan nog een finish kreeg op Moscatel vaten. Maar 5.000 pond? Oh, ja,hij heeft een gouden dop. Dat is wel een far cry van deze Pure Scot, maar er is een link. Immers deze blend werd ook door Prior gelanceerd (niet toevallig eerst in Australië) en bevat niet alleen Bladnoch single malt van minstens 9 jaar oud, maar ook malts uit Islay, de Highlands en Speyside, aangevuld met graanwhisky. Toch maar proberen, hé.

De eerst snuif vind ik eigenlijk een beetje stinken. Curry ketchup, verwelkte bloemen en pijptabak. Eén en ander wordt goedgemaakt met wat toffee en oud leder en een klein beetje rook. Maar erg moutig, weinig fruitig en wat mij betreft niet erg aangenaam.

De body is oké, maar ook op smaak gaat het wat mij betreft alle kanten uit. Hij is betrekkelijk kruidig op peper en gember, met een zoetje van karamel en gebakken peren, maar het geturfde element vloekt hier een beetje. Niet erg geïntegreerd, als u begrijpt wat ik bedoel.

De afdronk is betrekkelijk lang, pikant en grassig.

Nee, dit is niet echt mijn ding. Jammer. Wel een prachtige fles, maar dat is erg subjectief natuurlijk. Mooi aan de buitenkant. Pakweg 40 EUR. Die spendeer ik liever aan iets anders.

75/100

Geproefd door Mark Dermul op 24-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4084

Boek: Collecting Scotch Whisky – an Illustrated Encyclopedia

MediaGeplaatst door Mark Dermul wo, mei 09, 2018 06:48:16

Dit is ongetwijfeld het meest complete boek dat ooit verschenen is over oude en zeldzame flessen. Meer dan 2.500 foto’s, zo goed als 900 pagina’s, 35 op 28cm groot en… meer dan 6 kilogram zwaar! Het is dan ook niet het type boek dat je op je nachttafeltje legt en ’s avonds in bed nog even ter hand neemt. Dit is een erg doorwrocht boek waar de auteur maar liefst vier jaar aan heeft gewerkt.

Voor wie Emmanuel Dron niet kent, een kleine toelichting. Deze Fransman werd geboren in Lille, werkte van 1996 tot 2010 voor La Maison du Whisky en is mede-oprichter en eigenaar van de legendarische ‘Auld Alliance’ whiskybar in Singapore, waar hij ook woont met zijn lieftallige echtgenote Hitomi Matsumoto. Hij is uitgegroeid tot een ware legende.

Ik had het geluk hem te ontmoeten op de Whisky Fair 2018 in Limburg, Duitsland, omdat ik mijn exemplaar graag wilde laten signeren. Maar de ontmoeting draaide anders uit dan ik had verwacht.

Emmanuel zag me aankomen met de doos van het boek (het 6kg zware werk zelf had ik niet meegebracht) en sprong recht, wenkte zijn echtgenote die aan de andere kant van de tafel stond en zei: ‘Hitomi, look here! This is Mark Dermul, the Toshan Man who restored Luke Skywalker’s home!’ Ik stond aan de grond genageld. Deze whiskylegende kende mij beter dan ik hem! Hij blijkt naast whiskykenner ook een groot Star Wars fan te zijn. Erg grappig. En uiteraard was het een heel ander gesprek dan ik had verwacht, maar het boek werd wel mooi gesigneerd en gepersonaliseerd ‘to Mark, the Toshan Man’. Geweldige anekdote die het bladeren in dit prachtige boek voor mij extra plezier oplevert.

In het boek wordt ook veel aandacht besteed aan het probleem van ‘fakes’, namaakflessen die voor grof geld verhandeld worden. Emmanuel geeft een heleboel tips om een valse fles te herkennen. Wat daarna volgt is een erg uitgebreid hoofdstuk over het correct dateren van een fles. Flescodes, takszegels, en andere indicatoren kunnen daarbij helpen.

Daarna volgen honderden pagina’s vol met flessen van onafhankelijke bottelaars en officiële bottelingen, voorzien van excellente kleurenfoto’s van de flessen, allemaal erg fraai vormgegeven.

Ik heb er enkele uren over gedaan om al deze pracht door te nemen, maar ben er van overtuigd dat ik dit boek nog erg regelmatig ter hand zal nemen, niet in het minst omdat het mijn job als expert voor Catawiki aanzienlijk makkelijker zal maken. Onontbeerlijk voor elke verzamelaar van oude en zeldzame flessen, maar niet goedkoop.

In België enkel verkrijgbaar via Bert Bruyneel (maar ik heb begrepen dat hij al uitverkocht was voor dat de container in België was aangekomen) en in Nederland via WhiskyPassion. Mocht je ook daar bot vangen, kan je het boek momenteel nog wel krijgen bij The Whisky Exchange.

Collecting Scotch Whisky – an Illustrated Encyclopedia – Volume I
https://www.collectingscotchwhisky.com
884 pagina’s, Engels
Hardback
Emmanuel Dron
Uitgeverij VNOM PTE Ltd, China
ISBN 978-981-11-5658-8
359 EUR





  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4083

Koval Single Barrel Four Grain

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul di, mei 08, 2018 06:55:27

Distilleerderij: Koval Distillery
Regio: USA
Fles: Koval Single Barrel Four Grain, 500ml
Kleur: koper
ABV: 47%

Toastenbrood

De Koval Distillery, opgericht in Chicago in 2008 door een echtpaar met Oostenrijkse roots, noemt zichzelf een organische distilleerderij, want hun graan komt van boerderijen uit de Midwest en is 100% biologisch. Alles van korrel tot borrel gebeurt ter plekke. Naast andere spirits als vodka, gin en brandy, hebben ze ondertussen een aantal whiskies op de markt. Dit is hun Four Grain, verwijzend naar de vier granen die gebruikt werd voor de productie: gemoute gerst, rogge, tarwe en haver. De whisky wordt gerijpt in zwaar geblakerde eik uit Minnesota.

Hola! Deze neus is erg apart. Bijzonder fruitig en zoet op bananencake, chocolade, vers geboend leder, een toastenbrood dat nog niet in de toaster gegaan is. Verrassend romig, maar tegelijkertijd erg droog. Flink wat woodsmoke en zelfs iets van assen. Erg mooi, toch.

De body mocht net iets meer zijn, maar qua smaak is dit een klein bommetje. Peperkoek, kardemom, gember, kaneel en een flinke dosis nootmuskaat gaan het citrusfruit vooraf. Geen spoor meer van de banaan, maar des te meer appelsienen. Wat kinine. Het hout begint stilaan van zich te laten spreken.

De finish is erg lang en erg kruidig, bijna pikant.

Voor zo’n jonge distilleerderij te zijn – met bijgevolg noodzakelijkerwijs jong spul – brengen ze toch zeer mooie producten op de markt. Koval is er eentje om in het oog te houden.

84/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4082

Koval Single Barrel Millet

Tasting NotesGeplaatst door Mark Dermul ma, mei 07, 2018 07:15:06

Distilleerderij: Koval Distillery
Regio: USA
Fles: Koval Single Barrel Millet, 500ml
Kleur: koper
ABV: 40%

Aijszaad

De Koval Distillery, opgericht in Chicago in 2008 door een echtpaar met Oostenrijkse roots, noemt zichzelf een organische distilleerderij, want hun graan komt van boerderijen uit de Midwest en is 100% biologisch. Alles van korrel tot borrel gebeurt ter plekke. Naast andere spirits als vodka, gin en brandy, hebben ze ondertussen een aantal whiskies op de markt. Dit is hun Millet, genaamd naar de graansoort die hiervoor werd gebruikt, die vooral in Azië (en met name Nepal) gebruikt wordt om drank van te stoken.

Deze leunt erg nauw aan bij de roggewhiskey van Koval, maar is iets herbaler, als u begrijpt wat ik bedoel. Weinig fruit, maar des te meer kruiden in de vorm van tijm, anijszaad, gember en flink wat menthol. Peperkoek. Amandelspijs. Lekker fris, desondanks.

Hij is mooi olieachtig en offreert naast de flinke kruidigheid ook wat gebakken appels besprenkeld met een flinke snuif kaneel, bloedappelsien en bosbessen. Evolueert naar een compote. Ahornsiroop wordt groot en maakt hem plots erg zoet.

De afdronk is eerder kort, maar wel zoet en kruidig. Kaneel op het sterfbed.

Deze vind ik ook best een aangename verrassing, hoor. Beter dan de rogge. Maar de bourbon blijft toch mijn favoriet.

83/100

Geproefd door Mark Dermul op 18-03-2018
(om snel andere tasting notes te vinden, surf naar www.whivie.be).



  • Reacties(0)//blog.whivie.be/#post4081
Volgende »